Atos 14

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kĩ biwo Ikonio a, Paulo mɔ Barnaba naa Yudafɔ katsɛnakɔ̃. Ayekĩ bɛlɛ kalɛ wĩ a fɔ̃ Yudafɔ mɔ Grikifɔ pii tɛ bido.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Ade Yudafɔ a kĩ bɛtátɛ boe Ɔlate kalɛ wĩ kĩĩ bido a kɔa ɔdzɛ bido nɛ bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a mɔ Paulo mɔ Barnaba kayite.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Lɛmɛ fɔtɔ banyanɛ kĩĩ kahɔ nɛ ɔmatɔ a kamɛ lɔkɔ gɛlɛɛlɛ, bɛlɛ kalɛ boe Ɔlate akũ mɔ kɔbɛ̃. Ade ɛnyɛ ye kawɛ ɛtsa ɛfɔ̃ bɛkɛna awãwã mɔ nsɛntsɛlɛni fɔtsa pii a.
3 Entretanto, demoraram-se ali muito tempo, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Fɔyaya kĩ bati nɛ ɔmatɔ a kamɛ sɛ̃ nɛ kutsu nviã kamɛ, badi tomɔ Yudafɔ a ade badi lɛmɛ tomɔ fɔtɔ banyanɛ a.
4 Mas dividiu-se o povo da cidade: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 — ausente —
5 E, como surgisse um tumulto dos gentios e judeus, associados com as suas autoridades, para os ultrajar e apedrejar,
6 — ausente —
6 sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia e circunvizinhança,
7 Ade bɛnalɛ Kalɛ Wĩ a nɛ awã a.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Kĩ biwo Listra a bɛmɔ́ onyole odi kĩ eveliveli. Kito nɛ ye lɛmawi ɛtápuli eyidza ɛtsã da.
8 Em Listra, costumava estar assentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, o qual jamais pudera andar.
9 Edzi nɛ awã ɛkatse fɔlɛtsa a kĩ Paulo kalɛ a. Kĩ Paulo mɔ eyi ɔsũ kĩ oti kĩĩ tɛ edo kĩ baapuli bɛtsa ye sũ ni,
9 Esse homem ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos e vendo que possuía fé para ser curado,
10 ɛdã ɔsɔnɛ a koee ade ɛlɛ kɔɔba kĩ, “Yidza kadza ɔkpalɛ!” Onyole kĩĩ ta eyidza ade edo kato katɛ̃ awɛ a.
10 disse-lhe em alta voz: Apruma-te direito sobre os pés! Ele saltou e andava.
11 Kĩ bati a kĩ bɛdzɛ̃ nɛ awã batse kalɛ a mɔ́ lɛtsa a kĩ Paulo kɛna a, bɛbɔa fɔwɔla nɛ Likaonia tide kamɛ kĩ, “Baviɔ̃ banɛ, bɛka bɛya ndɛ batidziwa aye nɛ boe kayite!”
11 Quando as multidões viram o que Paulo fizera, gritaram em língua licaônica, dizendo: Os deuses, em forma de homens, baixaram até nós.
12 Foesũ bite Barnaba dĩ kĩ Zeus. Bite Paulo lɛmɛ kĩ Herme, kitonɛkĩ ade ye lɛdza ɛkalɛ kɔdzɛla a.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque era este o principal portador da palavra.
13 Adeke Zeus oviɔ̃late a kĩ ye kuviɔ̃la kpale dza nɛ ɔmatɔ ɔbaɛ̃ a, nakpã banantsue ɛbɔɛ flawasi lɛka lɛmɛ ɛyamɛna nɛ ɔmatɔ a kɔbã onyukpɛ̃ kĩ bayaabɔa afɔliɛ bɛkpa fɔtɔ banyanɛ a.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para junto das portas touros e grinaldas, queria sacrificar juntamente com as multidões.
14 Kĩ Paulo mɔ Barnaba nu lɛtsa kĩ bati a wɛ kĩ bakɛna a, bɛyɛlɛ be akũ tɛtadiɛ. Foesũ biwula atsɛ biwo nɛ bati a kamɛ, bɛbɔa fɔwɔla kĩ,
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas vestes, saltaram para o meio da multidão, clamando:
15 “Nda amɛ, nde sũ miakɛna fukĩĩ odu? Boe malo batidziwa bɔanɛ ndɛ mi aye. Bɔya nɛ awĩ kĩ bɔkɔa kalɛ wĩ a bɔma mi. Mifɔ̃ fɔtsa a kĩ fɔlá kayɔ kakɛna lɔkɔa midani mimu Baguma kĩ edzi nkpã a. Ade ye lɛkɛna tite mɔ ode, mpo mɔ fɔtsa a kĩ fudeĩ nɛ foe kamɛ a flee a!
