Lucas 16
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARC
1 Yesu bi ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kĩ, “Osikani odi na adzuma ɔkɛnanɛ kĩ edzi nɛ ye tudzuma onukpɛ̃. Bati yabi osikani a kĩ ye tudzuma onukpɛ̃ ɔdzanɛ a abula ye sika kade.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Foesũ osikani a vɛ tudzuma onukpɛ̃ ɔdzanɛ a evia ye kĩ, ‘Litsa fɔlɛtsa manu kĩ balɛ nɛ nɔ akũ a? Kɛna akunta yededeede nɛ ayekĩ ɔnɛɛ yĩ tudzuma akũ, kitonɛkĩ ɔláapuli obuki ɔnya yĩ fɔtsa akũ ɔdãmɛnanɛ.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isso que ouço de ti? Presta contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 “Ade ke tudzuma akũ ɔdãmɛnanɛ a bi ye akũ kĩ, ‘Yĩ ɔlate aablɔmɛna yĩ nɛ adzuma kamɛ. Litsa maakɛna? Nlá kɔbɛ̃ kĩ maatu tɔbɔnkam ade ke kɔnyɔã akɔ yĩ mɔ fɔtsa kawã lɛmɛ a.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar não posso; de mendigar tenho vergonha.
4 Ahãã! Ĩnyina lɛtsa a kĩ maakɛna. Ntɛ adzuma nɛ́ nɛ yĩ awɛ ni, maana bakɔba kĩ baatɛ yĩ mɔ kawɔlɛ nɛ be awã!’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Foesũ ɛvɛ bati a kĩ bidzimɔ ye ɔlate fɔtɔ a. Evia ɔtɔnyade a kĩ, ‘Ani odzimɔ yĩ ɔlate?’
5 E, chamando a
6 “Ekĩ edzimɔ kɔtɔ a kpa mbuayɛ kĩ, ‘Bɔ̃ tɛkantsi ɔha.’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e, assentando-te já, escreve cinquenta.
7 “Ade evia ɔbɛbã lɛmɛ kĩ, ‘Nɔ malo ani odzimɛna?’
7 Disse depois a outro: E tu quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Nɛ fukĩĩ sũ ɔlate a mu ye tudzuma ɔdãmɛnanɛ a nɛ nyansã tɛdake tisi a kĩ ɛbɔɛ a sũ. Ɔnɔkɔali ni, katinya kamɛ bati deĩ nyansã tisi nɛ be fɔtsakɛlawa kamɛ bɛbɛ̃ bikĩ batse Baguma kalɛ a.”
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Ade Yesu lɛ ɛnaa lɔtɔ kĩ, “Mikɔa katinya kamɛ akũ kana fɔtsa mikɛna tɔkɔba, ayekĩ ntɛ fuwoli ni, baatɛ mi nɛ daa nkpã ɔtɔ a kamɛ.
9 E eu vos digo: granjeai amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Odi nyɛ odi kĩ edi oni nɛ fɔtsa kabii akũ ni, yaadi fɔtsa baũ akũ oni. Ade ayea odi nyɛ odi kĩ ɛtádi oni nɛ fɔtsa kabii akũ ni, ɛláadi fɔtsa baũ akũ oni lɛmɛ.
10 Quem é fiel no mínimo também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo também é injusto no muito.
11 Ade ntɛ mitádi katinya kamɛ fɔtsa akũ oni a, nde baapuli bɛkɔa fɔtsa kĩ fɔtɛ kɔya fɔba katinya kamɛ fɔtsa bido nɛ mi awɛ?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ntɛ mitádi lɛtsa a kĩ lɛnyɛ oti bɛbã fude kĩ fɔtɛ kɔya akũ oni ni, owei aakɔa litsedi kĩ laanya mi fude ɛkpa mi?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Osumunɛ odima lɛláapuli esum balate nviã. Yaakesĩ ɔmɔa lɔkɔa ɛwɛ ɔyade a kalɛ. Ĩye yaakɔa ye akũ ɛkpa ɔmɔa lɔkɔa ɛvɛlɛ akũ nɛ ɔyade a akũ. Ɔnɔkɔali nyɛ kĩ, ɔláapuli osum Baguma mɔ katinya kamɛ fɔtsa.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores, porque ou há de aborrecer a um e amar ao outro ou se há de chegar a um e desprezar ao outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Kĩ Farisifɔ a nu fɔlɛtsa a kĩ Yesu lɛ a, bɛnyɛ ye ahĩsɛm kitonɛkĩ sika bawɛnɛ banɛ.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Yesu bi be kĩ, “Minyɛ bati kĩ bakɛna be akũ ndɛ badã yedede nɛ bati bɛbã anɛ, lɛmɛ Baguma nyina mi tɔwɔlɛ kamɛ. Kitonɛkĩ fɔtsa a kĩ fɔtɛ kɔya nɛ otidziwa anɛ a, fɔnyɛ kɔwɛ̃ fɔtsa nɛ Baguma anɛ.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração, porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 “Mose mbla mɔ Baguma onukpɛ̃ banyɛnɛ fɔtsa a kĩ bɛtsɛlɛ biyi a kɛna adzuma kɛyawo Yohanes Mui Ɔwɔlanɛ a lɔkɔ. Kito ke a, balɛ Kalɛ Wĩ a nɛ Baguma lɛgãkanyakɔ̃ a akũ, ade odi nyɛ odi lamɛna kapili kĩ yawo nɛ de kamɛ.
