Atos 9

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ, Saulo kɔa kɔnɛyɔɔlɛ etomɔ batɛ badonɛ a liti kĩ yawɔla be.
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 ɛnavia kĩ bɛkpa ye otumi tuvoli, lɔkɔa ɛnaa Yudafɔ fɔtsɛnakɔ̃ nɛ Damasko, ɛnaapili bikĩ bɛtsɛ̃ nɛ boe Ɔlate osi vɔɛ̃ a akũ, batsole mɔ banyole flee, esuli be ɛyamɛna nɛ Yerusalem.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Lɔkɔ a kĩ Saulo fuã Damasko ɔmatɔ a eyua mɔ kakɔna kĩĩ a ni, deedimɔapɛ ɔhaĩ odi mɔanɛ eto ode etsua esinya ye.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Ɛka ɛtɔ ade enu ɔlɛdo odi kĩ, “Saulo, Saulo litsa sũ otomɔ yĩ liti?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ade Saulo via kĩ, “Boe Ɔlate, nɔ owei anɛ?”
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Yidza finyaakĩĩ kanaa ɔmatɔ a kamɛ, lɔkɔa baabi nɔ lɛtsa a kĩ kɛnɛ kĩ akɛna.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Banyole a kĩ bɛmɔ Saulo bɛtsɛ̃ a fɔ̃ bɛdza lɛmɛ baámɔ lɛtsa a kĩ de balɛ. Binu ɔlɛdo a lɛmɛ bɛtámɔ oti odima.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Ade kĩ Saulo yidza nɛ tite ebinya banebi a, ebuki yaámɔ fɔkɔ. Foesũ bipi ye nɛ kɔkpɔ bɛkpã ye bɛnamɛna Damasko ɔmatɔ a kamɛ.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Edzi fuwi ɛlalɛ kĩ yaámɔ fɔkɔ, yaánya, yaámɔa lɛmɛ.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ ɔtɛ odonɛ odi kĩ bavɛ Anania na nɛ Damasko. Boe Ɔlate nyɛ ye akũ ɛtsa ye ɛvɛ ye kĩ, “Anania!”
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Ade boe Ɔlate bi ye kĩ, “Yidza katsã ɔblɔnu a kĩ bavɛ Ɔblɔnu Kpĩĩ a akũ, lɔkɔa ntɛ owo Yuda tɔtɔ kamɛ ni, via Saulo kĩ eto Tarso a akũ.
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Edeĩ nɛ awã ɛlamɛna mpaɛ kabɔa, kitonɛkĩ ĩnyɛ ntsa ye ɛmɔ nɛ hũhũ kamɛ kĩ onyole odi kĩ bavɛ Anania aayate awɛ nɛ ye akũ ebuki ɛmɔ fɔkɔ.”
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ade ke Anania kpa mbuayɛ kĩ, “Boe Ɔlate, nnu fɔlɛtsa pii ntomɛna oti kĩĩ akũ nɛ ayekĩ ɛkɛna nɔ bati awɔda nɛ Yerusalem a!
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Ade bunu kĩ ɛtɛ otumi tuvoli etomɛna Basɔfɔnɔkɔɛ̃ sɛkɛ̃ kĩ epili nɔ batɛ badonɛ flee nɛ Damasko a.”
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Lɛmɛ boe Ɔlate bi ye kĩ, “Naa nɔ kɔ̃ kanaakɛna ayekĩ mbi nɔ a, kitonɛkĩ mpau ye kĩ ɛyaanya yĩ ɔsumunɛ ɛlɛ kalɛ wĩ a ɛtsa bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ, fɔgã, mɔ Israelfɔ flee.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Ade yĩ mɔawɛ a maanyɛ lubo a kĩ yaamɔ nɛ yĩ sũ a ntsa ye a.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Foesũ Anania pi osi ɛnawo nɛ tɔtɔ a kĩ te kamɛ Saulo na, ade ete awɛ nɛ ye akũ ebi ye kĩ, “Nwaɛ̃ Saulo, Boe Ɔlate Yesu kĩ ɛnyɛ ye akũ ɛtsa nɔ nɛ osi a lido yĩ nɛ nɔ sɛkɛ̃ kĩ buki kamɔ fɔkɔ, lɔkɔa Hũhũ Kpalɛwa ɛtɛ nɔ kamɛ.”
