Atos 23
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NTLH
1 Ade kĩ Paulo ko anɛ ɛdã Yudafɔ fɔlɛtsa badzɛnɛ a kĩ bikoni dĩĩ nɛ fɔlɛtsa kadzɛkɔ̃ a, ebi be kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ Israelfɔ, yĩ ɔwɔlɛ kamɛ kpalɛ nɛ ayekĩ ndzi nkpã nɛ Baguma anɛ kɛyawo nviã kĩĩ a.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Kĩ Anania, Yudafɔ Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee a kĩ ɛna nɛ awã nu ayekĩ Paulo kpa mbuayɛ a, ebi bikĩ bɛdza bifuãmɔ Paulo kĩ bɛbɔa ye nɛ onukpɛ̃.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Ade awã mɔ Paulo bi ye kĩ, “Baguma lɛmɛ aabalɛ nɔ awɛ! Nɔ seebi kĩ bikputa se fɔtsa ovoe bɛdzɛla anɛ! Litsa fɔlɛtsa ɔdzɛnɛ anɛ? Mbla akũ ɔtsɛ̃ adzɛmɔ yĩ, lɛmɛ ade ye mɔapɛ a ɔlamɛna kafum a, nɛ kĩ ɔkpa kɔbɛ̃ bɛbalɛ yĩ ɔlɔtɔ sũ!”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Ade ke bikĩ bɛdzɛ nɛ Paulo ɔwɛ̃ a via ye kĩ, “Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee ovũna lɔmɔ?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Paulo kpa mbuayɛ kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ, ntɛ ĩnyi kĩ Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee yanɛ ni, kufɛ ntádo ye onukpɛ̃ lɔmɔ. Kitonɛkĩ Katsɛlɛ Kpalɛwa a lɛ kĩ, ‘Talɛ tuwuli kpa nɛ bikĩ banya mi akũ a akũ.’ ”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Ade kĩ Paulo mɔ eyi ɔsũ kĩ bati a kĩ bɛkpɔta nɛ awã a be kamɛ badi nyɛ Zadukifɔ ade badi lɛmɛ nyɛ Farisifɔ a sũ ni, ɛbɔa fɔwɔla kɔɔba kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ, Farisini manɛ! Farisifɔ lɛmɛ lɛma yĩ! Nviã kĩĩ badzɛmɔ yĩ kitonɛkĩ ntɛ banɔkpa kabuki kayidza kadzi nkpã a ndo sũ!”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Kĩ Paulo sila ɛlɛ fɔlɛtsa kĩĩ eyua pɛ, kavɛlɛ ya nɛ Farisifɔ mɔ Zadukifɔ a kayite, ade bɛsɛ̃ be akũ a.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Kitonɛkĩ Zadukifɔ alɛ kĩ banɔkpa lábuki kayidza, ode fɔtɔ banyanɛ lɛláa, ade hũhũ lɛmɛ lɛláa a. Lɛmɛ Farisifɔ kɔ̃ tɛ fukĩĩ bamɛ flee bido.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Ɔtutũ kpale wo nɛ be kamɛ. Farisifɔ mbla batsanɛ a dza nɛ Paulo liti kĩ ye fɔlɛtsa a nyɛ ɔnɔkɔali. Ade ke bɛbɔa fɔwɔla kɔɔba kĩ, “Bɔtámɔ lɛtsa kpa lidima nɛ ye akũ! Ɔsa hũhũ adi ĩye ode fɔtɔ ɔnyanɛ odi alɛmɔ ye kɔdzɛla!”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Fɔwɔla kabɔa a buki fude nɛ ode fubu. Ade bati a flee pini Paulo bɛkavɛlɛ kadu kanamɛna kayamɛna a. Kĩ sodza ɔnɔkɔɛ̃ a vila kĩ baavɛlɛ ye bɛpããpãã sũ ni, ebi ye sodzafɔ a kĩ bɛka bɛnaatɛ ye bɛnaado nɛ kɔla.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Luwi a lɛnyɛ a, boe Ɔlate yadza nɛ Paulo ɔwɛ̃ ebi ye kĩ, “Paulo do ɔwɔlɛ. Ayekĩ odi adansiɛ nɛ yĩ akũ nɛ Yerusalem nɛ awĩ a, ade ayea kɛnɛ kĩ akɛna nɛ Roma lɛmɛ a.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Kĩ kade nyina a, Yudafɔ badi lɔ fubo bɛkpa be akũ kĩ ntɛ bɛtákɔ Paulo ni, bɛláanya ĩye bɛmɔa!
