Atos 15

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kĩ Paulo mɔ Barnaba na nɛ Antiokia a, bati badi to Yudea bɛyatsa batɛ badonɛ nɛ awã fɔtsa kĩ, “Miláana katɛ mbɔɛntɛ bitsua mi lɛkpati nɛ Mose mbla a onukpɛ̃.”
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Lɛmɛ Paulo mɔ Barnaba vɛlɛ foe mɔ be mɔ ɔsĩ mɔ ɔsĩ. Nɛ foesũ bɛnyɛ batɛ badonɛ a badi kĩ bito Antiokia kĩ bitomɔ be bɛnaa Yerusalem lɔkɔa bɛmɔ fɔtɔ banyanɛ mɔ banɔkɔɛ̃ a kĩ bideĩ nɛ Yerusalem a bɛwɛ fɔlɛtsa kĩĩ kamɛ.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Foesũ batɛ badonɛ a yi be osi. Bɛnatsã Foenike mɔ Samaria bɛsɛla batɛ badonɛ a kĩ bideĩ nɛ awã, ade bibi be ayekĩ bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a kɔa be akũ bɛkpa Baguma a. Fɔlɛtsa kĩĩ de be kawɔlɛ paa.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Kĩ biwo Yerusalem a, batɛ badonɛ a, fɔtɔ banyanɛ a mɔ banɔkɔɛ̃ a flee tɛ be mɔ kawɔlɛ. Paulo mɔ Barnaba bɔa be amandiɛ nɛ fɔtsa a kĩ Baguma kɛna ɛtsãmɛna be akũ a flee.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Lɛmɛ Farisifɔ batɛ badonɛ badi yidza bɛdza ade bɛlɛ kĩ, “Kɛnɛ kĩ batɛ badonɛ a kĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a bitsua fɔkpati lɔkɔa bɛkɛna nɛ Mose mbla a akũ.”
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Nɛ fukĩĩ sũ banɔkɔɛ̃ a mɔ fɔtɔ banyanɛ a tsɛna bɛkɔna fɔlɛtsa a akũ.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Kĩ bɛsa foe kamɛ fɛɛ a, Petro yidza ɛdza ade ɛlɛ kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ, miawɛ minyina kĩ lɔkɔ lidi Baguma pau yĩ etomɛna mi kamɛ kĩ nnaabi bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a Kalɛ Wĩ a, ayekĩ be malo baanu ke bɛtɛ bido lɛmɛ.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Ade Baguma kĩ enyina otidziwa kakɔna a nyɛ ye kawɛ ɛtsa nɛ kĩ ɛkpa be Hũhũ Kpalɛwa ndɛ ayekĩ ɛkpa boe malo a.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Ɛtátsa ntsitsemu adima nɛ bɔmɔ́ be kayite, kitonɛkĩ ɛtɛ be nɛ ayekĩ bɛtɛ bido sũ, ade ɛkɔa be tɔkpa ete be ndɛ boe aye a.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Finyaakĩĩ, nde sũ bɔasɔ Baguma bɔdã? Nde sũ bɔkɔa fɔlɔtsa a kĩ bɔmɔ́ boe bawanyɔ bɔtápuli bɔlɔ a bɔate nɛ batɛ badonɛ kĩĩ akũ?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Oowo! Ndɛ ayekĩ bɔtɛ budo kĩ boe a flee bɔna katɛ fɔtsã boe Ɔlate Yesu kɔnyakamɔ kamɛ a, ade ayea be malo bɛna katɛ a.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Ade ke be flee bɛkɛna dĩĩ, bitse Paulo mɔ Barnaba amandiɛ kabɔa nɛ ayekĩ Baguma tsã be akũ ɛkɛna awãwã fɔtsa ɛkpa bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Kĩ bɛbɔa amandiɛ biyua a, Yakobo lɛmɛ yidza ɛdza ade ɛlɛ kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ, mitse!
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Simon Petro bi boe ayekĩ Baguma nya lɔtɔ ɛnyɛ ye kawɛ ɛtsa bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a, ade ɛpau be badi kĩ bɛnya ye bade a.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Ade Baguma onukpɛ̃ banyɛnɛ fɔlɛtsa a kĩ bɛlɛ biyi a ketimɔ fukĩĩ pɛpɛɛpɛ ndɛ ayekĩ katsɛlɛ kpalɛwa fɔlɛtsa a lɛ kĩ,
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 ‘Nɛ fukĩĩ liti ni, maamuniki ĩya.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 Ade bati nkaɛ a aaya nɛ yĩ sɛkɛ̃,
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 Ade aye boe Ɔlate lɛ eyi anɛ kɔkɔɛ kĩ yaakɛna a.’
