Atos 22
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NVI
1 “Nda amɛ mɔ nwaɛ̃ amɛ, agoo! Mifɔ̃ ĩnyɛ yĩ onukpɛ̃ kamɛ fɔlɛtsa mitse.”
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Kĩ binu kĩ Yudafɔ tide kamɛ ɛlɛ kɔdzɛla a, bɛkɛna fɔwɔla kabɔa nɛ kayɔ bibu. Ade ke Paulo bi be kĩ,
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 “Yudani manɛ ade bɛma yĩ nɛ Tarso, nɛ Kilikia tite akũ a. Lɛmɛ Yerusalem nɛ awĩ bɛdɔɔla yĩ, nkɔlɛ fɔtsa nɛ Gamaliel kayɔ. Bɛtsa yĩ boe bawanyɔ mbla a mɔ foe akũ amaniɛ a flee yededeede. Ade nkɔa yĩ ɔwɔlɛ flee nkpa Baguma ndɛ ayekĩ mi malo miakɛna nviã kĩĩ a.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Kito lɔkɔ a na, ntomɔ batɛ badonɛ a kĩ bɛtsɛ̃ osi vɔɛ̃ a liti, nwɛ kĩ bɛkɔ be. Ade nkapi batsole mɔ banyole kado nɛ kɔla a.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Boe Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee mɔ ɔmaĩ banɔkɔɛ̃ aapuli bidi adansiɛ nɛ fukĩ malɛ kĩĩ akũ, kitonɛkĩ bɛkatsɛlɛ tuvoli kakpa yĩ kĩ nkɔa nkɛna fɔtsa kĩĩ bamɛ. Ade lɔkɔ a kĩ manaa Damasko a ni, bɛkpa yĩ tuvoli kĩ nkɔa mma Yudafɔ nɛ awã ndza nɛ foe akũ mpili batɛ badonɛ a nsuli be nkɔa ĩyamɛna nɛ Yerusalem bɛvɛlɛ be sɔtɔ.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 “Lɔkɔ a kĩ ntsɛ̃ manaa, kĩ kite sukuloo mawo Damasko, ndɛ suwa tɔdɔũ ewua-nviã kamɛ a ni, deedimɔapɛ ɔhaĩ mɔ ɔsĩ odi to ode ɛka eko nɛ yĩ akũ!
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Adeke nka ntɔ nɛ tite, ade nnu ɔlɛdo odi kĩ ɛkavia yĩ kĩ, ‘Saulo, Saulo, nde sũ oyidza ɔdza nɛ yĩ akũ lɔmɔ?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 “Ade nvia kĩ, ‘Boe Ɔlate, nɔ owei anɛ?’
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Bati a kĩ bɔmɔ be tsɛ̃ a mɔ́ ɔhaĩ a lɛmɛ bɛtánu oti a kĩ bɔmɔ ye lɛkalɛ kɔdzɛla a odo.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Ade nvia ye kĩ, ‘Boe Ɔlate, litsa kɛnɛ kĩ nkɛna?’
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Ɔhaĩ kĩĩ kɔ yĩ anɛ foesũ bati a kĩ bɔmɔ be tsɛ̃ a lipi yĩ nɛ kɔkpɔ bɛkpã yĩ bɔdzakũ bɔnawo Damasko ɔmatɔ a kamɛ.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 “Onyole odi kĩ bavɛ Anania na nɛ awã. Ɛnyɛ oti kĩ yavila Baguma ade yakɛna nɛ boe mbla lɛmɛ akũ yededeede a. Yudafɔ a kĩ bideĩ nɛ awã flee a akpa ye obu.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 Oti kĩĩ yadza nɛ yĩ ɔwɛ̃ ade ebi yĩ kĩ, ‘Nwaɛ̃ Saulo bu kamɔ fɔkɔ!’ Lɔkɔ a na kamɛ pɛpɛɛpɛ yĩ anɛ kamɛ kpalɛ yededeede ade mmɔ́ ye a.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 “Ade ebi yĩ kĩ, ‘Boe bawanyɔ Baguma lɛpau nɔ eyi kĩ nyi ye fɔwɛtsa, kamɔ ye Obi Kpalɛwa a kĩ Bɛpau a lɔkɔa kanu ye kɔdzɛla lɛmɛ.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Kɛnɛ kĩ akɔa ɔlɛdo kĩĩ ɔnamɛna kakɔ nyɛ kakɔ, obi bati flee lɛtsa a kĩ ɔmɔ́ mɔ lɛtsa kĩ onu a.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 Finyaakĩĩ litsa adzɔlɛ? Yidza lɔkɔa katɛ mui kawɔla amaniɛ. Bɔa mpaɛ nɛ ye dĩ akũ lɔkɔa ɛkɔa nɔ titikpa ete nɔ.’
