Atos 15

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kĩ Paulo mɔ Barnaba na nɛ Antiokia a, bati badi to Yudea bɛyatsa batɛ badonɛ nɛ awã fɔtsa kĩ, “Miláana katɛ mbɔɛntɛ bitsua mi lɛkpati nɛ Mose mbla a onukpɛ̃.”
1 Alguns indivíduos que foram da Judeia para Antioquia ensinavam aos irmãos: — Se vocês não forem circuncidados segundo o costume de Moisés, não podem ser salvos.
2 Lɛmɛ Paulo mɔ Barnaba vɛlɛ foe mɔ be mɔ ɔsĩ mɔ ɔsĩ. Nɛ foesũ bɛnyɛ batɛ badonɛ a badi kĩ bito Antiokia kĩ bitomɔ be bɛnaa Yerusalem lɔkɔa bɛmɔ fɔtɔ banyanɛ mɔ banɔkɔɛ̃ a kĩ bideĩ nɛ Yerusalem a bɛwɛ fɔlɛtsa kĩĩ kamɛ.
2 Tendo surgido um conflito e grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, foi resolvido que esses dois e mais alguns fossem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, para tratar desta questão.
3 Foesũ batɛ badonɛ a yi be osi. Bɛnatsã Foenike mɔ Samaria bɛsɛla batɛ badonɛ a kĩ bideĩ nɛ awã, ade bibi be ayekĩ bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a kɔa be akũ bɛkpa Baguma a. Fɔlɛtsa kĩĩ de be kawɔlɛ paa.
3 Encaminhados, pois, pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Kĩ biwo Yerusalem a, batɛ badonɛ a, fɔtɔ banyanɛ a mɔ banɔkɔɛ̃ a flee tɛ be mɔ kawɔlɛ. Paulo mɔ Barnaba bɔa be amandiɛ nɛ fɔtsa a kĩ Baguma kɛna ɛtsãmɛna be akũ a flee.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus havia feito com eles.
5 Lɛmɛ Farisifɔ batɛ badonɛ badi yidza bɛdza ade bɛlɛ kĩ, “Kɛnɛ kĩ batɛ badonɛ a kĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a bitsua fɔkpati lɔkɔa bɛkɛna nɛ Mose mbla a akũ.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que haviam crido se insurgiram, dizendo: — É necessário circuncidá-los e ordenar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Nɛ fukĩĩ sũ banɔkɔɛ̃ a mɔ fɔtɔ banyanɛ a tsɛna bɛkɔna fɔlɛtsa a akũ.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para examinar a questão.
7 Kĩ bɛsa foe kamɛ fɛɛ a, Petro yidza ɛdza ade ɛlɛ kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ, miawɛ minyina kĩ lɔkɔ lidi Baguma pau yĩ etomɛna mi kamɛ kĩ nnaabi bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a Kalɛ Wĩ a, ayekĩ be malo baanu ke bɛtɛ bido lɛmɛ.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e disse: — Irmãos, vocês sabem que, desde há muito, Deus me escolheu entre vocês para que da minha boca os gentios ouvissem a palavra do evangelho e cressem.
8 Ade Baguma kĩ enyina otidziwa kakɔna a nyɛ ye kawɛ ɛtsa nɛ kĩ ɛkpa be Hũhũ Kpalɛwa ndɛ ayekĩ ɛkpa boe malo a.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também o havia concedido a nós.
9 Ɛtátsa ntsitsemu adima nɛ bɔmɔ́ be kayite, kitonɛkĩ ɛtɛ be nɛ ayekĩ bɛtɛ bido sũ, ade ɛkɔa be tɔkpa ete be ndɛ boe aye a.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes o coração por meio da fé.
10 Finyaakĩĩ, nde sũ bɔasɔ Baguma bɔdã? Nde sũ bɔkɔa fɔlɔtsa a kĩ bɔmɔ́ boe bawanyɔ bɔtápuli bɔlɔ a bɔate nɛ batɛ badonɛ kĩĩ akũ?
10 Agora, pois, por que vocês querem tentar a Deus, pondo sobre o pescoço dos discípulos um jugo que nem os nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Oowo! Ndɛ ayekĩ bɔtɛ budo kĩ boe a flee bɔna katɛ fɔtsã boe Ɔlate Yesu kɔnyakamɔ kamɛ a, ade ayea be malo bɛna katɛ a.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, assim como eles.
