Atos 18
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NAA
1 Fukĩĩ liti a, Paulo dzakũ nɛ Atene ɛnaa Korinto.
1 Depois disso, deixando Atenas, Paulo foi a Corinto.
2 Nɛ awã a ɛmɔ Yudani odi kĩ bavɛ Akwila kĩ eto Ponto. Bɛmɔ ɔtsɔ̃ Priskila bito Italia bɛya nɛ awã owi tábuna, kitonɛkĩ lɛgã a kĩ bavɛ Klaudio si mbla kĩ Yudafɔ flee bɛnɛ nɛ Roma. Paulo naa ɛnamɔ be,
2 Lá, encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, porque o imperador Cláudio havia decretado que todos os judeus deviam sair de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 ade ɛna nɛ be sɛkɛ̃ ɛkabumɔ be adzuma, nɛ kĩ bɛmɔ be bakɛna adzuma mɔa sũ. Bɛkɔa bayaɛ tuvoli bɛkapam tilima fɔla fɔtsa ndɛ ayekĩ Paulo lɛmɛ akɛna a.
3 E, como tinham o mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava. O ofício deles era fazer tendas.
4 Nɛ Kawɛya Luwi lidi nyɛ lidi akũ ni, Paulo kanaa Yudafɔ katsɛnakɔ̃, kanaanyɛ fɔlɛtsa kamɛ katsa Yudafɔ mɔ Grikifɔ, kĩ bɛdani tɔwɔlɛ kamɛ.
4 E todos os sábados Paulo falava na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Kĩ Sila mɔ Timoteo to Makedonia bɛya a, Paulo na aya koũ ede lɛtsã nɛ kalɛ wĩ a akũ, ade edi adansiɛ ɛtsa Yudafɔ a kĩ Yesu nyɛ Kristo a.
5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que Jesus é o Cristo.
6 Lɛmɛ kĩ Yudafɔ a yidza bɛdza nɛ ye akũ bɛlɛ fuvũnatsa nɛ ye akũ sũ ni, ɛkpa ye akũ eko be ɛlɛ kĩ, “Ntɛ miyɛla ni, mi mɔawɛ aatɛ foe sɔtɔ kavɛlɛ. Yĩ akũ kpalɛ, ntáku kɔtɔ. Kito finyaakĩĩ kanaa ni, maanaa bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a sɛkɛ̃ nnaabi be kalɛ wĩ kĩĩ.”
6 Como eles se opuseram e blasfemaram, Paulo sacudiu as roupas e disse-lhes: — Que o sangue de vocês caia sobre a cabeça de vocês! Eu estou limpo dele e, a partir de agora, vou para os gentios.
7 Kĩ ɛdzakũ nɛ be sɛkɛ̃ a, ɛnadzi nɛ onyole odi kĩ ɛnyɛ Yudani kĩ bavɛ Tito Yusto tɔtɔ kamɛ. Ɛnyɛ oti kĩ yasum Baguma ade ye awã lɛmɛ fuãmɔ Yudafɔ katsɛnakɔ̃ a.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Katsɛnakɔ̃ ɔnɔkɔɛ̃ a kĩ bavɛ Krispo mɔ ye akũ bati flee tɛ boe Ɔlate bido ade bɛtɛ mui kawɔla amaniɛ a. Ade ayea bɛkɛna Korintofɔ pii a kĩ bɛtɛ bido a mui kawɔla amaniɛ lɛmɛ a.
8 Crispo, o chefe da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, creram e foram batizados.
9 Luwi a lɛnyɛ ni, Paulo na kanyɛkatsa, ade boe Ɔlate bi ye kĩ, “Tavila. Tafɔ̃ kalɛ wĩ a kalɛ.
9 Certa noite Paulo teve uma visão em que o Senhor lhe disse:
10 Ntomɔ nɔ, odima lɛláapuli ɛkɛna nɔ lɛtsakpa lidima, kitonɛkĩ bati pii kĩ bɛnyɛ yĩ bade lɛmɛ deĩ nɛ ɔmatɔ kĩĩ kamɛ.”
10 porque eu estou com você, e ninguém ousará lhe fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Foesũ Paulo dzi nɛ awã kateli mɔa mɔ sɛkɛ ɛkatsa bati Baguma kalɛ a.
11 Assim, Paulo permaneceu em Corinto um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Lɛmɛ lɔkɔ a kĩ bɛyadzina Galio ndɛ Roma abãã ɔnɔkɔɛ̃ nɛ Akaia tite akũ a, Yudafɔ badi tsa fɔlɔ biyidza bɛdza nɛ Paulo akũ, bipi ye bɛnamɛna fɔlɛtsa kadzɛkɔ̃.
12 Quando Gálio era procônsul da Acaia, os judeus, de comum acordo, se levantaram contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 Ade ke bibi ɔnɔkɔɛ̃ a kĩ, “Obi kĩĩ lamɛna bati adzuni kadani kĩ bisum Baguma nɛ osi kĩ etia boe mbla akũ.”
13 dizendo: — Este homem quer persuadir as pessoas a adorar a Deus de um modo contrário à lei.
14 Lɛmɛ kĩ Paulo wɛ kĩ yanyɛ ye akũ onukpɛ̃ pɛ, Galio bi Yudafɔ a kĩ, “Yudafɔ mitse! Ntɛ mi kalɛ kĩ miyamɛna kĩĩ mɔ mfumsu baũ adi yanɛ kɔ̃ ni, kufɛ maana ɔwɔlɛ ntse mi.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Se fosse, de fato, alguma injustiça ou crime de maior gravidade, ó judeus, eu teria motivo para acolher a queixa que vocês estão trazendo.