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 “Fukĩĩ liti a, mmuniki nnaa Yerusalem. Ade kĩ nna nɛ Asɔli Kɔla kamɛ nkabɔa mpaɛ a, fɔkɔna ndɛ tida abɔɛ yĩ, ade nna kanyɛkatsa kadi a.
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 Ade awã na boe Ɔlate bi yĩ kĩ, ‘Wɛ sɔwa kadzakũ nɛ Yerusalem kitonɛkĩ awĩ bati lɛláatse nɔ fɔlɛtsa a kĩ aalɛ nɛ yĩ akũ a.’
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 “Lɛmɛ nkpa mbuayɛ kĩ, ‘Boe Ɔlate, be flee binyina kĩ yĩ lɛkapili bikĩ bɛtɛ nɔ bido a nɛ Yudafɔ fɔtsɛnakɔ̃ a kabo be.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Ade lɔkɔ a kĩ bɛkakɔ nɔ ɔdansini Stefano a, yĩ malo ntunɔ. Foesũ bɛnyɛ be tɛtadiɛ bɛkpa yĩ nlɛ ade bɛkatalɛ ye boe a.’
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 “Lɛmɛ boe Ɔlate bi yĩ kĩ, ‘Yidza kanaa, maado nɔ mɔ lugo nɛ bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a kamɛ!’ ”
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Lɔkɔ kĩĩ flee a, bati a dza dĩĩ bɛkatse ye kalɛ a. Lɛmɛ mɔ ye kalɛ nkaɛ kawũna pɛ, be flee bɔbɔa fɔwɔla kɔɔba kĩ, “Aa! Kɛtáfɛta kĩ yadzi nkpã! Mikpã ye minamɛna minaakɔ ye!”
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Nɛ kĩ bɛna kalɔkpa paa sũ ni, bɛbɔa fɔwɔla kɔɔba ade bido be tɛtadiɛ kayɛlɛ, mɔ kudu kata nɛ ɔwɛ kamɛ awɛ a.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 Ade ke kawũ banɔnɛ ɔnɔkɔɛ̃ a fɔ̃ bɛkpã ye biwomɛna nɛ kɔla kamɛ kĩ bɛnaabo ye lɔkɔa binyi lɛtsa a sũ kĩ Yudafɔ a kpa biko nɛ ye akũ lɔmɔ.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Lɔkɔ a kĩ bɛkasuli ye a, Paulo via kawũ banɔnɛ ɔnɔkɔɛ̃ odi kĩ ɛdzɛ̃ nɛ awã kĩ, “Osi waa kĩ babo Romani ntɛ bɛtádzɛ ye fɔlɛtsa tɔ̃?”
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Ɔnɔkɔɛ̃ kĩĩ naa be lɔtɔ ɔnyanɛ a sɛkɛ̃ ade evia ye kĩ, “Litsa akɛna nɛ awĩ a? Onyole kĩĩ boni Romani yanɛ!”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Foesũ kawũ banɔnɛ lɔtɔ ɔnyanɛ a ya nɛ Paulo sɛkɛ̃ ade evia ye kĩ, “Abo nde? Romani anɛ?”
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Kawũ banɔnɛ lɔtɔ ɔnyanɛ a bi ye kĩ, “Yĩ malo Romani manɛ. Yĩ kɔ̃ nse kɔtɔ baũ fɔmɔ ndani nkɛna Romani!”
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Ade ke kĩ bati a kĩ bɛdza kĩ babo ye bivia ye onukpɛ̃ kamɛ fɔlɛtsa nu kĩ Romani yanɛ a, bɛvɛlɛ akũ bɛnaa liti. Kĩ be lɔtɔ ɔnyanɛ a nyi kĩ Romani yanɛ a, libe wo ye paa, kitonɛkĩ ye lɛkpa osi kĩ bisuli Paulo bibo ye.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Kĩ kade nyina, kawũ banɔnɛ ɔnɔkɔɛ̃ a wɛ kĩ yanyi lɛtsa a kĩ de sũ bɛbɔɛ fɔlɛtsa nɛ Paulo akũ. Ɛvɛ Yudafɔ basɔfɔnɔkɔɛ̃ mɔ be fɔlɛtsa badzɛnɛ ɛkpɔta. Ɛfɔ̃ biwũnya tɔwɛ̃ nɛ Paulo akũ ade bɛkpã ye bɛyadzɛla nɛ be anɛ kamɛ kĩ bawɛ ye fɔlɛtsa a kamɛ a.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.