Atos 14

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Kĩ biwo Ikonio a, Paulo mɔ Barnaba naa Yudafɔ katsɛnakɔ̃. Ayekĩ bɛlɛ kalɛ wĩ a fɔ̃ Yudafɔ mɔ Grikifɔ pii tɛ bido.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, como de costume, foram à sinagoga judaica. Ali falaram de tal modo que veio a crer grande multidão de judeus e gentios.
2 Ade Yudafɔ a kĩ bɛtátɛ boe Ɔlate kalɛ wĩ kĩĩ bido a kɔa ɔdzɛ bido nɛ bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a mɔ Paulo mɔ Barnaba kayite.
2 Mas os judeus que se tinham recusado a crer incitaram os gentios e irritaram-lhes os ânimos contra os irmãos.
3 Lɛmɛ fɔtɔ banyanɛ kĩĩ kahɔ nɛ ɔmatɔ a kamɛ lɔkɔ gɛlɛɛlɛ, bɛlɛ kalɛ boe Ɔlate akũ mɔ kɔbɛ̃. Ade ɛnyɛ ye kawɛ ɛtsa ɛfɔ̃ bɛkɛna awãwã mɔ nsɛntsɛlɛni fɔtsa pii a.
3 Paulo e Barnabé passaram bastante tempo ali, falando corajosamente do Senhor, que confirmava a mensagem de sua graça realizando sinais e maravilhas pelas mãos deles.
4 Fɔyaya kĩ bati nɛ ɔmatɔ a kamɛ sɛ̃ nɛ kutsu nviã kamɛ, badi tomɔ Yudafɔ a ade badi lɛmɛ tomɔ fɔtɔ banyanɛ a.
4 O povo da cidade ficou dividido: alguns estavam a favor dos judeus, outros a favor dos apóstolos.
5 — ausente —
5 Formou-se uma conspiração de gentios e judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los.
6 — ausente —
6 Quando eles souberam disso, fugiram para as cidades licaônicas de Listra e Derbe, e seus arredores,
7 Ade bɛnalɛ Kalɛ Wĩ a nɛ awã a.
7 onde continuaram a pregar as boas novas.
8 Kĩ biwo Listra a bɛmɔ́ onyole odi kĩ eveliveli. Kito nɛ ye lɛmawi ɛtápuli eyidza ɛtsã da.
8 Em Listra havia um homem paralítico dos pés, aleijado desde o nascimento, que vivia ali sentado e nunca tinha andado.
9 Edzi nɛ awã ɛkatse fɔlɛtsa a kĩ Paulo kalɛ a. Kĩ Paulo mɔ eyi ɔsũ kĩ oti kĩĩ tɛ edo kĩ baapuli bɛtsa ye sũ ni,
9 Ele ouvira Paulo falar. Quando Paulo olhou diretamente para ele e viu que o homem tinha fé para ser curado,
10 ɛdã ɔsɔnɛ a koee ade ɛlɛ kɔɔba kĩ, “Yidza kadza ɔkpalɛ!” Onyole kĩĩ ta eyidza ade edo kato katɛ̃ awɛ a.
10 disse em alta voz: "Levante-se! Fique de pé! " Com isso, o homem deu um salto e começou a andar.
11 Kĩ bati a kĩ bɛdzɛ̃ nɛ awã batse kalɛ a mɔ́ lɛtsa a kĩ Paulo kɛna a, bɛbɔa fɔwɔla nɛ Likaonia tide kamɛ kĩ, “Baviɔ̃ banɛ, bɛka bɛya ndɛ batidziwa aye nɛ boe kayite!”
11 Ao ver o que Paulo fizera, a multidão começou a gritar em língua licaônica: "Os deuses desceram até nós em forma humana! "
12 Foesũ bite Barnaba dĩ kĩ Zeus. Bite Paulo lɛmɛ kĩ Herme, kitonɛkĩ ade ye lɛdza ɛkalɛ kɔdzɛla a.
12 A Barnabé chamavam Zeus e a Paulo Hermes, porque era ele quem trazia a palavra.
13 Adeke Zeus oviɔ̃late a kĩ ye kuviɔ̃la kpale dza nɛ ɔmatɔ ɔbaɛ̃ a, nakpã banantsue ɛbɔɛ flawasi lɛka lɛmɛ ɛyamɛna nɛ ɔmatɔ a kɔbã onyukpɛ̃ kĩ bayaabɔa afɔliɛ bɛkpa fɔtɔ banyanɛ a.
13 O sacerdote de Zeus, cujo templo ficava diante da cidade, trouxe bois e coroas de flores à porta da cidade, porque ele e a multidão queriam oferecer-lhes sacrifícios.
14 Kĩ Paulo mɔ Barnaba nu lɛtsa kĩ bati a wɛ kĩ bakɛna a, bɛyɛlɛ be akũ tɛtadiɛ. Foesũ biwula atsɛ biwo nɛ bati a kamɛ, bɛbɔa fɔwɔla kĩ,
14 Ouvindo isso, os apóstolos Barnabé e Paulo rasgaram as roupas e correram para o meio da multidão, gritando:
15 “Nda amɛ, nde sũ miakɛna fukĩĩ odu? Boe malo batidziwa bɔanɛ ndɛ mi aye. Bɔya nɛ awĩ kĩ bɔkɔa kalɛ wĩ a bɔma mi. Mifɔ̃ fɔtsa a kĩ fɔlá kayɔ kakɛna lɔkɔa midani mimu Baguma kĩ edzi nkpã a. Ade ye lɛkɛna tite mɔ ode, mpo mɔ fɔtsa a kĩ fudeĩ nɛ foe kamɛ a flee a!
