Lucas 18

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yesu bɔa ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a lɛgbã lidi, ɛkɔa yatsa be kĩ kɛnɛ kĩ bɛkaabɔa mpaɛ lɔkɔ nyɛ lɔkɔ, kĩ akpɔ ɛtaveli be da.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Ebi be kĩ, “Fɔlɛtsa ɔdzɛnɛ odi na nɛ ɔmatɔ odi kamɛ kĩ ɛtávila Baguma ĩye ɛkɔa obu ɛkpa odima lɛmɛ.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Okunawa odi lɛmɛ na nɛ ɔmatɔ mɔapɛ a kamɛ, ade ɛkayake ye aduli kĩ, ‘Bumɔ yĩ kanyɛ yĩ nɛ yĩ okesĩnɛ awɛ kamɛ.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 “Fɔtɛ lɔkɔ pii kĩ fɔlɛtsa ɔdzɛnɛ a sĩ ɛtákɛna lɛtsama nɛ foe akũ. Lɛmɛ nɛ ke kawũna kamɛ a, ebi ye akũ kĩ, ‘Titɔ kĩ maávila Baguma ade maákɔa obu kakpa otidziwa malo ni,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 nɛ ɔhau beblebee kĩ okunawa kĩĩ akpa yĩ sũ ni, maadã kĩ ɛna ye ɔtɔbɛ. Ntɛ ntákɛna lɔmɔ ni, yaakaya nɛ yĩ sɛkɛ̃ lɔkɔa ɛláafɔ̃ nna kawɛya.’ ”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Ade boe Ɔlate lɛ ɛnaa lɔtɔ kĩ, “Mitse lɛtsa a kĩ fɔlɛtsa ɔdzɛnɛ kĩ yaádi ɔnɔkɔali kĩĩ lɛ.
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Finyaakĩĩ a, miatɛ kado kĩ Baguma lɛláadzɛ ɛkpa ye bati a kĩ babe kavɛ ye lɛnyɛ mɔ suwa, kavia kabumɛna a ɔtɔbɛ? Mbɔɛɛ miatɛ kado kĩ ɛláabumɛna be mɔatsɛ?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Mabi mi kĩ yaadzɛ ɛkpa be ɔtɔbɛ mɔatsɛ. Lɛmɛ ntɛ Otidziwa Obi a ya nɛ katinya kamɛ ni, yaamɔ kĩ bati deĩ katɛkado?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Yesu bɔa lɛgbã kĩĩ ɛkpa bati a kĩ bɛtɛ bido kĩ bɛkpalɛ yedede ade basupa bati nkaɛ a.
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 Ebi be kĩ, “Luwi a, bati nviã badi naa Asɔli Kɔla kamɛ kĩ banaabɔa mpaɛ. Ɔmɔa nyɛ Farisini, ɔyade a nyɛ tɔgɔlɛ ɔtɛnɛ.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Farisini a kpɛ̃ ye akũ ɛnadza ɛbɔa mpaɛ kĩ, ‘Baguma, manyɛ nɔ kɔlɛ, kitonɛkĩ nlá anɛngbã. Maádi bati ablɔ ade maákɛna adɔpaa ndɛ ayekĩ bati bɛbã akɛna a. Manyɛ nɔ kɔlɛ lɛmɛ kĩ nlá ndɛ tɔgɔlɛ ɔtɛnɛ a kĩ ɛdzɛ nɛ akĩĩ a aye.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Masui onukpɛ̃ fuwi nviã nɛ ɛkwansieda mɔa kamɛ, ade makɔa lɛtsa a kĩ mana a foe katsu kawuade a kakpa nɔ a.’
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 “Lɛmɛ tɔgɔlɛ ɔtɛnɛ a dza mɔ lugo, ade ɛtáwɛ kĩ yadzɛla anɛ ɛdã ode malo a. Lɛmɛ ɛkɔa awɛ ɛbɔamɔ ɔwɔlɛ ɛlɛ kĩ, ‘Baguma, titikpa ɔkɛnanɛ manɛ, mɔ yĩ kɔnya!’ ”
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Yesu bi be kĩ, “Mabi mi kĩ tɔgɔlɛ ɔtɛnɛ a akũ lɛkpalɛ yedede nɛ Baguma anɛ kĩ emuniki ɛnaa kɔla a, nnɛ́ Farisini a. Kitonɛkĩ odi nyɛ odi kĩ ɛdɛla ye akũ nɛ ode ni, baakɛna ye nɛ kayɔ, ade odi nyɛ odi kĩ ɛdɔla ye akũ ni, baadɛla ye nɛ ode.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Bati badi kɔa be babi bɛyamɛna kĩ Yesu ete awɛ nɛ be akũ. Kĩ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a mɔ́ fukĩĩ a, bɛkã be anɛ.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Lɛmɛ Yesu vɛ babisɛ̃ a ɛyamɛna nɛ ye sɛkɛ̃, ɛlɛ kĩ, “Mifɔ̃ babisɛ̃ bɛya nɛ yĩ sɛkɛ̃, mitasua be osi. Kitonɛkĩ bikĩĩ bamɛ odu lá Baguma lɛgãkanyakɔ̃ a.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Mite fukĩĩ anɛ! Odi nyɛ odi kĩ ɛtátɛ Baguma lɛgãkanyakɔ̃ a ndɛ obisɛ̃ aye ni ɛláapuli ewo nɛ de kamɛ dadaada.”
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Yudafɔ ɔnɔkɔɛ̃ odi via Yesu kĩ, “Fɔtsa Ɔtsanɛ wĩ, litsa kɛnɛ kĩ nkɛna fɔmɔ maana nkpã kĩ ɛla kawũna dadaada a?”
