Lucas 13
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs BKJ
1 1 Lɔkɔ a na kamɛ a, bati badi yakpa Yesu kanyi kĩ Pilato kɔ Galileafɔ badi nɛ lɔkɔ a kĩ bɛkabɔa afɔliɛ nɛ Asɔli Kɔla kamɛ nɛ Yerusalem.
1 Naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Yesu kpa mbuayɛ kĩ, “Mikɔna kĩ Galileafɔ a kĩ bɛkɔ a tɛnɛ titikpa kakɛna kaba Galileafɔ bɛbã flee a sũ?
2 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Pensais que esses galileus, porque padeceram tais coisas, eram mais pecadores que os demais galileus?
3 Oowo, nnɛ́ aye kɔlaa! Mabi mi kĩ ntɛ mitádani tɔwɔlɛ kamɛ ni, mi a flee míaku ndɛ be aye.
3 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Nde nyɛ bati ewua-alɛ̃ a kĩ Siloam kɔla gɛlɛɛlɛ veli kɔkɔ be a? Mikɔna kĩ be nyɛ titikpa bakɛnanɛ bɛba bikĩ nɛ Yerusalem flee a?
4 Ou aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, pensais que foram maiores pecadores do que todos os homens que habitavam em Jerusalém?
5 Oowo! Nnɛ́ aye fɔla kɔlaa! Mabi mi kĩ ntɛ mitádani tɔwɔlɛ kamɛ ni, míaku ndɛ be aye.”
5 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Ade Yesu bɔa be lɛgbã ɛlɛ kĩ, “Lɔkɔ lidi onyole odi du atɔ kutse nɛ ye kɔba kamɛ. Ɛkasɛla kadã ntɛ yaana atɔ babi nɛ koe akũ lɛmɛ ɛtána badima.
6 Ele também falava esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; ele foi buscar fruto nela, e não o achou.
7 Ade ke ebi ekĩ yadãmɛna kɔba akũ kĩ, ‘Dã! Ade futeli ɛlalɛ mɔa flee kĩ maya nɛ awĩ kayaawɛ kutse kĩĩ babi lɛmɛ maámɔ badima. Tsua koe kamuni. Nde sũ kɔadza kɔkabula tite a kade?’
7 Então, ele disse ao vinhateiro: Eis que há três anos eu venho buscar fruto nesta figueira e não o acho; corta-a. Por que ela ocupa inutilmente a terra?
8 “Lɛmɛ kɔba akũ ɔdãmɛnanɛ a kpa mbuayɛ kĩ, ‘Ɔnɔkɔɛ̃, fɔ̃ kɔdza, kpa yĩ kateli mɔa kabu. Maatu nsinya koe lɔkɔa nko fɔtsa a kĩ fɔ́akpa koe tite kanɔ.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a também este ano, até que eu cave em seu redor e a esterque;
9 Ntɛ kuwũ atɔ babi kateliva ni, kekɔ̃ fɔnɛnɛ. Lɛmɛ ntɛ kɔtáwũ babi ni, aapuli ɔfɔ̃ bitsua koe bimuni.’ ”
9 e, se der fruto, bem; se não, então depois tu a cortarás.
10 Nɛ Kawɛya Luwi lidi akũ ni, Yesu katsa fɔtsa nɛ Yudafɔ katsɛnakɔ̃ kadi.
10 E ele ensinava em uma das sinagogas no shabat.
11 Otsole odi kĩ hũhũ kpa do ye fɔsɔ mɔ akũ futeli ewua-alɛ̃ flee na nɛ awã. Fɔsɔ a fɔ̃ ekũũkũ ebuki yaápuli eyo akũ kpĩĩ.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade fazia dezoito anos; e estava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Kĩ Yesu mɔ ye a ɛvɛ ye ebi ye kĩ, “Boe ɔma, bɛnyɛ nɔ nɛ fɔsɔ kamɛ!”
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, tu estás liberta da tua enfermidade.
