Atos 9

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ, Saulo kɔa kɔnɛyɔɔlɛ etomɔ batɛ badonɛ a liti kĩ yawɔla be.
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 ɛnavia kĩ bɛkpa ye otumi tuvoli, lɔkɔa ɛnaa Yudafɔ fɔtsɛnakɔ̃ nɛ Damasko, ɛnaapili bikĩ bɛtsɛ̃ nɛ boe Ɔlate osi vɔɛ̃ a akũ, batsole mɔ banyole flee, esuli be ɛyamɛna nɛ Yerusalem.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Lɔkɔ a kĩ Saulo fuã Damasko ɔmatɔ a eyua mɔ kakɔna kĩĩ a ni, deedimɔapɛ ɔhaĩ odi mɔanɛ eto ode etsua esinya ye.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Ɛka ɛtɔ ade enu ɔlɛdo odi kĩ, “Saulo, Saulo litsa sũ otomɔ yĩ liti?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ade Saulo via kĩ, “Boe Ɔlate, nɔ owei anɛ?”
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Yidza finyaakĩĩ kanaa ɔmatɔ a kamɛ, lɔkɔa baabi nɔ lɛtsa a kĩ kɛnɛ kĩ akɛna.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Banyole a kĩ bɛmɔ Saulo bɛtsɛ̃ a fɔ̃ bɛdza lɛmɛ baámɔ lɛtsa a kĩ de balɛ. Binu ɔlɛdo a lɛmɛ bɛtámɔ oti odima.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Ade kĩ Saulo yidza nɛ tite ebinya banebi a, ebuki yaámɔ fɔkɔ. Foesũ bipi ye nɛ kɔkpɔ bɛkpã ye bɛnamɛna Damasko ɔmatɔ a kamɛ.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Edzi fuwi ɛlalɛ kĩ yaámɔ fɔkɔ, yaánya, yaámɔa lɛmɛ.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ ɔtɛ odonɛ odi kĩ bavɛ Anania na nɛ Damasko. Boe Ɔlate nyɛ ye akũ ɛtsa ye ɛvɛ ye kĩ, “Anania!”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Ade boe Ɔlate bi ye kĩ, “Yidza katsã ɔblɔnu a kĩ bavɛ Ɔblɔnu Kpĩĩ a akũ, lɔkɔa ntɛ owo Yuda tɔtɔ kamɛ ni, via Saulo kĩ eto Tarso a akũ.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Edeĩ nɛ awã ɛlamɛna mpaɛ kabɔa, kitonɛkĩ ĩnyɛ ntsa ye ɛmɔ nɛ hũhũ kamɛ kĩ onyole odi kĩ bavɛ Anania aayate awɛ nɛ ye akũ ebuki ɛmɔ fɔkɔ.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ade ke Anania kpa mbuayɛ kĩ, “Boe Ɔlate, nnu fɔlɛtsa pii ntomɛna oti kĩĩ akũ nɛ ayekĩ ɛkɛna nɔ bati awɔda nɛ Yerusalem a!