12 Ade ke be flee bɛkɛna dĩĩ, bitse Paulo mɔ Barnaba amandiɛ kabɔa nɛ ayekĩ Baguma tsã be akũ ɛkɛna awãwã fɔtsa ɛkpa bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir Barnabé e Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus tinha feito por meio deles entre os gentios.
13 Kĩ bɛbɔa amandiɛ biyua a, Yakobo lɛmɛ yidza ɛdza ade ɛlɛ kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ, mitse!
13 Depois que eles terminaram, Tiago tomou a palavra e disse: — Irmãos, ouçam o que tenho a dizer.
14 Simon Petro bi boe ayekĩ Baguma nya lɔtɔ ɛnyɛ ye kawɛ ɛtsa bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a, ade ɛpau be badi kĩ bɛnya ye bade a.
14 Simão acaba de relatar como, primeiramente, Deus visitou os gentios, a fim de constituir entre eles um povo para o seu nome.
15 Ade Baguma onukpɛ̃ banyɛnɛ fɔlɛtsa a kĩ bɛlɛ biyi a ketimɔ fukĩĩ pɛpɛɛpɛ ndɛ ayekĩ katsɛlɛ kpalɛwa fɔlɛtsa a lɛ kĩ,
15 Com isso concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Nɛ fukĩĩ liti ni, maamuniki ĩya.
16 “Depois disso, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; reedificarei as suas ruínas e o restaurarei.
17 Ade bati nkaɛ a aaya nɛ yĩ sɛkɛ̃,
17 Para que o restante da humanidade busque o Senhor, juntamente com todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 Ade aye boe Ɔlate lɛ eyi anɛ kɔkɔɛ kĩ yaakɛna a.’
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde os tempos antigos.”
19 “Foesũ nɛ yĩ, Yakobo, kakɔna onukpɛ̃ ni, kɛtánɛ kĩ bɔaha bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a kĩ bɛkɔa be akũ bakpa Baguma a.
19 — Por isso, julgo que não devemos perturbar aqueles que, entre os gentios, se convertem a Deus,
20 Mbom mifɔ̃ bɔtsɛlɛ ovoli bɔma be kĩ bɛfɔ̃ fukĩĩ bamɛ ndɛ bayaɛ kĩ bɛkɔa bɛbɔa afɔliɛ bɛkpa baviɔ̃ kaba, bɛfɔ̃ litsolewɛ mɔ linyolewɛ, bɛfɔ̃ ɔyaɛ kĩ bɛtátsua ye sɔmɔ kaba mɔ babɔanɛ kanya.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como da imoralidade sexual, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Kitonɛkĩ kito anɛ kɔkɔɛ a bakã Mose mbla a kĩ ɛtsɛlɛ eyi a nɛ Kawɛya Luwi lidi nyɛ lidi akũ nɛ Yudafɔ katsɛnakɔ̃ ade bade lɛtsã nɛ ye fɔlɛtsa akũ nɛ ɔmatɔ nyɛ ɔmatɔ kamɛ a.”
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Ade ke fɔtɔ banyanɛ, banɔkɔɛ̃ mɔ batɛ badonɛ a flee kɛna onukpɛ̃ mɔa kĩ bɛnyɛ be kamɛ badi bibumɔ Paulo mɔ Barnaba bɛnaa Antiokia a. Bɛpau bati nviã kĩ batɛ badonɛ a akpa be obu paa. Ade be nyɛ Yuda kĩ bibuki bavɛ Barnaba mɔ Sila a.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, eleger alguns homens dentre eles e enviá-los a Antioquia, juntamente com Paulo e Barnabé. Foram eleitos Judas, chamado Barsabás, e Silas, que eram líderes entre os irmãos.
23 Ovoli a kĩ bɛnɛɛ banamɛna a kamɛ fɔlɛtsa nyɛ kĩ,
23 Mandaram por eles a seguinte carta: “Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Bunu kĩ batɛ badonɛ badi to boe kamɛ nɛ awĩ bɛyabi mi fɔlɛtsa fudi kĩ fɔha mi fudo ɔtutũ lɛmɛ nɛ mi kamɛ. Lɛmɛ nnɛ́ boe lido be.
