Atos 9
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NAA
1 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ, Saulo kɔa kɔnɛyɔɔlɛ etomɔ batɛ badonɛ a liti kĩ yawɔla be.
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 ɛnavia kĩ bɛkpa ye otumi tuvoli, lɔkɔa ɛnaa Yudafɔ fɔtsɛnakɔ̃ nɛ Damasko, ɛnaapili bikĩ bɛtsɛ̃ nɛ boe Ɔlate osi vɔɛ̃ a akũ, batsole mɔ banyole flee, esuli be ɛyamɛna nɛ Yerusalem.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Lɔkɔ a kĩ Saulo fuã Damasko ɔmatɔ a eyua mɔ kakɔna kĩĩ a ni, deedimɔapɛ ɔhaĩ odi mɔanɛ eto ode etsua esinya ye.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Ɛka ɛtɔ ade enu ɔlɛdo odi kĩ, “Saulo, Saulo litsa sũ otomɔ yĩ liti?”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Ade Saulo via kĩ, “Boe Ɔlate, nɔ owei anɛ?”
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Yidza finyaakĩĩ kanaa ɔmatɔ a kamɛ, lɔkɔa baabi nɔ lɛtsa a kĩ kɛnɛ kĩ akɛna.”
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Banyole a kĩ bɛmɔ Saulo bɛtsɛ̃ a fɔ̃ bɛdza lɛmɛ baámɔ lɛtsa a kĩ de balɛ. Binu ɔlɛdo a lɛmɛ bɛtámɔ oti odima.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Ade kĩ Saulo yidza nɛ tite ebinya banebi a, ebuki yaámɔ fɔkɔ. Foesũ bipi ye nɛ kɔkpɔ bɛkpã ye bɛnamɛna Damasko ɔmatɔ a kamɛ.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Edzi fuwi ɛlalɛ kĩ yaámɔ fɔkɔ, yaánya, yaámɔa lɛmɛ.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ ɔtɛ odonɛ odi kĩ bavɛ Anania na nɛ Damasko. Boe Ɔlate nyɛ ye akũ ɛtsa ye ɛvɛ ye kĩ, “Anania!”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Ade boe Ɔlate bi ye kĩ, “Yidza katsã ɔblɔnu a kĩ bavɛ Ɔblɔnu Kpĩĩ a akũ, lɔkɔa ntɛ owo Yuda tɔtɔ kamɛ ni, via Saulo kĩ eto Tarso a akũ.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 Edeĩ nɛ awã ɛlamɛna mpaɛ kabɔa, kitonɛkĩ ĩnyɛ ntsa ye ɛmɔ nɛ hũhũ kamɛ kĩ onyole odi kĩ bavɛ Anania aayate awɛ nɛ ye akũ ebuki ɛmɔ fɔkɔ.”
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ade ke Anania kpa mbuayɛ kĩ, “Boe Ɔlate, nnu fɔlɛtsa pii ntomɛna oti kĩĩ akũ nɛ ayekĩ ɛkɛna nɔ bati awɔda nɛ Yerusalem a!
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Ade bunu kĩ ɛtɛ otumi tuvoli etomɛna Basɔfɔnɔkɔɛ̃ sɛkɛ̃ kĩ epili nɔ batɛ badonɛ flee nɛ Damasko a.”
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Lɛmɛ boe Ɔlate bi ye kĩ, “Naa nɔ kɔ̃ kanaakɛna ayekĩ mbi nɔ a, kitonɛkĩ mpau ye kĩ ɛyaanya yĩ ɔsumunɛ ɛlɛ kalɛ wĩ a ɛtsa bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ, fɔgã, mɔ Israelfɔ flee.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Ade yĩ mɔawɛ a maanyɛ lubo a kĩ yaamɔ nɛ yĩ sũ a ntsa ye a.”