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Deedimɔapɛ fɔkɛna Saulo ndɛ tupo lɛtsɛ nɛ ye anɛ tɛnɛ tɛtɔ, ade edo fɔkɔ kamɔ awɛ a. Eyidza ɛkpa osi bɛkɛna ye mui kawɔla amaniɛ.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Ade kĩ ɛnya eyua a, akũ de ye ɔsĩ.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Nɛ fuwi a kamɛ a, ɛnaa Yudafɔ fɔtsɛnakɔ̃ a, ade ɛnalɛ kɔdzɛla ɛtsa kĩ Yesu nyɛ Baguma Obi a.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Fɔkɛna bati flee a kĩ binu ye fɔtsa katsa a saa, ade bivia be akũ kĩ, “Nnɛ́ oti kĩĩ tsɛ̃ yakɔ bikĩ bɛtɛ Yesu bido a nɛ Yerusalem a mbɔɛɛ? Nnɛ́ ye lɛmɛ lɛya nɛ awĩ mɔ botaɛ kĩ yayaapili batɛ badonɛ a ɛma basɔfɔnɔkɔɛ̃ a mbɔɛɛ?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Lɛmɛ Saulo fɔtsa katsa na kɔbɛ̃ ade ye fɔlɛtsa kamɛ kanyɛ kĩ Yesu nyɛ Kristo a táfɔ̃ Yudafɔ a kĩ bɛna nɛ Damasko a lɛtɛmɔ ye atsindze a.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Fuwi fudi liti ni, Yudafɔ a natsɛna ade bipi adzuni kĩ bakɔ ye a.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Lɛmɛ bati bɔɛ bɛyabi Saulo. Lɛnyɛ mɔ suwa flee bɛkadzɔlɛ ɔmatɔ a seebi a kĩ bike bisinya a tunyukpɛ̃ ayekĩ baana ye bɛkɔ.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Lɛmɛ lɛnyɛ mɔa kayite a, bikĩ bitomɔ Saulo a bɔɛ ye bido nɛ ɔtsɛtsɛ kamɛ bɛtsãmɛna seebi ɔkɛ kamɛ bɛkamɛna ye bɛdzɛla nɛ tite!Adzuma 9:25|src="CN01937c.tif" size="col" loc="Act 9:25" copy="David C. Cook"
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Kĩ Saulo naa Yerusalem a, ɛwɛ kĩ yanaawo nɛ batɛ badonɛ a kamɛ nɛ awã. Lɛmɛ be flee bivila ye kitonɛkĩ bɛtátɛ bido kĩ ɔtɛ odonɛ yanɛ.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Ade Barnaba bumɔ ye ɛkpã ye ɛnamɛna fɔtɔ banyanɛ a sɛkɛ̃ a. Ebi be ayekĩ Saulo mɔ́ boe Ɔlate a nɛ lɔkɔ a kĩ yanaa Damasko, mɔ ayekĩ boe Ɔlate lɛmɔ ye kɔdzɛla lɛmɛ a. Ebi be lɛmɛ ayekĩ Saulo lɛ kɔdzɛla mɔ kɔbɛ̃ nɛ Yesu dĩ akũ nɛ Damasko.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Ade bɛtɛ ye ɛna nɛ be kamɛ a. Kito ke a, ɛna nɛ be kamɛ, emini nɛ Yerusalem flee ɛkalɛ Baguma fɔlɛtsa a nɛ boe Ɔlate dĩ akũ mɔ kɔbɛ̃.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Ade Yudafɔ badi kĩ balɛ Griki, kavɛlɛ fɔlɛtsa mɔ Saulo a, lɛmɛ bɛwɛ kĩ bakɔ ye.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Kĩ batɛ badonɛ a badi nu fukĩĩ a bɛkpã Saulo bɛnamɛna Kaisarea ade bɛnyɛ ye osi ɛnaa ye ɔtɔ Tarso a.