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Bati kĩĩ lidede aana ndɛ be tɛna mɔ liti.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Ade ke bibuki bɛnaa basɔfɔnɔkɔɛ̃ mɔ be lɔtɔ banyanɛ sɛkɛ̃ bibi be kĩ, “Bɔlɔ fubo kĩ bɔlaanya ĩye bɔmɔa kɛnaawo kĩ bɔkɔ Paulo.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Foesũ mimɔ fɔlɛtsa badzɛnɛ a mibi sodzafɔ lɔtɔ ɔnyanɛ a kĩ, ebuki ɛkɔa Paulo ɛyamɛna nɛ katsɛnakɔ̃ nɛ awĩ. Mikɛna ndɛ miawɛ kĩ miavia ye fɔlɛtsa fudi mibu. Ntɛ bɛkɔa ye bayamɛna ni, bɔ́akɔ ye nɛ osi.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Lɛmɛ Paulo ɔfanyole odi nu fɔlɛtsa a flee kĩ bɛlɛ a, ade ewula atsɛ ɛnaa kɔla kamɛ, ɛnabi Paulo lɛtsa a kĩ de bɛlɛ a.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Ade ke Paulo vɛ sodzafɔ a kĩ bɛdza nɛ awã kamɛ ɔmɔa ebi ye kĩ, “Kpã obisɛ̃ kĩĩ minaa ɔnɔkɔɛ̃ sɛkɛ̃. Ɛnɛɛ kalɛ mɔ ɔsĩ kĩ yaabi ye.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Foesũ sodzani a kpã kabisɛ̃ɛ̃ a bɛnaa be lɔtɔ ɔnyanɛ a sɛkɛ̃, ade ebi ye kĩ, “Paulo a kĩ bido nɛ kɔla kamɛ nɛ awĩ a lɛvɛ yĩ ebi yĩ kĩ nkpã kabisɛ̃ɛ̃ kĩĩ mma nɔ, lɔkɔa kibi nɔ kalɛ kadi.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Ade sodzafɔ lɔtɔ ɔnyanɛ a pi kabisɛ̃ɛ̃ a nɛ kɔkpɔ bɛnaa ɔɔwɛ̃ ade evia ye kĩ, “Litsa awɛ kĩ abi yĩ?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Ade ke mɔ ebi ye kĩ, “Yudafɔ badi kɛna onukpɛ̃ mɔa mɔ be banɔkɔɛ̃ a kĩ bayaake nɔ aduli lɔkɔa kunya ɔkpã Paulo ɔyamɛna nɛ katsɛnakɔ̃, mɔ kakɔna kĩ bavia ye fɔlɛtsa fudi.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Lɛmɛ tatse be kitonɛkĩ bati ndɛ be tɛna bɛla nɛ osi badzɔlɛ ye. Bati kĩĩ lɔ fubo kĩ mbɔɛntɛ bɛkɔ Paulo fɔmɔ baata funitsã onukpɛ̃. Nɛ foesũ bɛmanɛ akũ bɛnabɛla badzɔlɛ nɔ osi kakpa. Bɛnabɛla nɛ osi ɔɔwɛ̃ kitonɛkĩ bɛtɛ bido kĩ aatunɔ ɔkpa be.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Sodzafɔ lɔtɔ ɔnyanɛ a si ye mbla kĩ, “Tafɔ̃ odima libuki enu lɛtsa a kĩ ɔyabi yĩ nɛ awĩ a dadaada.” Ade ke ɛnyɛ ye osi ɛdzakũ a.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Ade ke sodzafɔ lɔtɔ ɔnyanɛ a vɛ ye banɔkɔɛ̃ nviã ade ebi be kĩ, “Miwɛ sodzafɔ ɔha nviã kĩ baanaa Kaisarea nviã lɛnyɛ. Miwɛ bikĩ balɛ fɔtsɔɛ ɔha nviã, mɔ bikĩ badzi bapɔnkɔ lɛmɛ be bati aduesɔũ.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Miwɛ ɔpɔnkɔ mikpa Paulo edzi nɛ ye akũ lɔkɔa mikpã ye bɔɛɛ, mima abãã ɔnɔkɔɛ̃ Felike.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Ade ke ɛtsɛlɛ ovoli odi ɛkpa abãã ɔnɔkɔɛ̃ a kĩ,
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Ovoli kĩĩ to yĩ Klaudio Lisia sɛkɛ̃. Mawɔ̃na nɔ, boe Abãã Ɔnɔkɔɛ̃ Felike.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Yudafɔ badi pi oti kĩĩ, ade bɛwɛ kĩ bakɔ ye a. Lɛmɛ kĩ bɔmɔ sodzafɔ buwo awã a, nnu kĩ Romani yanɛ sũ ni, nfɔ̃ sodzafɔ a tɛ ye nɛ be awɛ.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Foesũ nkpã ye ĩyamɛna nɛ be fɔlɛtsa kadzɛkɔ̃ kĩ manyi lɛtsa a kĩ ɛkɛna a.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Ĩyamɔ kĩ lɛtsa kĩ bɛbɔɛ nɛ ye akũ a nyɛ Yudafɔ ɔsum mbla akũ fɔlɛtsa kĩ fɔnyɛ́ fukĩ bado ye nɛ kɔla kamɛ ĩye bɛkɔ ye.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Adeke kĩ bibi yĩ kĩ bɛlamɔ nhihiɛ kakɛna kĩ baakɔ ye sũ ni, nkɔna kĩ makɔa ye mma nɔ. Mbi bikĩ bɛbɔɛ kalɛ nɛ ye akũ a ku kĩ bɛkɔa ke bɛma nɔ.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Foesũ luwi a lɛnyɛ a sodzafɔ a kpã Paulo bɛnawo Antipatre.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Kĩ kade nyina, sodzafɔ a kĩ bɛtsã abɔa a muniki bɛnaa kɔla kamɛ, ade bɛfɔ̃ bapɔnkɔ badzinɛ a kpã Paulo bɛnamɛna Kaisarea a.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Kĩ biwo awã a, bɛkɔa Paulo mɔ ovoli a kĩ bɛnɛɛ a bɛkpa abãã ɔnɔkɔɛ̃ a.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Kĩ ɛkã ovoli a eyua a, evia Paulo amantam a kĩ eto. Ade kĩ enyi kĩ Paulo to Kilikia a, ebi ye kĩ,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 “Maanaa nɔ fɔlɛtsa kĩĩ kamɛ yededeede ntɛ bikĩ mimɔ be mina kalɛ a ya nɛ awĩ.” Ade ke ɛkpa sodzafɔ a kĩ bɛdza nɛ awã a kɔbɛ̃ kĩ bɛkɔa Paulo bido nɛ kɔla a kĩ Lɛgã Herodes ke a kamɛ lɔkɔa bɛkaadã ye akũ.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.