Lucas 11
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARIB
1 Luwi a, Yesu kabɔa mpaɛ nɛ kakɔ kadi. Kĩ eyua a, ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kamɛ ɔmɔa bi ye kĩ, “Boe Ɔlate, tsa boe mpaɛ kabɔa ndɛ ayekĩ Yohanes tsa ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a.”
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Yesu bi be kĩ, “Ntɛ miabɔa mpaɛ ni, milɛ kĩ,
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 Kpa boe luwi nyɛ luwi funitsã a kĩ fusĩ boe a
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Kɔa boe tɔkpa kate boe
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 Ade Yesu bi ye fɔtsa bakɔlɛnɛ a kĩ, “Mibɔɛ foe kĩ mi kamɛ odi naa ɔkɔba sɛkɛ̃ mɔ lɛnyɛ kayite ɛnabi ye kĩ, ‘Ɔkɔba, vɛ abodoo fɔbɔ ɛlalɛ kakpa yĩ,
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 kitonɛkĩ yĩ ɔkɔba odi to osi mɔ lugo akũ ɛyase yĩ finyaakĩĩ, ade nlá funitsã fudima kĩ makpa ye a!’
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 “Bɔɛ foe kĩ nɔ ɔkɔba a nɛ́ nɛ kɔla kamɛ ɛkpa mbuayɛ kĩ, ‘Taha yĩ kɔlaa! Ndo kɔla safi ade bɔmɔ yĩ babi bɔwa kɔkɔɛ. Nláapuli mbuki ĩyidza mbɔɛ lɛtsama nkpa nɔ finyaa.’
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 Mabi mi kĩ ntɛ nɛ be tɔkɔba kakɛna sũ ni, ɛláayidza. Lɛmɛ nɛ ayekĩ ɛdzɛ̃mɛna opunu kabɔa sũ ni, yaayidza ɛkpa ye lɛtsa nyɛ lɛtsa kĩ lisĩ ye a.
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 “Foesũ mabi mi kĩ mivia fɔtsa lɔkɔa baakpa mi, miwɛ lɔkɔa míamɔ foe, mibɔa opunu lɔkɔa baabinya bɛkpa mi.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Kitonɛkĩ odi nyɛ odi kĩ ɛwã fɔtsa ni, yaana foe. Odi nyɛ odi kĩ ɛwɛ litsedi ni, yaamɔ de, ade odi nyɛ odi kĩ yabɔa opunu ni, baabinya bɛkpa ye.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 “Mi kamɛ ɔwɔdabe kĩ ɛnyɛ obilɛga, aakɔa kɔɛ ɛkpa obi ntɛ evia ye kafɔabi?
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Ĩye ɛkɔa kakpɔ̃na ɛkpa ye ntɛ evia ye ɔkɔkɔ lige?
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Titɔ kĩ minyɛ tɔkpa bakɛnanɛ malo ni, minyina ayekĩ miate mi babi fɔtsa wĩ. Nde fɔ́aya mɔ boe Ɔlɛga nɛ ode lɛláakɔa ye Hũhũ Kpalɛwa a ɛkpa bikĩ baavia ye a!”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Luwi a, Yesu kablɔmɛna hũhũ kpa kĩ yaálɛ kɔdzɛla etomɛna odi kamɛ. Kĩ hũhũ kpa a nɛ a, oti a yi kɔdzɛla kalɛ kayɔ. Fukĩĩ kɛna bati a kĩ bɛdza nɛ awã a wãwã.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 Lɛmɛ bati a badi lɛ kĩ, “Hũhũ kpa lɛgã a kĩ bavɛ Beelzebul a lɛkpa ye kɔbɛ̃ ɛkɔa ɛblɔmɛna hũhũ kpa a.”
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Ade badi lɛmɛ wɛ kĩ basɔ Yesu bɛdã, foesũ bibi ye kĩ ɛkɛna awãwã fɔtsa ɛkɔa ɛtsa kĩ Baguma sɛkɛ̃ eto.
