Lucas 15

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Luwi a, tɔgɔlɛ batɛnɛ mɔ tɔkpa bakɛnanɛ bɛbã ya nɛ Yesu sɛkɛ̃ bɛyaatse ye fɔlɛtsa.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Nɛ awã naa, Farisifɔ mɔ mbla batsanɛ a kakɛna hũhũhũhũ kalɛ kĩ, “Oti kĩĩ atɛ tɔkpa bakɛnanɛ ade yado awɛ kanya mɔ be malo a!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Foesũ Yesu bɔa be lɛgbã kĩĩ kĩ,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Ntɛ mi kamɛ odi ɔmɔa deĩ baveli ɔha mɔ kɔmɔa yɛla nɛ be kamɛ a, litsa yaakɛna? Yaafɔnɛ baveli aduekrɔũ-evedi a nɛ kanyakɔ̃ a ɛnaatsã ɛwɛ kukĩ kɔyɛla a kɛnaawo kĩ ɛmɔ koe.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Ntɛ ɛmɔ koe a, yaamɔ kawɔlɛ paa lɔkɔa ɛbɔɛ koe ete nɛ lɔbɔtɛɛ ɛyamɛna nɛ kɔla.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Ade yaavɛ ye bakɔba mɔ banunɛ ebi be kĩ, ‘Kawɔlɛ de yĩ kĩ mmɔ́ yĩ kuveli a kĩ kɔyɛla a, foesũ mifɔ̃ bɔmɔ́ kawɔlɛ!’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Mabi mi kĩ ade aye baamɔ kawɔlɛ nɛ ode lɛgãkanyakɔ̃ a nɛ oti mɔa kĩ ɛdani ɔwɔlɛ kamɛ akũ, kɛba bati aduekrɔũ-evedi kĩ be akũ kpalɛ kĩ bɛtásĩ ɔwɔlɛ kamɛ kadani.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Ntɛ otsole odi deĩ sika ovoe babi ewua mɔ ɛyɛla libi mɔa ni, litsa yaakɛna? Yaatɛna ɔsɛdza ɛyɔ kɔla kamɛ ɛdã kakɔ nyɛ kakɔ yededeede kɛnawo kĩ ɛmɔ sika libi a.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Ntɛ ɛmɔ de a, yaavɛ ye bakɔba mɔ banunɛ ɛkpɔta ebi be kĩ, ‘Kawɔlɛ de yĩ paa kitonɛkĩ mmɔ́ yĩ sika libi a kĩ lɛyɛla a. Mifɔ̃ bɔmɔ́ kawɔlɛ!’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Mabi mi kĩ ade aye Baguma ode fɔtɔ banyanɛ aamɔ kawɔlɛ nɛ tɔkpa ɔkɛnanɛ mɔa kĩ ɛdani ɔwɔlɛ kamɛ akũ a.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yesu lɛ ɛnaa lɔtɔ kĩ, “Onyole odi na babinyole nviã.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Ade obisɛ̃de a bi ɔlɛga kĩ, ‘Papa, kɔa adzapadiɛ a kĩ yaanya yĩ kanyakɔ̃ a kakpa yĩ finyaa.’ Foesũ onyole a sɛ̃ ye adzapadiɛ kamɛ ɛkpa ye babinyole nviã a.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 “Nɛ fuwi fudi liti ni, obisɛ̃de a nɔ ye kanyakɔ̃ fɔtsa a flee ade ɛdzakũ mɔ foe sika a. Ɛnaa katide mɔ lugo ɛnabula sika a kade nɛ nkpã basabasa kadzi kamɛ.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ebula lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ edeĩ a kade. Ke liti a kɔlɛ kudi nɛ nɛ tite a na flee akũ ade ohiã pi ye a.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Nɛ foesũ ɛnaa onyole odi nɛ tite a akũ sɛkɛ̃ kĩ yanaakɛna adzuma ɛkpa ye. Onyole a kpa ye baplakuo akũ kadãmɛna nɛ ye kɔba.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Nɛ kɔlɛ sũ ɛwɛ kĩ yanya funitsã a kĩ bɛkako baplakuo a fudi lɛmɛ odima tákpa ye lɛtsama.