Atos 18
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NVT
1 Fukĩĩ liti a, Paulo dzakũ nɛ Atene ɛnaa Korinto.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Nɛ awã a ɛmɔ Yudani odi kĩ bavɛ Akwila kĩ eto Ponto. Bɛmɔ ɔtsɔ̃ Priskila bito Italia bɛya nɛ awã owi tábuna, kitonɛkĩ lɛgã a kĩ bavɛ Klaudio si mbla kĩ Yudafɔ flee bɛnɛ nɛ Roma. Paulo naa ɛnamɔ be,
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 ade ɛna nɛ be sɛkɛ̃ ɛkabumɔ be adzuma, nɛ kĩ bɛmɔ be bakɛna adzuma mɔa sũ. Bɛkɔa bayaɛ tuvoli bɛkapam tilima fɔla fɔtsa ndɛ ayekĩ Paulo lɛmɛ akɛna a.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Nɛ Kawɛya Luwi lidi nyɛ lidi akũ ni, Paulo kanaa Yudafɔ katsɛnakɔ̃, kanaanyɛ fɔlɛtsa kamɛ katsa Yudafɔ mɔ Grikifɔ, kĩ bɛdani tɔwɔlɛ kamɛ.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Kĩ Sila mɔ Timoteo to Makedonia bɛya a, Paulo na aya koũ ede lɛtsã nɛ kalɛ wĩ a akũ, ade edi adansiɛ ɛtsa Yudafɔ a kĩ Yesu nyɛ Kristo a.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Lɛmɛ kĩ Yudafɔ a yidza bɛdza nɛ ye akũ bɛlɛ fuvũnatsa nɛ ye akũ sũ ni, ɛkpa ye akũ eko be ɛlɛ kĩ, “Ntɛ miyɛla ni, mi mɔawɛ aatɛ foe sɔtɔ kavɛlɛ. Yĩ akũ kpalɛ, ntáku kɔtɔ. Kito finyaakĩĩ kanaa ni, maanaa bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a sɛkɛ̃ nnaabi be kalɛ wĩ kĩĩ.”
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Kĩ ɛdzakũ nɛ be sɛkɛ̃ a, ɛnadzi nɛ onyole odi kĩ ɛnyɛ Yudani kĩ bavɛ Tito Yusto tɔtɔ kamɛ. Ɛnyɛ oti kĩ yasum Baguma ade ye awã lɛmɛ fuãmɔ Yudafɔ katsɛnakɔ̃ a.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Katsɛnakɔ̃ ɔnɔkɔɛ̃ a kĩ bavɛ Krispo mɔ ye akũ bati flee tɛ boe Ɔlate bido ade bɛtɛ mui kawɔla amaniɛ a. Ade ayea bɛkɛna Korintofɔ pii a kĩ bɛtɛ bido a mui kawɔla amaniɛ lɛmɛ a.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Luwi a lɛnyɛ ni, Paulo na kanyɛkatsa, ade boe Ɔlate bi ye kĩ, “Tavila. Tafɔ̃ kalɛ wĩ a kalɛ.
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Ntomɔ nɔ, odima lɛláapuli ɛkɛna nɔ lɛtsakpa lidima, kitonɛkĩ bati pii kĩ bɛnyɛ yĩ bade lɛmɛ deĩ nɛ ɔmatɔ kĩĩ kamɛ.”
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Foesũ Paulo dzi nɛ awã kateli mɔa mɔ sɛkɛ ɛkatsa bati Baguma kalɛ a.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Lɛmɛ lɔkɔ a kĩ bɛyadzina Galio ndɛ Roma abãã ɔnɔkɔɛ̃ nɛ Akaia tite akũ a, Yudafɔ badi tsa fɔlɔ biyidza bɛdza nɛ Paulo akũ, bipi ye bɛnamɛna fɔlɛtsa kadzɛkɔ̃.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Ade ke bibi ɔnɔkɔɛ̃ a kĩ, “Obi kĩĩ lamɛna bati adzuni kadani kĩ bisum Baguma nɛ osi kĩ etia boe mbla akũ.”
