Atos 18
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ACF
1 Fukĩĩ liti a, Paulo dzakũ nɛ Atene ɛnaa Korinto.
1 E depois disto partiu Paulo de Atenas, e chegou a Corinto.
2 Nɛ awã a ɛmɔ Yudani odi kĩ bavɛ Akwila kĩ eto Ponto. Bɛmɔ ɔtsɔ̃ Priskila bito Italia bɛya nɛ awã owi tábuna, kitonɛkĩ lɛgã a kĩ bavɛ Klaudio si mbla kĩ Yudafɔ flee bɛnɛ nɛ Roma. Paulo naa ɛnamɔ be,
2 E, achando um certo judeu por nome Áqüila, natural do Ponto, que havia pouco tinha vindo da Itália, e Priscila, sua mulher (pois Cláudio tinha mandado que todos os judeus saíssem de Roma), ajuntou-se com eles,
3 ade ɛna nɛ be sɛkɛ̃ ɛkabumɔ be adzuma, nɛ kĩ bɛmɔ be bakɛna adzuma mɔa sũ. Bɛkɔa bayaɛ tuvoli bɛkapam tilima fɔla fɔtsa ndɛ ayekĩ Paulo lɛmɛ akɛna a.
3 E, como era do mesmo ofício, ficou com eles, e trabalhava; pois tinham por ofício fazer tendas.
4 Nɛ Kawɛya Luwi lidi nyɛ lidi akũ ni, Paulo kanaa Yudafɔ katsɛnakɔ̃, kanaanyɛ fɔlɛtsa kamɛ katsa Yudafɔ mɔ Grikifɔ, kĩ bɛdani tɔwɔlɛ kamɛ.
4 E todos os sábados disputava na sinagoga, e convencia a judeus e gregos.
5 Kĩ Sila mɔ Timoteo to Makedonia bɛya a, Paulo na aya koũ ede lɛtsã nɛ kalɛ wĩ a akũ, ade edi adansiɛ ɛtsa Yudafɔ a kĩ Yesu nyɛ Kristo a.
5 E, quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, foi Paulo impulsionado no espírito, testificando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Lɛmɛ kĩ Yudafɔ a yidza bɛdza nɛ ye akũ bɛlɛ fuvũnatsa nɛ ye akũ sũ ni, ɛkpa ye akũ eko be ɛlɛ kĩ, “Ntɛ miyɛla ni, mi mɔawɛ aatɛ foe sɔtɔ kavɛlɛ. Yĩ akũ kpalɛ, ntáku kɔtɔ. Kito finyaakĩĩ kanaa ni, maanaa bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a sɛkɛ̃ nnaabi be kalɛ wĩ kĩĩ.”
6 Mas, resistindo e blasfemando eles, sacudiu as vestes, e disse-lhes: O vosso sangue seja sobre a vossa cabeça; eu estou limpo, e desde agora parto para os gentios.
7 Kĩ ɛdzakũ nɛ be sɛkɛ̃ a, ɛnadzi nɛ onyole odi kĩ ɛnyɛ Yudani kĩ bavɛ Tito Yusto tɔtɔ kamɛ. Ɛnyɛ oti kĩ yasum Baguma ade ye awã lɛmɛ fuãmɔ Yudafɔ katsɛnakɔ̃ a.
7 E, saindo dali, entrou em casa de um homem chamado chamado Justo, que servia a Deus, e cuja casa estava junto da sinagoga.
8 Katsɛnakɔ̃ ɔnɔkɔɛ̃ a kĩ bavɛ Krispo mɔ ye akũ bati flee tɛ boe Ɔlate bido ade bɛtɛ mui kawɔla amaniɛ a. Ade ayea bɛkɛna Korintofɔ pii a kĩ bɛtɛ bido a mui kawɔla amaniɛ lɛmɛ a.
8 E Crispo, principal da sinagoga, creu no Senhor com toda a sua casa; e muitos dos coríntios, ouvindo-o, creram e foram batizados.
