Atos 19
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NVT
1 Kĩ Apolo na nɛ Korinto a, Paulo tsã abɔa, ɛtsã fuyite fuyite a ɛnanɛ nɛ Efeso. Awã naa, ɛmɔ batɛ badonɛ badi.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo viajou pelas regiões do interior até chegar a Éfeso, no litoral, onde encontrou alguns discípulos.
2 Ade evia be kĩ, “Kĩ mitɛ mido a ni, mitɛ Hũhũ Kpalɛwa a?”
2 Ele lhes perguntou: “Vocês receberam o Espírito Santo quando creram?”. “Não”, responderam eles. “Nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo.”
3 Ebuki evia be kĩ, “Litsa mui kawɔla amaniɛ mitɛ?”
3 “Então que batismo vocês receberam?”, perguntou ele. “O batismo de João”, responderam.
4 Paulo nyɛ foe kayɔ ɛtsa be kĩ, “Yohanes kɛna bati mui kawɔla amaniɛ kĩ bɛdani tɔwɔlɛ kamɛ. Ade ebi be kĩ bɛtɛ oti a kĩ yaaya nɛ ye Yohanes liti a bido. Ade oti a nyɛ Yesu a.”
4 Paulo disse: “João batizava com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois, isto é, em Jesus”.
5 Kĩ binu fɔlɛtsa kĩĩ a, bɛfɔ̃ Paulo kɛna be mui kawɔla amaniɛ nɛ boe Ɔlate Yesu dĩ akũ.
5 Assim que ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Ade kĩ Paulo te awɛ nɛ be akũ a, Hũhũ Kpalɛwa a ka ɛyatɛ be flee kamɛ ade bɛlɛ kɔdzɛla nɛ tide ahɔlɔ ahɔlɔ kamɛ a, bɛlɛ Baguma kalɛ a lɛmɛ a.
6 Paulo lhes impôs as mãos e o Espírito Santo veio sobre eles, e falaram em línguas e profetizaram.
7 Be lidede aawo ndɛ banyole ewua-nviã.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Paulo kanaa katsɛnakɔ̃ a nɛ tidetɔ ɛlalɛ kamɛ, ɛkabi bati kalɛ wĩ a mɔ ɔwɔlɛ kado. Ɛnyɛ fɔlɛtsa kamɛ ɛtsa be, ɛbɔa mbɔdi kĩ yavɛlɛ be adzuni ɛyamɛna nɛ Baguma lɛgãkanya a akũ a.
8 Em seguida, Paulo foi à sinagoga e ali pregou corajosamente durante três meses, argumentando de modo convincente sobre o reino de Deus.
9 Lɛmɛ bati a badi na atɔ ɔsĩ, bɛtátse kalɛ wĩ a, ade bɛlɛ tuwuli kpa nɛ boe Ɔlate Osi Wĩ a akũ nɛ bati a flee anɛ kamɛ a. Foesũ Paulo dzakũ nɛ be sɛkɛ̃, ade ɛkpã bikĩ bɛtɛ bido a ɛnamɛna Tirano kadzikɔ̃. Ade awã ɛkatsa be fɔtsa luwi nyɛ luwi a.
9 Mas alguns deles se mostraram endurecidos, rejeitaram a mensagem e falaram publicamente contra o Caminho. Paulo, então, deixou a sinagoga e levou consigo os discípulos, passando a realizar discussões diárias na escola de Tirano.
10 Ɛkɔa futeli nviã ɛtsa be fɔtsa lɔmɔ, ade Yudafɔ mɔ Helafɔ a kĩ bideĩ nɛ Asia kamɛ kamɛ a lɛmɛ nu boe Ɔlate kalɛ a.
10 Isso continuou durante os dois anos seguintes, e gente de toda a província da Ásia, tanto judeus como gregos, ouviu a palavra do Senhor.
11 Baguma kpa Paulo kɔbɛ̃ ɛkɛna awãwã fɔtsa pii.
11 Deus concedeu a Paulo o poder de realizar milagres extraordinários.
12 Ntɛ bɛkɔa ye tuduku mɔ tɛtadiɛ malo bɛtamɔ basɔnɛ ni, bana akũ ɔsi, ade fɔablɔmɛna hũhũ kpa katomɛna bikĩ edeĩ nɛ be kamɛ a kamɛ a.
