Atos 23

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ade kĩ Paulo ko anɛ ɛdã Yudafɔ fɔlɛtsa badzɛnɛ a kĩ bikoni dĩĩ nɛ fɔlɛtsa kadzɛkɔ̃ a, ebi be kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ Israelfɔ, yĩ ɔwɔlɛ kamɛ kpalɛ nɛ ayekĩ ndzi nkpã nɛ Baguma anɛ kɛyawo nviã kĩĩ a.”
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Kĩ Anania, Yudafɔ Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee a kĩ ɛna nɛ awã nu ayekĩ Paulo kpa mbuayɛ a, ebi bikĩ bɛdza bifuãmɔ Paulo kĩ bɛbɔa ye nɛ onukpɛ̃.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Ade awã mɔ Paulo bi ye kĩ, “Baguma lɛmɛ aabalɛ nɔ awɛ! Nɔ seebi kĩ bikputa se fɔtsa ovoe bɛdzɛla anɛ! Litsa fɔlɛtsa ɔdzɛnɛ anɛ? Mbla akũ ɔtsɛ̃ adzɛmɔ yĩ, lɛmɛ ade ye mɔapɛ a ɔlamɛna kafum a, nɛ kĩ ɔkpa kɔbɛ̃ bɛbalɛ yĩ ɔlɔtɔ sũ!”
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Ade ke bikĩ bɛdzɛ nɛ Paulo ɔwɛ̃ a via ye kĩ, “Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee ovũna lɔmɔ?”
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Paulo kpa mbuayɛ kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ, ntɛ ĩnyi kĩ Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee yanɛ ni, kufɛ ntádo ye onukpɛ̃ lɔmɔ. Kitonɛkĩ Katsɛlɛ Kpalɛwa a lɛ kĩ, ‘Talɛ tuwuli kpa nɛ bikĩ banya mi akũ a akũ.’ ”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Ade kĩ Paulo mɔ eyi ɔsũ kĩ bati a kĩ bɛkpɔta nɛ awã a be kamɛ badi nyɛ Zadukifɔ ade badi lɛmɛ nyɛ Farisifɔ a sũ ni, ɛbɔa fɔwɔla kɔɔba kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ, Farisini manɛ! Farisifɔ lɛmɛ lɛma yĩ! Nviã kĩĩ badzɛmɔ yĩ kitonɛkĩ ntɛ banɔkpa kabuki kayidza kadzi nkpã a ndo sũ!”
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Kĩ Paulo sila ɛlɛ fɔlɛtsa kĩĩ eyua pɛ, kavɛlɛ ya nɛ Farisifɔ mɔ Zadukifɔ a kayite, ade bɛsɛ̃ be akũ a.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Kitonɛkĩ Zadukifɔ alɛ kĩ banɔkpa lábuki kayidza, ode fɔtɔ banyanɛ lɛláa, ade hũhũ lɛmɛ lɛláa a. Lɛmɛ Farisifɔ kɔ̃ tɛ fukĩĩ bamɛ flee bido.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Ɔtutũ kpale wo nɛ be kamɛ. Farisifɔ mbla batsanɛ a dza nɛ Paulo liti kĩ ye fɔlɛtsa a nyɛ ɔnɔkɔali. Ade ke bɛbɔa fɔwɔla kɔɔba kĩ, “Bɔtámɔ lɛtsa kpa lidima nɛ ye akũ! Ɔsa hũhũ adi ĩye ode fɔtɔ ɔnyanɛ odi alɛmɔ ye kɔdzɛla!”
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Fɔwɔla kabɔa a buki fude nɛ ode fubu. Ade bati a flee pini Paulo bɛkavɛlɛ kadu kanamɛna kayamɛna a. Kĩ sodza ɔnɔkɔɛ̃ a vila kĩ baavɛlɛ ye bɛpããpãã sũ ni, ebi ye sodzafɔ a kĩ bɛka bɛnaatɛ ye bɛnaado nɛ kɔla.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Luwi a lɛnyɛ a, boe Ɔlate yadza nɛ Paulo ɔwɛ̃ ebi ye kĩ, “Paulo do ɔwɔlɛ. Ayekĩ odi adansiɛ nɛ yĩ akũ nɛ Yerusalem nɛ awĩ a, ade ayea kɛnɛ kĩ akɛna nɛ Roma lɛmɛ a.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Kĩ kade nyina a, Yudafɔ badi lɔ fubo bɛkpa be akũ kĩ ntɛ bɛtákɔ Paulo ni, bɛláanya ĩye bɛmɔa!
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Bati kĩĩ lidede aana ndɛ be tɛna mɔ liti.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Ade ke bibuki bɛnaa basɔfɔnɔkɔɛ̃ mɔ be lɔtɔ banyanɛ sɛkɛ̃ bibi be kĩ, “Bɔlɔ fubo kĩ bɔlaanya ĩye bɔmɔa kɛnaawo kĩ bɔkɔ Paulo.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Foesũ mimɔ fɔlɛtsa badzɛnɛ a mibi sodzafɔ lɔtɔ ɔnyanɛ a kĩ, ebuki ɛkɔa Paulo ɛyamɛna nɛ katsɛnakɔ̃ nɛ awĩ. Mikɛna ndɛ miawɛ kĩ miavia ye fɔlɛtsa fudi mibu. Ntɛ bɛkɔa ye bayamɛna ni, bɔ́akɔ ye nɛ osi.”
