Atos 19
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARIB
1 Kĩ Apolo na nɛ Korinto a, Paulo tsã abɔa, ɛtsã fuyite fuyite a ɛnanɛ nɛ Efeso. Awã naa, ɛmɔ batɛ badonɛ badi.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo tendo atravessado as regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Ade evia be kĩ, “Kĩ mitɛ mido a ni, mitɛ Hũhũ Kpalɛwa a?”
2 perguntou-lhes: Recebestes vós o Espírito Santo quando crestes? Responderam-lhe eles: Não, nem sequer ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Ebuki evia be kĩ, “Litsa mui kawɔla amaniɛ mitɛ?”
3 Tornou-lhes ele: Em que fostes batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Paulo nyɛ foe kayɔ ɛtsa be kĩ, “Yohanes kɛna bati mui kawɔla amaniɛ kĩ bɛdani tɔwɔlɛ kamɛ. Ade ebi be kĩ bɛtɛ oti a kĩ yaaya nɛ ye Yohanes liti a bido. Ade oti a nyɛ Yesu a.”
4 Mas Paulo respondeu: João administrou o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que após ele havia de vir, isto é, em Jesus.
5 Kĩ binu fɔlɛtsa kĩĩ a, bɛfɔ̃ Paulo kɛna be mui kawɔla amaniɛ nɛ boe Ɔlate Yesu dĩ akũ.
5 Quando ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Ade kĩ Paulo te awɛ nɛ be akũ a, Hũhũ Kpalɛwa a ka ɛyatɛ be flee kamɛ ade bɛlɛ kɔdzɛla nɛ tide ahɔlɔ ahɔlɔ kamɛ a, bɛlɛ Baguma kalɛ a lɛmɛ a.
6 Havendo-lhes Paulo imposto as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e falavam em línguas e profetizavam.
7 Be lidede aawo ndɛ banyole ewua-nviã.
7 E eram ao todo uns doze homens.
8 Paulo kanaa katsɛnakɔ̃ a nɛ tidetɔ ɛlalɛ kamɛ, ɛkabi bati kalɛ wĩ a mɔ ɔwɔlɛ kado. Ɛnyɛ fɔlɛtsa kamɛ ɛtsa be, ɛbɔa mbɔdi kĩ yavɛlɛ be adzuni ɛyamɛna nɛ Baguma lɛgãkanya a akũ a.
8 Paulo, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, discutindo e persuadindo acerca do reino de Deus.
9 Lɛmɛ bati a badi na atɔ ɔsĩ, bɛtátse kalɛ wĩ a, ade bɛlɛ tuwuli kpa nɛ boe Ɔlate Osi Wĩ a akũ nɛ bati a flee anɛ kamɛ a. Foesũ Paulo dzakũ nɛ be sɛkɛ̃, ade ɛkpã bikĩ bɛtɛ bido a ɛnamɛna Tirano kadzikɔ̃. Ade awã ɛkatsa be fɔtsa luwi nyɛ luwi a.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho diante da multidão, apartou-se deles e separou os discípulos, discutindo diariamente na escola de Tirano.
10 Ɛkɔa futeli nviã ɛtsa be fɔtsa lɔmɔ, ade Yudafɔ mɔ Helafɔ a kĩ bideĩ nɛ Asia kamɛ kamɛ a lɛmɛ nu boe Ɔlate kalɛ a.
10 Durou isto por dois anos; de maneira que todos os que habitavam na Ásia, tanto judeus como gregos, ouviram a palavra do Senhor.
11 Baguma kpa Paulo kɔbɛ̃ ɛkɛna awãwã fɔtsa pii.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia milagres extraordinários,
12 Ntɛ bɛkɔa ye tuduku mɔ tɛtadiɛ malo bɛtamɔ basɔnɛ ni, bana akũ ɔsi, ade fɔablɔmɛna hũhũ kpa katomɛna bikĩ edeĩ nɛ be kamɛ a kamɛ a.
12 de sorte que lenços e aventais eram levados do seu corpo aos enfermos, e as doenças os deixavam e saíam deles os espíritos malignos.
13 Ade Yudafɔ bawanɛ badi tsɛ̃ nɛ fɔkɔ kĩ be malo bablɔmɛna hũhũ kpa. Bɛkɔna kĩ baapuli bɛkɔa Yesu dĩ bɛblɔmɛna hũhũ a. Bibi hũhũ kpa a kĩ, “Mablɔmɛna mi nɛ Yesu a kĩ ye fɔlɛtsa Paulo tsɛ̃ yalɛ a dĩ akũ!”
13 Ora, também alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome de Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Bikĩ bɛkɛna fukĩĩ nyɛ bawaɛ̃nyole evũkɔnɔ kĩ bɛnyɛ Skeva, Yudafɔ Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee babi.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, um dos principais sacerdotes.