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Foesũ Anania pi osi ɛnawo nɛ tɔtɔ a kĩ te kamɛ Saulo na, ade ete awɛ nɛ ye akũ ebi ye kĩ, “Nwaɛ̃ Saulo, Boe Ɔlate Yesu kĩ ɛnyɛ ye akũ ɛtsa nɔ nɛ osi a lido yĩ nɛ nɔ sɛkɛ̃ kĩ buki kamɔ fɔkɔ, lɔkɔa Hũhũ Kpalɛwa ɛtɛ nɔ kamɛ.”
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Deedimɔapɛ fɔkɛna Saulo ndɛ tupo lɛtsɛ nɛ ye anɛ tɛnɛ tɛtɔ, ade edo fɔkɔ kamɔ awɛ a. Eyidza ɛkpa osi bɛkɛna ye mui kawɔla amaniɛ.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Ade kĩ ɛnya eyua a, akũ de ye ɔsĩ.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Nɛ fuwi a kamɛ a, ɛnaa Yudafɔ fɔtsɛnakɔ̃ a, ade ɛnalɛ kɔdzɛla ɛtsa kĩ Yesu nyɛ Baguma Obi a.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Fɔkɛna bati flee a kĩ binu ye fɔtsa katsa a saa, ade bivia be akũ kĩ, “Nnɛ́ oti kĩĩ tsɛ̃ yakɔ bikĩ bɛtɛ Yesu bido a nɛ Yerusalem a mbɔɛɛ? Nnɛ́ ye lɛmɛ lɛya nɛ awĩ mɔ botaɛ kĩ yayaapili batɛ badonɛ a ɛma basɔfɔnɔkɔɛ̃ a mbɔɛɛ?”
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Lɛmɛ Saulo fɔtsa katsa na kɔbɛ̃ ade ye fɔlɛtsa kamɛ kanyɛ kĩ Yesu nyɛ Kristo a táfɔ̃ Yudafɔ a kĩ bɛna nɛ Damasko a lɛtɛmɔ ye atsindze a.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Fuwi fudi liti ni, Yudafɔ a natsɛna ade bipi adzuni kĩ bakɔ ye a.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Lɛmɛ bati bɔɛ bɛyabi Saulo. Lɛnyɛ mɔ suwa flee bɛkadzɔlɛ ɔmatɔ a seebi a kĩ bike bisinya a tunyukpɛ̃ ayekĩ baana ye bɛkɔ.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Lɛmɛ lɛnyɛ mɔa kayite a, bikĩ bitomɔ Saulo a bɔɛ ye bido nɛ ɔtsɛtsɛ kamɛ bɛtsãmɛna seebi ɔkɛ kamɛ bɛkamɛna ye bɛdzɛla nɛ tite!Adzuma 9:25|src="CN01937c.tif" size="col" loc="Act 9:25" copy="David C. Cook"
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Kĩ Saulo naa Yerusalem a, ɛwɛ kĩ yanaawo nɛ batɛ badonɛ a kamɛ nɛ awã. Lɛmɛ be flee bivila ye kitonɛkĩ bɛtátɛ bido kĩ ɔtɛ odonɛ yanɛ.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Ade Barnaba bumɔ ye ɛkpã ye ɛnamɛna fɔtɔ banyanɛ a sɛkɛ̃ a. Ebi be ayekĩ Saulo mɔ́ boe Ɔlate a nɛ lɔkɔ a kĩ yanaa Damasko, mɔ ayekĩ boe Ɔlate lɛmɔ ye kɔdzɛla lɛmɛ a. Ebi be lɛmɛ ayekĩ Saulo lɛ kɔdzɛla mɔ kɔbɛ̃ nɛ Yesu dĩ akũ nɛ Damasko.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Ade bɛtɛ ye ɛna nɛ be kamɛ a. Kito ke a, ɛna nɛ be kamɛ, emini nɛ Yerusalem flee ɛkalɛ Baguma fɔlɛtsa a nɛ boe Ɔlate dĩ akũ mɔ kɔbɛ̃.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Ade Yudafɔ badi kĩ balɛ Griki, kavɛlɛ fɔlɛtsa mɔ Saulo a, lɛmɛ bɛwɛ kĩ bakɔ ye.