Atos 25
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NVT
1 Kĩ Festo yawo kayite a kĩ yanya lɔnɔkɔɛ̃ a, ke fuwi ɛlalɛ liti a, eto Kaisarea ɛnaa Yerusalem.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Nɛ awã naa, basɔfɔnɔkɔɛ̃ a mɔ Yudafɔ banɔkɔɛ̃ a yabi ye fɔlɛtsa a kĩ bɛbɔɛ nɛ Paulo akũ. Ade ke bike ye aduli kĩ,
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 ɛmɔ be kɔnya ɛfɔ̃ bɛkɔa ye bɛyamɛna nɛ Yerusalem. Be kasui nyɛ kĩ baadzi ye osi lɔkɔa ntɛ yatɛ̃ a bɛkɔ ye.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Lɛmɛ Festo bi be kĩ, “Paulo waa kɔla nɛ Kaisare. Yĩ malo maamuniki naa awã nɛ fuwi lukũ kamɛ.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Foesũ mifɔ̃ mi banɔkɔɛ̃ a bɛya nɛ awã bɛyaanyɛ ye nfumusu a bɛtsa.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Nɛ fuwi ɛlɛ̃ ĩye foe ewua liti ni, Festo muniki ɛnaa Kaisare, ade ke luwi lɛyade a ɛvɛ Paulo fɔlɛtsa a.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Ade ke kĩ Paulo yawo fɔlɛtsa kadzɛkɔ̃ a, Yudafɔ a kĩ bito Yerusalem a yadza bisinya ye. Bitsua fɔlɛtsa pii bite nɛ ye akũ lɛmɛ fudima tápi ye.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Paulo nyɛ onukpɛ̃ ɛlɛ kĩ, “Ntáfum Yudafɔ mbla ĩye Yudafɔ Asɔli Kɔla a ĩye Lɛgãnɔkɔɛ̃ Kaisare.”
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Nɛ kĩ Festo awɛ kĩ Yudafɔ a bɛwɛ ye kalɛ sũ ni, evia Paulo kĩ, “Ɔwɛ kĩ anaa Yerusalem lɔkɔa ndzɛ nɔ fɔlɛtsa a nɛ awã mbɔɛɛ?”
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Ade ke Paulo bi ye kĩ, “Oowo. Romafɔ Lɛgãnɔkɔɛ̃ fɔlɛtsa kadzɛkɔ̃ ndzɛ̃. Ade awĩ kɛfɛta kĩ bɛdzɛmɔ yĩ a. Onyina yededeede kĩ ntákɛna tɔkpa tidima nɛ Yudafɔ akũ.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Ntɛ nkɛna lɛtsa a kĩ kɛnɛ kĩ bɛkɔ yĩ ni, maatunɔ kĩ bɛkɔ yĩ. Lɛmɛ ntɛ ntákɛna tɔkpa ni, kɛtáfɛta kĩ nɔ ĩye oti bɛbã akɔa yĩ edo nɛ bati kĩĩ awɛ kamɛ kĩ bɛkɔ yĩ. Nɛ foesũ nkɔa yĩ fɔlɛtsa makpa Lɛgãnɔkɔɛ̃ Kaisare!”
