Atos 19

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kĩ Apolo na nɛ Korinto a, Paulo tsã abɔa, ɛtsã fuyite fuyite a ɛnanɛ nɛ Efeso. Awã naa, ɛmɔ batɛ badonɛ badi.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo atravessou as províncias superiores e chegou a Éfeso, onde achou alguns discípulos e indagou deles:
2 Ade evia be kĩ, “Kĩ mitɛ mido a ni, mitɛ Hũhũ Kpalɛwa a?”
2 Recebestes o Espírito Santo, quando abraçastes a fé? Responderam-lhe: Não, nem sequer ouvimos dizer que há um Espírito Santo!
3 Ebuki evia be kĩ, “Litsa mui kawɔla amaniɛ mitɛ?”
3 Então em que batismo fostes batizados?, perguntou Paulo. Disseram: No batismo de João.
4 Paulo nyɛ foe kayɔ ɛtsa be kĩ, “Yohanes kɛna bati mui kawɔla amaniɛ kĩ bɛdani tɔwɔlɛ kamɛ. Ade ebi be kĩ bɛtɛ oti a kĩ yaaya nɛ ye Yohanes liti a bido. Ade oti a nyɛ Yesu a.”
4 Paulo então replicou: João só dava um batismo de penitência, dizendo ao povo que cresse naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Kĩ binu fɔlɛtsa kĩĩ a, bɛfɔ̃ Paulo kɛna be mui kawɔla amaniɛ nɛ boe Ɔlate Yesu dĩ akũ.
5 Ouvindo isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Ade kĩ Paulo te awɛ nɛ be akũ a, Hũhũ Kpalɛwa a ka ɛyatɛ be flee kamɛ ade bɛlɛ kɔdzɛla nɛ tide ahɔlɔ ahɔlɔ kamɛ a, bɛlɛ Baguma kalɛ a lɛmɛ a.
6 E quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo desceu sobre eles, e falavam em línguas estranhas e profetizavam.
7 Be lidede aawo ndɛ banyole ewua-nviã.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Paulo kanaa katsɛnakɔ̃ a nɛ tidetɔ ɛlalɛ kamɛ, ɛkabi bati kalɛ wĩ a mɔ ɔwɔlɛ kado. Ɛnyɛ fɔlɛtsa kamɛ ɛtsa be, ɛbɔa mbɔdi kĩ yavɛlɛ be adzuni ɛyamɛna nɛ Baguma lɛgãkanya a akũ a.
8 Paulo entrou na sinagoga e falou com desassombro por três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Lɛmɛ bati a badi na atɔ ɔsĩ, bɛtátse kalɛ wĩ a, ade bɛlɛ tuwuli kpa nɛ boe Ɔlate Osi Wĩ a akũ nɛ bati a flee anɛ kamɛ a. Foesũ Paulo dzakũ nɛ be sɛkɛ̃, ade ɛkpã bikĩ bɛtɛ bido a ɛnamɛna Tirano kadzikɔ̃. Ade awã ɛkatsa be fɔtsa luwi nyɛ luwi a.
9 Mas, como alguns se endurecessem e não cressem, desacreditando a sua doutrina diante da multidão, apartou-se deles e reuniu à parte os discípulos, onde os ensinava diariamente na escola de um certo Tirano.
10 Ɛkɔa futeli nviã ɛtsa be fɔtsa lɔmɔ, ade Yudafɔ mɔ Helafɔ a kĩ bideĩ nɛ Asia kamɛ kamɛ a lɛmɛ nu boe Ɔlate kalɛ a.
10 Isto durou dois anos, de tal maneira que todos os habitantes da Ásia, judeus e gentios, puderam ouvir a palavra do Senhor.
11 Baguma kpa Paulo kɔbɛ̃ ɛkɛna awãwã fɔtsa pii.
11 Deus fazia milagres extraordinários por intermédio de Paulo, de modo que lenços e outros panos que tinham tocado o seu corpo eram levados aos enfermos;
12 Ntɛ bɛkɔa ye tuduku mɔ tɛtadiɛ malo bɛtamɔ basɔnɛ ni, bana akũ ɔsi, ade fɔablɔmɛna hũhũ kpa katomɛna bikĩ edeĩ nɛ be kamɛ a kamɛ a.