13 Yesu kɔa awɛ ete nɛ ye akũ. Lɛtalɛta otsole a puli eyo akũ kpĩĩ ade ke emu Baguma a.
13 E ele impôs suas mãos sobre ela; e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Ɔnɔkɔɛ̃ a kĩ yadãmɛna Yudafɔ katsɛnakɔ̃ a na kalɔkpa paa kĩ Yesu tsa ɔsɔnɛ nɛ Kawɛya Luwi akũ, foesũ ebi bati a kĩ, “Fuwi evũ deĩ kĩ foe kamɛ kɛnɛ kĩ bɔkɛna adzuma. Foesũ miya nɛ fuwi kĩĩ kamɛ bɛtsa mi fɔsɔ, lɛmɛ nnɛ́ nɛ Kawɛya Luwi a akũ!”
14 E o governante da sinagoga respondeu com indignação, porque Jesus havia curado no dia do shabat, e disse à multidão: Seis dias há em que o homem deve trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia do shabat.
15 Boe Ɔlate kpa ye mbuayɛ kĩ, “Mi anɛ kamɛ kɛkɛ fɔtsa bakɛnanɛ, mianyɛ mi bayaɛ tɔwɛ̃ banaamɔa mui nɛ Kawɛya Luwi akũ.
15 O Senhor respondeu-lhe, e disse: Hipócritas! No shabat não solta da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento, e não o leva para beber água?
16 Finyaakĩĩ amɔ Abraham kasinu kamɛ obi kĩ Abonsam do ye fɔsɔ mɔ akũ futeli ewua-alɛ̃ flee. Fɔnɛ́nɛ kĩ banyɛ ye nɛ tɔwɛ̃ kamɛ nɛ Kawɛya Luwi a akũ?”
16 E não devia esta mulher, sendo filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás havia prendido, ser solta desta prisão no dia do shabat?
17 Mbuayɛ a kĩ Yesu kpa a fɔ̃ kɔnyɔã wo ye bakesĩnɛ a, lɛmɛ kawɔlɛ de bati a nɛ awãwã fɔtsa flee a kĩ ɛkɛna a sũ.
17 E, dizendo ele estas coisas, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Ade Yesu via kĩ, “Nde Baguma lɛgãkanyakɔ̃ a la? Litsa maakɔa nkɔnamɔ de?
18 Então ele disse: A que é semelhante o reino de Deus, e a que eu devo comparar?
19 Fɔla ndɛ fudutsa libi kabii ki onyole odi bɔɛ ɛnadu nɛ ye kɔba. Libi a mɛ libo anɛ lɛkɛna kutse, ade kɔvɔlabi yakɛna fɔtsɔɛ nɛ koe tɛnanɛ kamɛ a.”
19 É semelhante a um grão de semente de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore; e as aves do céu se aninharam em seus ramos.
20 Yesu buki evia kĩ, “Litsa maakɔa Baguma lɛgãkanyakɔ̃ a nkɔnamɔ?
20 E ele disse outra vez: A que eu compararei o reino de Deus?
21 Fɔla ndɛ ayekĩ otsole kɔa oyila fɔtsa ɛtsɛka nɛ bodobodo onuvoe baũ kamɛ, fɔna flee kɛnawo kĩ evuya puu.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas da refeição, até ficar tudo fermentado.
22 Lɔkɔ a kĩ Yesu anaa Yerusalem a, ɛnatsã tɛmatɔ mɔ tukula kamɛ ɛkatsa bati fɔtsa.
22 E ele percorria as cidades e as aldeias, ensinando e viajando em direção a Jerusalém.
23 Ade odi via ye kĩ, “Boe Ɔlate, mbɔɛɛ bati sukuloo aana katɛ?”
23 Então, disse-lhe um: Senhor, são poucos os que são salvos? E ele lhe disse:
24 “Bɔa mbɔdi katsã onyukpɛ̃ a kĩ ɛtása a kamɛ kawo, kitonɛkĩ bati pii abɔa mbɔdi kĩ bawo lɛmɛ bɛláapuli.