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Lɛmɛ Paulo ɔfanyole odi nu fɔlɛtsa a flee kĩ bɛlɛ a, ade ewula atsɛ ɛnaa kɔla kamɛ, ɛnabi Paulo lɛtsa a kĩ de bɛlɛ a.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Ade ke Paulo vɛ sodzafɔ a kĩ bɛdza nɛ awã kamɛ ɔmɔa ebi ye kĩ, “Kpã obisɛ̃ kĩĩ minaa ɔnɔkɔɛ̃ sɛkɛ̃. Ɛnɛɛ kalɛ mɔ ɔsĩ kĩ yaabi ye.”
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Foesũ sodzani a kpã kabisɛ̃ɛ̃ a bɛnaa be lɔtɔ ɔnyanɛ a sɛkɛ̃, ade ebi ye kĩ, “Paulo a kĩ bido nɛ kɔla kamɛ nɛ awĩ a lɛvɛ yĩ ebi yĩ kĩ nkpã kabisɛ̃ɛ̃ kĩĩ mma nɔ, lɔkɔa kibi nɔ kalɛ kadi.”
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Ade sodzafɔ lɔtɔ ɔnyanɛ a pi kabisɛ̃ɛ̃ a nɛ kɔkpɔ bɛnaa ɔɔwɛ̃ ade evia ye kĩ, “Litsa awɛ kĩ abi yĩ?”
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Ade ke mɔ ebi ye kĩ, “Yudafɔ badi kɛna onukpɛ̃ mɔa mɔ be banɔkɔɛ̃ a kĩ bayaake nɔ aduli lɔkɔa kunya ɔkpã Paulo ɔyamɛna nɛ katsɛnakɔ̃, mɔ kakɔna kĩ bavia ye fɔlɛtsa fudi.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Lɛmɛ tatse be kitonɛkĩ bati ndɛ be tɛna bɛla nɛ osi badzɔlɛ ye. Bati kĩĩ lɔ fubo kĩ mbɔɛntɛ bɛkɔ Paulo fɔmɔ baata funitsã onukpɛ̃. Nɛ foesũ bɛmanɛ akũ bɛnabɛla badzɔlɛ nɔ osi kakpa. Bɛnabɛla nɛ osi ɔɔwɛ̃ kitonɛkĩ bɛtɛ bido kĩ aatunɔ ɔkpa be.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Sodzafɔ lɔtɔ ɔnyanɛ a si ye mbla kĩ, “Tafɔ̃ odima libuki enu lɛtsa a kĩ ɔyabi yĩ nɛ awĩ a dadaada.” Ade ke ɛnyɛ ye osi ɛdzakũ a.
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Ade ke sodzafɔ lɔtɔ ɔnyanɛ a vɛ ye banɔkɔɛ̃ nviã ade ebi be kĩ, “Miwɛ sodzafɔ ɔha nviã kĩ baanaa Kaisarea nviã lɛnyɛ. Miwɛ bikĩ balɛ fɔtsɔɛ ɔha nviã, mɔ bikĩ badzi bapɔnkɔ lɛmɛ be bati aduesɔũ.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Miwɛ ɔpɔnkɔ mikpa Paulo edzi nɛ ye akũ lɔkɔa mikpã ye bɔɛɛ, mima abãã ɔnɔkɔɛ̃ Felike.”
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Ade ke ɛtsɛlɛ ovoli odi ɛkpa abãã ɔnɔkɔɛ̃ a kĩ,
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 Ovoli kĩĩ to yĩ Klaudio Lisia sɛkɛ̃. Mawɔ̃na nɔ, boe Abãã Ɔnɔkɔɛ̃ Felike.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Yudafɔ badi pi oti kĩĩ, ade bɛwɛ kĩ bakɔ ye a. Lɛmɛ kĩ bɔmɔ sodzafɔ buwo awã a, nnu kĩ Romani yanɛ sũ ni, nfɔ̃ sodzafɔ a tɛ ye nɛ be awɛ.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Foesũ nkpã ye ĩyamɛna nɛ be fɔlɛtsa kadzɛkɔ̃ kĩ manyi lɛtsa a kĩ ɛkɛna a.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Ĩyamɔ kĩ lɛtsa kĩ bɛbɔɛ nɛ ye akũ a nyɛ Yudafɔ ɔsum mbla akũ fɔlɛtsa kĩ fɔnyɛ́ fukĩ bado ye nɛ kɔla kamɛ ĩye bɛkɔ ye.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Adeke kĩ bibi yĩ kĩ bɛlamɔ nhihiɛ kakɛna kĩ baakɔ ye sũ ni, nkɔna kĩ makɔa ye mma nɔ. Mbi bikĩ bɛbɔɛ kalɛ nɛ ye akũ a ku kĩ bɛkɔa ke bɛma nɔ.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Foesũ luwi a lɛnyɛ a sodzafɔ a kpã Paulo bɛnawo Antipatre.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Kĩ kade nyina, sodzafɔ a kĩ bɛtsã abɔa a muniki bɛnaa kɔla kamɛ, ade bɛfɔ̃ bapɔnkɔ badzinɛ a kpã Paulo bɛnamɛna Kaisarea a.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Kĩ biwo awã a, bɛkɔa Paulo mɔ ovoli a kĩ bɛnɛɛ a bɛkpa abãã ɔnɔkɔɛ̃ a.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Kĩ ɛkã ovoli a eyua a, evia Paulo amantam a kĩ eto. Ade kĩ enyi kĩ Paulo to Kilikia a, ebi ye kĩ,
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 “Maanaa nɔ fɔlɛtsa kĩĩ kamɛ yededeede ntɛ bikĩ mimɔ be mina kalɛ a ya nɛ awĩ.” Ade ke ɛkpa sodzafɔ a kĩ bɛdza nɛ awã a kɔbɛ̃ kĩ bɛkɔa Paulo bido nɛ kɔla a kĩ Lɛgã Herodes ke a kamɛ lɔkɔa bɛkaadã ye akũ.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.