12 Quando lenços ou aventais usados por ele eram colocados sobre enfermos, estes eram curados de suas doenças e deles saíam espíritos malignos.
13 Ade Yudafɔ bawanɛ badi tsɛ̃ nɛ fɔkɔ kĩ be malo bablɔmɛna hũhũ kpa. Bɛkɔna kĩ baapuli bɛkɔa Yesu dĩ bɛblɔmɛna hũhũ a. Bibi hũhũ kpa a kĩ, “Mablɔmɛna mi nɛ Yesu a kĩ ye fɔlɛtsa Paulo tsɛ̃ yalɛ a dĩ akũ!”
13 Alguns judeus viajavam pelas cidades expulsando espíritos malignos. Tentavam usar o nome do Senhor Jesus, dizendo: “Ordeno que saia em nome de Jesus, a quem Paulo anuncia!”.
14 Bikĩ bɛkɛna fukĩĩ nyɛ bawaɛ̃nyole evũkɔnɔ kĩ bɛnyɛ Skeva, Yudafɔ Ɔsɔfɔnɔkɔɛ̃ Flee babi.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de Ceva, um dos principais sacerdotes.
15 Lɛmɛ kĩ bɛnabi hũhũ kpa adi tuwuli kĩĩ a, ebi be kĩ, “Ĩnyina Yesu, ĩnyina Paulo malo. Lɛmɛ mi kɔ̃, ĩnyína mi! Bawei mianɛ?”
15 Certa ocasião, o espírito maligno respondeu: “Eu conheço Jesus e conheço Paulo, mas quem são vocês?”.
16 Ade oti a kĩ ye kamɛ hũhũ a deĩ a wo nɛ be akũ ebo be a! Bilomɔ mɔ ɔdzɔ mɔ akũ fɔkpa bɛnɛ nɛ tɔtɔ a kamɛ.
16 O homem possuído pelo espírito maligno saltou em cima deles e os atacou com tanta violência que fugiram da casa, despidos e feridos.
17 Fɔlɛtsa a kĩ fɔya a gba nɛ Efeso, ade Yudafɔ mɔ bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ flee nu foe a. Nɛ foesũ libe wo bati paa, ade boe Ɔlate Yesu dĩ buki lide nɛ ode libu a.
17 A notícia do ocorrido se espalhou rapidamente por toda a cidade de Éfeso, tanto entre judeus como entre gregos, e sobre eles veio um temor reverente, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Bati pii kĩ bɛdani tɔwɔlɛ kamɛ a, nɛ bɛya nɛ kanade bɛyanyɛ be tɔkpa bɛtsa.
18 Muitos dos que creram confessaram suas obras pecaminosas.
19 Bikĩ bɛnyɛ bawanɛ ĩye madzikifɔ a lɛmɛ lɔ be fuwa, fɔ́bɛ mɔ foe akũ tuvoli bɛyamɛna bipila nɛ kanade. Tuvoli a kɔya aawo ndɛ sika ovoe mpim aduenum.
19 Vários deles, que haviam praticado feitiçaria, trouxeram seus livros de encantamentos e os queimaram publicamente. O valor dos livros totalizou cinquenta mil moedas de prata.
20 Fɔtsã osi kĩĩ akũ boe Ɔlate kalɛ a gba mɔ kɔbɛ̃, kɛtɛ awã lɛmɛ flee.
20 Assim, a mensagem a respeito do Senhor se espalhou amplamente e teve efeito poderoso.
21 Nɛ fukĩĩ liti a Hũhũ Kpalɛwa a fɔ̃ Paulo kɛna adzuni kĩ yanatsã Makedonia mɔ Akaia ɛnaa Yerusalem. Paulo lɛ kĩ, “Ntɛ nto awã ni, kɛnɛ kĩ ntɛ̃ nnaadã Roma lama.”
21 Depois disso, Paulo se sentiu impelido pelo Espírito a passar pela Macedônia e a Acaia antes de ir a Jerusalém. “E, de lá, devo prosseguir para Roma!”, disse ele.
22 Edo ye babumɛnanɛ nviã Timoteo mɔ Erasto kĩ bɛnya lɔtɔ bɛna Makedonia, ade ye mɔa edzi nɛ Asia kamɛ kamɛ fɛɛ a.
22 Então, enviou adiante dele à Macedônia dois assistentes, Timóteo e Erasto, e permaneceu um pouco mais na província da Ásia.