15 Lɛmɛ kĩ fɔnyɛ fɔlɛtsa kamɛ kanyɛ nɛ buĩ mɔ mi tɛmaniɛ akũ sũ ni, mi mɔawɛ minaasa foe kamɛ mimanɛ foe. Fɔnyɛ́ fɔlɛtsa kĩ madzi ndzɛ.”
15 Mas como é uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam isso vocês mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Foesũ ɛblɔmɛna be ɛnɛmɛna nɛ ye fɔlɛtsakadzɛkɔ̃ a.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Ade bati kɔdabu a napi Sostene kĩ ɛnyɛ Yudafɔ katsɛnakɔ̃ ɔnɔkɔɛ̃ a bibo nɛ fɔlɛtsa kadzɛkɔ̃ kɔla kamɛ a. Lɛmɛ Galio tákpeti be kɔlaa.
17 Então todos agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e começaram a espancá-lo diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 Paulo dzi nɛ Korinto fuwi beblebee. Ke liti a, ɛkla batɛ badonɛ a ade bɛmɔ Akwila mɔ Priskila binyina mpo bɛnaa Siria a. Fɔmɔ Paulo aadzakũ nɛ Kenkrea a, ɛfɔ̃ bɛkpa ye lɔlɔ tsɔlitsɔli nɛ fubo a kĩ ɛlɔ nɛ Yudafɔ amaniɛ osi sũ.
18 Paulo ficou ainda muitos dias em Corinto. Por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila. Antes de embarcar, rapou a cabeça em Cencreia, porque tinha feito um voto.
19 Kĩ biwo Efeso a, ɛdzakũ ɛfɔnɛ Priskila mɔ Akwila nɛ awã. Ɛdzakũ ɛnaa Yudafɔ katsɛnakɔ̃ a ɛnanyɛ fɔlɛtsa kamɛ mɔ Yudafɔ a kĩ bɛna nɛ awã a.
19 Quando chegaram a Éfeso, Paulo deixou ali Priscila e Áquila. Ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 Bati a ke ye aduli kĩ edzi nɛ be sɛkɛ̃ sukuloo a, lɛmɛ ɛtátunɔ.
20 Pediram-lhe que ficasse mais algum tempo, mas Paulo não quis.
21 Nɛ foesũ kĩ yadzakũ a, ebi be kĩ, “Ntɛ fɔnyɛ Baguma kawɛ ni, owi lɛláabuna mɔ maabuki ĩya nɛ mi sɛkɛ̃.” Ade ke ewo nɛ ɔkɔlɔ kamɛ ɛdzakũ nɛ Efeso a.
21 Ao se despedir, disse: — Se Deus quiser, virei visitá-los outra vez. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Kĩ ewo Kaisarea a, ɛnaa Yerusalem ɛnawɔ̃na batɛ badonɛ a, ade ebuki ɛtɛ̃ ɛnaa Antiokia a.
22 Chegando a Cesareia, foi logo para Jerusalém. E, tendo saudado a igreja, seguiu para Antioquia.
23 Edzi nɛ awã sukuloo ɛtsã emini nɛ Galatia mɔ Frigia tite a kamɛ, ɛkado batɛ badonɛ a kɛbɛ̃.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Nɛ lɔkɔa na kamɛ ni, Yudani odi ya nɛ Efeso. Bavɛ ye Apolo ade bɛma ye nɛ Aleksandria a. Ɛnyɛ oti kĩ enyina kɔdzɛla kalɛ ade enyina Katsɛlɛ Kpalɛwa a kamɛ fɔlɛtsa lɛmɛ a.
24 Nesse meio-tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Titɔ kĩ bɛtsa ye fɔtsa nɛ boe Ɔlate kalɛ wĩ a akũ, yalɛ kɔdzɛla mɔ kɔbɛ̃ nɛ Yesu akũ malo ni, Yohanes mui kawɔla amaniɛ akũ fɔlɛtsa odi enyina.
25 Ele era instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 Ɛkalɛ kalɛ mɔ kɔbɛ̃ nɛ katsɛnakɔ̃ a. Kĩ Priskila mɔ Akwila tse ye fɔlɛtsa a, bɛkpã ye bɛnamɛna be awã ade bɛnanyɛ Baguma osi a bɛtsa ye yededeede a.
26 Apolo começou a falar ousadamente na sinagoga. Quando Priscila e Áquila o ouviram falar, levaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Kĩ Apolo yake otse kĩ yaanaa Akaia, batɛ badonɛ nɛ Efeso a yado ye kɔbɛ̃. Bɛtsɛlɛ ovoli bɛkpa bikĩ nɛ Akaia kĩ bɛtɛ ye atuu. Kĩ ewo awã a ebumɔ bati pii a kĩ bɛdani tɔwɔlɛ kamɛ nɛ Baguma kɔnyakamɔ sũ.
27 Quando ele resolveu percorrer a Acaia, os irmãos o animaram e escreveram aos discípulos para que o recebessem bem. Tendo chegado, Apolo auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 Ade ke ɛnya Yudafɔ a akũ nɛ fɔlɛtsa kavɛlɛ kamɛ a, kitonɛkĩ ɛnyɛ Katsɛlɛ Kpalɛwa a kamɛ fɔlɛtsa ɛtsa yededeede kĩ Yesu nyɛ Oti a kĩ Bɛbɔa tɔdɔ̃ a.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.