Atos 25

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kĩ Festo yawo kayite a kĩ yanya lɔnɔkɔɛ̃ a, ke fuwi ɛlalɛ liti a, eto Kaisarea ɛnaa Yerusalem.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Nɛ awã naa, basɔfɔnɔkɔɛ̃ a mɔ Yudafɔ banɔkɔɛ̃ a yabi ye fɔlɛtsa a kĩ bɛbɔɛ nɛ Paulo akũ. Ade ke bike ye aduli kĩ,
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 ɛmɔ be kɔnya ɛfɔ̃ bɛkɔa ye bɛyamɛna nɛ Yerusalem. Be kasui nyɛ kĩ baadzi ye osi lɔkɔa ntɛ yatɛ̃ a bɛkɔ ye.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Lɛmɛ Festo bi be kĩ, “Paulo waa kɔla nɛ Kaisare. Yĩ malo maamuniki naa awã nɛ fuwi lukũ kamɛ.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Foesũ mifɔ̃ mi banɔkɔɛ̃ a bɛya nɛ awã bɛyaanyɛ ye nfumusu a bɛtsa.”
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Nɛ fuwi ɛlɛ̃ ĩye foe ewua liti ni, Festo muniki ɛnaa Kaisare, ade ke luwi lɛyade a ɛvɛ Paulo fɔlɛtsa a.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Ade ke kĩ Paulo yawo fɔlɛtsa kadzɛkɔ̃ a, Yudafɔ a kĩ bito Yerusalem a yadza bisinya ye. Bitsua fɔlɛtsa pii bite nɛ ye akũ lɛmɛ fudima tápi ye.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Paulo nyɛ onukpɛ̃ ɛlɛ kĩ, “Ntáfum Yudafɔ mbla ĩye Yudafɔ Asɔli Kɔla a ĩye Lɛgãnɔkɔɛ̃ Kaisare.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Nɛ kĩ Festo awɛ kĩ Yudafɔ a bɛwɛ ye kalɛ sũ ni, evia Paulo kĩ, “Ɔwɛ kĩ anaa Yerusalem lɔkɔa ndzɛ nɔ fɔlɛtsa a nɛ awã mbɔɛɛ?”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Ade ke Paulo bi ye kĩ, “Oowo. Romafɔ Lɛgãnɔkɔɛ̃ fɔlɛtsa kadzɛkɔ̃ ndzɛ̃. Ade awĩ kɛfɛta kĩ bɛdzɛmɔ yĩ a. Onyina yededeede kĩ ntákɛna tɔkpa tidima nɛ Yudafɔ akũ.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Ntɛ nkɛna lɛtsa a kĩ kɛnɛ kĩ bɛkɔ yĩ ni, maatunɔ kĩ bɛkɔ yĩ. Lɛmɛ ntɛ ntákɛna tɔkpa ni, kɛtáfɛta kĩ nɔ ĩye oti bɛbã akɔa yĩ edo nɛ bati kĩĩ awɛ kamɛ kĩ bɛkɔ yĩ. Nɛ foesũ nkɔa yĩ fɔlɛtsa makpa Lɛgãnɔkɔɛ̃ Kaisare!”
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Fukĩĩ liti a, Festo mɔ ye fɔlɛtsa badzɛnɛ a tsa fɔlɔ ade bibi ye kĩ, “Kĩ ɔkɔa nɔ fɔlɛtsa akpa Kaisare sũ ni, Kaisare sɛkɛ̃ mɔ aanaa.”