12 e afastavam-se deles as doenças e retiravam-se os espíritos malignos.
13 Ade Yudafɔ bawanɛ badi tsɛ̃ nɛ fɔkɔ kĩ be malo bablɔmɛna hũhũ kpa. Bɛkɔna kĩ baapuli bɛkɔa Yesu dĩ bɛblɔmɛna hũhũ a. Bibi hũhũ kpa a kĩ, “Mablɔmɛna mi nɛ Yesu a kĩ ye fɔlɛtsa Paulo tsɛ̃ yalɛ a dĩ akũ!”
13 Alguns judeus exorcistas que percorriam vários lugares inventaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que se achavam possessos dos espíritos malignos, com as palavras: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Bikĩ bɛkɛna fukĩĩ nyɛ bawaɛ̃nyole evũkɔnɔ kĩ bɛnyɛ Skeva, Yudafɔ Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee babi.
14 Assim procediam os sete filhos de um judeu chamado Cevas, sumo sacerdote.
15 Lɛmɛ kĩ bɛnabi hũhũ kpa adi tuwuli kĩĩ a, ebi be kĩ, “Ĩnyina Yesu, ĩnyina Paulo malo. Lɛmɛ mi kɔ̃, ĩnyína mi! Bawei mianɛ?”
15 Mas o espírito maligno replicou-lhes: Conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vós, quem sois?
16 Ade oti a kĩ ye kamɛ hũhũ a deĩ a wo nɛ be akũ ebo be a! Bilomɔ mɔ ɔdzɔ mɔ akũ fɔkpa bɛnɛ nɛ tɔtɔ a kamɛ.
16 Nisto o homem possuído do espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois deles e subjugou-os de tal maneira, que tiveram que fugir daquela casa feridos e com as roupas estraçalhadas.
17 Fɔlɛtsa a kĩ fɔya a gba nɛ Efeso, ade Yudafɔ mɔ bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ flee nu foe a. Nɛ foesũ libe wo bati paa, ade boe Ɔlate Yesu dĩ buki lide nɛ ode libu a.
17 Este caso tornou-se {em breve} conhecido de todos os judeus e gregos de Éfeso, e encheu-os de temor e engrandeceram o nome do Senhor Jesus.
18 Bati pii kĩ bɛdani tɔwɔlɛ kamɛ a, nɛ bɛya nɛ kanade bɛyanyɛ be tɔkpa bɛtsa.
18 Muitos dos que haviam acreditado vinham confessar e declarar as suas obras.
19 Bikĩ bɛnyɛ bawanɛ ĩye madzikifɔ a lɛmɛ lɔ be fuwa, fɔ́bɛ mɔ foe akũ tuvoli bɛyamɛna bipila nɛ kanade. Tuvoli a kɔya aawo ndɛ sika ovoe mpim aduenum.
19 Muitos também, que tinham exercido artes mágicas, ajuntaram os seus livros e queimaram-nos diante de todos. Calculou-se o seu valor, e achou-se que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Fɔtsã osi kĩĩ akũ boe Ɔlate kalɛ a gba mɔ kɔbɛ̃, kɛtɛ awã lɛmɛ flee.
20 Foi assim que o poder do Senhor fez crescer a palavra e a tornou sempre mais eficaz.
21 Nɛ fukĩĩ liti a Hũhũ Kpalɛwa a fɔ̃ Paulo kɛna adzuni kĩ yanatsã Makedonia mɔ Akaia ɛnaa Yerusalem. Paulo lɛ kĩ, “Ntɛ nto awã ni, kɛnɛ kĩ ntɛ̃ nnaadã Roma lama.”
21 Concluídas essas coisas, Paulo resolveu ir a Jerusalém, depois de atravessar a Macedônia e a Acaia. Depois de eu ter estado lá, disse ele, é necessário que veja também Roma.
22 Edo ye babumɛnanɛ nviã Timoteo mɔ Erasto kĩ bɛnya lɔtɔ bɛna Makedonia, ade ye mɔa edzi nɛ Asia kamɛ kamɛ fɛɛ a.
22 Enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, mas ele mesmo se demorou ainda por algum tempo na Ásia.
23 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ ni, ɔdzɛ kpale odi ya nɛ Efeso kĩ fɔtsɛ̃ Kristo katɛ kado osi a akũ sũ.
