Atos 23
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARC
1 Ade kĩ Paulo ko anɛ ɛdã Yudafɔ fɔlɛtsa badzɛnɛ a kĩ bikoni dĩĩ nɛ fɔlɛtsa kadzɛkɔ̃ a, ebi be kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ Israelfɔ, yĩ ɔwɔlɛ kamɛ kpalɛ nɛ ayekĩ ndzi nkpã nɛ Baguma anɛ kɛyawo nviã kĩĩ a.”
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Kĩ Anania, Yudafɔ Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee a kĩ ɛna nɛ awã nu ayekĩ Paulo kpa mbuayɛ a, ebi bikĩ bɛdza bifuãmɔ Paulo kĩ bɛbɔa ye nɛ onukpɛ̃.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Ade awã mɔ Paulo bi ye kĩ, “Baguma lɛmɛ aabalɛ nɔ awɛ! Nɔ seebi kĩ bikputa se fɔtsa ovoe bɛdzɛla anɛ! Litsa fɔlɛtsa ɔdzɛnɛ anɛ? Mbla akũ ɔtsɛ̃ adzɛmɔ yĩ, lɛmɛ ade ye mɔapɛ a ɔlamɛna kafum a, nɛ kĩ ɔkpa kɔbɛ̃ bɛbalɛ yĩ ɔlɔtɔ sũ!”
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Ade ke bikĩ bɛdzɛ nɛ Paulo ɔwɛ̃ a via ye kĩ, “Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee ovũna lɔmɔ?”
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Paulo kpa mbuayɛ kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ, ntɛ ĩnyi kĩ Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee yanɛ ni, kufɛ ntádo ye onukpɛ̃ lɔmɔ. Kitonɛkĩ Katsɛlɛ Kpalɛwa a lɛ kĩ, ‘Talɛ tuwuli kpa nɛ bikĩ banya mi akũ a akũ.’ ”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Ade kĩ Paulo mɔ eyi ɔsũ kĩ bati a kĩ bɛkpɔta nɛ awã a be kamɛ badi nyɛ Zadukifɔ ade badi lɛmɛ nyɛ Farisifɔ a sũ ni, ɛbɔa fɔwɔla kɔɔba kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ, Farisini manɛ! Farisifɔ lɛmɛ lɛma yĩ! Nviã kĩĩ badzɛmɔ yĩ kitonɛkĩ ntɛ banɔkpa kabuki kayidza kadzi nkpã a ndo sũ!”
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Kĩ Paulo sila ɛlɛ fɔlɛtsa kĩĩ eyua pɛ, kavɛlɛ ya nɛ Farisifɔ mɔ Zadukifɔ a kayite, ade bɛsɛ̃ be akũ a.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Kitonɛkĩ Zadukifɔ alɛ kĩ banɔkpa lábuki kayidza, ode fɔtɔ banyanɛ lɛláa, ade hũhũ lɛmɛ lɛláa a. Lɛmɛ Farisifɔ kɔ̃ tɛ fukĩĩ bamɛ flee bido.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Ɔtutũ kpale wo nɛ be kamɛ. Farisifɔ mbla batsanɛ a dza nɛ Paulo liti kĩ ye fɔlɛtsa a nyɛ ɔnɔkɔali. Ade ke bɛbɔa fɔwɔla kɔɔba kĩ, “Bɔtámɔ lɛtsa kpa lidima nɛ ye akũ! Ɔsa hũhũ adi ĩye ode fɔtɔ ɔnyanɛ odi alɛmɔ ye kɔdzɛla!”
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Fɔwɔla kabɔa a buki fude nɛ ode fubu. Ade bati a flee pini Paulo bɛkavɛlɛ kadu kanamɛna kayamɛna a. Kĩ sodza ɔnɔkɔɛ̃ a vila kĩ baavɛlɛ ye bɛpããpãã sũ ni, ebi ye sodzafɔ a kĩ bɛka bɛnaatɛ ye bɛnaado nɛ kɔla.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Luwi a lɛnyɛ a, boe Ɔlate yadza nɛ Paulo ɔwɛ̃ ebi ye kĩ, “Paulo do ɔwɔlɛ. Ayekĩ odi adansiɛ nɛ yĩ akũ nɛ Yerusalem nɛ awĩ a, ade ayea kɛnɛ kĩ akɛna nɛ Roma lɛmɛ a.”
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Kĩ kade nyina a, Yudafɔ badi lɔ fubo bɛkpa be akũ kĩ ntɛ bɛtákɔ Paulo ni, bɛláanya ĩye bɛmɔa!
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Bati kĩĩ lidede aana ndɛ be tɛna mɔ liti.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Ade ke bibuki bɛnaa basɔfɔnɔkɔɛ̃ mɔ be lɔtɔ banyanɛ sɛkɛ̃ bibi be kĩ, “Bɔlɔ fubo kĩ bɔlaanya ĩye bɔmɔa kɛnaawo kĩ bɔkɔ Paulo.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Foesũ mimɔ fɔlɛtsa badzɛnɛ a mibi sodzafɔ lɔtɔ ɔnyanɛ a kĩ, ebuki ɛkɔa Paulo ɛyamɛna nɛ katsɛnakɔ̃ nɛ awĩ. Mikɛna ndɛ miawɛ kĩ miavia ye fɔlɛtsa fudi mibu. Ntɛ bɛkɔa ye bayamɛna ni, bɔ́akɔ ye nɛ osi.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Lɛmɛ Paulo ɔfanyole odi nu fɔlɛtsa a flee kĩ bɛlɛ a, ade ewula atsɛ ɛnaa kɔla kamɛ, ɛnabi Paulo lɛtsa a kĩ de bɛlɛ a.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Ade ke Paulo vɛ sodzafɔ a kĩ bɛdza nɛ awã kamɛ ɔmɔa ebi ye kĩ, “Kpã obisɛ̃ kĩĩ minaa ɔnɔkɔɛ̃ sɛkɛ̃. Ɛnɛɛ kalɛ mɔ ɔsĩ kĩ yaabi ye.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Foesũ sodzani a kpã kabisɛ̃ɛ̃ a bɛnaa be lɔtɔ ɔnyanɛ a sɛkɛ̃, ade ebi ye kĩ, “Paulo a kĩ bido nɛ kɔla kamɛ nɛ awĩ a lɛvɛ yĩ ebi yĩ kĩ nkpã kabisɛ̃ɛ̃ kĩĩ mma nɔ, lɔkɔa kibi nɔ kalɛ kadi.”