23 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ ni, ɔdzɛ kpale odi ya nɛ Efeso kĩ fɔtsɛ̃ Kristo katɛ kado osi a akũ sũ.
23 Por essa época, houve enorme tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Fukĩĩ yi kayɔ futo odi kĩ bavɛ Demetrio kĩ yakɔa sika ovoe katu Artemis asɔli kɔla akũ fɔtsa a. Bɛmɔ ye adzuma bakɛnanɛ a banɔ foe kakpa bikĩ bayaabɔa afɔliɛ kakpa baviɔ̃ a. Adzuma kĩĩ akpa be nfasɔ baũ paa.
24 Começou com Demétrio, ourives que fabricava modelos de prata do templo da deusa grega Ártemis e que empregava muitos artífices.
25 Luwi a, Demetrio ve sika fɔtsa batunɛ a flee ɛkpɔta ade ebi be kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ, minyina kĩ boe akũ kana to adzuma kĩĩ kamɛ.
25 Ele os reuniu a outros que trabalhavam em ofícios semelhantes e disse: “Senhores, vocês sabem que nossa prosperidade vem deste empreendimento.
26 Ade mi mɔawɛ minu, mimɔ́ yededeede ayekĩ Paulo do boe adzuma kĩĩ kɔnyɔã a. Epuli ebula bati a adzuni kade kĩ baviɔ̃ fɔtsa kĩ bɔatu a lɛnɛ́nɛ, nnɛ́ nɛ Efeso odi fukĩĩ lamɛna kaya, mbom nɛ Asia tite a flee akũ.
26 Mas, como vocês viram e ouviram, esse sujeito, Paulo, convenceu muita gente de que deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. Fez isso não apenas aqui em Éfeso, mas em toda a província.
27 Lɛmɛ nnɛ́ boe adzuma odi aabu kade! Boe baviɔ̃ kpale Artemis dĩ mɔ obu flee lɛmɛ aawɔ nɛ Asia mɔ katinya kamɛ flee!”
27 Claro que não me refiro apenas à perda do respeito público por nossa atividade. Também me preocupa que o templo da grande deusa Ártemis perca sua influência e que esta deusa magnífica, adorada em toda a província da Ásia e ao redor do mundo, seja destituída de seu grande prestígio!”.
28 Kĩ binu Demetrio fɔlɛtsa kĩĩ a kalɔkpa wo be mɔ ɔsĩ mɔ ɔsĩ ade bido fɔwɔla kabɔa awɛ kɔɔba kĩ, “Boe Ɔma Artemis nyɛ Efesofɔ baviɔ̃ kpale!”
28 Ao ouvir isso, ficaram furiosos e começaram a gritar: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
29 Fɔwɔla kĩĩ tɛ ɔmatɔ a kamɛ flee. Nɛ foesũ ɔmatɔ a bɔa obũ ade bipi Paulo batomɛnanɛ nviã a kĩ be nyɛ Gaio mɔ Aristarko kĩ bito Makedonia, bɛnamɛna ɔmatɔ a katsɛnakɔ̃ a.
29 Em pouco tempo, a cidade toda estava uma confusão. O povo correu para o anfiteatro, arrastando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de viagem de Paulo.
30 Paulo lɛmɛ wɛ kufɛ kĩ yanaa awã, lɛmɛ batɛ badonɛ bɛbã sua ye osi.
30 Ele também quis entrar, mas os discípulos não permitiram.
31 Kayite a na banɔkɔɛ̃ kĩ bɛnyɛ Paulo bakɔba lɛmɛ do lɔtɔ nɛ ye sɛkɛ̃, bike ye aduli kĩ ɛtasuma katsɛnakɔ̃ a.
31 Alguns amigos de Paulo, oficiais da província, também lhe enviaram um recado no qual suplicaram que não arriscasse a vida entrando no anfiteatro.
32 Lɔkɔ a na ni, katsɛnakɔ̃ a flee kɛna yoo. Bati a badi lamɛna lɛtsa mɔa kalɛ, babɛbã lamɛna lɛtsa bɛbã kalɛ, ade be pii lɛmɛ ti binyína lɛtsa a kĩ de sũ bɛyatsɛna nɛ awã a.