15 Lɛmɛ kĩ bɛnabi hũhũ kpa adi tuwuli kĩĩ a, ebi be kĩ, “Ĩnyina Yesu, ĩnyina Paulo malo. Lɛmɛ mi kɔ̃, ĩnyína mi! Bawei mianɛ?”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: A Jesus conheço, e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Ade oti a kĩ ye kamɛ hũhũ a deĩ a wo nɛ be akũ ebo be a! Bilomɔ mɔ ɔdzɔ mɔ akũ fɔkpa bɛnɛ nɛ tɔtɔ a kamɛ.
16 Então o homem, no qual estava o espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois e prevaleceu contra eles, de modo que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Fɔlɛtsa a kĩ fɔya a gba nɛ Efeso, ade Yudafɔ mɔ bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ flee nu foe a. Nɛ foesũ libe wo bati paa, ade boe Ɔlate Yesu dĩ buki lide nɛ ode libu a.
17 E isto tornou-se conhecido de todos os que moravam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Bati pii kĩ bɛdani tɔwɔlɛ kamɛ a, nɛ bɛya nɛ kanade bɛyanyɛ be tɔkpa bɛtsa.
18 E muitos dos que haviam crido vinham, confessando e revelando os seus feitos.
19 Bikĩ bɛnyɛ bawanɛ ĩye madzikifɔ a lɛmɛ lɔ be fuwa, fɔ́bɛ mɔ foe akũ tuvoli bɛyamɛna bipila nɛ kanade. Tuvoli a kɔya aawo ndɛ sika ovoe mpim aduenum.
19 Muitos também dos que tinham praticado artes mágicas ajuntaram os seus livros e os queimaram na presença de todos; e, calculando o valor deles, acharam que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Fɔtsã osi kĩĩ akũ boe Ɔlate kalɛ a gba mɔ kɔbɛ̃, kɛtɛ awã lɛmɛ flee.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Nɛ fukĩĩ liti a Hũhũ Kpalɛwa a fɔ̃ Paulo kɛna adzuni kĩ yanatsã Makedonia mɔ Akaia ɛnaa Yerusalem. Paulo lɛ kĩ, “Ntɛ nto awã ni, kɛnɛ kĩ ntɛ̃ nnaadã Roma lama.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, porque dizia: Depois de haver estado ali, é-me necessário ver também Roma.
22 Edo ye babumɛnanɛ nviã Timoteo mɔ Erasto kĩ bɛnya lɔtɔ bɛna Makedonia, ade ye mɔa edzi nɛ Asia kamɛ kamɛ fɛɛ a.
22 E, enviando à Macedônia dois dos que o auxiliavam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ ni, ɔdzɛ kpale odi ya nɛ Efeso kĩ fɔtsɛ̃ Kristo katɛ kado osi a akũ sũ.
23 Por esse tempo houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Fukĩĩ yi kayɔ futo odi kĩ bavɛ Demetrio kĩ yakɔa sika ovoe katu Artemis asɔli kɔla akũ fɔtsa a. Bɛmɔ ye adzuma bakɛnanɛ a banɔ foe kakpa bikĩ bayaabɔa afɔliɛ kakpa baviɔ̃ a. Adzuma kĩĩ akpa be nfasɔ baũ paa.
24 Porque certo ourives, por nome Demétrio, que fazia da prata miniaturas do templo de Diana, proporcionava não pequeno negócio aos artífices,
25 Luwi a, Demetrio ve sika fɔtsa batunɛ a flee ɛkpɔta ade ebi be kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ, minyina kĩ boe akũ kana to adzuma kĩĩ kamɛ.
25 os quais ele ajuntou, bem como os oficiais de obras semelhantes, e disse: Senhores, vós bem sabeis que desta indústria nos vem a prosperidade,
26 Ade mi mɔawɛ minu, mimɔ́ yededeede ayekĩ Paulo do boe adzuma kĩĩ kɔnyɔã a. Epuli ebula bati a adzuni kade kĩ baviɔ̃ fɔtsa kĩ bɔatu a lɛnɛ́nɛ, nnɛ́ nɛ Efeso odi fukĩĩ lamɛna kaya, mbom nɛ Asia tite a flee akũ.
26 e estais vendo e ouvindo que não é só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desviado muita gente, dizendo não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Lɛmɛ nnɛ́ boe adzuma odi aabu kade! Boe baviɔ̃ kpale Artemis dĩ mɔ obu flee lɛmɛ aawɔ nɛ Asia mɔ katinya kamɛ flee!”
27 E não somente há perigo de que esta nossa profissão caia em descrédito, mas também que o templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo mesmo a ser destituída da sua majestade aquela a quem toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Kĩ binu Demetrio fɔlɛtsa kĩĩ a kalɔkpa wo be mɔ ɔsĩ mɔ ɔsĩ ade bido fɔwɔla kabɔa awɛ kɔɔba kĩ, “Boe Ɔma Artemis nyɛ Efesofɔ baviɔ̃ kpale!”
28 Ao ouvirem isso, encheram-se de ira, e clamavam, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Fɔwɔla kĩĩ tɛ ɔmatɔ a kamɛ flee. Nɛ foesũ ɔmatɔ a bɔa obũ ade bipi Paulo batomɛnanɛ nviã a kĩ be nyɛ Gaio mɔ Aristarko kĩ bito Makedonia, bɛnamɛna ɔmatɔ a katsɛnakɔ̃ a.