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Ade Yesu via ye kĩ, “Nde sũ avɛ yĩ oti wĩ? Odima lɛnyɛ́ oti wĩ, mbɔɛntɛ Baguma mɔapɛ.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Onyina mbla a kĩ ɛtsa kĩ, ‘Tabɔa adɔpaa, takɔ oti, taye, tama fɔvã ote nɛ odima akũ, bu aga mɔ ama.’ ”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Oti a kpa mbuayɛ kĩ, “Kito anɛ yĩ tibisɛ̃ kamɛ a, nkɛna nɛ tɛbla kĩĩ flee akũ.”
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Kĩ Yesu nu foe a, ebi ye kĩ, “Lɛtsa mɔa te nɔ kakɛna. Naanɔ nɔ fɔtsa flee a kĩ odeĩ a kakɔa foe sika a kakpa ahiãfɔ, lɔkɔa aana akũ kana fɔtsa nɛ ode. Ke liti muniki kayaatomɔ yĩ.”
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Lɛmɛ kĩ onyole a nu fɔlɛtsa a ewo ɔblɔ paa, kitonɛkĩ ɛna akũ kana fɔtsa beblebee.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Yesu mɔ ayekĩ ewo ɔblɔ a, ade ɛlɛ kĩ, “Fɔ́ana ɔsĩ fɔkpa asikafɔ kĩ baapuli biwo nɛ Baguma lɛgãkanyakɔ̃ a kamɛ!
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Fɔadã bɔɛɛ kĩ ɔpɔnkɔ mɔ kapu aatsã ɔnɔbɔ̃ ɔkɛ kamɛ ɛnɛ, kɛba kĩ osikani aawo nɛ Baguma lɛgãkanyakɔ̃ a kamɛ.”
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ade bati a kĩ binu kalɛ kĩĩ a via Yesu kĩ, “Kekɔ̃ owei koũ aana katɛ?”
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Yesu kpa mbuayɛ kĩ, “Lɛtsa a kĩ otidziwa lɛláapuli ɛkɛna dadaada ni, Baguma kɔ̃ aapuli ɛkɛna.”
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Awã naa Petro bi Yesu kĩ, “Dã, bɔfɔnɛ boe tɔtɔ awɛ buyi bɔya butomɔ nɔ.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Yesu bi be kĩ, “Mafɔ̃ minyi yededeede kĩ odi nyɛ odi kĩ ɛfɔnɛ ye tɔtɔ, ɔtsɔ̃ ĩye bawaɛ̃, ĩye bamanɛ ĩye babi eyi nɛ Baguma lɛgãkanyakɔ̃ a sũ ni,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 baase ye fɔtsa kĩĩ fublusu nɛ nviã katinya kĩĩ kamɛ mɔ nkpã kĩ ɛla kawũna a nɛ kikĩ kaaya a kamɛ.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Yesu kpã ye fɔtsa bakɔlɛnɛ ewua-nviã a ɛnamɛna ɔɔwɛ̃ ade ebi be kĩ, “Mitse! Bɔanaa Yerusalem, awã kĩ fɔtsa flee a kĩ Baguma onukpɛ̃ banyɛnɛ tsɛlɛ nɛ Otidziwa Obi akũ biyi a, aaya nɛ foe kamɛ.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Baakɔa ye bido nɛ bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ awɛ, bidi ye nsekuo, bivũna ye, bitua tanɛ biko nɛ ye akũ.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Baabo ye lɔkɔa bɛkɔ ye, lɛmɛ nɛ luwi lɛlalɛde akũ ni, yaabuki eyidza edzi nkpã.”
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Lɛmɛ ye fɔtsa bakɔlɛnɛ tánu fɔlɛtsa kĩĩ fudima kayɔ. Bɛkɔa foe kayɔkanu bɛkɔla be, ade ke bɛtányi lɛtsa a kĩ de akũ Yesu kalɛ kɔdzɛla a.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Kĩ Yesu fuã Yeriko ɔmatɔ a, ɔnɛkunɛ odi dzi nɛ osi ɔɔwɛ̃ ɛkawã fɔtsa.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Kĩ enu bati kɔdabu nkã kĩ batɛ̃ a, evia kĩ, “Litsa lamɔ kaya?”
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Ade bibi ye kĩ, “Yesu Nazaretni a lɛyaatɛ̃.”
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Awã naa, ɛbɔa fɔwɔla kɔɔba kĩ, “Yesu, Lɛgã Dawid Obi! Mɔ yĩ kɔnya!”
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Bati a kĩ bɛnyaa lɔtɔ a wũni nɛ ye akũ kĩ esua onukpɛ̃. Lɛmɛ ɛdanɛ fɔwɔla kabɔa kɔɔba kalɛ kĩ, “Lɛgã Dawid Obi! Mɔ yĩ kɔnya!”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Foesũ Yesu fɔ̃ ɛdza ade ɛlɛ kĩ bɛkpã ɔnɛkunɛ a bɛma ye a. Kĩ ewo Yesu sɛkɛ̃ a, evia ye kĩ,
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Litsa awɛ kĩ nkɛna nkpa nɔ?”
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Ade Yesu bi ye kĩ, “Kekɔ̃ mɔ fɔkɔ. Nɔ katɛkado fɔ̃ ɔsaɛ.”
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Deedimɔapɛ epuli ɛmɔ fɔkɔ ade ke etomɔ Yesu mɔ Baguma kɔlɛ kanyɛ a. Kĩ bati kɔdabu a mɔ fukĩĩ a, be flee bimu Baguma.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.