Atos 12

Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ, Lɛgã Herodes pi batɛ badonɛ a badi kĩ bɛkɔ be.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Ɛfɔ̃ bɛkɔ Yakobo kĩ ɛnyɛ Yohanes ɔwaɛ̃ a mɔ lɛpamɛ.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Kĩ ɛmɔ kĩ kawɔlɛ de Yudafɔ a sũ ni, ɛfɔ̃ bipi Petro lɛmɛ. Ɛkɛna foe nɛ Abodoo Kĩ Ɛtáyila Fuwi Kanya a kamɛ.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Bɛkɔa ye bido nɛ kɔla kamɛ, awã kĩ sodzafɔ ɛna ɛna na nɛ kutsu ɛna kamɛ kavɛmɛna akũ kadzɔlɛ ye akũ. Herodes nhihiɛ nyɛ kĩ yaakɔa ye ɛkpa kanade a bɛdzɛmɔ ye ntɛ bɛnya Wuda Katɛ̃ Luwi a biyua.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Foesũ sodzafɔ a kadzɔlɛ ye akũ kadzɔlɛ wĩ nɛ kɔla a kamɛ. Lɛmɛ batɛ badonɛ a kabɔa mpaɛ nɛ ye lɔlɔ kakpa Baguma mɔ ɔsĩ mɔ ɔsĩ.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Lɛnyɛ a kĩ ke kade kanyina kamɛ Herodes aakɔa Petro ɛkpa bati a, Petro waa tida nɛ sodzafɔ nviã kayite. Bido ye nkɔsɔnkɔsɔ nviã ade sodzafɔ bɛbã dzɛ̃ nɛ opunu liti badzɔlɛ kɔla akũ a.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Deedimɔapɛ ɔhaĩ odi mɔanɛ nɛ kɔla a kamɛ. Ade ke ode Baguma fɔtɔ ɔnyanɛ odi nɛ ɛdza nɛ Petro ɔwɛ̃ a. Ɛbɔa Petro nɛ lɔbɔtɛɛ enyina ye, ade ebi ye kĩ, “Yidza mɔatsɛ!” Lɛtalɛta nkɔsɔnkɔsɔ a nɛ́ nɛ ye akpɔ ɛtɔ nɛ tite.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Ade ode fɔtɔ ɔnyanɛ a bi ye kĩ, “Bɔɛ nɔ tɛtadiɛ, kado nɔ mpabua lɛmɛ.” Petro kɛna foe lɔmɔ, ade ode fɔtɔ ɔnyanɛ a buki ɛlɛ kĩ, “Bɔɛ nɔ atadiɛ kpale katsa akũ katomɔ yĩ.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Foesũ Petro tomɔ ye bɛnɛ nɛ kɔla a kamɛ. Ɛtányi ntɛ lɛtsa a kĩ ode fɔtɔ ɔnyanɛ a kakɛna a nyɛ ɔnɔkɔali, mbom ɛkɔna kĩ kɔda kamɛ fɔanɛ.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Bɛtɛ̃ kawũ banɔnɛ katsu katɔnyade mɔ kayade a kĩ badzɔlɛ tunyukpɛ̃ akũ a. Kĩ biwo fɔbɔtsaɛ onyukpɛ̃ a kĩ babinya kawo nɛ ɔmatɔ kamɛ a, onyukpɛ̃ a mɔawɛ binya nɛ ye akũ akũ ade bɛtɛ̃ a. Kĩ bɛnaa lɔtɔ sukuloo a, Baguma ode fɔtɔ ɔnyanɛ a dzakũ ɛfɔnɛ ye.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Kĩ anɛ kamɛ kpalɛ Petro a, ɛyanyi lɛtsa a kĩ lɛya nɛ ye akũ, ade ebi ye akũ kĩ, “Finyaakĩĩ, mmɔ́ kĩ ɔnɔkɔali fɔanɛ. Boe Ɔlate do ye ode fɔtɔ ɔnyanɛ kĩ ɛyaanyɛ yĩ etomɛna Herodes awɛ kamɛ mɔ lɛtsa a kĩ Yudafɔ hihiɛ kĩ baakɛna yĩ a kamɛ!”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Kĩ ɛmɔ lɛtsa a kĩ lɛya nɛ ye akũ a, ɛdzakũ ɛnaa Maria kĩ ɛnyɛ Yohanes Marko ɔma awã. Bati pii tsɛna nɛ awã bɛkabɔa mpaɛ.