Atos 23
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs VC
1 Ade kĩ Paulo ko anɛ ɛdã Yudafɔ fɔlɛtsa badzɛnɛ a kĩ bikoni dĩĩ nɛ fɔlɛtsa kadzɛkɔ̃ a, ebi be kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ Israelfɔ, yĩ ɔwɔlɛ kamɛ kpalɛ nɛ ayekĩ ndzi nkpã nɛ Baguma anɛ kɛyawo nviã kĩĩ a.”
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Kĩ Anania, Yudafɔ Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee a kĩ ɛna nɛ awã nu ayekĩ Paulo kpa mbuayɛ a, ebi bikĩ bɛdza bifuãmɔ Paulo kĩ bɛbɔa ye nɛ onukpɛ̃.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Ade awã mɔ Paulo bi ye kĩ, “Baguma lɛmɛ aabalɛ nɔ awɛ! Nɔ seebi kĩ bikputa se fɔtsa ovoe bɛdzɛla anɛ! Litsa fɔlɛtsa ɔdzɛnɛ anɛ? Mbla akũ ɔtsɛ̃ adzɛmɔ yĩ, lɛmɛ ade ye mɔapɛ a ɔlamɛna kafum a, nɛ kĩ ɔkpa kɔbɛ̃ bɛbalɛ yĩ ɔlɔtɔ sũ!”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Ade ke bikĩ bɛdzɛ nɛ Paulo ɔwɛ̃ a via ye kĩ, “Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee ovũna lɔmɔ?”
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Paulo kpa mbuayɛ kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ, ntɛ ĩnyi kĩ Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee yanɛ ni, kufɛ ntádo ye onukpɛ̃ lɔmɔ. Kitonɛkĩ Katsɛlɛ Kpalɛwa a lɛ kĩ, ‘Talɛ tuwuli kpa nɛ bikĩ banya mi akũ a akũ.’ ”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Ade kĩ Paulo mɔ eyi ɔsũ kĩ bati a kĩ bɛkpɔta nɛ awã a be kamɛ badi nyɛ Zadukifɔ ade badi lɛmɛ nyɛ Farisifɔ a sũ ni, ɛbɔa fɔwɔla kɔɔba kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ, Farisini manɛ! Farisifɔ lɛmɛ lɛma yĩ! Nviã kĩĩ badzɛmɔ yĩ kitonɛkĩ ntɛ banɔkpa kabuki kayidza kadzi nkpã a ndo sũ!”
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Kĩ Paulo sila ɛlɛ fɔlɛtsa kĩĩ eyua pɛ, kavɛlɛ ya nɛ Farisifɔ mɔ Zadukifɔ a kayite, ade bɛsɛ̃ be akũ a.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 Kitonɛkĩ Zadukifɔ alɛ kĩ banɔkpa lábuki kayidza, ode fɔtɔ banyanɛ lɛláa, ade hũhũ lɛmɛ lɛláa a. Lɛmɛ Farisifɔ kɔ̃ tɛ fukĩĩ bamɛ flee bido.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Ɔtutũ kpale wo nɛ be kamɛ. Farisifɔ mbla batsanɛ a dza nɛ Paulo liti kĩ ye fɔlɛtsa a nyɛ ɔnɔkɔali. Ade ke bɛbɔa fɔwɔla kɔɔba kĩ, “Bɔtámɔ lɛtsa kpa lidima nɛ ye akũ! Ɔsa hũhũ adi ĩye ode fɔtɔ ɔnyanɛ odi alɛmɔ ye kɔdzɛla!”
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Fɔwɔla kabɔa a buki fude nɛ ode fubu. Ade bati a flee pini Paulo bɛkavɛlɛ kadu kanamɛna kayamɛna a. Kĩ sodza ɔnɔkɔɛ̃ a vila kĩ baavɛlɛ ye bɛpããpãã sũ ni, ebi ye sodzafɔ a kĩ bɛka bɛnaatɛ ye bɛnaado nɛ kɔla.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Luwi a lɛnyɛ a, boe Ɔlate yadza nɛ Paulo ɔwɛ̃ ebi ye kĩ, “Paulo do ɔwɔlɛ. Ayekĩ odi adansiɛ nɛ yĩ akũ nɛ Yerusalem nɛ awĩ a, ade ayea kɛnɛ kĩ akɛna nɛ Roma lɛmɛ a.”
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Kĩ kade nyina a, Yudafɔ badi lɔ fubo bɛkpa be akũ kĩ ntɛ bɛtákɔ Paulo ni, bɛláanya ĩye bɛmɔa!
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Bati kĩĩ lidede aana ndɛ be tɛna mɔ liti.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Ade ke bibuki bɛnaa basɔfɔnɔkɔɛ̃ mɔ be lɔtɔ banyanɛ sɛkɛ̃ bibi be kĩ, “Bɔlɔ fubo kĩ bɔlaanya ĩye bɔmɔa kɛnaawo kĩ bɔkɔ Paulo.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Foesũ mimɔ fɔlɛtsa badzɛnɛ a mibi sodzafɔ lɔtɔ ɔnyanɛ a kĩ, ebuki ɛkɔa Paulo ɛyamɛna nɛ katsɛnakɔ̃ nɛ awĩ. Mikɛna ndɛ miawɛ kĩ miavia ye fɔlɛtsa fudi mibu. Ntɛ bɛkɔa ye bayamɛna ni, bɔ́akɔ ye nɛ osi.”