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Fɔyaya kĩ nɛ lɔkɔ a na kamɛ, batɛ badonɛ a kĩ bɛna nɛ Yudea, Galilea mɔ Samaria na nɛ lukudɔ kamɛ. Nɛ Hũhũ Kpalɛwa kɔbɛ̃ akũ sũ ni, bɛna ɔwɔlɛ kado. Bɛpɔ bibu ade bɛkɔa obu bɛkpa boe Ɔlate a.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Petro mini ɛnaa fɔkɔ pii. Nɛ foe kamɛ a, ɛnasɛla batɛ badonɛ a kĩ bideĩ nɛ ɔmatɔ odi kĩ bavɛ Lida kamɛ.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Awã na ɛmɔ onyole odi kĩ bavɛ Ainea. Ade futeli ɛlɛ̃ flee kĩ eveliveli kĩ yaápuli eyidza nɛ ɔkɛna akũ a.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Kĩ Petro mɔ ye a, ebi ye kĩ, “Ainea! Yesu Kristo tsa nɔ fɔsɔ! Yidza kadza kabuta nɔ ɔkɛna.” Deedimɔapɛ Ainea yidza ɛdza, nɛ akũ ɔsĩ kamɛ.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Bati a flee kĩ bidzi nɛ Lida mɔ Saron a, mɔ́ Ainea foesũ bɛkɔa be akũ bɛkpa boe Ɔlate.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Ke liti a, otsole odi kĩ bavɛ Tabita na nɛ Yopa. Nɛ Griki tide kamɛ ni, bavɛ ye Dorkas kĩ de kayɔ nyɛ kayisie. Ɛnyɛ ɔtɛ odonɛ kĩ yakɛna tuwĩ daa, kabumɛna ahiãfɔ lɛmɛ.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Fɔsɔ yabɔa ye ade eku a. Foesũ ye bati wɔla ye mui bihihiɛ ye bɛwɔla nɛ kɔla kamɛ nɛ abansulu ode.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Yopa mɔ Lida kayite távɛlɛ, foesũ kĩ batɛ badonɛ a nu kĩ Petro na nɛ Lida a, bido bati nviã mɔ ɔlɛdo nɛ ye sɛkɛ̃ kĩ, “Wɛ sɔwa kaya nɛ boe sɛkɛ̃.”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Ade ke Petro yidza ɛmanɛ akũ etomɔ be a. Kĩ ewo awã a bɛkpã ye bɛnamɛna kɔla kĩ koe kamɛ bɛwɔla Dorkas a. Bakunawa batsole dza bisinya Petro nɛ awã bɛkabe ade bɛtsa ye tɛtadie flee a kĩ Dorkas kapamu nɛ lɔkɔ a kĩ edzi nkpã a.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Ade Petro nyɛ be flee nɛ kɔla a kamɛ, eke aduli ɛbɔa mpaɛ a. Ɛdani ɛtsɛlamɔ ɔnɔkpa a ade ɛlɛ kĩ, “Tabita! Yidza!” Awã na ebinya anɛ ade kĩ ɛmɔ Petro a, eyidza edzi.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Ade Petro pi ye nɛ kɔkpɔ ɛdzɛla ye a. Foesũ Petro vɛ batɛ badonɛ mɔ bakunawa a, ade ɛkɔa ye nkpã ode edo nɛ be awɛ a.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Fɔlɛtsa kĩĩ gba nɛ Yopa flee ade bati pii tɛ boe Ɔlate bido a.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ke liti a, Petro dzi nɛ Yopa fuwi pii ade ɛna nɛ Simon adi kĩ yakɔa bayaɛ tuvoli kapamu fɔtsa a sɛkɛ̃ a.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.