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Ade kĩ Petro dza ɛkabɔa kanya opunu a, katsolebi abawa kĩ bavɛ Roda yabinya kɔla a.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Kĩ eyi Petro odo ɔsũ a, kawɔlɛ de ye paa, foesũ ɛtábinya opunu a, mbom ewula atsɛ ɛnakpa bati a kanyi kĩ Petro dzɛ̃ nɛ opunu liti.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Bati a tátɛ bido foesũ bibi ye kĩ, “Kamɔ aamɔ mbɔɛɛ?” Lɛmɛ kĩ ɛdzɛmɛna kalɛ kĩ nuwĩ fɔanɛ sũ ni, bibi be akũ kĩ, “Ɔsa fɔ́anya ye Baguma ode fɔtɔ ɔnyanɛ.”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Lɔkɔa na flee Petro dzɛmɔ opunu a kabɔa. Kĩ bibinya opunu bɛmɔ́ ye a, akũ dzuli be.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Ete be awɛ kĩ bɛkɛna dĩĩ, ade ebi be ayekĩ boe Ɔlate nyɛ ye etomɛna kɔla a kamɛ a. Ebi be kĩ, “Mibi Yakobo mɔ batɛ badonɛ nkaɛ a lɛtsa a kĩ lɛya a.” Ke liti a, ɛdzakũ nɛ awã ɛnaa kakɔ bɛbã.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Kĩ kade nyina, kukũtila mɔ ɔtutũ kpale wo nɛ sodzafɔ a kamɛ nɛ kawakɔ̃ a, ade bɛkavia be akũ kĩ, “Ndia koũ Petro tsã?”
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Kĩ Herodes wɛ Petro kayɛla evia a, ɛfɔ̃ bipi sodzafɔ a bivia be onukpɛ̃ kamɛ tuwuli. Ɛkɔ be kɔtɔ ɛfɔ̃ bɛkɔ be.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Lɔkɔ a na kamɛ Herodes na kalɔkpa nɛ Tirofɔ mɔ Sidomfɔ akũ. Foesũ bɛkɛna ɔmɔa bɛya nɛ ye sɛkɛ̃. Bɛnya lɔtɔ bɛnamɔ Blasto, kĩ ɛnyɛ Herodes tɔtɔ akũ ɔdãmɛnanɛ, kĩ eke Herodes aduli ɛkpa be. Bɛwɛ kĩ tɛmatɔ nviã a tɛkɛna ɔmɔa mɔ Herodes, kitonɛkĩ ye tite akũ bana funitsã katomɛna.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Nɛ luwi a kĩ Herodes yi ɛkpa be akũ a, edo ye fɔgãtsa edzi nɛ ye lɛgãkpo akũ, ade ɛkabi ɔmaĩ a fɔlɛtsa a.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Nɛ ye kɔdzɛla kawũna kamɛ a, bati a mu ye mɔ fɔwɔla bɛlɛ kĩ, “Fukĩĩ kɔ̃ nnɛ́ otidziwa lamɛna kɔdzɛla kalɛ. Baguma Kpale lamɔ kɔdzɛla kalɛ!”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Deedimɔapɛ ode fɔtɔ ɔnyanɛ yabɔa Herodes emuni, kitonɛkĩ ɛtákpa Baguma obu. Ewo batsɛ bɛba ye kamɛ kamɛ, ade ke eku a.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ Baguma kalɛ a gba nɛ fɔkɔ pii, ade batɛ badonɛ a lɛmɛ pɔ bibu a.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Kĩ Barnaba mɔ Saulo yua be adzuma a kĩ bido be a, bɛdzakũ nɛ Yerusalem ade bɛkpã Yohanes Marko bibumɔ be akũ a.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.