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Lɛmɛ Paulo ɔfanyole odi nu fɔlɛtsa a flee kĩ bɛlɛ a, ade ewula atsɛ ɛnaa kɔla kamɛ, ɛnabi Paulo lɛtsa a kĩ de bɛlɛ a.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Ade ke Paulo vɛ sodzafɔ a kĩ bɛdza nɛ awã kamɛ ɔmɔa ebi ye kĩ, “Kpã obisɛ̃ kĩĩ minaa ɔnɔkɔɛ̃ sɛkɛ̃. Ɛnɛɛ kalɛ mɔ ɔsĩ kĩ yaabi ye.”
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Foesũ sodzani a kpã kabisɛ̃ɛ̃ a bɛnaa be lɔtɔ ɔnyanɛ a sɛkɛ̃, ade ebi ye kĩ, “Paulo a kĩ bido nɛ kɔla kamɛ nɛ awĩ a lɛvɛ yĩ ebi yĩ kĩ nkpã kabisɛ̃ɛ̃ kĩĩ mma nɔ, lɔkɔa kibi nɔ kalɛ kadi.”
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Ade sodzafɔ lɔtɔ ɔnyanɛ a pi kabisɛ̃ɛ̃ a nɛ kɔkpɔ bɛnaa ɔɔwɛ̃ ade evia ye kĩ, “Litsa awɛ kĩ abi yĩ?”
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Ade ke mɔ ebi ye kĩ, “Yudafɔ badi kɛna onukpɛ̃ mɔa mɔ be banɔkɔɛ̃ a kĩ bayaake nɔ aduli lɔkɔa kunya ɔkpã Paulo ɔyamɛna nɛ katsɛnakɔ̃, mɔ kakɔna kĩ bavia ye fɔlɛtsa fudi.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Lɛmɛ tatse be kitonɛkĩ bati ndɛ be tɛna bɛla nɛ osi badzɔlɛ ye. Bati kĩĩ lɔ fubo kĩ mbɔɛntɛ bɛkɔ Paulo fɔmɔ baata funitsã onukpɛ̃. Nɛ foesũ bɛmanɛ akũ bɛnabɛla badzɔlɛ nɔ osi kakpa. Bɛnabɛla nɛ osi ɔɔwɛ̃ kitonɛkĩ bɛtɛ bido kĩ aatunɔ ɔkpa be.”
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Sodzafɔ lɔtɔ ɔnyanɛ a si ye mbla kĩ, “Tafɔ̃ odima libuki enu lɛtsa a kĩ ɔyabi yĩ nɛ awĩ a dadaada.” Ade ke ɛnyɛ ye osi ɛdzakũ a.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Ade ke sodzafɔ lɔtɔ ɔnyanɛ a vɛ ye banɔkɔɛ̃ nviã ade ebi be kĩ, “Miwɛ sodzafɔ ɔha nviã kĩ baanaa Kaisarea nviã lɛnyɛ. Miwɛ bikĩ balɛ fɔtsɔɛ ɔha nviã, mɔ bikĩ badzi bapɔnkɔ lɛmɛ be bati aduesɔũ.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Miwɛ ɔpɔnkɔ mikpa Paulo edzi nɛ ye akũ lɔkɔa mikpã ye bɔɛɛ, mima abãã ɔnɔkɔɛ̃ Felike.”
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Ade ke ɛtsɛlɛ ovoli odi ɛkpa abãã ɔnɔkɔɛ̃ a kĩ,
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 Ovoli kĩĩ to yĩ Klaudio Lisia sɛkɛ̃. Mawɔ̃na nɔ, boe Abãã Ɔnɔkɔɛ̃ Felike.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Yudafɔ badi pi oti kĩĩ, ade bɛwɛ kĩ bakɔ ye a. Lɛmɛ kĩ bɔmɔ sodzafɔ buwo awã a, nnu kĩ Romani yanɛ sũ ni, nfɔ̃ sodzafɔ a tɛ ye nɛ be awɛ.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Foesũ nkpã ye ĩyamɛna nɛ be fɔlɛtsa kadzɛkɔ̃ kĩ manyi lɛtsa a kĩ ɛkɛna a.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Ĩyamɔ kĩ lɛtsa kĩ bɛbɔɛ nɛ ye akũ a nyɛ Yudafɔ ɔsum mbla akũ fɔlɛtsa kĩ fɔnyɛ́ fukĩ bado ye nɛ kɔla kamɛ ĩye bɛkɔ ye.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Adeke kĩ bibi yĩ kĩ bɛlamɔ nhihiɛ kakɛna kĩ baakɔ ye sũ ni, nkɔna kĩ makɔa ye mma nɔ. Mbi bikĩ bɛbɔɛ kalɛ nɛ ye akũ a ku kĩ bɛkɔa ke bɛma nɔ.
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Foesũ luwi a lɛnyɛ a sodzafɔ a kpã Paulo bɛnawo Antipatre.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Kĩ kade nyina, sodzafɔ a kĩ bɛtsã abɔa a muniki bɛnaa kɔla kamɛ, ade bɛfɔ̃ bapɔnkɔ badzinɛ a kpã Paulo bɛnamɛna Kaisarea a.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Kĩ biwo awã a, bɛkɔa Paulo mɔ ovoli a kĩ bɛnɛɛ a bɛkpa abãã ɔnɔkɔɛ̃ a.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Kĩ ɛkã ovoli a eyua a, evia Paulo amantam a kĩ eto. Ade kĩ enyi kĩ Paulo to Kilikia a, ebi ye kĩ,
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 “Maanaa nɔ fɔlɛtsa kĩĩ kamɛ yededeede ntɛ bikĩ mimɔ be mina kalɛ a ya nɛ awĩ.” Ade ke ɛkpa sodzafɔ a kĩ bɛdza nɛ awã a kɔbɛ̃ kĩ bɛkɔa Paulo bido nɛ kɔla a kĩ Lɛgã Herodes ke a kamɛ lɔkɔa bɛkaadã ye akũ.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.