24 Visto sabermos que alguns que saíram de nosso meio, sem nenhuma autorização, perturbaram vocês com palavras, transtornando a mente de vocês,
25 — ausente —
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vocês com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Budo Yuda mɔ Sila kĩ be mɔa awɛ bibi mi fɔlɛtsa a kĩ foe bɔtsɛlɛ a.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas, os quais pessoalmente lhes dirão as mesmas coisas.
28 Kitonɛkĩ Hũhũ Kpalɛwa a mɔ boe mɔawɛ a bɔmɔ́ buyi ɔsũ kĩ kɛtánɛ kĩ bɔakɔa fɔlɔtsa kpale bɔlɔla mi kɛba tɛbla sĩwa kĩĩ.
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Ade te nyɛ kĩ mitanya funitsã kĩ bɛkɔa bɛbɔa afɔliɛ bɛkpa baviɔ̃, mitanya babɔanɛ, mitaba ɔyaɛ kĩ bɛtátsua ye sɔmɔ, mipi mi akũ nɛ linyolewɛ mɔ litsolewɛ kamɛ. Ntɛ mipi mi akũ limii ni, katinya kamɛ aalɛ kɛkpa mi.
29 que vocês se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual; se evitarem essas coisas, farão bem. Passem bem.”
30 Foesũ bɛnyɛ batɔ kĩĩ osi bɛnaa Antiokia. Bɛnakpɔta batɛ badonɛ a flee nɛ be katsɛnakɔ̃ a, ade bɛkɔa ovoli a bɛkpa be a.
30 Os que foram enviados partiram para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a carta.
31 Kawɔlɛ de bati a nɛ fɔlɛtsa a kĩ bɛkã nɛ ovoli a kamɛ a sũ.
31 Quando a leram, ficaram muito alegres pelo consolo recebido.
32 Yuda mɔ Sila kĩ bɛnyɛ Baguma onukpɛ̃ banyɛnɛ nyɛ fɔlɛtsa pii kayɔ bɛtsa be nɛ lɔkɔ gɛlɛɛlɛ kamɛ, bido be kɔbɛ̃ lɛmɛ.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Bidzi nɛ be sɛkɛ̃ bɛtɛ fuwi fudi, ade batɛ badonɛ a nyɛ be osi nɛ lukudɔ kamɛ kĩ bimuniki bɛnaa Yerusalem a.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos deixaram que voltassem em paz aos que os enviaram.
34 Lɛmɛ Sila kɔ̃ wɛ kĩ yakahɔ nɛ awã.
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Paulo mɔ Barnaba dzi nɛ Antiokia sukuloo. Bɛmɔ bati bɛbã pii bɛtsa fɔtsa ade bɛkade lɛtsã nɛ boe Ɔlate kalɛ a akũ a.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Nɛ fuwi fudi liti ni, Paulo bi Barnaba kĩ, “Fɔ̃ bumuniki bɔnaasɛla boe bawaɛ̃ nɛ tɛmatɔ a kĩ bɔtsã te kamɛ bude lɛtsã nɛ boe Ɔlate kalɛ a akũ a, lɔkɔa bɔdã ni nde bidzi.”
36 Alguns dias depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Barnaba tunɔ ade ɛwɛ kĩ bakpã Yohanes Marko bibumɔ be akũ a.
37 Barnabé queria levar também João, chamado Marcos.
38 Lɛmɛ Paulo tátunɔ kɔlaa kitonɛkĩ, kĩ bɛnaa Pamfilia a, Yohanes Marko dzakũ ɛfɔnɛ be nɛ awã ade ɛtábumɔ be biyua adzuma a.
38 Mas Paulo não achava justo levar aquele que tinha se afastado deles desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Bati nviã kĩĩ vɛlɛ fɔlɛtsa a mɔ ɔsĩ mɔ ɔsĩ ade fɔfɔ̃ bɛyalɛ a. Barnaba kpã Marko ade binyina mpo bɛnaa Kipro a.
39 Houve tal desavença entre eles, que vieram a separar-se. Então Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Paulo lɛmɛ kpã Sila ade batɛ badonɛ a kɔa be bido nɛ boe Ɔlate awɛ kĩ ɛmɔ be kɔnya fɔmɔ bɛdzakũ a.
40 Mas Paulo, tendo escolhido Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Ɛtsã Siria mɔ Kilikia tite kamɛ ɛkado tɛsɔli nɛ awã a kɔbɛ̃.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.