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Lɛmɛ Yesu nyi lɛtsa a kĩ bɛkakɔna a, foesũ ebi be kĩ, “Ɔmaĩ kĩ ɛsɛ̃ nɛ kutsu kutsu kamɛ, mɔ lɛma nɛ́ nɛ ye kamɛ ni, ɔmaĩ a na aawɔ. Ade aye tɔtɔ nyɛ tɔtɔ kĩ te kamɛ bati sɛ̃ be akũ ni, tayalɛ.
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 Foesũ ntɛ Abonsam lɛgãkanyakɔ̃ a sɛ̃ nɛ kutsu kutsu kamɛ mɔ banɔ akũ lɛma ni, nde kanyakɔ̃ a na aapuli kɛdza? Mialɛ kĩ mablɔmɛna hũhũ kpa kitonɛkĩ Beelzebul lɛkpa yĩ kɔbɛ̃ sũ.
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Ntɛ aye mablɔmɛna hũhũ kpa a ni, nde bikĩ bitomɔ mi a ablɔmɛna hũhũ kpa? Mi mɔawɛ bati a nyɛ mi kayɔ bɛtsa kĩ fɔvã miama.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Oowo! Mbom Baguma kɔbɛ̃ akũ fɔtsɛ̃ mɔ mablɔmɛna hũhũ kpa, foesũ fukĩĩ atsa yededeede kĩ Baguma lɛgãkanya a wo mi sɛkɛ̃ kɔkɔɛ.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 “Ntɛ odi kĩ edeĩ kɔbɛ̃ dzi akpadza, edzi yadzɔlɛ ye tɔtɔ ni, enyina kĩ ye akũ fɔtsa waa pɛpɛɛpɛ.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Lɛmɛ ntɛ odi kĩ edeĩ kɔbɛ̃ ɛbɛ̃ ye yanɔ mɔ ye ɛnya ye akũ ni, yafila ye kawũkanɔ fɔtsa a kĩ ete anɛ nɛ foe akũ a ɛsɛ̃ fɔtsa a kĩ ɛtɛ a.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 “Odi nyɛ odi kĩ ɛnyɛ́ yĩ ode ni, ɛdzɛ̃ nɛ yĩ akũ paa, ade odi nyɛ odi kĩ yaábumɔ yĩ bɔkpɔta ni, fɔtsa ɛlamɛna kayalɛ paa.”
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Ntɛ hũhũ kpa nɛ́ nɛ oti kamɛ ni yanaatsã kamini nɛ fɔkɔ wɔlɛwa kawɛ kasekɔ̃. Ntɛ ɛtána kasekɔ̃ ni, yabi ye akũ kĩ, ‘Maamuniki nnaa yĩ tɔtɔ a kĩ te kamɛ nnɛ́ nto a kamɛ.’
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Foesũ yamuniki kanaamɔ kĩ bɛyɔ tɔtɔ a kamɛ bɛmanɛ lɛtsa nyɛ lɛtsa pɛpɛɛpɛ.
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Lɔkɔa yamuniki kanaawɛ hũhũ kpa evũkɔnɔ kĩ bideĩ ablɔ bɛbɛ̃ ye kabumɔ ye akũ bayaadzi nɛ awã. Ntɛ fɔya lɔmɔ a, oti a kadzi kamɛ abu kade kaba ayekĩ fɔna nɛ kayɔkayi a.”
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Kĩ Yesu kalɛ fɔlɛtsa kĩĩ a, otsole odi bɔa fɔwɔla nɛ bati kɔdabu a kamɛ ɛlɛ kĩ, “Baguma hila otsole a kĩ ɛma nɔ, mɔ lɛmɛ a kĩ de ɔmɛmɛ a!”
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Lɛmɛ Yesu kpa mbuayɛ kĩ, “Mbom bihila bikĩ batse Baguma kalɛ, kĩ bakɛna nɛ ke akũ lɛmɛ a!”