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Kĩ batɛ badonɛ a badi nu fukĩĩ a bɛkpã Saulo bɛnamɛna Kaisarea ade bɛnyɛ ye osi ɛnaa ye ɔtɔ Tarso a.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Fɔyaya kĩ nɛ lɔkɔ a na kamɛ, batɛ badonɛ a kĩ bɛna nɛ Yudea, Galilea mɔ Samaria na nɛ lukudɔ kamɛ. Nɛ Hũhũ Kpalɛwa kɔbɛ̃ akũ sũ ni, bɛna ɔwɔlɛ kado. Bɛpɔ bibu ade bɛkɔa obu bɛkpa boe Ɔlate a.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Petro mini ɛnaa fɔkɔ pii. Nɛ foe kamɛ a, ɛnasɛla batɛ badonɛ a kĩ bideĩ nɛ ɔmatɔ odi kĩ bavɛ Lida kamɛ.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Awã na ɛmɔ onyole odi kĩ bavɛ Ainea. Ade futeli ɛlɛ̃ flee kĩ eveliveli kĩ yaápuli eyidza nɛ ɔkɛna akũ a.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Kĩ Petro mɔ ye a, ebi ye kĩ, “Ainea! Yesu Kristo tsa nɔ fɔsɔ! Yidza kadza kabuta nɔ ɔkɛna.” Deedimɔapɛ Ainea yidza ɛdza, nɛ akũ ɔsĩ kamɛ.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Bati a flee kĩ bidzi nɛ Lida mɔ Saron a, mɔ́ Ainea foesũ bɛkɔa be akũ bɛkpa boe Ɔlate.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Ke liti a, otsole odi kĩ bavɛ Tabita na nɛ Yopa. Nɛ Griki tide kamɛ ni, bavɛ ye Dorkas kĩ de kayɔ nyɛ kayisie. Ɛnyɛ ɔtɛ odonɛ kĩ yakɛna tuwĩ daa, kabumɛna ahiãfɔ lɛmɛ.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Fɔsɔ yabɔa ye ade eku a. Foesũ ye bati wɔla ye mui bihihiɛ ye bɛwɔla nɛ kɔla kamɛ nɛ abansulu ode.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Yopa mɔ Lida kayite távɛlɛ, foesũ kĩ batɛ badonɛ a nu kĩ Petro na nɛ Lida a, bido bati nviã mɔ ɔlɛdo nɛ ye sɛkɛ̃ kĩ, “Wɛ sɔwa kaya nɛ boe sɛkɛ̃.”
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Ade ke Petro yidza ɛmanɛ akũ etomɔ be a. Kĩ ewo awã a bɛkpã ye bɛnamɛna kɔla kĩ koe kamɛ bɛwɔla Dorkas a. Bakunawa batsole dza bisinya Petro nɛ awã bɛkabe ade bɛtsa ye tɛtadie flee a kĩ Dorkas kapamu nɛ lɔkɔ a kĩ edzi nkpã a.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Ade Petro nyɛ be flee nɛ kɔla a kamɛ, eke aduli ɛbɔa mpaɛ a. Ɛdani ɛtsɛlamɔ ɔnɔkpa a ade ɛlɛ kĩ, “Tabita! Yidza!” Awã na ebinya anɛ ade kĩ ɛmɔ Petro a, eyidza edzi.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ade Petro pi ye nɛ kɔkpɔ ɛdzɛla ye a. Foesũ Petro vɛ batɛ badonɛ mɔ bakunawa a, ade ɛkɔa ye nkpã ode edo nɛ be awɛ a.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Fɔlɛtsa kĩĩ gba nɛ Yopa flee ade bati pii tɛ boe Ɔlate bido a.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ke liti a, Petro dzi nɛ Yopa fuwi pii ade ɛna nɛ Simon adi kĩ yakɔa bayaɛ tuvoli kapamu fɔtsa a sɛkɛ̃ a.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.