Lucas 14
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs BKJ
1 Nɛ Kawɛya Luwi lidi akũ ni, kĩ Yesu naanya nɛ Farisifɔ ɔnɔkɔɛ̃ odi awã a, bati a ko anɛ bɛkadã ye.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Onyole odi kĩ ye akpɔ mɔ abɔa wumi dzi nɛ ye anɛ kamɛ.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Ade ke Yesu via Farisifɔ mɔ mbla batsanɛ a kĩ, “Boe mbla kpa osi kĩ bɛtsa oti nɛ Kawɛya Luwi akũ mbɔɛɛ kĩ ɛtákpa osi?”
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Lɛmɛ bisĩ bɛtákpa ye mbuayɛ. Ade Yesu ta oti a ɛtsa ye, ɛnyɛ ye osi ɛdzakũ a.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Ade ɛdani ebi be kĩ, “Ntɛ mi kamɛ odi obi ĩye ɔnantsue tɔ mui lɛkɛ nɛ Kawɛya Luwi akũ ni, miáwɛ sɔwa kanaanyɛ ye nɛ lɛkɛ a kamɛ?”
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Lɛmɛ bɛtápuli bɛkpa ye foe mbuayɛ.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Kĩ Yesu mɔ́ ayekĩ bati a kĩ bɛvɛ nɛ kanyakɔ̃ kawãnɛ banɔkɔɛ̃ fudzikɔ̃ a, ɛbɔa be lɛgbã kĩĩ kĩ,
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 “Ntɛ odi vɛ nɔ nɛ obolitsɔ̃ kapikɔ̃ ni, tanaadzi nɛ banɔkɔɛ̃ kadzikɔ̃, kitonɛkĩ fɔ́apuli fɔya kĩ ɛvɛ odi kĩ edeĩ obu ɛbɛ̃ nɔ,
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 lɔkɔa oti a kĩ ɛvɛ mi bati nviã ayabi nɔ kĩ, ‘Kɔa nɔ lukpo kakpa oti kĩĩ’ ade ke aakɔa kɔnyɔã oyidza ɔnaadzi nɛ kakɔ nkaɛ a.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Mbom ntɛ bɛvɛ nɔ nɛ kakɔ kadi ni, naadzi nɛ kakɔ a kĩ kɛtátɛ kɔya, ayekĩ ntɛ ekĩ ɛvɛ nɔ a yamɔ nɔ ni, yaabi nɔ kĩ, ‘Ɔkɔba, yidza kanaadzi nɛ awã kĩ kɛtɛ kɔya a.’ Awã naa bati bɛbã flee a kĩ bɛvɛ a aakɔa obu bɛkpa nɔ,
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 kitonɛkĩ odi nyɛ odi kĩ ɛdɛla ye akũ nɛ ode ni, baakɛna ye nɛ kayɔ, ade odi nyɛ odi kĩ ɛdɔla ye akũ ni, baadɛla ye nɛ ode!”
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Ade Yesu bi oti a kĩ ɛtsɛlamɔ ye nɛ kanyakɔ̃ a kĩ, “Ntɛ ote opunu ɔkpa bati ni, tavɛ nɔ bakɔba, awaɛ̃ amɛ, nɔ kɔla babi ĩye nɔ badzi kɔba a kĩ bideĩ akũ a, ayekĩ baavɛ nɔ malo ɔnaanya nɛ be sɛkɛ̃ bise kɔtɔ.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Mbom ntɛ ate opunu ni, vɛ ahiãfɔ, bikĩ bɛnɛ lɛkpɛ̃, bikĩ biveliveli mɔ banɛkunɛ.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Fukĩĩ aafɔ̃ Baguma lihila nɔ kusɛkusɛ, kitonɛkĩ bɛláapuli bise nɔ foe kɔtɔ. Lɛmɛ Baguma aase nɔ kɔtɔ nɛ luwi a kĩ bati wĩ aayidza bito kanɔkpa a.”
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Kĩ bati a kĩ bidzi nɛ opunu akũ bɛkanya kamɛ ɔmɔa nu fɔlɛtsa a kĩ Yesu lɛ a, ebi ye kĩ, “Kawɔlɛ aade bati a kĩ baadzi nɛ opunu akũ nɛ ode lɛgãkanyakɔ̃ a.”
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Yesu bi ye kĩ, “Luwi a onyole odi te opunu ɛvɛ bati beblebee.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Kĩ kanya lɔkɔ wo ɔtɔ a edo ye osumunɛ kĩ ɛnaavɛ bikĩ ɛtsɛlamɛna a kĩ, ‘Miya. Buyua Lɛtsa nyɛ lɛtsa!’ ”
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 “Lɛmɛ bati a kĩ ɛtsɛlamɛna a flee kamɛ odi nyɛ odi nyɛ onukpɛ̃. Oti ɔtɔnyade bi osumunɛ a kĩ, ‘Nnaya tite finyaa, foesũ kɛnɛ kĩ nnaadã te, make nɔ aduli nláapuli ĩya.’