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Kĩ bati kɔdabu a bɔa opim nɛ Yesu akũ a, ɛlɛ ɛnaa lɔtɔ kĩ, “Nviã babi nyɛ bati kpa paa! Bawɛ nsɛntsɛlɛni fɔtsa bɛmɔ́ lɛmɛ bɛláamɔ fudima kɛba Baguma Onukpɛ̃ Ɔnyɛnɛ Yona fude a.
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Ndɛ ayekĩ Yona nya nsɛntsɛlɛni ɛkpa Ninivefɔ a, ade aye Otidziwa Obi a lɛmɛ aanya nsɛntsɛlɛni nkpa nviã babi a.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 Nɛ Kadzɛ Luwi a akũ ni, Seba Lɛgãtsole a aayidza ɛdza ɛkɔ nviã babi kɔtɔ kitonɛkĩ eto ye tite akũ nɛ kakɔ mɔ lugo ɛnatse Lɛgã Salomo kadikanyi fɔtsa katsa a, lɛmɛ mabi mi kĩ odi kĩ ɛbɛ̃ Salomo deĩ nɛ awĩ.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Ninivefɔ lɛmɛ aayidza bɛkɔ mi kɔtɔ nɛ Kadzɛ Luwi a akũ, kitonɛkĩ bɛdani tɔwɔlɛ kamɛ lɔkɔ a kĩ Yona bi be Baguma kalɛ a. Lɛmɛ mabi mi kĩ odi kĩ ɛbɛ̃ Yona deĩ nɛ mi kamɛ nɛ awĩ.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 “Odima látɛna ɔsɛdza kakɔla ye ĩye kakɔa lɔɔda kasua ye. Mbom bakɔa ye kate nɛ ɔsɛdza otse akũ ayekĩ ntɛ bati awo nɛ tɔtɔ kamɛ ni, baamɔ fɔkɔ yededeede.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Oti banebi kɛna ndɛ ɔsɛdza ɛkpa ye kutitse. Ntɛ nɔ anɛ amɔ kamɔ wĩ ni, nɔ kutitse a flee deĩ nɛ ɔhaĩ kamɛ. Lɛmɛ ntɛ nɔ anɛ lɛnɛ́nɛ ni, nɔ kutitse a flee aana nɛ ɔtũ kamɛ.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Foesũ dã kadã wĩ lɔkɔa ɔhaĩ a kĩ edeĩ nɛ nɔ kamɛ a ɛtadani ɛkɛna ɔtũ.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Ntɛ nɔ akũ flee kɛna haĩ mɔ nɔ kakɔma lɛláa ɔtũ kamɛ ni, nɔ akũ flee aakpalɛ ndɛ ayekĩ ɔsɛdza ako nɛ fɔtsa akũ kakpalɛ foe a.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Kĩ Yesu yua kɔdzɛla a, Farisini odi tsɛlamɔ ye kĩ ɛyaanya nɛ ye sɛkɛ̃. Foesũ ɛnaa awã ɛnɛ edzi kĩ yanya.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Fɔkɛna Farisini a wãwã kĩ ɛmɔ kĩ Yesu távɔlɛ awɛ ndɛ ayekĩ mbla tsa a fɔmɔ eyi kanya kayɔ.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Foesũ boe Ɔlate bi ye kĩ, “Finyaa ni, mi Farisifɔ miavɔlɛ mi tɔkɔɔpu mɔ fɔɔdaɛ liti, lɛmɛ anɛngbã mɔ ablɔ yi mi kamɛ tɛtɛɛtɛ.
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Bakɔasia! Nnɛ́ Baguma a kĩ ɛkɛna fɔtsa fɔmɛde a lɛkɛna kanya fude a lɛmɛ mbɔɛɛ?