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Lɛmɛ kĩ Paulo wɛ kĩ yanyɛ ye akũ onukpɛ̃ pɛ, Galio bi Yudafɔ a kĩ, “Yudafɔ mitse! Ntɛ mi kalɛ kĩ miyamɛna kĩĩ mɔ mfumsu baũ adi yanɛ kɔ̃ ni, kufɛ maana ɔwɔlɛ ntse mi.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Lɛmɛ kĩ fɔnyɛ fɔlɛtsa kamɛ kanyɛ nɛ buĩ mɔ mi tɛmaniɛ akũ sũ ni, mi mɔawɛ minaasa foe kamɛ mimanɛ foe. Fɔnyɛ́ fɔlɛtsa kĩ madzi ndzɛ.”
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Foesũ ɛblɔmɛna be ɛnɛmɛna nɛ ye fɔlɛtsakadzɛkɔ̃ a.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Ade bati kɔdabu a napi Sostene kĩ ɛnyɛ Yudafɔ katsɛnakɔ̃ ɔnɔkɔɛ̃ a bibo nɛ fɔlɛtsa kadzɛkɔ̃ kɔla kamɛ a. Lɛmɛ Galio tákpeti be kɔlaa.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Paulo dzi nɛ Korinto fuwi beblebee. Ke liti a, ɛkla batɛ badonɛ a ade bɛmɔ Akwila mɔ Priskila binyina mpo bɛnaa Siria a. Fɔmɔ Paulo aadzakũ nɛ Kenkrea a, ɛfɔ̃ bɛkpa ye lɔlɔ tsɔlitsɔli nɛ fubo a kĩ ɛlɔ nɛ Yudafɔ amaniɛ osi sũ.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Kĩ biwo Efeso a, ɛdzakũ ɛfɔnɛ Priskila mɔ Akwila nɛ awã. Ɛdzakũ ɛnaa Yudafɔ katsɛnakɔ̃ a ɛnanyɛ fɔlɛtsa kamɛ mɔ Yudafɔ a kĩ bɛna nɛ awã a.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Bati a ke ye aduli kĩ edzi nɛ be sɛkɛ̃ sukuloo a, lɛmɛ ɛtátunɔ.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Nɛ foesũ kĩ yadzakũ a, ebi be kĩ, “Ntɛ fɔnyɛ Baguma kawɛ ni, owi lɛláabuna mɔ maabuki ĩya nɛ mi sɛkɛ̃.” Ade ke ewo nɛ ɔkɔlɔ kamɛ ɛdzakũ nɛ Efeso a.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Kĩ ewo Kaisarea a, ɛnaa Yerusalem ɛnawɔ̃na batɛ badonɛ a, ade ebuki ɛtɛ̃ ɛnaa Antiokia a.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Edzi nɛ awã sukuloo ɛtsã emini nɛ Galatia mɔ Frigia tite a kamɛ, ɛkado batɛ badonɛ a kɛbɛ̃.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Nɛ lɔkɔa na kamɛ ni, Yudani odi ya nɛ Efeso. Bavɛ ye Apolo ade bɛma ye nɛ Aleksandria a. Ɛnyɛ oti kĩ enyina kɔdzɛla kalɛ ade enyina Katsɛlɛ Kpalɛwa a kamɛ fɔlɛtsa lɛmɛ a.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Titɔ kĩ bɛtsa ye fɔtsa nɛ boe Ɔlate kalɛ wĩ a akũ, yalɛ kɔdzɛla mɔ kɔbɛ̃ nɛ Yesu akũ malo ni, Yohanes mui kawɔla amaniɛ akũ fɔlɛtsa odi enyina.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Ɛkalɛ kalɛ mɔ kɔbɛ̃ nɛ katsɛnakɔ̃ a. Kĩ Priskila mɔ Akwila tse ye fɔlɛtsa a, bɛkpã ye bɛnamɛna be awã ade bɛnanyɛ Baguma osi a bɛtsa ye yededeede a.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Kĩ Apolo yake otse kĩ yaanaa Akaia, batɛ badonɛ nɛ Efeso a yado ye kɔbɛ̃. Bɛtsɛlɛ ovoli bɛkpa bikĩ nɛ Akaia kĩ bɛtɛ ye atuu. Kĩ ewo awã a ebumɔ bati pii a kĩ bɛdani tɔwɔlɛ kamɛ nɛ Baguma kɔnyakamɔ sũ.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Ade ke ɛnya Yudafɔ a akũ nɛ fɔlɛtsa kavɛlɛ kamɛ a, kitonɛkĩ ɛnyɛ Katsɛlɛ Kpalɛwa a kamɛ fɔlɛtsa ɛtsa yededeede kĩ Yesu nyɛ Oti a kĩ Bɛbɔa tɔdɔ̃ a.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.