Lucas 15
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NTLH
1 Luwi a, tɔgɔlɛ batɛnɛ mɔ tɔkpa bakɛnanɛ bɛbã ya nɛ Yesu sɛkɛ̃ bɛyaatse ye fɔlɛtsa.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Nɛ awã naa, Farisifɔ mɔ mbla batsanɛ a kakɛna hũhũhũhũ kalɛ kĩ, “Oti kĩĩ atɛ tɔkpa bakɛnanɛ ade yado awɛ kanya mɔ be malo a!”
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Foesũ Yesu bɔa be lɛgbã kĩĩ kĩ,
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 “Ntɛ mi kamɛ odi ɔmɔa deĩ baveli ɔha mɔ kɔmɔa yɛla nɛ be kamɛ a, litsa yaakɛna? Yaafɔnɛ baveli aduekrɔũ-evedi a nɛ kanyakɔ̃ a ɛnaatsã ɛwɛ kukĩ kɔyɛla a kɛnaawo kĩ ɛmɔ koe.
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Ntɛ ɛmɔ koe a, yaamɔ kawɔlɛ paa lɔkɔa ɛbɔɛ koe ete nɛ lɔbɔtɛɛ ɛyamɛna nɛ kɔla.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Ade yaavɛ ye bakɔba mɔ banunɛ ebi be kĩ, ‘Kawɔlɛ de yĩ kĩ mmɔ́ yĩ kuveli a kĩ kɔyɛla a, foesũ mifɔ̃ bɔmɔ́ kawɔlɛ!’
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Mabi mi kĩ ade aye baamɔ kawɔlɛ nɛ ode lɛgãkanyakɔ̃ a nɛ oti mɔa kĩ ɛdani ɔwɔlɛ kamɛ akũ, kɛba bati aduekrɔũ-evedi kĩ be akũ kpalɛ kĩ bɛtásĩ ɔwɔlɛ kamɛ kadani.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 “Ntɛ otsole odi deĩ sika ovoe babi ewua mɔ ɛyɛla libi mɔa ni, litsa yaakɛna? Yaatɛna ɔsɛdza ɛyɔ kɔla kamɛ ɛdã kakɔ nyɛ kakɔ yededeede kɛnawo kĩ ɛmɔ sika libi a.
8 Jesus continuou:
9 Ntɛ ɛmɔ de a, yaavɛ ye bakɔba mɔ banunɛ ɛkpɔta ebi be kĩ, ‘Kawɔlɛ de yĩ paa kitonɛkĩ mmɔ́ yĩ sika libi a kĩ lɛyɛla a. Mifɔ̃ bɔmɔ́ kawɔlɛ!’
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Mabi mi kĩ ade aye Baguma ode fɔtɔ banyanɛ aamɔ kawɔlɛ nɛ tɔkpa ɔkɛnanɛ mɔa kĩ ɛdani ɔwɔlɛ kamɛ akũ a.”
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Yesu lɛ ɛnaa lɔtɔ kĩ, “Onyole odi na babinyole nviã.
11 E Jesus disse ainda:
12 Ade obisɛ̃de a bi ɔlɛga kĩ, ‘Papa, kɔa adzapadiɛ a kĩ yaanya yĩ kanyakɔ̃ a kakpa yĩ finyaa.’ Foesũ onyole a sɛ̃ ye adzapadiɛ kamɛ ɛkpa ye babinyole nviã a.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 “Nɛ fuwi fudi liti ni, obisɛ̃de a nɔ ye kanyakɔ̃ fɔtsa a flee ade ɛdzakũ mɔ foe sika a. Ɛnaa katide mɔ lugo ɛnabula sika a kade nɛ nkpã basabasa kadzi kamɛ.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Ebula lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ edeĩ a kade. Ke liti a kɔlɛ kudi nɛ nɛ tite a na flee akũ ade ohiã pi ye a.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Nɛ foesũ ɛnaa onyole odi nɛ tite a akũ sɛkɛ̃ kĩ yanaakɛna adzuma ɛkpa ye. Onyole a kpa ye baplakuo akũ kadãmɛna nɛ ye kɔba.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Nɛ kɔlɛ sũ ɛwɛ kĩ yanya funitsã a kĩ bɛkako baplakuo a fudi lɛmɛ odima tákpa ye lɛtsama.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Nɛ ke kawũna a, ɛyamɔ ye akũ eyi ɔsũ, ade ɛlɛ kĩ, ‘Bati a kĩ nda bɔɛ bakɛna tudzuma a ana kanya kawĩ pɔtɔɔ fɔate malo. Amɔ yĩ dzi nɛ awĩ kɔlɛ ayua yĩ kakɔ.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Maayidza nnaa nda sɛkɛ̃ nnaabi ye kĩ, “Papa, nkɛna tɔkpa nɛ Baguma mɔ nɔ akũ.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Ntáfɛta kĩ abuki ɔvɛ yĩ kĩ nɔ obi, mbom kɔa yĩ kakɛna ndɛ nɔ tudzuma bakɛnanɛ a kamɛ ɔmɔa.” ’
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Foesũ eyidza epi osi yanaa ɔlɛga sɛkɛ̃.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 “Ade ke obi a bi ye kĩ, ‘Papa, nkɛna tɔkpa nɛ Baguma mɔ nɔ akũ. Ntáfɛta kĩ abuki ɔvɛ yĩ kĩ nɔ obi.’