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Ade bunu kĩ ɛtɛ otumi tuvoli etomɛna Basɔfɔnɔkɔɛ̃ sɛkɛ̃ kĩ epili nɔ batɛ badonɛ flee nɛ Damasko a.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Lɛmɛ boe Ɔlate bi ye kĩ, “Naa nɔ kɔ̃ kanaakɛna ayekĩ mbi nɔ a, kitonɛkĩ mpau ye kĩ ɛyaanya yĩ ɔsumunɛ ɛlɛ kalɛ wĩ a ɛtsa bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ, fɔgã, mɔ Israelfɔ flee.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Ade yĩ mɔawɛ a maanyɛ lubo a kĩ yaamɔ nɛ yĩ sũ a ntsa ye a.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Foesũ Anania pi osi ɛnawo nɛ tɔtɔ a kĩ te kamɛ Saulo na, ade ete awɛ nɛ ye akũ ebi ye kĩ, “Nwaɛ̃ Saulo, Boe Ɔlate Yesu kĩ ɛnyɛ ye akũ ɛtsa nɔ nɛ osi a lido yĩ nɛ nɔ sɛkɛ̃ kĩ buki kamɔ fɔkɔ, lɔkɔa Hũhũ Kpalɛwa ɛtɛ nɔ kamɛ.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Deedimɔapɛ fɔkɛna Saulo ndɛ tupo lɛtsɛ nɛ ye anɛ tɛnɛ tɛtɔ, ade edo fɔkɔ kamɔ awɛ a. Eyidza ɛkpa osi bɛkɛna ye mui kawɔla amaniɛ.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Ade kĩ ɛnya eyua a, akũ de ye ɔsĩ.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Nɛ fuwi a kamɛ a, ɛnaa Yudafɔ fɔtsɛnakɔ̃ a, ade ɛnalɛ kɔdzɛla ɛtsa kĩ Yesu nyɛ Baguma Obi a.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Fɔkɛna bati flee a kĩ binu ye fɔtsa katsa a saa, ade bivia be akũ kĩ, “Nnɛ́ oti kĩĩ tsɛ̃ yakɔ bikĩ bɛtɛ Yesu bido a nɛ Yerusalem a mbɔɛɛ? Nnɛ́ ye lɛmɛ lɛya nɛ awĩ mɔ botaɛ kĩ yayaapili batɛ badonɛ a ɛma basɔfɔnɔkɔɛ̃ a mbɔɛɛ?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Lɛmɛ Saulo fɔtsa katsa na kɔbɛ̃ ade ye fɔlɛtsa kamɛ kanyɛ kĩ Yesu nyɛ Kristo a táfɔ̃ Yudafɔ a kĩ bɛna nɛ Damasko a lɛtɛmɔ ye atsindze a.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Fuwi fudi liti ni, Yudafɔ a natsɛna ade bipi adzuni kĩ bakɔ ye a.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Lɛmɛ bati bɔɛ bɛyabi Saulo. Lɛnyɛ mɔ suwa flee bɛkadzɔlɛ ɔmatɔ a seebi a kĩ bike bisinya a tunyukpɛ̃ ayekĩ baana ye bɛkɔ.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Lɛmɛ lɛnyɛ mɔa kayite a, bikĩ bitomɔ Saulo a bɔɛ ye bido nɛ ɔtsɛtsɛ kamɛ bɛtsãmɛna seebi ɔkɛ kamɛ bɛkamɛna ye bɛdzɛla nɛ tite!Adzuma 9:25|src="CN01937c.tif" size="col" loc="Act 9:25" copy="David C. Cook"
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Kĩ Saulo naa Yerusalem a, ɛwɛ kĩ yanaawo nɛ batɛ badonɛ a kamɛ nɛ awã. Lɛmɛ be flee bivila ye kitonɛkĩ bɛtátɛ bido kĩ ɔtɛ odonɛ yanɛ.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Ade Barnaba bumɔ ye ɛkpã ye ɛnamɛna fɔtɔ banyanɛ a sɛkɛ̃ a. Ebi be ayekĩ Saulo mɔ́ boe Ɔlate a nɛ lɔkɔ a kĩ yanaa Damasko, mɔ ayekĩ boe Ɔlate lɛmɔ ye kɔdzɛla lɛmɛ a. Ebi be lɛmɛ ayekĩ Saulo lɛ kɔdzɛla mɔ kɔbɛ̃ nɛ Yesu dĩ akũ nɛ Damasko.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Ade bɛtɛ ye ɛna nɛ be kamɛ a. Kito ke a, ɛna nɛ be kamɛ, emini nɛ Yerusalem flee ɛkalɛ Baguma fɔlɛtsa a nɛ boe Ɔlate dĩ akũ mɔ kɔbɛ̃.