Atos 22

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 “Nda amɛ mɔ nwaɛ̃ amɛ, agoo! Mifɔ̃ ĩnyɛ yĩ onukpɛ̃ kamɛ fɔlɛtsa mitse.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Kĩ binu kĩ Yudafɔ tide kamɛ ɛlɛ kɔdzɛla a, bɛkɛna fɔwɔla kabɔa nɛ kayɔ bibu. Ade ke Paulo bi be kĩ,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Yudani manɛ ade bɛma yĩ nɛ Tarso, nɛ Kilikia tite akũ a. Lɛmɛ Yerusalem nɛ awĩ bɛdɔɔla yĩ, nkɔlɛ fɔtsa nɛ Gamaliel kayɔ. Bɛtsa yĩ boe bawanyɔ mbla a mɔ foe akũ amaniɛ a flee yededeede. Ade nkɔa yĩ ɔwɔlɛ flee nkpa Baguma ndɛ ayekĩ mi malo miakɛna nviã kĩĩ a.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Kito lɔkɔ a na, ntomɔ batɛ badonɛ a kĩ bɛtsɛ̃ osi vɔɛ̃ a liti, nwɛ kĩ bɛkɔ be. Ade nkapi batsole mɔ banyole kado nɛ kɔla a.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Boe Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee mɔ ɔmaĩ banɔkɔɛ̃ aapuli bidi adansiɛ nɛ fukĩ malɛ kĩĩ akũ, kitonɛkĩ bɛkatsɛlɛ tuvoli kakpa yĩ kĩ nkɔa nkɛna fɔtsa kĩĩ bamɛ. Ade lɔkɔ a kĩ manaa Damasko a ni, bɛkpa yĩ tuvoli kĩ nkɔa mma Yudafɔ nɛ awã ndza nɛ foe akũ mpili batɛ badonɛ a nsuli be nkɔa ĩyamɛna nɛ Yerusalem bɛvɛlɛ be sɔtɔ.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Lɔkɔ a kĩ ntsɛ̃ manaa, kĩ kite sukuloo mawo Damasko, ndɛ suwa tɔdɔũ ewua-nviã kamɛ a ni, deedimɔapɛ ɔhaĩ mɔ ɔsĩ odi to ode ɛka eko nɛ yĩ akũ!
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Adeke nka ntɔ nɛ tite, ade nnu ɔlɛdo odi kĩ ɛkavia yĩ kĩ, ‘Saulo, Saulo, nde sũ oyidza ɔdza nɛ yĩ akũ lɔmɔ?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Ade nvia kĩ, ‘Boe Ɔlate, nɔ owei anɛ?’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Bati a kĩ bɔmɔ be tsɛ̃ a mɔ́ ɔhaĩ a lɛmɛ bɛtánu oti a kĩ bɔmɔ ye lɛkalɛ kɔdzɛla a odo.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Ade nvia ye kĩ, ‘Boe Ɔlate, litsa kɛnɛ kĩ nkɛna?’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ɔhaĩ kĩĩ kɔ yĩ anɛ foesũ bati a kĩ bɔmɔ be tsɛ̃ a lipi yĩ nɛ kɔkpɔ bɛkpã yĩ bɔdzakũ bɔnawo Damasko ɔmatɔ a kamɛ.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Onyole odi kĩ bavɛ Anania na nɛ awã. Ɛnyɛ oti kĩ yavila Baguma ade yakɛna nɛ boe mbla lɛmɛ akũ yededeede a. Yudafɔ a kĩ bideĩ nɛ awã flee a akpa ye obu.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Oti kĩĩ yadza nɛ yĩ ɔwɛ̃ ade ebi yĩ kĩ, ‘Nwaɛ̃ Saulo bu kamɔ fɔkɔ!’ Lɔkɔ a na kamɛ pɛpɛɛpɛ yĩ anɛ kamɛ kpalɛ yededeede ade mmɔ́ ye a.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 “Ade ebi yĩ kĩ, ‘Boe bawanyɔ Baguma lɛpau nɔ eyi kĩ nyi ye fɔwɛtsa, kamɔ ye Obi Kpalɛwa a kĩ Bɛpau a lɔkɔa kanu ye kɔdzɛla lɛmɛ.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Kɛnɛ kĩ akɔa ɔlɛdo kĩĩ ɔnamɛna kakɔ nyɛ kakɔ, obi bati flee lɛtsa a kĩ ɔmɔ́ mɔ lɛtsa kĩ onu a.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Finyaakĩĩ litsa adzɔlɛ? Yidza lɔkɔa katɛ mui kawɔla amaniɛ. Bɔa mpaɛ nɛ ye dĩ akũ lɔkɔa ɛkɔa nɔ titikpa ete nɔ.’