32 Lá dentro, em polvorosa, o povo todo gritava, e cada um dizia uma coisa. Na verdade, a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Ade Yudafɔ a vɛlɛ Aleksandro bɛyadzɛla nɛ lɔtɔ kĩ ɛyaanyɛ lɛtsa kĩ de lɛya a onukpɛ̃. Ade Aleksandro dzɛla akpɔ nɛ ode ete be awɛ kĩ bɛfɔ̃ ebi be kadi.
33 Entre a multidão, os judeus empurraram Alexandre para a frente e ordenaram que explicasse a situação. Ele fez sinal pedindo silêncio e tentou falar.
34 Kĩ bati a mɔ biyi ɔsũ kĩ Yudani yanɛ sũ ni, bibuki bɛbɔa fɔwɔla, fɔtɛ ndɛ ndɔũhuilɛ nviã. Bɛkalɛ kĩ, “Boe Ɔma Artemis nyɛ Efesofɔ baviɔ̃ kpale!”
34 No entanto, quando a multidão percebeu que ele era judeu, começou a gritar novamente e continuou por cerca de duas horas: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
35 Owi tábuna fɔmɔ abãã ɔnɔkɔɛ̃ odi puli ɛyadina bati a ade ebi be kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ Efesofɔ, mi kamɛ odi nyɛ odi nyina kĩ Efeso nyɛ Artemis, baviɔ̃ kpale a kadzikɔ̃, ade ke de kpalɛwa a kĩ lito ode lɛka a lɛmɛ deĩ nɛ boe sɛkɛ̃ a.
35 Por fim, o escrivão da cidade conseguiu acalmar a multidão e disse: “Cidadãos de Éfeso, todos sabem que Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis, cuja imagem caiu do céu para nós.
36 Odima lɛláapuli ɛlɛ kĩ fɔlɛtsa kĩĩ lɛnyɛ́ ɔnɔkɔali, foesũ mina ɔwɔlɛ lɔkɔa mitakɛna lɛtsama mɔ kalɔkpa.
36 Portanto, sendo este um fato inegável, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 Kitonɛkĩ bati a kĩ mipi miyamɛna nɛ awĩ a táye Artemis kuviɔ̃la fɔtsa fudima ĩye bɛlɛ fɔlɛtsa kpa fudima bitia boe baviɔ̃ a.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, mas eles não roubaram nada do templo nem disseram coisa alguma contra nossa deusa.
38 Lɛmɛ ntɛ Demetrio mɔ ye adzuma bakɛnanɛ a deĩ kalɛ mɔ odi kɔ̃ ni, fɔlɛtsa badzɛnɛ deĩ. Ade budeĩ fuwi kĩ foe akũ badzɛ fɔlɛtsa, kĩ baapuli bɛkɔa bɛtsa lɛtsa kĩ litia be a bɛnamɛna awã.
38 “Se Demétrio e seus artífices têm alguma queixa contra eles, os tribunais estão abertos e há oficiais disponíveis para ouvir o caso. Que façam acusações formais.
39 Lɛmɛ ntɛ fɔlɛtsa bɛbã minɛɛ kɔ̃ ni, mifɔ̃ bɔkɔa foe bɔnaayi nɛ fɔlɛtsa badzɛnɛ a anɛ bɛdzɛ nɛ mbla onukpɛ̃.
39 E, se há outras queixas que desejam apresentar, elas podem ser resolvidas em assembleia, conforme a lei.
40 Kitonɛkĩ nviã ɔtutũ kĩĩ kɔ̃ kɛna ndɛ kayidza kadza nɛ abãã akũ kĩ baapuli bɛbɔɛ fɔlɛtsa nɛ boe akũ. Ade ntɛ banɔkɔɛ̃ a via boe kadi ni, bɔláapuli bɔnyɛ foe onukpɛ̃. Baavɛlɛ boe sɔtɔ.”
40 Corremos o perigo de ser acusados de provocar desordem, pois não há motivo para este tumulto. E, se exigirem de nós uma explicação, não teremos o que dizer”.
41 Kĩ ɛlɛ fukĩĩ eyua, ɛnyɛ be flee a osi, ade bɛpansam a.
41 Então os despediu, e a multidão se dispersou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.