23 Por esse tempo, ocorreu um grande alvoroço a respeito do Evangelho.
24 Fukĩĩ yi kayɔ futo odi kĩ bavɛ Demetrio kĩ yakɔa sika ovoe katu Artemis asɔli kɔla akũ fɔtsa a. Bɛmɔ ye adzuma bakɛnanɛ a banɔ foe kakpa bikĩ bayaabɔa afɔliɛ kakpa baviɔ̃ a. Adzuma kĩĩ akpa be nfasɔ baũ paa.
24 Um ourives, chamado Demétrio, que fazia de prata templozinhos de Ártemis, dava muito a ganhar aos artífices.
25 Luwi a, Demetrio ve sika fɔtsa batunɛ a flee ɛkpɔta ade ebi be kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ, minyina kĩ boe akũ kana to adzuma kĩĩ kamɛ.
25 Convocou-os, juntamente com os demais operários do mesmo ramo, e disse: Conheceis o lucro que nos resulta desta indústria.
26 Ade mi mɔawɛ minu, mimɔ́ yededeede ayekĩ Paulo do boe adzuma kĩĩ kɔnyɔã a. Epuli ebula bati a adzuni kade kĩ baviɔ̃ fɔtsa kĩ bɔatu a lɛnɛ́nɛ, nnɛ́ nɛ Efeso odi fukĩĩ lamɛna kaya, mbom nɛ Asia tite a flee akũ.
26 Ora, estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas quase em toda a Ásia, esse Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, dizendo que não são deuses os ídolos que são feitos por mãos de homens.
27 Lɛmɛ nnɛ́ boe adzuma odi aabu kade! Boe baviɔ̃ kpale Artemis dĩ mɔ obu flee lɛmɛ aawɔ nɛ Asia mɔ katinya kamɛ flee!”
27 Daí não somente há perigo de que essa nossa corporação caia em descrédito, como também que o templo da grande Ártemis seja desconsiderado, e até mesmo seja despojada de sua majestade aquela que toda a Ásia e o mundo inteiro adoram.
28 Kĩ binu Demetrio fɔlɛtsa kĩĩ a kalɔkpa wo be mɔ ɔsĩ mɔ ɔsĩ ade bido fɔwɔla kabɔa awɛ kɔɔba kĩ, “Boe Ɔma Artemis nyɛ Efesofɔ baviɔ̃ kpale!”
28 Estas palavras encheram-nos de ira e puseram-se a gritar: Viva a Ártemis dos efésios!
29 Fɔwɔla kĩĩ tɛ ɔmatɔ a kamɛ flee. Nɛ foesũ ɔmatɔ a bɔa obũ ade bipi Paulo batomɛnanɛ nviã a kĩ be nyɛ Gaio mɔ Aristarko kĩ bito Makedonia, bɛnamɛna ɔmatɔ a katsɛnakɔ̃ a.
29 A cidade alvoroçou-se e todos correram ao teatro levando consigo Caio e Aristarco, macedônios e companheiros de Paulo.
30 Paulo lɛmɛ wɛ kufɛ kĩ yanaa awã, lɛmɛ batɛ badonɛ bɛbã sua ye osi.
30 Paulo queria apresentar-se ao povo, mas os discípulos não o deixaram.
31 Kayite a na banɔkɔɛ̃ kĩ bɛnyɛ Paulo bakɔba lɛmɛ do lɔtɔ nɛ ye sɛkɛ̃, bike ye aduli kĩ ɛtasuma katsɛnakɔ̃ a.
31 Até alguns dos asiarcas, que eram seus amigos, enviaram-lhe recado, pedindo que não se aventurasse a ir ao teatro.
32 Lɔkɔ a na ni, katsɛnakɔ̃ a flee kɛna yoo. Bati a badi lamɛna lɛtsa mɔa kalɛ, babɛbã lamɛna lɛtsa bɛbã kalɛ, ade be pii lɛmɛ ti binyína lɛtsa a kĩ de sũ bɛyatsɛna nɛ awã a.