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Ade Yudafɔ badi kĩ balɛ Griki, kavɛlɛ fɔlɛtsa mɔ Saulo a, lɛmɛ bɛwɛ kĩ bakɔ ye.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Kĩ batɛ badonɛ a badi nu fukĩĩ a bɛkpã Saulo bɛnamɛna Kaisarea ade bɛnyɛ ye osi ɛnaa ye ɔtɔ Tarso a.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Fɔyaya kĩ nɛ lɔkɔ a na kamɛ, batɛ badonɛ a kĩ bɛna nɛ Yudea, Galilea mɔ Samaria na nɛ lukudɔ kamɛ. Nɛ Hũhũ Kpalɛwa kɔbɛ̃ akũ sũ ni, bɛna ɔwɔlɛ kado. Bɛpɔ bibu ade bɛkɔa obu bɛkpa boe Ɔlate a.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Petro mini ɛnaa fɔkɔ pii. Nɛ foe kamɛ a, ɛnasɛla batɛ badonɛ a kĩ bideĩ nɛ ɔmatɔ odi kĩ bavɛ Lida kamɛ.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Awã na ɛmɔ onyole odi kĩ bavɛ Ainea. Ade futeli ɛlɛ̃ flee kĩ eveliveli kĩ yaápuli eyidza nɛ ɔkɛna akũ a.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Kĩ Petro mɔ ye a, ebi ye kĩ, “Ainea! Yesu Kristo tsa nɔ fɔsɔ! Yidza kadza kabuta nɔ ɔkɛna.” Deedimɔapɛ Ainea yidza ɛdza, nɛ akũ ɔsĩ kamɛ.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Bati a flee kĩ bidzi nɛ Lida mɔ Saron a, mɔ́ Ainea foesũ bɛkɔa be akũ bɛkpa boe Ɔlate.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Ke liti a, otsole odi kĩ bavɛ Tabita na nɛ Yopa. Nɛ Griki tide kamɛ ni, bavɛ ye Dorkas kĩ de kayɔ nyɛ kayisie. Ɛnyɛ ɔtɛ odonɛ kĩ yakɛna tuwĩ daa, kabumɛna ahiãfɔ lɛmɛ.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Fɔsɔ yabɔa ye ade eku a. Foesũ ye bati wɔla ye mui bihihiɛ ye bɛwɔla nɛ kɔla kamɛ nɛ abansulu ode.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Yopa mɔ Lida kayite távɛlɛ, foesũ kĩ batɛ badonɛ a nu kĩ Petro na nɛ Lida a, bido bati nviã mɔ ɔlɛdo nɛ ye sɛkɛ̃ kĩ, “Wɛ sɔwa kaya nɛ boe sɛkɛ̃.”
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Ade ke Petro yidza ɛmanɛ akũ etomɔ be a. Kĩ ewo awã a bɛkpã ye bɛnamɛna kɔla kĩ koe kamɛ bɛwɔla Dorkas a. Bakunawa batsole dza bisinya Petro nɛ awã bɛkabe ade bɛtsa ye tɛtadie flee a kĩ Dorkas kapamu nɛ lɔkɔ a kĩ edzi nkpã a.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Ade Petro nyɛ be flee nɛ kɔla a kamɛ, eke aduli ɛbɔa mpaɛ a. Ɛdani ɛtsɛlamɔ ɔnɔkpa a ade ɛlɛ kĩ, “Tabita! Yidza!” Awã na ebinya anɛ ade kĩ ɛmɔ Petro a, eyidza edzi.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ade Petro pi ye nɛ kɔkpɔ ɛdzɛla ye a. Foesũ Petro vɛ batɛ badonɛ mɔ bakunawa a, ade ɛkɔa ye nkpã ode edo nɛ be awɛ a.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Fɔlɛtsa kĩĩ gba nɛ Yopa flee ade bati pii tɛ boe Ɔlate bido a.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Ke liti a, Petro dzi nɛ Yopa fuwi pii ade ɛna nɛ Simon adi kĩ yakɔa bayaɛ tuvoli kapamu fɔtsa a sɛkɛ̃ a.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.