Atos 13

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Baguma onukpɛ̃ banyɛnɛ mɔ fɔtsa batsanɛ badi na nɛ batɛ badonɛ a kamɛ nɛ Antiokia. Ade be nyɛ Barnaba mɔ Simeon kĩ bavɛ Oti Ɔɔwa, Lukio kĩ eto Kirene tite akũ, Manahen kĩ bɛmɔ Lɛgã Herodes bɛdɔɔla nɛ be tibisɛ̃ kamɛ, mɔ Saulo.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Kĩ bɛna nɛ awã bɛkamu boe Ɔlate, bɛkasui onukpɛ̃ lɛmɛ a, Hũhũ Kpalɛwa bi be kĩ, “Minyɛ Barnaba mɔ Saulo miyi lite lɔkɔa bɛnaakɛna adzuma a kĩ foesũ nvɛ be a.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Nɛ foesũ bisui onukpɛ̃ bɛbɔa mpaɛ, bite awɛ nɛ be akũ ade bɛnyɛ be osi a.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Kĩ Hũhũ Kpalɛwa lido be sũ ni, bɛnaa ɔmatɔ a kĩ bavɛ Seleukia kamɛ. Awã na bidzi ɔkɔlɔ binyina bɛnaa Kipro tite kĩ mui tsua bisinya te a akũ.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Kĩ biwo Salami ɔmatɔ kamɛ a, bɛnalɛ Baguma Kalɛ Wĩ nɛ Yudafɔ fɔtsɛnakɔ̃. Yohanes Marko lɛmɛ tomɔ be ndɛ be obumɛnanɛ aye.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Kĩ bɛtsã mpo akũ bɛnawo Pafo ɔmatɔ a kamɛ a, bɛtsɛlamɔ Yudani odi kĩ yaveli tɔɔta. Bavɛ ye kĩ Yesuobi, ade ɛbɔɛ ye akũ kĩ ɛnyɛ onukpɛ̃ ɔnyɛnɛ a.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Ɔwanɛ kĩĩ mɔ tite a akũ ɔdãnɛ kĩ bavɛ Sergio Paulo nyɛ bakɔba. Abãã ɔnɔkɔɛ̃ kĩĩ tsua linebi. Ɛvɛ Barnaba mɔ Saulo bɛnaa ye awã kitonɛkĩ ɛwɛ kĩ yatse Baguma fɔlɛtsa a.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Lɛmɛ kĩ bɛnaa awã a, ɔwanɛ a kĩ babuki kavɛ Elima nɛ Griki tide kamɛ a, tɛ atsindze mɔ be. Ɛwɛ kĩ yadani ɔnɔkɔɛ̃ a adzuni nɛ lɛtsa a kĩ Saulo mɔ Barnaba lɛ a akũ.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 — ausente —
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 — ausente —
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Dã, boe Ɔlate aavɛlɛ nɔ sɔtɔ finyaakĩĩ. Yaafɔ̃ oku anɛ, ade ɔláabuki ɔmɔ́ suwa kɛnaawo lɔkɔ lidi a.”
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Kĩ abãã ɔnɔkɔɛ̃ kĩĩ mɔ́ lɛtsa a kĩ lɛya a, ɛtɛ edo kitonɛkĩ fɔtsa katsa nɛ boe Ɔlate kalɛ wĩ a akũ kɛna ye wãwã paa.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Ke liti a, Paulo mɔ bikĩ bitomɔ ye a wo nɛ ɔkɔlɔ kamɛ bito Pafo bɛnaa Perge ɔmatɔ a kĩ edeĩ nɛ Pamfilia tite kamɛ. Ade awã mɔ Yohanes Marko dzakũ ɛfɔnɛ be emuniki ɛnaa Yerusalem a.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Kĩ bito Perge a, bɛyawo Antiokia kĩ edeĩ nɛ Pisidia. Nɛ Kawɛya Luwi akũ a ni, bɛnaa Yudafɔ katsɛnakɔ̃ a bɛnadzi nɛ bati a kamɛ.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Ade kĩ bɛkã fɔlɛtsa nɛ Mose mbla, mɔ Baguma onukpɛ̃ banyɛnɛ tuvoli kamɛ biyua a, katsɛnakɔ̃ banɔkɔɛ̃ a bi be kĩ, “Nwaɛ̃ amɛ, ntɛ mideĩ kadi kĩ míalɛ mido boe kɔbɛ̃ ni, osi waa, milɛ faa.”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Ade Paulo yidza ɛdza ete be awɛ ɛlɛ kĩ, “Nwaɛ̃ Israelfɔ mɔ mi a kĩ minyɛ́ Israelfɔ lɛmɛ miasum Baguma a, mitse katse wĩ!