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 “Foesũ nɛ yĩ, Yakobo, kakɔna onukpɛ̃ ni, kɛtánɛ kĩ bɔaha bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a kĩ bɛkɔa be akũ bakpa Baguma a.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Mbom mifɔ̃ bɔtsɛlɛ ovoli bɔma be kĩ bɛfɔ̃ fukĩĩ bamɛ ndɛ bayaɛ kĩ bɛkɔa bɛbɔa afɔliɛ bɛkpa baviɔ̃ kaba, bɛfɔ̃ litsolewɛ mɔ linyolewɛ, bɛfɔ̃ ɔyaɛ kĩ bɛtátsua ye sɔmɔ kaba mɔ babɔanɛ kanya.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Kitonɛkĩ kito anɛ kɔkɔɛ a bakã Mose mbla a kĩ ɛtsɛlɛ eyi a nɛ Kawɛya Luwi lidi nyɛ lidi akũ nɛ Yudafɔ katsɛnakɔ̃ ade bade lɛtsã nɛ ye fɔlɛtsa akũ nɛ ɔmatɔ nyɛ ɔmatɔ kamɛ a.”
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Ade ke fɔtɔ banyanɛ, banɔkɔɛ̃ mɔ batɛ badonɛ a flee kɛna onukpɛ̃ mɔa kĩ bɛnyɛ be kamɛ badi bibumɔ Paulo mɔ Barnaba bɛnaa Antiokia a. Bɛpau bati nviã kĩ batɛ badonɛ a akpa be obu paa. Ade be nyɛ Yuda kĩ bibuki bavɛ Barnaba mɔ Sila a.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Ovoli a kĩ bɛnɛɛ banamɛna a kamɛ fɔlɛtsa nyɛ kĩ,
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Bunu kĩ batɛ badonɛ badi to boe kamɛ nɛ awĩ bɛyabi mi fɔlɛtsa fudi kĩ fɔha mi fudo ɔtutũ lɛmɛ nɛ mi kamɛ. Lɛmɛ nnɛ́ boe lido be.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 — ausente —
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Budo Yuda mɔ Sila kĩ be mɔa awɛ bibi mi fɔlɛtsa a kĩ foe bɔtsɛlɛ a.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Kitonɛkĩ Hũhũ Kpalɛwa a mɔ boe mɔawɛ a bɔmɔ́ buyi ɔsũ kĩ kɛtánɛ kĩ bɔakɔa fɔlɔtsa kpale bɔlɔla mi kɛba tɛbla sĩwa kĩĩ.
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 Ade te nyɛ kĩ mitanya funitsã kĩ bɛkɔa bɛbɔa afɔliɛ bɛkpa baviɔ̃, mitanya babɔanɛ, mitaba ɔyaɛ kĩ bɛtátsua ye sɔmɔ, mipi mi akũ nɛ linyolewɛ mɔ litsolewɛ kamɛ. Ntɛ mipi mi akũ limii ni, katinya kamɛ aalɛ kɛkpa mi.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Foesũ bɛnyɛ batɔ kĩĩ osi bɛnaa Antiokia. Bɛnakpɔta batɛ badonɛ a flee nɛ be katsɛnakɔ̃ a, ade bɛkɔa ovoli a bɛkpa be a.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Kawɔlɛ de bati a nɛ fɔlɛtsa a kĩ bɛkã nɛ ovoli a kamɛ a sũ.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Yuda mɔ Sila kĩ bɛnyɛ Baguma onukpɛ̃ banyɛnɛ nyɛ fɔlɛtsa pii kayɔ bɛtsa be nɛ lɔkɔ gɛlɛɛlɛ kamɛ, bido be kɔbɛ̃ lɛmɛ.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Bidzi nɛ be sɛkɛ̃ bɛtɛ fuwi fudi, ade batɛ badonɛ a nyɛ be osi nɛ lukudɔ kamɛ kĩ bimuniki bɛnaa Yerusalem a.
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 Lɛmɛ Sila kɔ̃ wɛ kĩ yakahɔ nɛ awã.
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Paulo mɔ Barnaba dzi nɛ Antiokia sukuloo. Bɛmɔ bati bɛbã pii bɛtsa fɔtsa ade bɛkade lɛtsã nɛ boe Ɔlate kalɛ a akũ a.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Nɛ fuwi fudi liti ni, Paulo bi Barnaba kĩ, “Fɔ̃ bumuniki bɔnaasɛla boe bawaɛ̃ nɛ tɛmatɔ a kĩ bɔtsã te kamɛ bude lɛtsã nɛ boe Ɔlate kalɛ a akũ a, lɔkɔa bɔdã ni nde bidzi.”
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Barnaba tunɔ ade ɛwɛ kĩ bakpã Yohanes Marko bibumɔ be akũ a.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Lɛmɛ Paulo tátunɔ kɔlaa kitonɛkĩ, kĩ bɛnaa Pamfilia a, Yohanes Marko dzakũ ɛfɔnɛ be nɛ awã ade ɛtábumɔ be biyua adzuma a.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Bati nviã kĩĩ vɛlɛ fɔlɛtsa a mɔ ɔsĩ mɔ ɔsĩ ade fɔfɔ̃ bɛyalɛ a. Barnaba kpã Marko ade binyina mpo bɛnaa Kipro a.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Paulo lɛmɛ kpã Sila ade batɛ badonɛ a kɔa be bido nɛ boe Ɔlate awɛ kĩ ɛmɔ be kɔnya fɔmɔ bɛdzakũ a.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Ɛtsã Siria mɔ Kilikia tite kamɛ ɛkado tɛsɔli nɛ awã a kɔbɛ̃.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.