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Fuwi fudi liti a, Lɛgã Agripa mɔ Bernike ya nɛ Festo sɛkɛ̃ nɛ Kaisare kĩ bɛyaawɔ̃na ye.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Bidzi nɛ awã fuwi pii, ade Festo kɔa Paulo fɔlɛtsa a ebi lɛgã a kĩ, “Onyole odi waa kɔla nɛ awĩ kĩ Felike kɔa ye fɔlɛtsa ɛkpa yĩ kĩ ndzɛ.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Kĩ nnaa Yerusalem a, basɔfɔnɔkɔɛ̃ mɔ be banɔkɔɛ̃ a tsua ye onukpɛ̃ bɛkpa yĩ ade bɛwɛ kĩ nkɔ ye kɔtɔ a.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 “Nfɔ̃ binyi kĩ Romafɔ mbla tákpa osi kĩ bɛkɔ oti fɔmɔ baadzɛmɔ ye. Kɛnɛ kĩ bɛkpa ye osi bɛmɔ bikĩ bideĩ fɔlɛtsa a bɛkpɔta anɛ mɔ anɛ fɔmɔ bɛlɛ foe.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Foesũ kĩ bɛya nɛ awĩ a, ntátɛ̃ ndzi nɛ kalɛ kĩĩ akũ. Kĩ kade sila kinyina a, nfɔ̃ bɛkpã oti kĩĩ bɛyamɛna.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Lɛmɛ fɔlɛtsa a kĩ bɛlɛ bitomɛna ye akũ a vɛmɛna nɛ fukĩ nkɔna kĩ baalɛ a akũ.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Fɔlɛtsa a kĩ bɛlɛ nɛ awĩ a to be kasum mɔ onyole odi kĩ bavɛ Yesu kĩ eku, lɛmɛ Paulo kɔ̃ tsɛ̃ yalɛ kĩ ebuki edzi nkpã akũ!
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Fɔkɛna yĩ basaa ade ĩnyína ayekĩ matsua fɔlɛtsa a kamɛ a. Foesũ nvia Paulo ntɛ ɛwɛ kĩ nkɔa ye nnamɛna Yerusalem lɔkɔa ɛnaanyɛ ye akũ onukpɛ̃ nɛ awã.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Lɛmɛ Paulo lɛ kĩ ɛwɛ kĩ bɛkɔa ye fɔlɛtsa bɛkpa Lɛgãnɔkɔɛ̃ Kaisare. Ade nfɔ̃ bimunikimɔ ye bɛnado nɛ kɔla kɛnawo kĩ maakɔa ye mma Kaisare a.”
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Ade ke Lɛgã Agripa bi Festo kĩ “Yĩ mɔawɛ mawɛ kĩ matse ye onukpɛ̃ kamɛ fɔlɛtsa a.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Kĩ kade nyina a, Lɛgã Agripa mɔ Bernike hɛhɛ akũ mɔ fɔgãtsa, bɛnɛ bɛya nɛ fɔlɛtsa kadzɛkɔ̃ a. Ade kawũ banɔnɛ banɔkɔɛ̃ mɔ ɔmatɔ a kamɛ banɔkɔɛ̃ a tomɔ be bɛya a. Festo nyɛ onukpɛ̃ kĩ bɛkpã Paulo bɛyamɛna.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Ade Festo lɛ kĩ, “Lɛgã Agripa mɔ mi a flee kĩ mikpɔta nɛ awĩ a, onyole kĩĩ nyɛ oti kĩ Yudafɔ nɛ Yerusalem mɔ Kaisare wɛ kĩ bɛkɔ!
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Lɛmɛ nɛ yĩ kamɔ kamɛ ni, ɛtákɛna lɛtsa a kĩ kɛnɛ kĩ bɛkɔ ye. Kĩ ye a lɛmɛ ɛlɛ kĩ ɛkɔa ye fɔlɛtsa yakpa boe Lɛgãnɔkɔɛ̃ sũ ni, yĩ malo ntásĩ.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Lɛmɛ litsa koũ maatsɛlɛ nkɔa mmɛna yĩ ɔnɔkɔɛ̃ a? Kitonɛkĩ nɛ ɔnɔkɔali kamɛ ni, ɛtákɛna nfumusu adima. Ade foesũ nkɔa ye ĩyamɛna nɛ mi anɛ kamɛ titiliwu nɔ Lɛgã Agripa kĩ ntɛ bɔdzɛ ye fɔlɛtsa ni lɔkɔa maana kadi ntsɛlɛ nɛ ye akũ mma ye.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Kitonɛkĩ fɔnɛ́nɛ kĩ bakɔa odi kĩ ɛwaa kɔla bɛma Lɛgãnɔkɔɛ̃ kĩ bɛtámɔ tɔkpa a kĩ ɛkɛna a bɛtsa.”
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.