16 A Lei e os Profetas
17 Lɛmɛ fɔadã bɔɛɛ kĩ tite mɔ ode aawɔ kɛba kĩ baafɔnɛ fɔlɛtsa kabiiwɛ awɛ nɛ mbla a kamɛ.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da Lei.
18 “Onyole nyɛ onyole kĩ esĩ ɔtsɔ̃, mɔ ɛnakɔã ɔbɛbã ni, ɛbɔa adɔpaa. Ade onyole kĩ ɛkɔã otsole kĩ bisĩ ni, ye malo ɛbɔa adɔpaa.
18 Qualquer que deixa sua mulher e casa com outra adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido adultera
19 “Osikani odi dzi nkpã. Ɛkahihiɛ ye akũ nɛ tilima kĩ tɛtɛ kɔya kamɛ, ade ɛkanya nkpã mɛnɛmɛnɛ luwi daa a.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Ohiãni odi lɛmɛ kĩ bavɛ Lazaro lɛmɛ dzi nkpã tɔ̃. Fɔɔkpa nɛ́ nɛ ye akũ flee ade bɛkabɔɛ ye kanaadzina nɛ osikani a kɔla onyukpɛ̃ a.
20 Havia também
21 Ɛkakɔna kĩ yaana funitsã wuliwa a kĩ fɔato osikani opunu akũ katɔ nɛ tite a ɛnya. Bakpete malo kayadzɛmɛ ye fɔɔkpa a kamɛ.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 “Ohiãni a ku, ade ode fɔtɔ banyanɛ yabɔɛ ye bɛnamɛna ode bɛnadzina nɛ Abraham ɔwɛ̃ a. Osikani a lɛmɛ yaku, ade ke bibila ye a.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico e foi sepultado.
23 Nɛ kanɔkpade awã kĩ ɛkamɔ lubo paa a, ɛdzɛla anɛ ɛmɔ Abraham mɔ lugo nɛ ode, mɔ Lazaro lɛmɛ kĩ edzi nɛ ye ɔwɛ̃.
23 E, no Hades, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro, no seu seio.
24 Ade osikani a bɔa fɔwɔla ɛvɛ ye kĩ, ‘Boe Ɔlɛga Abraham! Mɔ yĩ kɔnya kafɔ̃ Lazaro edo lawobi nɛ mui kamɛ ɛta nɛ yĩ sɛmɛ akũ, ayekĩ fɔ́adɔla yĩ ɔmɔado, kitonɛkĩ nlamɛna lubo kamɔ nɛ fi kĩĩ kamɛ!’
24 E, clamando, disse: Abraão, meu pai, tem misericórdia de mim e manda a Lázaro que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Lɛmɛ Abraham bi ye kĩ, ‘Yĩ obi, te anɛ kĩ bɛkpa nɔ fɔtsa wĩ flee nɛ nɔ nkpã kamɛ, lɛmɛ Lazaro kɔ̃ ni, fɔtsa kpa nɛnɛ ɛna. Lɛmɛ finyaakĩĩ a, ɛlamɛna kawɔlɛ kamɔ, ade nɔ malo ɔlamɛna lubo kamɔ a.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro, somente males; e, agora, este é consolado, e tu, atormentado.
26 Ade lɛtsa kĩ lɛbɛ̃ kɔlaa nyɛ kĩ, lɛkɛ dzununuunu waa nɛ boe kayite, kĩ ntɛ odi wɛ kĩ yato awĩ ɛnyina ɛya nɛ mi sɛkɛ̃ ni, ɛláapuli. Ade ayea ntɛ odi lɛmɛ wɛ kĩ yato awã ɛnyina ɛya nɛ boe sɛkɛ̃, ɛláapuli a.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 “Awã naa, osikani a bi ye kĩ, ‘Boe Ɔlɛga Abraham, make nɔ aduli kĩ do Lazaro ɛnaa nda tɔtɔ kamɛ,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 awã kĩ ndeĩ bawaɛ̃nyole elo. Fɔ̃ ɛnaabɔa be kɔkɔ ayekĩ be malo bɛláayawo nɛ lubo kamɔ kĩĩ kamɛ.’
28 pois tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 “Ade Abraham bi ye kĩ, ‘Awaɛ̃ amɛ deĩ fɔlɛtsa a kĩ Mose mɔ Baguma onukpɛ̃ banyɛnɛ a tsɛlɛ biyi a. Kɛnɛ kĩ bitse fɔlɛtsa a kĩ bɛlɛ a lɔkɔa bɛkɛna nɛ foe akũ.’
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 “Osikani a kpa mbuayɛ kĩ, ‘Boe Ɔlɛga Abraham, fɔláawĩ be! Lɛmɛ ntɛ odi aayidza eto kanɔkpa ɛnaa be sɛkɛ̃ ni, baadani be tɔwɔlɛ kamɛ.’
30 E disse ele: Não, Abraão, meu pai; mas, se algum dos mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 “Lɛmɛ Abraham bi ye kĩ, ‘Ntɛ bɛláatse Mose mɔ Baguma onukpɛ̃ banyɛnɛ a fɔlɛtsa ni, ntɛ odi to kanɔkpa ɛnaa be sɛkɛ̃ malo a, bɛláatɛ ye fɔlɛtsa a bido.’ ”
31 Porém Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.