15 Senhores, por que fazeis isto? Nós também somos homens como vós, sujeitos aos mesmos sentimentos, e vos anunciamos o evangelho para que destas coisas vãs vos convertais ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que há neles;
16 Kɔkɔɛ a ɛnyɛ anɛ nɛ batidziwa flee akũ ɛfɔ̃ bɛkakɛna lɛtsa a kĩ bawɛ a.
16 o qual, nas gerações passadas, permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos;
17 Lɛmɛ ebuki yanyɛ ye fɔkɛlatsa katsa boe kĩ fɔatsa kĩ nuwĩ edzi nkpã. Lɔkɔ nyɛ lɔkɔ fɔtsa deĩ kĩ fɔakai boe ye tudzuma wĩ a. Yakpa boe oni lɔkɔ nyɛ lɔkɔ, fudutsa nɛ lɔkɔ wĩ akũ, funitsã mɔ kawɔlɛ lɛmɛ.”
17 contudo, não se deixou ficar sem testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando-vos do céu chuvas e estações frutíferas, enchendo o vosso coração de fartura e de alegria.
18 Titɔ kĩ bɛlɛ fɔlɛtsa kĩĩ lɔmɔ malo ni, fɔna ɔsĩ fɔmɔ bati a fɔ̃ afɔliɛ kabɔa kakpa be.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram as multidões de lhes oferecerem sacrifícios.
19 Ade Yudafɔ badi to Antiokia nɛ Pisidia, mɔ Ikonio bɛyadani bati a adzuni a. Bɛfɔ̃ bɛtalɛ Paulo boe bɛvɛlɛ ye bɛnɛmɛna nɛ ɔmatɔ a kamɛ nɛ kĩ bɛkɔna kĩ eku sũ.
19 Sobrevieram, porém, judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões e apedrejando a Paulo, arrastaram-no para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Lɛmɛ kĩ batɛ badonɛ a yatsɛna nɛ ye akũ a, eyidza ɛdza ade emuniki ɛnaa ɔmatɔ a kamɛ a. Kĩ kade nyina a, bɛmɔ Barnaba bɛdzakũ bɛnaa Derbe.
20 Rodeando-o, porém, os discípulos, levantou-se e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu, com Barnabé, para Derbe.
21 Paulo mɔ Barnaba de lɛtsã nɛ Kalɛ Wĩ a akũ nɛ Derbe, ade bɛna batɛ badonɛ pii nɛ awã a. Bimuniki bito awã bɛnaa Listra, Ikonio mɔ Antiokia nɛ Pisidia.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio, e Antioquia,
22 Awã na bɛdɛ batɛ badonɛ a, bido be kɔbɛ̃ lɛmɛ kĩ bidi ɔnɔkɔali nɛ be katɛkado kamɛ. Ade bibi be lɛmɛ kĩ, “Kɛnɛ kĩ bɔtsã lubo kamɔ pii kamɛ fɔmɔ bɔawo nɛ Baguma lɛgãkanyakɔ̃ a kamɛ.”
22 fortalecendo a alma dos discípulos, exortando-os a permanecer firmes na fé; e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no reino de Deus.
23 Ade ke Paulo mɔ Barnaba pau lɔtɔ banyanɛ bɛkpa asɔli adi nyɛ adi a. Bɛtsã mpaɛbɔ mɔ onukpɛ̃ kasui kamɛ bɛkɔa be bido nɛ boe Ɔlate a kĩ bɛtɛ bido a awɛ.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Ade kĩ bimini nɛ Pisidia tɛmatɔ kamɛ biyua a, bɛdani bɛnaa Pamfilia tite kamɛ.
24 Atravessando a Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 Bɛlɛ kalɛ wĩ a nɛ Perge fɔmɔ bɛtɛ̃ bɛnaa Atalia.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália
26 Ade awã binyina mpo bɛnaa Antiokia, awã kĩ bɛnya lɔtɔ bɛkɔa be bido nɛ Baguma awɛ kamɛ nɛ adzuma a kĩ bɛkɛna biyua finyaa a.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que haviam já cumprido.
27 Kĩ biwo Antiokia a, bɛkpɔta batɛ badonɛ a flee nɛ awã, bɛbɔa be osi akũ amandiɛ. Ade bibi be fɔtsa flee a kĩ Baguma kɛna ɛtsãmɛna be akũ mɔ ayekĩ ebinya katɛkado osi ɛkpa bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a.
27 Ali chegados, reunida a igreja, relataram quantas coisas fizera Deus com eles e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Bidzi nɛ batɛ badonɛ nɛ Antiokia sɛkɛ̃ owi buna kɔlaa.
28 E permaneceram não pouco tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.