Atos 19

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Kĩ Apolo na nɛ Korinto a, Paulo tsã abɔa, ɛtsã fuyite fuyite a ɛnanɛ nɛ Efeso. Awã naa, ɛmɔ batɛ badonɛ badi.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado por todas as regiões superiores, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Ade evia be kĩ, “Kĩ mitɛ mido a ni, mitɛ Hũhũ Kpalɛwa a?”
2 disse-lhes: Recebestes vós já o Espírito Santo quando crestes? E eles disseram-lhe: Nós nem ainda ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Ebuki evia be kĩ, “Litsa mui kawɔla amaniɛ mitɛ?”
3 Perguntou-lhes, então: Em que sois batizados, então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Paulo nyɛ foe kayɔ ɛtsa be kĩ, “Yohanes kɛna bati mui kawɔla amaniɛ kĩ bɛdani tɔwɔlɛ kamɛ. Ade ebi be kĩ bɛtɛ oti a kĩ yaaya nɛ ye Yohanes liti a bido. Ade oti a nyɛ Yesu a.”
4 Mas Paulo disse: Certamente João batizou com o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse no que após ele havia de vir, isto é, em Jesus Cristo.
5 Kĩ binu fɔlɛtsa kĩĩ a, bɛfɔ̃ Paulo kɛna be mui kawɔla amaniɛ nɛ boe Ɔlate Yesu dĩ akũ.
5 E os que ouviram foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Ade kĩ Paulo te awɛ nɛ be akũ a, Hũhũ Kpalɛwa a ka ɛyatɛ be flee kamɛ ade bɛlɛ kɔdzɛla nɛ tide ahɔlɔ ahɔlɔ kamɛ a, bɛlɛ Baguma kalɛ a lɛmɛ a.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e falavam línguas e profetizavam.
7 Be lidede aawo ndɛ banyole ewua-nviã.
7 Estes eram, ao todo, uns doze varões.
8 Paulo kanaa katsɛnakɔ̃ a nɛ tidetɔ ɛlalɛ kamɛ, ɛkabi bati kalɛ wĩ a mɔ ɔwɔlɛ kado. Ɛnyɛ fɔlɛtsa kamɛ ɛtsa be, ɛbɔa mbɔdi kĩ yavɛlɛ be adzuni ɛyamɛna nɛ Baguma lɛgãkanya a akũ a.
8 E, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Lɛmɛ bati a badi na atɔ ɔsĩ, bɛtátse kalɛ wĩ a, ade bɛlɛ tuwuli kpa nɛ boe Ɔlate Osi Wĩ a akũ nɛ bati a flee anɛ kamɛ a. Foesũ Paulo dzakũ nɛ be sɛkɛ̃, ade ɛkpã bikĩ bɛtɛ bido a ɛnamɛna Tirano kadzikɔ̃. Ade awã ɛkatsa be fɔtsa luwi nyɛ luwi a.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho perante a multidão, retirou-se deles e separou os discípulos, disputando todos os dias na escola de um certo Tirano.
10 Ɛkɔa futeli nviã ɛtsa be fɔtsa lɔmɔ, ade Yudafɔ mɔ Helafɔ a kĩ bideĩ nɛ Asia kamɛ kamɛ a lɛmɛ nu boe Ɔlate kalɛ a.
10 E durou isto por espaço de dois anos, de tal maneira que todos os que habitavam na Ásia ouviram a palavra do Senhor Jesus, tanto judeus como gregos.
11 Baguma kpa Paulo kɔbɛ̃ ɛkɛna awãwã fɔtsa pii.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia maravilhas extraordinárias,
12 Ntɛ bɛkɔa ye tuduku mɔ tɛtadiɛ malo bɛtamɔ basɔnɛ ni, bana akũ ɔsi, ade fɔablɔmɛna hũhũ kpa katomɛna bikĩ edeĩ nɛ be kamɛ a kamɛ a.
12 de sorte que até os lenços e aventais se levavam do seu corpo aos enfermos, e as enfermidades fugiam deles, e os espíritos malignos saíam.
13 Ade Yudafɔ bawanɛ badi tsɛ̃ nɛ fɔkɔ kĩ be malo bablɔmɛna hũhũ kpa. Bɛkɔna kĩ baapuli bɛkɔa Yesu dĩ bɛblɔmɛna hũhũ a. Bibi hũhũ kpa a kĩ, “Mablɔmɛna mi nɛ Yesu a kĩ ye fɔlɛtsa Paulo tsɛ̃ yalɛ a dĩ akũ!”
13 E alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Bikĩ bɛkɛna fukĩĩ nyɛ bawaɛ̃nyole evũkɔnɔ kĩ bɛnyɛ Skeva, Yudafɔ Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee babi.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, principal dos sacerdotes.
15 Lɛmɛ kĩ bɛnabi hũhũ kpa adi tuwuli kĩĩ a, ebi be kĩ, “Ĩnyina Yesu, ĩnyina Paulo malo. Lɛmɛ mi kɔ̃, ĩnyína mi! Bawei mianɛ?”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: Conheço a Jesus e bem sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Ade oti a kĩ ye kamɛ hũhũ a deĩ a wo nɛ be akũ ebo be a! Bilomɔ mɔ ɔdzɔ mɔ akũ fɔkpa bɛnɛ nɛ tɔtɔ a kamɛ.
