Lucas 13
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARIB
1 1 Lɔkɔ a na kamɛ a, bati badi yakpa Yesu kanyi kĩ Pilato kɔ Galileafɔ badi nɛ lɔkɔ a kĩ bɛkabɔa afɔliɛ nɛ Asɔli Kɔla kamɛ nɛ Yerusalem.
1 Ora, naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios deles.
2 Yesu kpa mbuayɛ kĩ, “Mikɔna kĩ Galileafɔ a kĩ bɛkɔ a tɛnɛ titikpa kakɛna kaba Galileafɔ bɛbã flee a sũ?
2 Respondeu-lhes Jesus: Pensais vós que esses foram maiores pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Oowo, nnɛ́ aye kɔlaa! Mabi mi kĩ ntɛ mitádani tɔwɔlɛ kamɛ ni, mi a flee míaku ndɛ be aye.
3 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Nde nyɛ bati ewua-alɛ̃ a kĩ Siloam kɔla gɛlɛɛlɛ veli kɔkɔ be a? Mikɔna kĩ be nyɛ titikpa bakɛnanɛ bɛba bikĩ nɛ Yerusalem flee a?
4 Ou pensais que aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Oowo! Nnɛ́ aye fɔla kɔlaa! Mabi mi kĩ ntɛ mitádani tɔwɔlɛ kamɛ ni, míaku ndɛ be aye.”
5 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Ade Yesu bɔa be lɛgbã ɛlɛ kĩ, “Lɔkɔ lidi onyole odi du atɔ kutse nɛ ye kɔba kamɛ. Ɛkasɛla kadã ntɛ yaana atɔ babi nɛ koe akũ lɛmɛ ɛtána badima.
6 E passou a narrar esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; e indo procurar fruto nela, e não o achou.
7 Ade ke ebi ekĩ yadãmɛna kɔba akũ kĩ, ‘Dã! Ade futeli ɛlalɛ mɔa flee kĩ maya nɛ awĩ kayaawɛ kutse kĩĩ babi lɛmɛ maámɔ badima. Tsua koe kamuni. Nde sũ kɔadza kɔkabula tite a kade?’
7 Disse então ao viticultor: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho; corta-a; para que ocupa ela ainda a terra inutilmente?
8 “Lɛmɛ kɔba akũ ɔdãmɛnanɛ a kpa mbuayɛ kĩ, ‘Ɔnɔkɔɛ̃, fɔ̃ kɔdza, kpa yĩ kateli mɔa kabu. Maatu nsinya koe lɔkɔa nko fɔtsa a kĩ fɔ́akpa koe tite kanɔ.
8 Respondeu-lhe ele: Senhor, deixa-a este ano ainda, até que eu cave em derredor, e lhe deite estrume;
9 Ntɛ kuwũ atɔ babi kateliva ni, kekɔ̃ fɔnɛnɛ. Lɛmɛ ntɛ kɔtáwũ babi ni, aapuli ɔfɔ̃ bitsua koe bimuni.’ ”
9 e se no futuro der fruto, bem; mas, se não, cortá-la-ás.
10 Nɛ Kawɛya Luwi lidi akũ ni, Yesu katsa fɔtsa nɛ Yudafɔ katsɛnakɔ̃ kadi.
10 Jesus estava ensinando numa das sinagogas no sábado.
11 Otsole odi kĩ hũhũ kpa do ye fɔsɔ mɔ akũ futeli ewua-alɛ̃ flee na nɛ awã. Fɔsɔ a fɔ̃ ekũũkũ ebuki yaápuli eyo akũ kpĩĩ.
11 E estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava encurvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Kĩ Yesu mɔ ye a ɛvɛ ye ebi ye kĩ, “Boe ɔma, bɛnyɛ nɔ nɛ fɔsɔ kamɛ!”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Yesu kɔa awɛ ete nɛ ye akũ. Lɛtalɛta otsole a puli eyo akũ kpĩĩ ade ke emu Baguma a.
13 e impôs-lhe as mãos e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Ɔnɔkɔɛ̃ a kĩ yadãmɛna Yudafɔ katsɛnakɔ̃ a na kalɔkpa paa kĩ Yesu tsa ɔsɔnɛ nɛ Kawɛya Luwi akũ, foesũ ebi bati a kĩ, “Fuwi evũ deĩ kĩ foe kamɛ kɛnɛ kĩ bɔkɛna adzuma. Foesũ miya nɛ fuwi kĩĩ kamɛ bɛtsa mi fɔsɔ, lɛmɛ nnɛ́ nɛ Kawɛya Luwi a akũ!”
14 Então o chefe da sinagoga, indignado porque Jesus curara no sábado, tomando a palavra disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, neles para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 Boe Ɔlate kpa ye mbuayɛ kĩ, “Mi anɛ kamɛ kɛkɛ fɔtsa bakɛnanɛ, mianyɛ mi bayaɛ tɔwɛ̃ banaamɔa mui nɛ Kawɛya Luwi akũ.
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, para o levar a beber?
16 Finyaakĩĩ amɔ Abraham kasinu kamɛ obi kĩ Abonsam do ye fɔsɔ mɔ akũ futeli ewua-alɛ̃ flee. Fɔnɛ́nɛ kĩ banyɛ ye nɛ tɔwɛ̃ kamɛ nɛ Kawɛya Luwi a akũ?”
16 E não devia ser solta desta prisão, no dia de sábado, esta que é filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 Mbuayɛ a kĩ Yesu kpa a fɔ̃ kɔnyɔã wo ye bakesĩnɛ a, lɛmɛ kawɔlɛ de bati a nɛ awãwã fɔtsa flee a kĩ ɛkɛna a sũ.