32 Todos gritavam ao mesmo tempo. A assembléia era uma grande confusão e a maioria nem sabia por que se achavam ali reunidos.
33 Ade Yudafɔ a vɛlɛ Aleksandro bɛyadzɛla nɛ lɔtɔ kĩ ɛyaanyɛ lɛtsa kĩ de lɛya a onukpɛ̃. Ade Aleksandro dzɛla akpɔ nɛ ode ete be awɛ kĩ bɛfɔ̃ ebi be kadi.
33 Então fizeram sair do meio da turba Alexandre, que os judeus empurravam para a frente. Alexandre, fazendo sinal com a mão, queria dar satisfação ao povo.
34 Kĩ bati a mɔ biyi ɔsũ kĩ Yudani yanɛ sũ ni, bibuki bɛbɔa fɔwɔla, fɔtɛ ndɛ ndɔũhuilɛ nviã. Bɛkalɛ kĩ, “Boe Ɔma Artemis nyɛ Efesofɔ baviɔ̃ kpale!”
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram pelo espaço de quase duas horas: Viva a Ártemis dos efésios!
35 Owi tábuna fɔmɔ abãã ɔnɔkɔɛ̃ odi puli ɛyadina bati a ade ebi be kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ Efesofɔ, mi kamɛ odi nyɛ odi nyina kĩ Efeso nyɛ Artemis, baviɔ̃ kpale a kadzikɔ̃, ade ke de kpalɛwa a kĩ lito ode lɛka a lɛmɛ deĩ nɛ boe sɛkɛ̃ a.
35 Então o escrivão da cidade {veio} para apaziguar a multidão e disse: Efésios, que homem há que não saiba que a cidade de Éfeso cultua a grande Ártemis, e que a sua estátua caiu dos céus?
36 Odima lɛláapuli ɛlɛ kĩ fɔlɛtsa kĩĩ lɛnyɛ́ ɔnɔkɔali, foesũ mina ɔwɔlɛ lɔkɔa mitakɛna lɛtsama mɔ kalɔkpa.
36 Se isso é incontestável, convém que vos sossegueis e nada façais inconsideradamente.
37 Kitonɛkĩ bati a kĩ mipi miyamɛna nɛ awĩ a táye Artemis kuviɔ̃la fɔtsa fudima ĩye bɛlɛ fɔlɛtsa kpa fudima bitia boe baviɔ̃ a.
37 Estes homens, que aqui trouxestes, não são sacrílegos nem blasfemadores da vossa deusa.
38 Lɛmɛ ntɛ Demetrio mɔ ye adzuma bakɛnanɛ a deĩ kalɛ mɔ odi kɔ̃ ni, fɔlɛtsa badzɛnɛ deĩ. Ade budeĩ fuwi kĩ foe akũ badzɛ fɔlɛtsa, kĩ baapuli bɛkɔa bɛtsa lɛtsa kĩ litia be a bɛnamɛna awã.
38 Mas, se Demétrio e os outros artífices têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e aí estão os magistrados: institua-se um processo contra eles.
39 Lɛmɛ ntɛ fɔlɛtsa bɛbã minɛɛ kɔ̃ ni, mifɔ̃ bɔkɔa foe bɔnaayi nɛ fɔlɛtsa badzɛnɛ a anɛ bɛdzɛ nɛ mbla onukpɛ̃.
39 Se tendes reclamação a fazer, a assembléia legal decidirá.
40 Kitonɛkĩ nviã ɔtutũ kĩĩ kɔ̃ kɛna ndɛ kayidza kadza nɛ abãã akũ kĩ baapuli bɛbɔɛ fɔlɛtsa nɛ boe akũ. Ade ntɛ banɔkɔɛ̃ a via boe kadi ni, bɔláapuli bɔnyɛ foe onukpɛ̃. Baavɛlɛ boe sɔtɔ.”
40 Do que se deu hoje, até corremos risco de sermos acusados de rebelião, porque não há motivo algum que nos permita justificar este concurso.
41 Kĩ ɛlɛ fukĩĩ eyua, ɛnyɛ be flee a osi, ade bɛpansam a.
41 A estas palavras, dissolveu-se a aglomeração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.