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Fukĩĩ liti a, mmuniki nnaa Yerusalem. Ade kĩ nna nɛ Asɔli Kɔla kamɛ nkabɔa mpaɛ a, fɔkɔna ndɛ tida abɔɛ yĩ, ade nna kanyɛkatsa kadi a.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ade awã na boe Ɔlate bi yĩ kĩ, ‘Wɛ sɔwa kadzakũ nɛ Yerusalem kitonɛkĩ awĩ bati lɛláatse nɔ fɔlɛtsa a kĩ aalɛ nɛ yĩ akũ a.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Lɛmɛ nkpa mbuayɛ kĩ, ‘Boe Ɔlate, be flee binyina kĩ yĩ lɛkapili bikĩ bɛtɛ nɔ bido a nɛ Yudafɔ fɔtsɛnakɔ̃ a kabo be.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Ade lɔkɔ a kĩ bɛkakɔ nɔ ɔdansini Stefano a, yĩ malo ntunɔ. Foesũ bɛnyɛ be tɛtadiɛ bɛkpa yĩ nlɛ ade bɛkatalɛ ye boe a.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 “Lɛmɛ boe Ɔlate bi yĩ kĩ, ‘Yidza kanaa, maado nɔ mɔ lugo nɛ bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a kamɛ!’ ”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Lɔkɔ kĩĩ flee a, bati a dza dĩĩ bɛkatse ye kalɛ a. Lɛmɛ mɔ ye kalɛ nkaɛ kawũna pɛ, be flee bɔbɔa fɔwɔla kɔɔba kĩ, “Aa! Kɛtáfɛta kĩ yadzi nkpã! Mikpã ye minamɛna minaakɔ ye!”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Nɛ kĩ bɛna kalɔkpa paa sũ ni, bɛbɔa fɔwɔla kɔɔba ade bido be tɛtadiɛ kayɛlɛ, mɔ kudu kata nɛ ɔwɛ kamɛ awɛ a.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Ade ke kawũ banɔnɛ ɔnɔkɔɛ̃ a fɔ̃ bɛkpã ye biwomɛna nɛ kɔla kamɛ kĩ bɛnaabo ye lɔkɔa binyi lɛtsa a sũ kĩ Yudafɔ a kpa biko nɛ ye akũ lɔmɔ.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Lɔkɔ a kĩ bɛkasuli ye a, Paulo via kawũ banɔnɛ ɔnɔkɔɛ̃ odi kĩ ɛdzɛ̃ nɛ awã kĩ, “Osi waa kĩ babo Romani ntɛ bɛtádzɛ ye fɔlɛtsa tɔ̃?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Ɔnɔkɔɛ̃ kĩĩ naa be lɔtɔ ɔnyanɛ a sɛkɛ̃ ade evia ye kĩ, “Litsa akɛna nɛ awĩ a? Onyole kĩĩ boni Romani yanɛ!”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Foesũ kawũ banɔnɛ lɔtɔ ɔnyanɛ a ya nɛ Paulo sɛkɛ̃ ade evia ye kĩ, “Abo nde? Romani anɛ?”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Kawũ banɔnɛ lɔtɔ ɔnyanɛ a bi ye kĩ, “Yĩ malo Romani manɛ. Yĩ kɔ̃ nse kɔtɔ baũ fɔmɔ ndani nkɛna Romani!”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Ade ke kĩ bati a kĩ bɛdza kĩ babo ye bivia ye onukpɛ̃ kamɛ fɔlɛtsa nu kĩ Romani yanɛ a, bɛvɛlɛ akũ bɛnaa liti. Kĩ be lɔtɔ ɔnyanɛ a nyi kĩ Romani yanɛ a, libe wo ye paa, kitonɛkĩ ye lɛkpa osi kĩ bisuli Paulo bibo ye.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Kĩ kade nyina, kawũ banɔnɛ ɔnɔkɔɛ̃ a wɛ kĩ yanyi lɛtsa a kĩ de sũ bɛbɔɛ fɔlɛtsa nɛ Paulo akũ. Ɛvɛ Yudafɔ basɔfɔnɔkɔɛ̃ mɔ be fɔlɛtsa badzɛnɛ ɛkpɔta. Ɛfɔ̃ biwũnya tɔwɛ̃ nɛ Paulo akũ ade bɛkpã ye bɛyadzɛla nɛ be anɛ kamɛ kĩ bawɛ ye fɔlɛtsa a kamɛ a.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.