17 E dizendo ele essas coisas, todos os seus adversário ficavam envergonhados; e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Ade Yesu via kĩ, “Nde Baguma lɛgãkanyakɔ̃ a la? Litsa maakɔa nkɔnamɔ de?
18 Ele, pois, dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Fɔla ndɛ fudutsa libi kabii ki onyole odi bɔɛ ɛnadu nɛ ye kɔba. Libi a mɛ libo anɛ lɛkɛna kutse, ade kɔvɔlabi yakɛna fɔtsɔɛ nɛ koe tɛnanɛ kamɛ a.”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou e lançou na sua horta; cresceu, e fez-se árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Yesu buki evia kĩ, “Litsa maakɔa Baguma lɛgãkanyakɔ̃ a nkɔnamɔ?
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 Fɔla ndɛ ayekĩ otsole kɔa oyila fɔtsa ɛtsɛka nɛ bodobodo onuvoe baũ kamɛ, fɔna flee kɛnawo kĩ evuya puu.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar toda ela levedada.
22 Lɔkɔ a kĩ Yesu anaa Yerusalem a, ɛnatsã tɛmatɔ mɔ tukula kamɛ ɛkatsa bati fɔtsa.
22 Assim percorria Jesus as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 Ade odi via ye kĩ, “Boe Ɔlate, mbɔɛɛ bati sukuloo aana katɛ?”
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que se salvam? Ao que ele lhes respondeu:
24 “Bɔa mbɔdi katsã onyukpɛ̃ a kĩ ɛtása a kamɛ kawo, kitonɛkĩ bati pii abɔa mbɔdi kĩ bawo lɛmɛ bɛláapuli.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 Kɔla ɔlate a aayidza ɛyaabalɛ kɔla a, ade ntɛ midza nɛ kanya mikabɔa opunu kalɛ kĩ, ‘Boe Ɔlate, binya kakpa boe ni.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e cerrado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, abre-nos; e ele vos responder: Não sei donde vós sois;
26 “Ade ke míalɛ kĩ, ‘Bɔmɔ nɔ lɛnya bɔmɔa ade ɔtsa fɔtsa nɛ boe ɔmatɔ kamɛ lɛmɛ a!’
26 então começareis a dizer: Comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas;
27 “Lɛmɛ yaakpa mbuayɛ kĩ, ‘Ĩnyína awã kĩ mito! Midzakũ nɛ yĩ ɔwɛ̃, mi tɔkpa bakɛnanɛ.’
27 e ele vos responderá: Não sei donde sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 “Awã naa, kabe kadi kĩ míabe, miba adɔ̃ ntɛ mimɔ́ Abraham, Isak mɔ Yakob mɔ Baguma onukpɛ̃ banyɛnɛ a flee nɛ ode lɛgãkanyakɔ̃ a kamɛ, lɛmɛ mi kɔ̃ bɛblɔmɛna mi kĩ mitawo.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes quando virdes Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Bati aato suwa kadekɔ̃ mɔ suwa katomukɔ̃, kayɔ mɔ nyangɛ bɛyaanya bɛmɔa nɛ ode lɛgãkanyakɔ̃ a.
29 Muitos virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e reclinar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 Ade bati a kĩ bɛkpa liti finyaa a, badi aadani batɔnyade, ade bikĩ bɛnyaa lɔtɔ finyaa a, badi aadani liti bakpanɛ.”
30 Pois há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ a, Farisifɔ badi yabi Yesu kĩ, “Wɛ sɔwa kadzakũ nɛ awĩ kĩĩ kanaa kakɔ bɛbã, kitonɛkĩ lɛgã Herodes wɛ kĩ yaakɔ nɔ.”
31 Naquela mesma hora chegaram alguns fariseus que lhe disseram: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Ade ke Yesu bi be kĩ, “Minaabi kalikii a kĩ, ‘Nviã mɔ kunya flee maakablɔmɛna hũhũ kpa, maatsa fɔsɔ lɛmɛ, ade nɛ luwi lɛlalɛde a akũ ni, maayua yĩ adzuma.’
32 Respondeu-lhes Jesus: Ide e dizei a essa raposa: Eis que vou expulsando demônios e fazendo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei consumado.
33 Lɛmɛ kɛnɛ kĩ mpi osi, nviã, kunya mɔ kukunya, kitonɛkĩ fɔtáfɛta kĩ bakɔ Baguma onukpɛ̃ ɔnyɛnɛ nɛ kakɔma kɛba Yerusalem.
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte; porque não convém que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 “Yerusalem, Yerusalem! Nɔ bati kɔ Baguma onukpɛ̃ banyɛnɛ a ade bɛtalɛ bikĩ Baguma do nɛ nɔ sɛkɛ̃ a boe bɛkɔ be a. Titi eni ntáwɛ kĩ makpɔta nɔ babi ndɛ ayekĩ ɔkɔkɔbima api ye babi kado nɛ ye fupoki kayɔ, lɛmɛ ɔtákpa yĩ osi.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que a ti são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e não quiseste!
35 Nɛ foesũ finyaa nɔ Asɔli Kɔla aawaa luto. Ade mabi mi kĩ miláabuki mimɔ́ yĩ kɛnaawo lɔkɔ a kĩ míalɛ kĩ, ‘Baguma hila ekĩ yaya nɛ boe Ɔlate dĩ akũ a!’ ”
35 Eis aí, abandonada vos é a vossa casa. E eu vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.