15 "Homens, por que vocês estão fazendo isso? Nós também somos humanos como vocês. Estamos trazendo boas novas para vocês, dizendo-lhes que se afastem dessas coisas vãs e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Kɔkɔɛ a ɛnyɛ anɛ nɛ batidziwa flee akũ ɛfɔ̃ bɛkakɛna lɛtsa a kĩ bawɛ a.
16 No passado ele permitiu que todas as nações seguissem os seus próprios caminhos.
17 Lɛmɛ ebuki yanyɛ ye fɔkɛlatsa katsa boe kĩ fɔatsa kĩ nuwĩ edzi nkpã. Lɔkɔ nyɛ lɔkɔ fɔtsa deĩ kĩ fɔakai boe ye tudzuma wĩ a. Yakpa boe oni lɔkɔ nyɛ lɔkɔ, fudutsa nɛ lɔkɔ wĩ akũ, funitsã mɔ kawɔlɛ lɛmɛ.”
17 Contudo, não ficou sem testemunho: mostrou sua bondade, dando-lhes chuva do céu e colheitas no tempo certo, concedendo-lhes sustento com fartura e enchendo de alegria os seus corações".
18 Titɔ kĩ bɛlɛ fɔlɛtsa kĩĩ lɔmɔ malo ni, fɔna ɔsĩ fɔmɔ bati a fɔ̃ afɔliɛ kabɔa kakpa be.
18 Apesar dessas palavras, eles tiveram dificuldade para impedir que a multidão lhes oferecesse sacrifícios.
19 Ade Yudafɔ badi to Antiokia nɛ Pisidia, mɔ Ikonio bɛyadani bati a adzuni a. Bɛfɔ̃ bɛtalɛ Paulo boe bɛvɛlɛ ye bɛnɛmɛna nɛ ɔmatɔ a kamɛ nɛ kĩ bɛkɔna kĩ eku sũ.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e de Icônio e mudaram o ânimo das multidões. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que estivesse morto.
20 Lɛmɛ kĩ batɛ badonɛ a yatsɛna nɛ ye akũ a, eyidza ɛdza ade emuniki ɛnaa ɔmatɔ a kamɛ a. Kĩ kade nyina a, bɛmɔ Barnaba bɛdzakũ bɛnaa Derbe.
20 Mas quando os discípulos se ajuntaram em volta de Paulo, ele se levantou e voltou à cidade. No dia seguinte, ele e Barnabé partiram para Derbe.
21 Paulo mɔ Barnaba de lɛtsã nɛ Kalɛ Wĩ a akũ nɛ Derbe, ade bɛna batɛ badonɛ pii nɛ awã a. Bimuniki bito awã bɛnaa Listra, Ikonio mɔ Antiokia nɛ Pisidia.
21 Eles pregaram as boas novas naquela cidade e fizeram muitos discípulos. Então voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Awã na bɛdɛ batɛ badonɛ a, bido be kɔbɛ̃ lɛmɛ kĩ bidi ɔnɔkɔali nɛ be katɛkado kamɛ. Ade bibi be lɛmɛ kĩ, “Kɛnɛ kĩ bɔtsã lubo kamɔ pii kamɛ fɔmɔ bɔawo nɛ Baguma lɛgãkanyakɔ̃ a kamɛ.”
22 fortalecendo os discípulos e encorajando-os a permanecer na fé, dizendo: "É necessário que passemos por muitas tribulações para entrarmos no Reino de Deus".
23 Ade ke Paulo mɔ Barnaba pau lɔtɔ banyanɛ bɛkpa asɔli adi nyɛ adi a. Bɛtsã mpaɛbɔ mɔ onukpɛ̃ kasui kamɛ bɛkɔa be bido nɛ boe Ɔlate a kĩ bɛtɛ bido a awɛ.
23 Paulo e Barnabé designaram-lhes presbíteros em cada igreja; tendo orado e jejuado, eles os encomendaram ao Senhor, em quem haviam confiado.
24 Ade kĩ bimini nɛ Pisidia tɛmatɔ kamɛ biyua a, bɛdani bɛnaa Pamfilia tite kamɛ.
24 Passando pela Pisídia, chegaram à Panfília
25 Bɛlɛ kalɛ wĩ a nɛ Perge fɔmɔ bɛtɛ̃ bɛnaa Atalia.
25 e, tendo pregado a palavra em Perge, desceram para Atália.
26 Ade awã binyina mpo bɛnaa Antiokia, awã kĩ bɛnya lɔtɔ bɛkɔa be bido nɛ Baguma awɛ kamɛ nɛ adzuma a kĩ bɛkɛna biyua finyaa a.
26 De Atália navegaram de volta a Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a missão que agora haviam completado.
27 Kĩ biwo Antiokia a, bɛkpɔta batɛ badonɛ a flee nɛ awã, bɛbɔa be osi akũ amandiɛ. Ade bibi be fɔtsa flee a kĩ Baguma kɛna ɛtsãmɛna be akũ mɔ ayekĩ ebinya katɛkado osi ɛkpa bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a.
27 Chegando ali, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Bidzi nɛ batɛ badonɛ nɛ Antiokia sɛkɛ̃ owi buna kɔlaa.
28 E ficaram ali muito tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.