Atos 14

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kĩ biwo Ikonio a, Paulo mɔ Barnaba naa Yudafɔ katsɛnakɔ̃. Ayekĩ bɛlɛ kalɛ wĩ a fɔ̃ Yudafɔ mɔ Grikifɔ pii tɛ bido.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Ade Yudafɔ a kĩ bɛtátɛ boe Ɔlate kalɛ wĩ kĩĩ bido a kɔa ɔdzɛ bido nɛ bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a mɔ Paulo mɔ Barnaba kayite.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Lɛmɛ fɔtɔ banyanɛ kĩĩ kahɔ nɛ ɔmatɔ a kamɛ lɔkɔ gɛlɛɛlɛ, bɛlɛ kalɛ boe Ɔlate akũ mɔ kɔbɛ̃. Ade ɛnyɛ ye kawɛ ɛtsa ɛfɔ̃ bɛkɛna awãwã mɔ nsɛntsɛlɛni fɔtsa pii a.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Fɔyaya kĩ bati nɛ ɔmatɔ a kamɛ sɛ̃ nɛ kutsu nviã kamɛ, badi tomɔ Yudafɔ a ade badi lɛmɛ tomɔ fɔtɔ banyanɛ a.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 — ausente —
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 — ausente —
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 Ade bɛnalɛ Kalɛ Wĩ a nɛ awã a.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Kĩ biwo Listra a bɛmɔ́ onyole odi kĩ eveliveli. Kito nɛ ye lɛmawi ɛtápuli eyidza ɛtsã da.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Edzi nɛ awã ɛkatse fɔlɛtsa a kĩ Paulo kalɛ a. Kĩ Paulo mɔ eyi ɔsũ kĩ oti kĩĩ tɛ edo kĩ baapuli bɛtsa ye sũ ni,
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 ɛdã ɔsɔnɛ a koee ade ɛlɛ kɔɔba kĩ, “Yidza kadza ɔkpalɛ!” Onyole kĩĩ ta eyidza ade edo kato katɛ̃ awɛ a.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Kĩ bati a kĩ bɛdzɛ̃ nɛ awã batse kalɛ a mɔ́ lɛtsa a kĩ Paulo kɛna a, bɛbɔa fɔwɔla nɛ Likaonia tide kamɛ kĩ, “Baviɔ̃ banɛ, bɛka bɛya ndɛ batidziwa aye nɛ boe kayite!”
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Foesũ bite Barnaba dĩ kĩ Zeus. Bite Paulo lɛmɛ kĩ Herme, kitonɛkĩ ade ye lɛdza ɛkalɛ kɔdzɛla a.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Adeke Zeus oviɔ̃late a kĩ ye kuviɔ̃la kpale dza nɛ ɔmatɔ ɔbaɛ̃ a, nakpã banantsue ɛbɔɛ flawasi lɛka lɛmɛ ɛyamɛna nɛ ɔmatɔ a kɔbã onyukpɛ̃ kĩ bayaabɔa afɔliɛ bɛkpa fɔtɔ banyanɛ a.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Kĩ Paulo mɔ Barnaba nu lɛtsa kĩ bati a wɛ kĩ bakɛna a, bɛyɛlɛ be akũ tɛtadiɛ. Foesũ biwula atsɛ biwo nɛ bati a kamɛ, bɛbɔa fɔwɔla kĩ,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 “Nda amɛ, nde sũ miakɛna fukĩĩ odu? Boe malo batidziwa bɔanɛ ndɛ mi aye. Bɔya nɛ awĩ kĩ bɔkɔa kalɛ wĩ a bɔma mi. Mifɔ̃ fɔtsa a kĩ fɔlá kayɔ kakɛna lɔkɔa midani mimu Baguma kĩ edzi nkpã a. Ade ye lɛkɛna tite mɔ ode, mpo mɔ fɔtsa a kĩ fudeĩ nɛ foe kamɛ a flee a!
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Kɔkɔɛ a ɛnyɛ anɛ nɛ batidziwa flee akũ ɛfɔ̃ bɛkakɛna lɛtsa a kĩ bawɛ a.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Lɛmɛ ebuki yanyɛ ye fɔkɛlatsa katsa boe kĩ fɔatsa kĩ nuwĩ edzi nkpã. Lɔkɔ nyɛ lɔkɔ fɔtsa deĩ kĩ fɔakai boe ye tudzuma wĩ a. Yakpa boe oni lɔkɔ nyɛ lɔkɔ, fudutsa nɛ lɔkɔ wĩ akũ, funitsã mɔ kawɔlɛ lɛmɛ.”
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Titɔ kĩ bɛlɛ fɔlɛtsa kĩĩ lɔmɔ malo ni, fɔna ɔsĩ fɔmɔ bati a fɔ̃ afɔliɛ kabɔa kakpa be.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Ade Yudafɔ badi to Antiokia nɛ Pisidia, mɔ Ikonio bɛyadani bati a adzuni a. Bɛfɔ̃ bɛtalɛ Paulo boe bɛvɛlɛ ye bɛnɛmɛna nɛ ɔmatɔ a kamɛ nɛ kĩ bɛkɔna kĩ eku sũ.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Lɛmɛ kĩ batɛ badonɛ a yatsɛna nɛ ye akũ a, eyidza ɛdza ade emuniki ɛnaa ɔmatɔ a kamɛ a. Kĩ kade nyina a, bɛmɔ Barnaba bɛdzakũ bɛnaa Derbe.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Paulo mɔ Barnaba de lɛtsã nɛ Kalɛ Wĩ a akũ nɛ Derbe, ade bɛna batɛ badonɛ pii nɛ awã a. Bimuniki bito awã bɛnaa Listra, Ikonio mɔ Antiokia nɛ Pisidia.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Awã na bɛdɛ batɛ badonɛ a, bido be kɔbɛ̃ lɛmɛ kĩ bidi ɔnɔkɔali nɛ be katɛkado kamɛ. Ade bibi be lɛmɛ kĩ, “Kɛnɛ kĩ bɔtsã lubo kamɔ pii kamɛ fɔmɔ bɔawo nɛ Baguma lɛgãkanyakɔ̃ a kamɛ.”
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Ade ke Paulo mɔ Barnaba pau lɔtɔ banyanɛ bɛkpa asɔli adi nyɛ adi a. Bɛtsã mpaɛbɔ mɔ onukpɛ̃ kasui kamɛ bɛkɔa be bido nɛ boe Ɔlate a kĩ bɛtɛ bido a awɛ.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Ade kĩ bimini nɛ Pisidia tɛmatɔ kamɛ biyua a, bɛdani bɛnaa Pamfilia tite kamɛ.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Bɛlɛ kalɛ wĩ a nɛ Perge fɔmɔ bɛtɛ̃ bɛnaa Atalia.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Ade awã binyina mpo bɛnaa Antiokia, awã kĩ bɛnya lɔtɔ bɛkɔa be bido nɛ Baguma awɛ kamɛ nɛ adzuma a kĩ bɛkɛna biyua finyaa a.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Kĩ biwo Antiokia a, bɛkpɔta batɛ badonɛ a flee nɛ awã, bɛbɔa be osi akũ amandiɛ. Ade bibi be fɔtsa flee a kĩ Baguma kɛna ɛtsãmɛna be akũ mɔ ayekĩ ebinya katɛkado osi ɛkpa bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Bidzi nɛ batɛ badonɛ nɛ Antiokia sɛkɛ̃ owi buna kɔlaa.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.