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Mikɔa fɔtsa a kĩ fudeĩ nɛ tɔkɔɔpu mɔ fɔɔdaɛ kamɛ a mikpa ahiãfɔ lɔkɔa mi lɛtsa nyɛ lɛtsa akũ aakpalɛ nɛ Baguma anɛ.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 “Bɔbɔɛ makpa mi Farisifɔ! Miakɔa tɛnyɛ kumɛkumɛ kĩ tabɔa mɔ ɔlɛ̃ mɔ ɔlɛ̃ a te katsu kawuade kakpa Baguma, lɛmɛ misĩ ɔtɔbɛ kakpa bati ade miáwɛ Baguma kalɛ lɛmɛ a. Ade fukĩĩ bamɛ kɛnɛ kĩ miakɛna mibumɔ foe nkaɛ a.
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 “Bɔbɔɛ makpa mi Farisifɔ! Miawɛ banɔkɔɛ̃ fudzikɔ̃ nɛ mi katsɛnakɔ̃ ade miawɛ kĩ bati bɛwɔ̃na mi mɔ obu nɛ kɔya a.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 “Bɔbɔɛ makpa mi! Mila ndɛ funi kĩ bɛtáyi foe ɔsũ, kĩ bati tsɛ̃ nɛ foe akũ nɛ katanyi kamɛ.”
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Nɛ awã naa Yudafɔ mbla batsanɛ a kamɛ ɔmɔa bi ye kĩ, “Fɔtsa Ɔtsanɛ, ntɛ ɔlɛ fukĩĩ ni, ovũna boe malo.”
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Yesu kpa mbuayɛ kĩ, “Bɔbɔɛ makpa mi mbla batsanɛ a lɛmɛ. Milɔ́la bati fɔlɔtsa kĩ foe kalɔ deĩ ɔlɔmɛ, lɛmɛ mi mɔawɛ miáyo awɛ kĩ míabumɔ be fɔtsa a kalɔ.
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 “Bɔbɔɛ makpa mi paa kitonɛkĩ mike funi mɔkalɛ mikpa Baguma onukpɛ̃ banyɛnɛ a. Ade Baguma onukpɛ̃ banyɛnɛ a kĩ mi bawanyɔ kɔ a.
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Mi mɔawɛ a mitunɔ kĩ lɛtsa a kĩ mi bawanyɔ kɛna a nɛnɛ. Bɛkɔ Baguma onukpɛ̃ banyɛnɛ a ade mi mike be funi a.
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Nɛ fukĩĩ sũ Baguma nɛ ye kadikanyi kamɛ lɛ kĩ, ‘Maado Yĩ onukpɛ̃ banyɛnɛ mɔ fɔtɔ banyanɛ nɛ be sɛkɛ̃. Baakɔ badi, bitomɔ babɛbã lɛmɛ liti.’
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Foesũ baavɛlɛ nviã bati sɔtɔ nɛ Baguma onukpɛ̃ banyɛnɛ flee a kĩ bɛkɔ, kito anɛ katinya kayɔkayi a.
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Kito Abel kakɔ kɛnawo Zakaria kĩ bɛkɔ nɛ afɔlibɔ atɛnyɛ mɔ kakɔ kpalɛwa kayite a. Nuwĩ paa kĩ, baavɛlɛ nviã babi sɔtɔ nɛ fukĩĩ flee sũ!
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 “Bɔbɔɛ makpa mi mbla batsanɛ a. Kitonɛkĩ mikɔla safi a kĩ sabinya kadikanyi kɔla a. Mi mɔawɛ misĩ kĩ miáwo nɛ koe kamɛ ade miasua bikĩ babɔa mbɔdi kĩ bawo a lɛmɛ osi a!”
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 Kĩ Yesu dzakũ nɛ awã a, Farisifɔ mɔ Yudafɔ mbla batsanɛ yi fɔlɛtsa kavɛlɛ kayɔ mɔ Yesu mɔ ɔsĩ mɔ ɔsĩ, ade bɛkavia ye fɔlɛtsa nɛ fɔtsa pii akũ,
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 bɛkabɔa mbɔdi kanaĩ kĩ bapi ye nɛ ye kɔdzɛla kalɛ kamɛ a.
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.