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 “Nɛ ke kawũna a, ɛyamɔ ye akũ eyi ɔsũ, ade ɛlɛ kĩ, ‘Bati a kĩ nda bɔɛ bakɛna tudzuma a ana kanya kawĩ pɔtɔɔ fɔate malo. Amɔ yĩ dzi nɛ awĩ kɔlɛ ayua yĩ kakɔ.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Maayidza nnaa nda sɛkɛ̃ nnaabi ye kĩ, “Papa, nkɛna tɔkpa nɛ Baguma mɔ nɔ akũ.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ntáfɛta kĩ abuki ɔvɛ yĩ kĩ nɔ obi, mbom kɔa yĩ kakɛna ndɛ nɔ tudzuma bakɛnanɛ a kamɛ ɔmɔa.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Foesũ eyidza epi osi yanaa ɔlɛga sɛkɛ̃.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 “Ade ke obi a bi ye kĩ, ‘Papa, nkɛna tɔkpa nɛ Baguma mɔ nɔ akũ. Ntáfɛta kĩ abuki ɔvɛ yĩ kĩ nɔ obi.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Lɛmɛ ɔlɛga a vɛ ye basumunɛ a ebi be kĩ, ‘Miwɛ sɔwa mibɔɛ tɛtadiɛ kĩ tɛnɛnɛ paa mido ye. Mido ye lipetia nɛ lawobi mɔ mpabua nɛ abɔa.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Ke liti ni, minaanyɛ ɔnantsue kĩ ɛdɔli paa mikɔ, lɔkɔa bɔnya bɔmɔ́ kawɔlɛ.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Kitonɛkĩ bɔbɔɛ foe kĩ yĩ obi kĩĩ ku lɛmɛ finyaakĩĩ edzi nkpã. Ɛyɛla lɛmɛ bɛmɔ́ ye.’ Foesũ biyi luwi a kanya kayɔ.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Nɛ lɔkɔ kĩĩ kamɛ a, obinyolenɔkɔɛ̃ a na nɛ kɔba. Kĩ eto yade, efuã tɔtɔ kamɛ a, enu tɔnɔ mɔ kuto nkã.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Foesũ ɛvɛ basumunɛ a kamɛ ɔmɔa evia ye kĩ, ‘Litsa lámɔ kaya nɛ tɔtɔ kamɛ?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 “Osumunɛ a kpa ye mbuayɛ kĩ, ‘Awaɛ̃ muniki ɛya nɛ ɔtɔ ade ke aga fɔ̃ bɛkɔ ɔnantsue dɔliwa a, kitonɛkĩ emuniki ɛya mɔ akũ ɔsĩ.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Tuwũna ba ɔnɔkɔɛ̃de a, ade esĩ kĩ yaáwo nɛ tɔtɔ kamɛ, foesũ ɔlɛga naa ye sɛkɛ̃ ɛnake ye aduli kĩ ewo ɛya nɛ tɔtɔ kamɛ.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Lɛmɛ obi bi ɔlɛga kĩ, ‘Dã, nkɛna adzuma ndɛ ɔsate nɛ futeli pii kĩĩ kamɛ nkpa nɔ, kĩ ntáyidza ndza nɛ nɔ akũ da. Ade ɔtákpa tɔ̃ yĩ midi katukpabi malo kĩ nkɔ bɔmɔ yĩ bakɔba bɔmɔ́ kawɔlɛ a.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Lɛmɛ nɔ obi kĩĩ nabula nɔ akũ kana fɔtsa flee kade nɛ adɔpaafɔ akũ ade kĩ emuniki ɛya ni, ɔkɔ ɔnantsue dɔliwa akpa ye!’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Awã naa, ɔlɛga bi ye kĩ, ‘Yĩ obi, odeĩ nɛ yĩ sɛkɛ̃ luwi daa, ade lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ ndeĩ a, nɔ lide lanɛ.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Lɛmɛ kɛnɛ kĩ bɔanya luwi bɔmɔ́ kawɔlɛ, kitonɛkĩ bɔbɔɛ foe kĩ awaɛ̃ kĩĩ ku lɛmɛ finyaa edzi nkpã, ɛyɛla lɛmɛ bɔmɔ́ ye.’ ”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.