16 E, saltando neles o homem que tinha o espírito maligno e assenhoreando-se de dois, pôde mais do que eles; de tal maneira que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Fɔlɛtsa a kĩ fɔya a gba nɛ Efeso, ade Yudafɔ mɔ bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ flee nu foe a. Nɛ foesũ libe wo bati paa, ade boe Ɔlate Yesu dĩ buki lide nɛ ode libu a.
17 E foi isto notório a todos os que habitavam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e caiu temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Bati pii kĩ bɛdani tɔwɔlɛ kamɛ a, nɛ bɛya nɛ kanade bɛyanyɛ be tɔkpa bɛtsa.
18 Muitos dos que tinham crido vinham, confessando e publicando os seus feitos.
19 Bikĩ bɛnyɛ bawanɛ ĩye madzikifɔ a lɛmɛ lɔ be fuwa, fɔ́bɛ mɔ foe akũ tuvoli bɛyamɛna bipila nɛ kanade. Tuvoli a kɔya aawo ndɛ sika ovoe mpim aduenum.
19 Também muitos dos que seguiam artes mágicas trouxeram os seus livros e os queimaram na presença de todos, e, feita a conta do seu preço, acharam que montava a cinquenta mil peças de prata.
20 Fɔtsã osi kĩĩ akũ boe Ɔlate kalɛ a gba mɔ kɔbɛ̃, kɛtɛ awã lɛmɛ flee.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Nɛ fukĩĩ liti a Hũhũ Kpalɛwa a fɔ̃ Paulo kɛna adzuni kĩ yanatsã Makedonia mɔ Akaia ɛnaa Yerusalem. Paulo lɛ kĩ, “Ntɛ nto awã ni, kɛnɛ kĩ ntɛ̃ nnaadã Roma lama.”
21 E, cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, dizendo: Depois que houver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Edo ye babumɛnanɛ nviã Timoteo mɔ Erasto kĩ bɛnya lɔtɔ bɛna Makedonia, ade ye mɔa edzi nɛ Asia kamɛ kamɛ fɛɛ a.
22 E, enviando à Macedônia dois daqueles que o serviam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ ni, ɔdzɛ kpale odi ya nɛ Efeso kĩ fɔtsɛ̃ Kristo katɛ kado osi a akũ sũ.
23 Naquele mesmo tempo, houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Fukĩĩ yi kayɔ futo odi kĩ bavɛ Demetrio kĩ yakɔa sika ovoe katu Artemis asɔli kɔla akũ fɔtsa a. Bɛmɔ ye adzuma bakɛnanɛ a banɔ foe kakpa bikĩ bayaabɔa afɔliɛ kakpa baviɔ̃ a. Adzuma kĩĩ akpa be nfasɔ baũ paa.
24 Porque um certo ourives da prata, por nome Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana, dava não pouco lucro aos artífices,
25 Luwi a, Demetrio ve sika fɔtsa batunɛ a flee ɛkpɔta ade ebi be kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ, minyina kĩ boe akũ kana to adzuma kĩĩ kamɛ.
25 aos quais, havendo-os ajuntado com os oficiais de obras semelhantes, disse: Varões, vós bem sabeis que deste ofício temos a nossa prosperidade;
26 Ade mi mɔawɛ minu, mimɔ́ yededeede ayekĩ Paulo do boe adzuma kĩĩ kɔnyɔã a. Epuli ebula bati a adzuni kade kĩ baviɔ̃ fɔtsa kĩ bɔatu a lɛnɛ́nɛ, nnɛ́ nɛ Efeso odi fukĩĩ lamɛna kaya, mbom nɛ Asia tite a flee akũ.
26 e bem vedes e ouvis que não só em Éfeso, mas até quase em toda a Ásia, este Paulo tem convencido e afastado uma grande multidão, dizendo que não são deuses os que se fazem com as mãos.
27 Lɛmɛ nnɛ́ boe adzuma odi aabu kade! Boe baviɔ̃ kpale Artemis dĩ mɔ obu flee lɛmɛ aawɔ nɛ Asia mɔ katinya kamɛ flee!”
27 Não somente há o perigo de que a nossa profissão caia em descrédito, mas também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo veneram a ser destruída.
28 Kĩ binu Demetrio fɔlɛtsa kĩĩ a kalɔkpa wo be mɔ ɔsĩ mɔ ɔsĩ ade bido fɔwɔla kabɔa awɛ kɔɔba kĩ, “Boe Ɔma Artemis nyɛ Efesofɔ baviɔ̃ kpale!”
28 Ouvindo isto, encheram-se de ira e clamaram, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Fɔwɔla kĩĩ tɛ ɔmatɔ a kamɛ flee. Nɛ foesũ ɔmatɔ a bɔa obũ ade bipi Paulo batomɛnanɛ nviã a kĩ be nyɛ Gaio mɔ Aristarko kĩ bito Makedonia, bɛnamɛna ɔmatɔ a katsɛnakɔ̃ a.