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 “Oti bɛbã lɛmɛ lɛ kĩ, ‘Ĩya banantsue ewua, kĩ kɛnɛ kĩ nkpã be nnaasɔ be ndã ntɛ baapuli bɛkɛna adzuma kakɛna wĩ. Makɛ nɔ aduli, nláapuli ĩya.’Luka 14:19|src="HK00019c.tif" size="span" loc="Luk 14:19" copy="Horace Knowles, British & Foreign Bible Society"
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 “Oti bɛbã lɛmɛ lɛ kĩ, ‘Wɔadzɔ nkɔã ɔtsɔ̃, foesũ nláapuli ĩya.’
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 “Osumunɛ a muniki ɛnabi ye ɔlate lɛtsa a kĩ lɛya a flee. Awã naa ɔlate a na kalɔkpa paa ade ebi ye osumunɛ a kĩ, ‘Wɛ sɔwa kanaa tɔblɔnu mɔ fɔla fuyite nɛ ɔmatɔ a kamɛ, kakpã ahiãfɔ, lɛkpɛ̃ banɛnɛ, banɛkunɛ mɔ bikĩ biveliveli a kayamɛna.’
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 “Owi tábuna mɔ osumunɛ a yabi ye kĩ, ‘Yĩ ɔlate nkɛna nɛ nɔ ɔlɛdo akũ, lɛmɛ fudzikɔ̃ buki fute.’
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 “Ade ke ɔlate a bi ye kĩ, ‘Naa tɔblɔnu mɔ fusikũ akũ nɛ tukula kamɛ, kabi be kĩ bɛya ayekĩ kɔla a kamɛ aayi.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Mabi mi a flee kĩ, bikĩ be ĩnya lɔtɔ nvɛ a kamɛ odima lɛláata yĩ funitsã a onukpɛ̃!’ ”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Luwi a, kĩ bati kɔdabu tomɔ Yesu a, ɛdani ebi be kĩ,
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Ntɛ odi ya nɛ yĩ sɛkɛ̃, mɔ yawɛ ye ɔlɛga, ɔma, ɔtsɔ̃, babi, bawaɛ̃nyole mɔ bawaɛ̃tsole, mɔ ye mɔawɛ akũ kalɛ kaba yĩ ni, ɛláapuli ɛnya yĩ fɔtsa ɔkɔlɛnɛ.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Odi nyɛ odi kĩ ɛtábɔɛ ye asendua ɛlɔ etomɔ yĩ ni, ɛláapuli ɛnya yĩ fɔtsa ɔkɔlɛnɛ.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 “Ntɛ mi kamɛ odi awɛ kĩ yake kɔla baũ kudi ni, yaánya lɔtɔ kadzi kabu kɔla a kake akũ akunta kadã, kamɔ ntɛ yaana sika epuli eke kɔla a ewũna?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Ntɛ ɛtákɛna foe lɔmɔ ni, ɛláapuli eyua kɔla a titɔ kĩ eke kayɔkayi futekũ malo. Ade ke bati flee a kĩ bamɔ foe a aadi ye nsekuo bɛlɛ kĩ,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 ‘Oti kĩĩ yi kɔla kake kayɔ lɛmɛ ɛtápuli eke koe ewũna.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 “Ntɛ lɛgã lidi aabɔɛ kawũ nɛ lɛgã bɛbã akũ ni, yaanya lɔtɔ edzi ɛkɔna foe akũ ɛdã ntɛ yaapuli ɛkɔa sodzafɔ mpim ewua ɛnya lɛgã bɛbã a kĩ lideĩ sodzafɔ mpim tɛya a akũ.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ntɛ ɛláapuli ni, yaanya lɔtɔ edo batɔ nɛ lɛgã kĩ a sɛkɛ̃ nɛ lɔkɔ a kĩ bɛtáfuã akũ lɔkɔa ɛkpa lɔlɔ.”
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Yesu lɛ ewũna kĩ, “Ade aye mi kamɛ odima lɛláapuli ɛnya yĩ fɔtsa ɔkɔlɛnɛ ntɛ ɛtáfɔnɛ ye lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ edeĩ awɛ a.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Lɛdɛmɛ nɛnɛ, lɛmɛ ntɛ lɛyɛla de ɔmɛnɛ ni, osi odima lɛláa kĩ aatsã ye akũ obuki odo de ɔmɛnɛ.
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Lɛnɛ́nɛ lɛkpa ndɛ tite kanɔ, ĩye lɛkpa fukluku kawulakɔ̃ malo. Kata bata de kawula.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.