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Fukĩĩ liti a, Festo mɔ ye fɔlɛtsa badzɛnɛ a tsa fɔlɔ ade bibi ye kĩ, “Kĩ ɔkɔa nɔ fɔlɛtsa akpa Kaisare sũ ni, Kaisare sɛkɛ̃ mɔ aanaa.”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Fuwi fudi liti a, Lɛgã Agripa mɔ Bernike ya nɛ Festo sɛkɛ̃ nɛ Kaisare kĩ bɛyaawɔ̃na ye.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Bidzi nɛ awã fuwi pii, ade Festo kɔa Paulo fɔlɛtsa a ebi lɛgã a kĩ, “Onyole odi waa kɔla nɛ awĩ kĩ Felike kɔa ye fɔlɛtsa ɛkpa yĩ kĩ ndzɛ.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Kĩ nnaa Yerusalem a, basɔfɔnɔkɔɛ̃ mɔ be banɔkɔɛ̃ a tsua ye onukpɛ̃ bɛkpa yĩ ade bɛwɛ kĩ nkɔ ye kɔtɔ a.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 “Nfɔ̃ binyi kĩ Romafɔ mbla tákpa osi kĩ bɛkɔ oti fɔmɔ baadzɛmɔ ye. Kɛnɛ kĩ bɛkpa ye osi bɛmɔ bikĩ bideĩ fɔlɛtsa a bɛkpɔta anɛ mɔ anɛ fɔmɔ bɛlɛ foe.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Foesũ kĩ bɛya nɛ awĩ a, ntátɛ̃ ndzi nɛ kalɛ kĩĩ akũ. Kĩ kade sila kinyina a, nfɔ̃ bɛkpã oti kĩĩ bɛyamɛna.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Lɛmɛ fɔlɛtsa a kĩ bɛlɛ bitomɛna ye akũ a vɛmɛna nɛ fukĩ nkɔna kĩ baalɛ a akũ.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Fɔlɛtsa a kĩ bɛlɛ nɛ awĩ a to be kasum mɔ onyole odi kĩ bavɛ Yesu kĩ eku, lɛmɛ Paulo kɔ̃ tsɛ̃ yalɛ kĩ ebuki edzi nkpã akũ!
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Fɔkɛna yĩ basaa ade ĩnyína ayekĩ matsua fɔlɛtsa a kamɛ a. Foesũ nvia Paulo ntɛ ɛwɛ kĩ nkɔa ye nnamɛna Yerusalem lɔkɔa ɛnaanyɛ ye akũ onukpɛ̃ nɛ awã.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Lɛmɛ Paulo lɛ kĩ ɛwɛ kĩ bɛkɔa ye fɔlɛtsa bɛkpa Lɛgãnɔkɔɛ̃ Kaisare. Ade nfɔ̃ bimunikimɔ ye bɛnado nɛ kɔla kɛnawo kĩ maakɔa ye mma Kaisare a.”
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Ade ke Lɛgã Agripa bi Festo kĩ “Yĩ mɔawɛ mawɛ kĩ matse ye onukpɛ̃ kamɛ fɔlɛtsa a.”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Kĩ kade nyina a, Lɛgã Agripa mɔ Bernike hɛhɛ akũ mɔ fɔgãtsa, bɛnɛ bɛya nɛ fɔlɛtsa kadzɛkɔ̃ a. Ade kawũ banɔnɛ banɔkɔɛ̃ mɔ ɔmatɔ a kamɛ banɔkɔɛ̃ a tomɔ be bɛya a. Festo nyɛ onukpɛ̃ kĩ bɛkpã Paulo bɛyamɛna.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Ade Festo lɛ kĩ, “Lɛgã Agripa mɔ mi a flee kĩ mikpɔta nɛ awĩ a, onyole kĩĩ nyɛ oti kĩ Yudafɔ nɛ Yerusalem mɔ Kaisare wɛ kĩ bɛkɔ!
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Lɛmɛ nɛ yĩ kamɔ kamɛ ni, ɛtákɛna lɛtsa a kĩ kɛnɛ kĩ bɛkɔ ye. Kĩ ye a lɛmɛ ɛlɛ kĩ ɛkɔa ye fɔlɛtsa yakpa boe Lɛgãnɔkɔɛ̃ sũ ni, yĩ malo ntásĩ.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Lɛmɛ litsa koũ maatsɛlɛ nkɔa mmɛna yĩ ɔnɔkɔɛ̃ a? Kitonɛkĩ nɛ ɔnɔkɔali kamɛ ni, ɛtákɛna nfumusu adima. Ade foesũ nkɔa ye ĩyamɛna nɛ mi anɛ kamɛ titiliwu nɔ Lɛgã Agripa kĩ ntɛ bɔdzɛ ye fɔlɛtsa ni lɔkɔa maana kadi ntsɛlɛ nɛ ye akũ mma ye.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Kitonɛkĩ fɔnɛ́nɛ kĩ bakɔa odi kĩ ɛwaa kɔla bɛma Lɛgãnɔkɔɛ̃ kĩ bɛtámɔ tɔkpa a kĩ ɛkɛna a bɛtsa.”
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.