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Israelfɔ Baguma lɛpau boe bawanyɔ, ade ɛkɛna be ɔmaĩ kpale nɛ lɔkɔ a kĩ bɛnya banɔvɔɛ̃ nɛ Egipte a. Ye mɔawɛ lɛnyɛ be etomɛna Egipte tɛsate kamɛ mɔ ye kɔbɛ̃.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Ade ɛdãmɛna be akũ futeli tɛna flee nɛ lɔkɔ a kĩ bɛna nɛ kɔsa kamɛ a.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Ɛwɔla fude evũkɔnɔ bati nɛ Kanan tite akũ, ade ɛkɔa te ɛkpa Israelfɔ kĩ tɛnya be adzapadiɛ a.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Fukĩĩ flee ya nɛ ndɛ futeli ɔha ɛna mɔ aduenum kamɛ.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Bivia ye kĩ edzina lɛgã ɛkpa be, ade Baguma pau Saulo, kĩ ɛnyɛ Kis obi ɛkpa be a. Eto Benyamin kasinu a kamɛ, ade ɛnya lɛgã futeli tɛna flee a.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Lɛmɛ Baguma dzɛla ye nɛ lukpo a akũ, ade ɛkɔa Dawid ɛkɛna lɛgã a. Ade lɛtsa a kĩ Baguma lɛ nɛ ye akũ nyɛ kĩ, ‘Yese obi Dawid nyɛ oti kĩ yĩ ɔwɔlɛ awɛ, kitonɛkĩ yaakɛna nɛ yĩ kawɛ akũ.’
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 “Ade Dawid kasinu a kamɛ Baguma nyɛ Ɔtɛnɛ a kĩ ɛnyɛ Yesu ɛkpa Israelfɔ ndɛ ayekĩ ɛlɛ eyi a.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Fɔmɔ Yesu aayi ye adzuma kayɔ a, Yohanes mui ɔwɔlanɛ a de lɛtsã ebi bati Israelfɔ flee kĩ bɛdani tɔwɔlɛ kamɛ lɔkɔa bɛtɛ mui kawɔla amaniɛ.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Kĩ Yohanes aawũna ye adzuma kakɛna a, evia bati a kĩ, ‘Mikɔna kĩ yĩ nyɛ Oti a Kĩ Bɛbɔa Tɔdɔ̃ a mbɔɛɛ? Oowo! Lɛmɛ etomɛna yĩ nɛ liti yaya, ade ntáfɛta kĩ mawũnya mpabua nɛ ye abɔa malo a.’
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 “Nwaɛ̃ amɛ Israelfɔ, Abraham babi mɔ bawa, mɔ mi a kĩ minyɛ́ Yudafɔ lɛmɛ miasum Baguma, bɛkɔa katɛ fɔlɛtsa kĩĩ bɛma boe flee.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Nɛ ayekĩ bikĩ bideĩ nɛ Yerusalem mɔ be banɔkɔɛ̃ a tányi kĩ ye nyɛ Ɔtɛnɛ, ĩye binu Baguma onukpɛ̃ banyɛnɛ fɔlɛtsa a kĩ bakã nɛ Kawɛya Luwi lidi nyɛ lidi akũ kayɔ sũ ni, fɔlɛtsa a ya nɛ foe kamɛ lɔmɔ, ade bɛkɔ ye kɔtɔ a.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Titɔ kĩ bɛtámɔ tɔkpa tidima nɛ ye akũ malo ni, bɛkɔ ye kɔtɔ ade bɛfɔ̃ Pilato kpa osi bɛkɔ ye a.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Ade kĩ bɛkɛna lɛtsa nyɛ lɛtsa biyua ndɛ ayekĩ Katsɛlɛ Kpalɛwa a lɛ eyi nɛ ye akũ a, bɛnyɛ ye nɛ asendua akũ bɛnabila nɛ linikɛ kamɛ.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Lɛmɛ Baguma dzɛla ye etomɛna kanɔkpa ebuki edzi nkpã.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Nɛ fuwi pii na kamɛ ni, ɛnyɛ ye akũ ɛtsa bikĩ bɛmɔ ye bɛtsã bito Galilea bɛnaa Yerusalem. Ade be nyɛ ye adansifɔ bɛkpa Israelfɔ finyaakĩĩ a.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 — ausente —
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 — ausente —
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Ade lɛtsa a kĩ Baguma lɛ eyi nɛ ye kadzɛla katomɛna kanɔkpa nyɛ kĩ ye sukɛna lɛláavɔ̃ nɛ linikɛ kamɛ da. Baguma lɛ kĩ,
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Ebuki ɛlɛ nɛ Dawid ɔnɔ bɛbã kamɛ kĩ,
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 “Kĩ Dawid kɛna nɛ Baguma fɔwɛtsa akũ lɔkɔ a kĩ edzi nkpã eyua a, eku bɛbɔɛ ye bibila nɛ ye bawanyɔ ɔwɛ̃, ade ɛvɔ̃ nɛ linikɛ kamɛ lɛmɛ a.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Lɛmɛ oti a kĩ Baguma dzɛla etomɛna kanɔkpa a sukɛna távɔ̃ nɛ linikɛ kamɛ.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 “Nwaɛ̃ amɛ, bɔwɛ kĩ minyi kĩ fɔtsɛ̃ Yesu akũ mɔ bide lɛtsã nɛ Baguma tɔkpa kakɔakate a bɛkpa mi.