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Ade sodzafɔ lɔtɔ ɔnyanɛ a pi kabisɛ̃ɛ̃ a nɛ kɔkpɔ bɛnaa ɔɔwɛ̃ ade evia ye kĩ, “Litsa awɛ kĩ abi yĩ?”
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Ade ke mɔ ebi ye kĩ, “Yudafɔ badi kɛna onukpɛ̃ mɔa mɔ be banɔkɔɛ̃ a kĩ bayaake nɔ aduli lɔkɔa kunya ɔkpã Paulo ɔyamɛna nɛ katsɛnakɔ̃, mɔ kakɔna kĩ bavia ye fɔlɛtsa fudi.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Lɛmɛ tatse be kitonɛkĩ bati ndɛ be tɛna bɛla nɛ osi badzɔlɛ ye. Bati kĩĩ lɔ fubo kĩ mbɔɛntɛ bɛkɔ Paulo fɔmɔ baata funitsã onukpɛ̃. Nɛ foesũ bɛmanɛ akũ bɛnabɛla badzɔlɛ nɔ osi kakpa. Bɛnabɛla nɛ osi ɔɔwɛ̃ kitonɛkĩ bɛtɛ bido kĩ aatunɔ ɔkpa be.”
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Sodzafɔ lɔtɔ ɔnyanɛ a si ye mbla kĩ, “Tafɔ̃ odima libuki enu lɛtsa a kĩ ɔyabi yĩ nɛ awĩ a dadaada.” Ade ke ɛnyɛ ye osi ɛdzakũ a.
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Ade ke sodzafɔ lɔtɔ ɔnyanɛ a vɛ ye banɔkɔɛ̃ nviã ade ebi be kĩ, “Miwɛ sodzafɔ ɔha nviã kĩ baanaa Kaisarea nviã lɛnyɛ. Miwɛ bikĩ balɛ fɔtsɔɛ ɔha nviã, mɔ bikĩ badzi bapɔnkɔ lɛmɛ be bati aduesɔũ.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Miwɛ ɔpɔnkɔ mikpa Paulo edzi nɛ ye akũ lɔkɔa mikpã ye bɔɛɛ, mima abãã ɔnɔkɔɛ̃ Felike.”
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Ade ke ɛtsɛlɛ ovoli odi ɛkpa abãã ɔnɔkɔɛ̃ a kĩ,
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 Ovoli kĩĩ to yĩ Klaudio Lisia sɛkɛ̃. Mawɔ̃na nɔ, boe Abãã Ɔnɔkɔɛ̃ Felike.
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Yudafɔ badi pi oti kĩĩ, ade bɛwɛ kĩ bakɔ ye a. Lɛmɛ kĩ bɔmɔ sodzafɔ buwo awã a, nnu kĩ Romani yanɛ sũ ni, nfɔ̃ sodzafɔ a tɛ ye nɛ be awɛ.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Foesũ nkpã ye ĩyamɛna nɛ be fɔlɛtsa kadzɛkɔ̃ kĩ manyi lɛtsa a kĩ ɛkɛna a.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Ĩyamɔ kĩ lɛtsa kĩ bɛbɔɛ nɛ ye akũ a nyɛ Yudafɔ ɔsum mbla akũ fɔlɛtsa kĩ fɔnyɛ́ fukĩ bado ye nɛ kɔla kamɛ ĩye bɛkɔ ye.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Adeke kĩ bibi yĩ kĩ bɛlamɔ nhihiɛ kakɛna kĩ baakɔ ye sũ ni, nkɔna kĩ makɔa ye mma nɔ. Mbi bikĩ bɛbɔɛ kalɛ nɛ ye akũ a ku kĩ bɛkɔa ke bɛma nɔ.
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Foesũ luwi a lɛnyɛ a sodzafɔ a kpã Paulo bɛnawo Antipatre.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Kĩ kade nyina, sodzafɔ a kĩ bɛtsã abɔa a muniki bɛnaa kɔla kamɛ, ade bɛfɔ̃ bapɔnkɔ badzinɛ a kpã Paulo bɛnamɛna Kaisarea a.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Kĩ biwo awã a, bɛkɔa Paulo mɔ ovoli a kĩ bɛnɛɛ a bɛkpa abãã ɔnɔkɔɛ̃ a.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 Kĩ ɛkã ovoli a eyua a, evia Paulo amantam a kĩ eto. Ade kĩ enyi kĩ Paulo to Kilikia a, ebi ye kĩ,
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 “Maanaa nɔ fɔlɛtsa kĩĩ kamɛ yededeede ntɛ bikĩ mimɔ be mina kalɛ a ya nɛ awĩ.” Ade ke ɛkpa sodzafɔ a kĩ bɛdza nɛ awã a kɔbɛ̃ kĩ bɛkɔa Paulo bido nɛ kɔla a kĩ Lɛgã Herodes ke a kamɛ lɔkɔa bɛkaadã ye akũ.
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.