29 E encheu-se de confusão toda a cidade, e unânimes correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Paulo lɛmɛ wɛ kufɛ kĩ yanaa awã, lɛmɛ batɛ badonɛ bɛbã sua ye osi.
30 E, querendo Paulo apresentar-se ao povo, não lho permitiram os discípulos.
31 Kayite a na banɔkɔɛ̃ kĩ bɛnyɛ Paulo bakɔba lɛmɛ do lɔtɔ nɛ ye sɛkɛ̃, bike ye aduli kĩ ɛtasuma katsɛnakɔ̃ a.
31 Também alguns dos principais da Ásia, que eram seus amigos, lhe rogaram que não se apresentasse no teatro.
32 Lɔkɔ a na ni, katsɛnakɔ̃ a flee kɛna yoo. Bati a badi lamɛna lɛtsa mɔa kalɛ, babɛbã lamɛna lɛtsa bɛbã kalɛ, ade be pii lɛmɛ ti binyína lɛtsa a kĩ de sũ bɛyatsɛna nɛ awã a.
32 Uns, pois, clamavam de uma maneira, outros, de outra, porque o ajuntamento era confuso; e os mais deles não sabiam por que causa se tinham ajuntado.
33 Ade Yudafɔ a vɛlɛ Aleksandro bɛyadzɛla nɛ lɔtɔ kĩ ɛyaanyɛ lɛtsa kĩ de lɛya a onukpɛ̃. Ade Aleksandro dzɛla akpɔ nɛ ode ete be awɛ kĩ bɛfɔ̃ ebi be kadi.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para diante; e Alexandre, acenando com a mão, queria dar razão disto ao povo.
34 Kĩ bati a mɔ biyi ɔsũ kĩ Yudani yanɛ sũ ni, bibuki bɛbɔa fɔwɔla, fɔtɛ ndɛ ndɔũhuilɛ nviã. Bɛkalɛ kĩ, “Boe Ɔma Artemis nyɛ Efesofɔ baviɔ̃ kpale!”
34 Mas, quando conheceram que era judeu, todos unanimemente levantaram a voz, clamando por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Owi tábuna fɔmɔ abãã ɔnɔkɔɛ̃ odi puli ɛyadina bati a ade ebi be kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ Efesofɔ, mi kamɛ odi nyɛ odi nyina kĩ Efeso nyɛ Artemis, baviɔ̃ kpale a kadzikɔ̃, ade ke de kpalɛwa a kĩ lito ode lɛka a lɛmɛ deĩ nɛ boe sɛkɛ̃ a.
35 Então, o escrivão da cidade, tendo apaziguado a multidão, disse: Varões efésios, qual é o homem que não sabe que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana e da imagem que desceu de Júpiter?
36 Odima lɛláapuli ɛlɛ kĩ fɔlɛtsa kĩĩ lɛnyɛ́ ɔnɔkɔali, foesũ mina ɔwɔlɛ lɔkɔa mitakɛna lɛtsama mɔ kalɔkpa.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos aplaqueis e nada façais temerariamente;
37 Kitonɛkĩ bati a kĩ mipi miyamɛna nɛ awĩ a táye Artemis kuviɔ̃la fɔtsa fudima ĩye bɛlɛ fɔlɛtsa kpa fudima bitia boe baviɔ̃ a.
37 porque estes homens que aqui trouxestes nem são sacrílegos nem blasfemam da vossa deusa.
38 Lɛmɛ ntɛ Demetrio mɔ ye adzuma bakɛnanɛ a deĩ kalɛ mɔ odi kɔ̃ ni, fɔlɛtsa badzɛnɛ deĩ. Ade budeĩ fuwi kĩ foe akũ badzɛ fɔlɛtsa, kĩ baapuli bɛkɔa bɛtsa lɛtsa kĩ litia be a bɛnamɛna awã.
38 Mas, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma coisa contra alguém, há audiências e há procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Lɛmɛ ntɛ fɔlɛtsa bɛbã minɛɛ kɔ̃ ni, mifɔ̃ bɔkɔa foe bɔnaayi nɛ fɔlɛtsa badzɛnɛ a anɛ bɛdzɛ nɛ mbla onukpɛ̃.
39 Mas, se alguma outra coisa demandais, averiguar-se-á em legítimo ajuntamento.
40 Kitonɛkĩ nviã ɔtutũ kĩĩ kɔ̃ kɛna ndɛ kayidza kadza nɛ abãã akũ kĩ baapuli bɛbɔɛ fɔlɛtsa nɛ boe akũ. Ade ntɛ banɔkɔɛ̃ a via boe kadi ni, bɔláapuli bɔnyɛ foe onukpɛ̃. Baavɛlɛ boe sɔtɔ.”
40 Na verdade, até corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo causa alguma com que possamos justificar este concurso.
41 Kĩ ɛlɛ fukĩĩ eyua, ɛnyɛ be flee a osi, ade bɛpansam a.
41 E, tendo dito isto, despediu o ajuntamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.