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 “Lɛmɛ ɔlɛga a vɛ ye basumunɛ a ebi be kĩ, ‘Miwɛ sɔwa mibɔɛ tɛtadiɛ kĩ tɛnɛnɛ paa mido ye. Mido ye lipetia nɛ lawobi mɔ mpabua nɛ abɔa.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Ke liti ni, minaanyɛ ɔnantsue kĩ ɛdɔli paa mikɔ, lɔkɔa bɔnya bɔmɔ́ kawɔlɛ.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Kitonɛkĩ bɔbɔɛ foe kĩ yĩ obi kĩĩ ku lɛmɛ finyaakĩĩ edzi nkpã. Ɛyɛla lɛmɛ bɛmɔ́ ye.’ Foesũ biyi luwi a kanya kayɔ.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 “Nɛ lɔkɔ kĩĩ kamɛ a, obinyolenɔkɔɛ̃ a na nɛ kɔba. Kĩ eto yade, efuã tɔtɔ kamɛ a, enu tɔnɔ mɔ kuto nkã.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Foesũ ɛvɛ basumunɛ a kamɛ ɔmɔa evia ye kĩ, ‘Litsa lámɔ kaya nɛ tɔtɔ kamɛ?’
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 “Osumunɛ a kpa ye mbuayɛ kĩ, ‘Awaɛ̃ muniki ɛya nɛ ɔtɔ ade ke aga fɔ̃ bɛkɔ ɔnantsue dɔliwa a, kitonɛkĩ emuniki ɛya mɔ akũ ɔsĩ.’
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 “Tuwũna ba ɔnɔkɔɛ̃de a, ade esĩ kĩ yaáwo nɛ tɔtɔ kamɛ, foesũ ɔlɛga naa ye sɛkɛ̃ ɛnake ye aduli kĩ ewo ɛya nɛ tɔtɔ kamɛ.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Lɛmɛ obi bi ɔlɛga kĩ, ‘Dã, nkɛna adzuma ndɛ ɔsate nɛ futeli pii kĩĩ kamɛ nkpa nɔ, kĩ ntáyidza ndza nɛ nɔ akũ da. Ade ɔtákpa tɔ̃ yĩ midi katukpabi malo kĩ nkɔ bɔmɔ yĩ bakɔba bɔmɔ́ kawɔlɛ a.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Lɛmɛ nɔ obi kĩĩ nabula nɔ akũ kana fɔtsa flee kade nɛ adɔpaafɔ akũ ade kĩ emuniki ɛya ni, ɔkɔ ɔnantsue dɔliwa akpa ye!’
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 “Awã naa, ɔlɛga bi ye kĩ, ‘Yĩ obi, odeĩ nɛ yĩ sɛkɛ̃ luwi daa, ade lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ ndeĩ a, nɔ lide lanɛ.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Lɛmɛ kɛnɛ kĩ bɔanya luwi bɔmɔ́ kawɔlɛ, kitonɛkĩ bɔbɔɛ foe kĩ awaɛ̃ kĩĩ ku lɛmɛ finyaa edzi nkpã, ɛyɛla lɛmɛ bɔmɔ́ ye.’ ”
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.