Atos 12
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NVT
1 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ, Lɛgã Herodes pi batɛ badonɛ a badi kĩ bɛkɔ be.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Ɛfɔ̃ bɛkɔ Yakobo kĩ ɛnyɛ Yohanes ɔwaɛ̃ a mɔ lɛpamɛ.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Kĩ ɛmɔ kĩ kawɔlɛ de Yudafɔ a sũ ni, ɛfɔ̃ bipi Petro lɛmɛ. Ɛkɛna foe nɛ Abodoo Kĩ Ɛtáyila Fuwi Kanya a kamɛ.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Bɛkɔa ye bido nɛ kɔla kamɛ, awã kĩ sodzafɔ ɛna ɛna na nɛ kutsu ɛna kamɛ kavɛmɛna akũ kadzɔlɛ ye akũ. Herodes nhihiɛ nyɛ kĩ yaakɔa ye ɛkpa kanade a bɛdzɛmɔ ye ntɛ bɛnya Wuda Katɛ̃ Luwi a biyua.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Foesũ sodzafɔ a kadzɔlɛ ye akũ kadzɔlɛ wĩ nɛ kɔla a kamɛ. Lɛmɛ batɛ badonɛ a kabɔa mpaɛ nɛ ye lɔlɔ kakpa Baguma mɔ ɔsĩ mɔ ɔsĩ.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Lɛnyɛ a kĩ ke kade kanyina kamɛ Herodes aakɔa Petro ɛkpa bati a, Petro waa tida nɛ sodzafɔ nviã kayite. Bido ye nkɔsɔnkɔsɔ nviã ade sodzafɔ bɛbã dzɛ̃ nɛ opunu liti badzɔlɛ kɔla akũ a.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Deedimɔapɛ ɔhaĩ odi mɔanɛ nɛ kɔla a kamɛ. Ade ke ode Baguma fɔtɔ ɔnyanɛ odi nɛ ɛdza nɛ Petro ɔwɛ̃ a. Ɛbɔa Petro nɛ lɔbɔtɛɛ enyina ye, ade ebi ye kĩ, “Yidza mɔatsɛ!” Lɛtalɛta nkɔsɔnkɔsɔ a nɛ́ nɛ ye akpɔ ɛtɔ nɛ tite.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Ade ode fɔtɔ ɔnyanɛ a bi ye kĩ, “Bɔɛ nɔ tɛtadiɛ, kado nɔ mpabua lɛmɛ.” Petro kɛna foe lɔmɔ, ade ode fɔtɔ ɔnyanɛ a buki ɛlɛ kĩ, “Bɔɛ nɔ atadiɛ kpale katsa akũ katomɔ yĩ.”
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Foesũ Petro tomɔ ye bɛnɛ nɛ kɔla a kamɛ. Ɛtányi ntɛ lɛtsa a kĩ ode fɔtɔ ɔnyanɛ a kakɛna a nyɛ ɔnɔkɔali, mbom ɛkɔna kĩ kɔda kamɛ fɔanɛ.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Bɛtɛ̃ kawũ banɔnɛ katsu katɔnyade mɔ kayade a kĩ badzɔlɛ tunyukpɛ̃ akũ a. Kĩ biwo fɔbɔtsaɛ onyukpɛ̃ a kĩ babinya kawo nɛ ɔmatɔ kamɛ a, onyukpɛ̃ a mɔawɛ binya nɛ ye akũ akũ ade bɛtɛ̃ a. Kĩ bɛnaa lɔtɔ sukuloo a, Baguma ode fɔtɔ ɔnyanɛ a dzakũ ɛfɔnɛ ye.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Kĩ anɛ kamɛ kpalɛ Petro a, ɛyanyi lɛtsa a kĩ lɛya nɛ ye akũ, ade ebi ye akũ kĩ, “Finyaakĩĩ, mmɔ́ kĩ ɔnɔkɔali fɔanɛ. Boe Ɔlate do ye ode fɔtɔ ɔnyanɛ kĩ ɛyaanyɛ yĩ etomɛna Herodes awɛ kamɛ mɔ lɛtsa a kĩ Yudafɔ hihiɛ kĩ baakɛna yĩ a kamɛ!”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Kĩ ɛmɔ lɛtsa a kĩ lɛya nɛ ye akũ a, ɛdzakũ ɛnaa Maria kĩ ɛnyɛ Yohanes Marko ɔma awã. Bati pii tsɛna nɛ awã bɛkabɔa mpaɛ.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Ade kĩ Petro dza ɛkabɔa kanya opunu a, katsolebi abawa kĩ bavɛ Roda yabinya kɔla a.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Kĩ eyi Petro odo ɔsũ a, kawɔlɛ de ye paa, foesũ ɛtábinya opunu a, mbom ewula atsɛ ɛnakpa bati a kanyi kĩ Petro dzɛ̃ nɛ opunu liti.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Bati a tátɛ bido foesũ bibi ye kĩ, “Kamɔ aamɔ mbɔɛɛ?” Lɛmɛ kĩ ɛdzɛmɛna kalɛ kĩ nuwĩ fɔanɛ sũ ni, bibi be akũ kĩ, “Ɔsa fɔ́anya ye Baguma ode fɔtɔ ɔnyanɛ.”