9 Luwi a lɛnyɛ ni, Paulo na kanyɛkatsa, ade boe Ɔlate bi ye kĩ, “Tavila. Tafɔ̃ kalɛ wĩ a kalɛ.
9 E disse o Senhor em visão a Paulo: Não temas, mas fala, e não te cales;
10 Ntomɔ nɔ, odima lɛláapuli ɛkɛna nɔ lɛtsakpa lidima, kitonɛkĩ bati pii kĩ bɛnyɛ yĩ bade lɛmɛ deĩ nɛ ɔmatɔ kĩĩ kamɛ.”
10 Porque eu sou contigo, e ninguém lançará mão de ti para te fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Foesũ Paulo dzi nɛ awã kateli mɔa mɔ sɛkɛ ɛkatsa bati Baguma kalɛ a.
11 E ficou ali um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Lɛmɛ lɔkɔ a kĩ bɛyadzina Galio ndɛ Roma abãã ɔnɔkɔɛ̃ nɛ Akaia tite akũ a, Yudafɔ badi tsa fɔlɔ biyidza bɛdza nɛ Paulo akũ, bipi ye bɛnamɛna fɔlɛtsa kadzɛkɔ̃.
12 Mas, sendo Gálio procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus concordemente contra Paulo, e o levaram ao tribunal,
13 Ade ke bibi ɔnɔkɔɛ̃ a kĩ, “Obi kĩĩ lamɛna bati adzuni kadani kĩ bisum Baguma nɛ osi kĩ etia boe mbla akũ.”
13 Dizendo: Este persuade os homens a servir a Deus contra a lei.
14 Lɛmɛ kĩ Paulo wɛ kĩ yanyɛ ye akũ onukpɛ̃ pɛ, Galio bi Yudafɔ a kĩ, “Yudafɔ mitse! Ntɛ mi kalɛ kĩ miyamɛna kĩĩ mɔ mfumsu baũ adi yanɛ kɔ̃ ni, kufɛ maana ɔwɔlɛ ntse mi.
14 E, querendo Paulo abrir a boca, disse Gálio aos judeus: Se houvesse, ó judeus, algum agravo ou crime enorme, com razão vos sofreria,
15 Lɛmɛ kĩ fɔnyɛ fɔlɛtsa kamɛ kanyɛ nɛ buĩ mɔ mi tɛmaniɛ akũ sũ ni, mi mɔawɛ minaasa foe kamɛ mimanɛ foe. Fɔnyɛ́ fɔlɛtsa kĩ madzi ndzɛ.”
15 Mas, se a questão é de palavras, e de nomes, e da lei que entre vós há, vede-o vós mesmos; porque eu não quero ser juiz dessas coisas.
16 Foesũ ɛblɔmɛna be ɛnɛmɛna nɛ ye fɔlɛtsakadzɛkɔ̃ a.
16 E expulsou-os do tribunal.
17 Ade bati kɔdabu a napi Sostene kĩ ɛnyɛ Yudafɔ katsɛnakɔ̃ ɔnɔkɔɛ̃ a bibo nɛ fɔlɛtsa kadzɛkɔ̃ kɔla kamɛ a. Lɛmɛ Galio tákpeti be kɔlaa.
17 Então todos os gregos agarraram Sóstenes, principal da sinagoga, e o feriram diante do tribunal; e a Gálio nada destas coisas o incomodava.
18 Paulo dzi nɛ Korinto fuwi beblebee. Ke liti a, ɛkla batɛ badonɛ a ade bɛmɔ Akwila mɔ Priskila binyina mpo bɛnaa Siria a. Fɔmɔ Paulo aadzakũ nɛ Kenkrea a, ɛfɔ̃ bɛkpa ye lɔlɔ tsɔlitsɔli nɛ fubo a kĩ ɛlɔ nɛ Yudafɔ amaniɛ osi sũ.
18 E Paulo, ficando ainda ali muitos dias, despediu-se dos irmãos, e dali navegou para a Síria, e com ele Priscila e Áqüila, tendo rapado a cabeça em Cencréia, porque tinha voto.
19 Kĩ biwo Efeso a, ɛdzakũ ɛfɔnɛ Priskila mɔ Akwila nɛ awã. Ɛdzakũ ɛnaa Yudafɔ katsɛnakɔ̃ a ɛnanyɛ fɔlɛtsa kamɛ mɔ Yudafɔ a kĩ bɛna nɛ awã a.