38 — ausente —
39 Odi nyɛ odi kĩ yaatɛ Yesu edo ni, Baguma aabɔɛ ye kĩ ɛnya ɔtɔbɛ. Ade fukĩĩ Mose mbla a tápuli ɛkɛna a.
39 — ausente —
40 Foesũ midã kadã wĩ ayekĩ Baguma onukpɛ̃ banyɛnɛ fɔlɛtsa a kĩ bɛlɛ biyi a lɛlaaya nɛ mi akũ.
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Kitonɛkĩ Baguma lɛ kĩ,
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Kĩ Paulo mɔ Barnaba adzakũ nɛ katsɛnakɔ̃ a, bati a bi be kĩ bibuki bɛya nɛ Kawɛya Luwi a kĩ laayaa akũ, lɔkɔa bɛyaaabi be fɔlɛtsa a bibu.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Kĩ bɛpansam nɛ katsɛnakɔ̃ a, Yudafɔ pii mɔ bikĩ bɛdani bɛkɛna Yudafɔ bavila Baguma lɛmɛ a, tomɔ Paulo mɔ Barnaba. Fɔtɔ banyanɛ a dɛ be kĩ bɛdza pintii nɛ Baguma kɔnyakamɔ a kĩ edeĩ ɛkpa be a sũ.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Nɛ Kawɛya Luwi lɛyade akũ a, kite sukuloo ɔmatɔ a flee yabɔa obũ nɛ katsɛnakɔ̃ a kĩ batse boe Ɔlate kalɛ a.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Kĩ Yudafɔ banɔkɔɛ̃ a mɔ́ bati lidede kĩĩ odu nɛ katsɛnakɔ̃ a, anɛ bɛɛlɛ be. Bɛvɛlɛ fɔlɛtsa mɔ Paulo nɛ lɛtsa a kĩ de ɛlɛ a akũ ade bivũna ye a.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Lɛmɛ Paulo mɔ Barnaba lɛ kɔdzɛla mɔ kɔbɛ̃ kĩ, “Kɛnɛ kĩ bɔnya lɔtɔ bubi mi Yudafɔ Baguma kalɛ kĩĩ. Lɛmɛ kĩ misĩ ke kĩ mitákpɔla mikpa nkpã kĩ ɛla kawũna a sũ ni, bɔkɔa ke bɔama bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Kitonɛkĩ ade ɔlɛdo kĩ Baguma kpa boe kĩ,
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Kĩ bikĩ bɛnyɛ́ Yudafɔ a nu fɔlɛtsa kĩĩ a, kawɔlɛ de be, ade bimu boe Ɔlate kalɛ a. Ade bikĩ Baguma pau kĩ bɛna nkpã kĩ ɛlá kawũna a, dani bɛkɛna batɛ badonɛ a.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Baguma Kalɛ a gba nɛ tite a na flee akũ.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Lɛmɛ Yudafɔ a fɔ̃ batsole badi kĩ obu deĩ nɛ be akũ kĩ basum Baguma lɛmɛ, mɔ ɔmatɔ banɔkɔɛ̃ a biyidza bɛdza nɛ Paulo mɔ Barnaba akũ, ade bɛblɔmɛna be nɛ be kayite a.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Ade kĩ Paulo mɔ Barnaba anɛ nɛ ɔmatɔ a kamɛ a, bɛkpa be abɔa kudu biko ɔmatɔ a bɛkɔa batsa kĩ bisĩ be. Ke liti a, bɛdzakũ bɛnaa Ikonio.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Kawɔlɛ de batɛ badonɛ nɛ Antiokia ade Hũhũ Kpalɛwa a lɛmɛ yi be kamɛ paa a.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.