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Lɔkɔa na flee Petro dzɛmɔ opunu a kabɔa. Kĩ bibinya opunu bɛmɔ́ ye a, akũ dzuli be.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Ete be awɛ kĩ bɛkɛna dĩĩ, ade ebi be ayekĩ boe Ɔlate nyɛ ye etomɛna kɔla a kamɛ a. Ebi be kĩ, “Mibi Yakobo mɔ batɛ badonɛ nkaɛ a lɛtsa a kĩ lɛya a.” Ke liti a, ɛdzakũ nɛ awã ɛnaa kakɔ bɛbã.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Kĩ kade nyina, kukũtila mɔ ɔtutũ kpale wo nɛ sodzafɔ a kamɛ nɛ kawakɔ̃ a, ade bɛkavia be akũ kĩ, “Ndia koũ Petro tsã?”
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Kĩ Herodes wɛ Petro kayɛla evia a, ɛfɔ̃ bipi sodzafɔ a bivia be onukpɛ̃ kamɛ tuwuli. Ɛkɔ be kɔtɔ ɛfɔ̃ bɛkɔ be.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Lɔkɔ a na kamɛ Herodes na kalɔkpa nɛ Tirofɔ mɔ Sidomfɔ akũ. Foesũ bɛkɛna ɔmɔa bɛya nɛ ye sɛkɛ̃. Bɛnya lɔtɔ bɛnamɔ Blasto, kĩ ɛnyɛ Herodes tɔtɔ akũ ɔdãmɛnanɛ, kĩ eke Herodes aduli ɛkpa be. Bɛwɛ kĩ tɛmatɔ nviã a tɛkɛna ɔmɔa mɔ Herodes, kitonɛkĩ ye tite akũ bana funitsã katomɛna.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Nɛ luwi a kĩ Herodes yi ɛkpa be akũ a, edo ye fɔgãtsa edzi nɛ ye lɛgãkpo akũ, ade ɛkabi ɔmaĩ a fɔlɛtsa a.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Nɛ ye kɔdzɛla kawũna kamɛ a, bati a mu ye mɔ fɔwɔla bɛlɛ kĩ, “Fukĩĩ kɔ̃ nnɛ́ otidziwa lamɛna kɔdzɛla kalɛ. Baguma Kpale lamɔ kɔdzɛla kalɛ!”
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Deedimɔapɛ ode fɔtɔ ɔnyanɛ yabɔa Herodes emuni, kitonɛkĩ ɛtákpa Baguma obu. Ewo batsɛ bɛba ye kamɛ kamɛ, ade ke eku a.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Nɛ lɔkɔ a na kamɛ Baguma kalɛ a gba nɛ fɔkɔ pii, ade batɛ badonɛ a lɛmɛ pɔ bibu a.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Kĩ Barnaba mɔ Saulo yua be adzuma a kĩ bido be a, bɛdzakũ nɛ Yerusalem ade bɛkpã Yohanes Marko bibumɔ be akũ a.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.