24 Esforçai-vos para entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não serão capazes.
25 Kɔla ɔlate a aayidza ɛyaabalɛ kɔla a, ade ntɛ midza nɛ kanya mikabɔa opunu kalɛ kĩ, ‘Boe Ɔlate, binya kakpa boe ni.’
25 E uma vez que o dono da casa tiver levantado e fechado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; ele respondendo, vos dirá: Eu não sei de onde vós sois;
26 “Ade ke míalɛ kĩ, ‘Bɔmɔ nɔ lɛnya bɔmɔa ade ɔtsa fɔtsa nɛ boe ɔmatɔ kamɛ lɛmɛ a!’
26 então, começareis a dizer: Nós comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas.
27 “Lɛmɛ yaakpa mbuayɛ kĩ, ‘Ĩnyína awã kĩ mito! Midzakũ nɛ yĩ ɔwɛ̃, mi tɔkpa bakɛnanɛ.’
27 Mas ele vos responderá: Digo-vos que eu não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, todos vós trabalhadores da iniquidade.
28 “Awã naa, kabe kadi kĩ míabe, miba adɔ̃ ntɛ mimɔ́ Abraham, Isak mɔ Yakob mɔ Baguma onukpɛ̃ banyɛnɛ a flee nɛ ode lɛgãkanyakɔ̃ a kamɛ, lɛmɛ mi kɔ̃ bɛblɔmɛna mi kĩ mitawo.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Bati aato suwa kadekɔ̃ mɔ suwa katomukɔ̃, kayɔ mɔ nyangɛ bɛyaanya bɛmɔa nɛ ode lɛgãkanyakɔ̃ a.
29 E eles virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul e assentar-se-ão no reino de Deus.
30 Ade bati a kĩ bɛkpa liti finyaa a, badi aadani batɔnyade, ade bikĩ bɛnyaa lɔtɔ finyaa a, badi aadani liti bakpanɛ.”
30 E eis que, há últimos que serão primeiros; e primeiros que serão últimos.
31 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ a, Farisifɔ badi yabi Yesu kĩ, “Wɛ sɔwa kadzakũ nɛ awĩ kĩĩ kanaa kakɔ bɛbã, kitonɛkĩ lɛgã Herodes wɛ kĩ yaakɔ nɔ.”
31 No mesmo dia vieram alguns fariseus e lhe disseram: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Ade ke Yesu bi be kĩ, “Minaabi kalikii a kĩ, ‘Nviã mɔ kunya flee maakablɔmɛna hũhũ kpa, maatsa fɔsɔ lɛmɛ, ade nɛ luwi lɛlalɛde a akũ ni, maayua yĩ adzuma.’
32 E ele lhes disse: Ide e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e realizo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei aperfeiçoado.
33 Lɛmɛ kɛnɛ kĩ mpi osi, nviã, kunya mɔ kukunya, kitonɛkĩ fɔtáfɛta kĩ bakɔ Baguma onukpɛ̃ ɔnyɛnɛ nɛ kakɔma kɛba Yerusalem.
33 Todavia, eu devo caminhar hoje, amanhã e no dia seguinte; porque não pode um profeta perecer fora de Jerusalém.
34 “Yerusalem, Yerusalem! Nɔ bati kɔ Baguma onukpɛ̃ banyɛnɛ a ade bɛtalɛ bikĩ Baguma do nɛ nɔ sɛkɛ̃ a boe bɛkɔ be a. Titi eni ntáwɛ kĩ makpɔta nɔ babi ndɛ ayekĩ ɔkɔkɔbima api ye babi kado nɛ ye fupoki kayɔ, lɛmɛ ɔtákpa yĩ osi.
34 Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que a ti são enviados; quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e vós não quisestes!
35 Nɛ foesũ finyaa nɔ Asɔli Kɔla aawaa luto. Ade mabi mi kĩ miláabuki mimɔ́ yĩ kɛnaawo lɔkɔ a kĩ míalɛ kĩ, ‘Baguma hila ekĩ yaya nɛ boe Ɔlate dĩ akũ a!’ ”
35 Eis que a vossa casa vos é deixada desolada; e em verdade eu vos digo: Não me vereis até que venha o tempo em que direis: Bendito é o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.