29 A cidade encheu-se de confusão, e todos à uma correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Paulo lɛmɛ wɛ kufɛ kĩ yanaa awã, lɛmɛ batɛ badonɛ bɛbã sua ye osi.
30 Querendo Paulo apresentar-se ao povo, os discípulos não lho permitiram.
31 Kayite a na banɔkɔɛ̃ kĩ bɛnyɛ Paulo bakɔba lɛmɛ do lɔtɔ nɛ ye sɛkɛ̃, bike ye aduli kĩ ɛtasuma katsɛnakɔ̃ a.
31 Também alguns dos asiarcas, sendo amigos dele, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 Lɔkɔ a na ni, katsɛnakɔ̃ a flee kɛna yoo. Bati a badi lamɛna lɛtsa mɔa kalɛ, babɛbã lamɛna lɛtsa bɛbã kalɛ, ade be pii lɛmɛ ti binyína lɛtsa a kĩ de sũ bɛyatsɛna nɛ awã a.
32 Uns, pois, gritavam de um modo, outros de outro; porque a assembléia estava em confusão, e a maior parte deles nem sabia por que causa se tinham ajuntado.
33 Ade Yudafɔ a vɛlɛ Aleksandro bɛyadzɛla nɛ lɔtɔ kĩ ɛyaanyɛ lɛtsa kĩ de lɛya a onukpɛ̃. Ade Aleksandro dzɛla akpɔ nɛ ode ete be awɛ kĩ bɛfɔ̃ ebi be kadi.
33 Então tiraram dentre a turba a Alexandre, a quem os judeus impeliram para a frente; e Alexandre, acenando com a mão, queria apresentar uma defesa ao povo.
34 Kĩ bati a mɔ biyi ɔsũ kĩ Yudani yanɛ sũ ni, bibuki bɛbɔa fɔwɔla, fɔtɛ ndɛ ndɔũhuilɛ nviã. Bɛkalɛ kĩ, “Boe Ɔma Artemis nyɛ Efesofɔ baviɔ̃ kpale!”
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram por quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Owi tábuna fɔmɔ abãã ɔnɔkɔɛ̃ odi puli ɛyadina bati a ade ebi be kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ Efesofɔ, mi kamɛ odi nyɛ odi nyina kĩ Efeso nyɛ Artemis, baviɔ̃ kpale a kadzikɔ̃, ade ke de kpalɛwa a kĩ lito ode lɛka a lɛmɛ deĩ nɛ boe sɛkɛ̃ a.
35 Havendo o escrivão conseguido apaziguar a turba, disse: Varões efésios, que homem há que não saiba que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Odima lɛláapuli ɛlɛ kĩ fɔlɛtsa kĩĩ lɛnyɛ́ ɔnɔkɔali, foesũ mina ɔwɔlɛ lɔkɔa mitakɛna lɛtsama mɔ kalɔkpa.
36 Ora, visto que estas coisas não podem ser contestadas, convém que vos aquieteis e nada façais precipitadamente.
37 Kitonɛkĩ bati a kĩ mipi miyamɛna nɛ awĩ a táye Artemis kuviɔ̃la fɔtsa fudima ĩye bɛlɛ fɔlɛtsa kpa fudima bitia boe baviɔ̃ a.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes, nem são sacrílegos nem blasfemadores da nossa deusa.
38 Lɛmɛ ntɛ Demetrio mɔ ye adzuma bakɛnanɛ a deĩ kalɛ mɔ odi kɔ̃ ni, fɔlɛtsa badzɛnɛ deĩ. Ade budeĩ fuwi kĩ foe akũ badzɛ fɔlɛtsa, kĩ baapuli bɛkɔa bɛtsa lɛtsa kĩ litia be a bɛnamɛna awã.
38 Todavia, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e há procônsules: que se acusem uns aos outros.
39 Lɛmɛ ntɛ fɔlɛtsa bɛbã minɛɛ kɔ̃ ni, mifɔ̃ bɔkɔa foe bɔnaayi nɛ fɔlɛtsa badzɛnɛ a anɛ bɛdzɛ nɛ mbla onukpɛ̃.
39 E se demandais alguma outra coisa, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Kitonɛkĩ nviã ɔtutũ kĩĩ kɔ̃ kɛna ndɛ kayidza kadza nɛ abãã akũ kĩ baapuli bɛbɔɛ fɔlɛtsa nɛ boe akũ. Ade ntɛ banɔkɔɛ̃ a via boe kadi ni, bɔláapuli bɔnyɛ foe onukpɛ̃. Baavɛlɛ boe sɔtɔ.”
40 Pois até corremos perigo de sermos acusados de sedição pelos acontecimentos de hoje, não havendo motivo algum com que possamos justificar este ajuntamento.
41 Kĩ ɛlɛ fukĩĩ eyua, ɛnyɛ be flee a osi, ade bɛpansam a.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.