19 E chegou a Éfeso, e deixou-os ali; mas ele, entrando na sinagoga, disputava com os judeus.
20 Bati a ke ye aduli kĩ edzi nɛ be sɛkɛ̃ sukuloo a, lɛmɛ ɛtátunɔ.
20 E, rogando-lhe eles que ficasse por mais algum tempo, não conveio nisso.
21 Nɛ foesũ kĩ yadzakũ a, ebi be kĩ, “Ntɛ fɔnyɛ Baguma kawɛ ni, owi lɛláabuna mɔ maabuki ĩya nɛ mi sɛkɛ̃.” Ade ke ewo nɛ ɔkɔlɔ kamɛ ɛdzakũ nɛ Efeso a.
21 Antes se despediu deles, dizendo: É-me de todo preciso celebrar a solenidade que vem em Jerusalém; mas querendo Deus, outra vez voltarei a vós. E partiu de Éfeso.
22 Kĩ ewo Kaisarea a, ɛnaa Yerusalem ɛnawɔ̃na batɛ badonɛ a, ade ebuki ɛtɛ̃ ɛnaa Antiokia a.
22 E, chegando a Cesaréia, subiu a Jerusalém e, saudando a igreja, desceu a Antioquia.
23 Edzi nɛ awã sukuloo ɛtsã emini nɛ Galatia mɔ Frigia tite a kamɛ, ɛkado batɛ badonɛ a kɛbɛ̃.
23 E, estando ali algum tempo, partiu, passando sucessivamente pela província da Galácia e da Frígia, confirmando a todos os discípulos.
24 Nɛ lɔkɔa na kamɛ ni, Yudani odi ya nɛ Efeso. Bavɛ ye Apolo ade bɛma ye nɛ Aleksandria a. Ɛnyɛ oti kĩ enyina kɔdzɛla kalɛ ade enyina Katsɛlɛ Kpalɛwa a kamɛ fɔlɛtsa lɛmɛ a.
24 E chegou a Éfeso um certo judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e poderoso nas Escrituras.
25 Titɔ kĩ bɛtsa ye fɔtsa nɛ boe Ɔlate kalɛ wĩ a akũ, yalɛ kɔdzɛla mɔ kɔbɛ̃ nɛ Yesu akũ malo ni, Yohanes mui kawɔla amaniɛ akũ fɔlɛtsa odi enyina.
25 Este era instruído no caminho do Senhor e, fervoroso de espírito, falava e ensinava diligentemente as coisas do Senhor, conhecendo somente o batismo de João.
26 Ɛkalɛ kalɛ mɔ kɔbɛ̃ nɛ katsɛnakɔ̃ a. Kĩ Priskila mɔ Akwila tse ye fɔlɛtsa a, bɛkpã ye bɛnamɛna be awã ade bɛnanyɛ Baguma osi a bɛtsa ye yededeede a.
26 Ele começou a falar ousadamente na sinagoga; e, quando o ouviram Priscila e Aqüila, o levaram consigo e lhe declararam mais precisamente o caminho de Deus.
27 Kĩ Apolo yake otse kĩ yaanaa Akaia, batɛ badonɛ nɛ Efeso a yado ye kɔbɛ̃. Bɛtsɛlɛ ovoli bɛkpa bikĩ nɛ Akaia kĩ bɛtɛ ye atuu. Kĩ ewo awã a ebumɔ bati pii a kĩ bɛdani tɔwɔlɛ kamɛ nɛ Baguma kɔnyakamɔ sũ.
27 Querendo ele passar à Acaia, o animaram os irmãos, e escreveram aos discípulos que o recebessem; o qual, tendo chegado, aproveitou muito aos que pela graça criam.
28 Ade ke ɛnya Yudafɔ a akũ nɛ fɔlɛtsa kavɛlɛ kamɛ a, kitonɛkĩ ɛnyɛ Katsɛlɛ Kpalɛwa a kamɛ fɔlɛtsa ɛtsa yededeede kĩ Yesu nyɛ Oti a kĩ Bɛbɔa tɔdɔ̃ a.
28 Porque com grande veemência, convencia publicamente os judeus, mostrando pelas Escrituras que Jesus era o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.