Apocalipse 6
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs ARIB
1 Ke liti a, mmɔ́ kĩ Kavelibi a wai kɔma evũkɔnɔ a kĩ bɛkɔa bɛtalɛ ovoli a foe fɔtɔnyade. Ade nnu kĩ fɔtsa ɛna a kĩ fudzi nkpã a kamɛ fɔmɔa lɛ kɔdzɛla ndɛ ɔplala lɛkpɛnɛ kĩ, “Ya!”
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Ndã fɔkɔ ade mmɔ́ ɔpɔnkɔ ovoe odi a. Oti a kĩ edzi nɛ ye akũ a nɛɛ kɔta nɛ awɛ, ade bɛkpa ye lɛgãbɔɛ lidi a. Edzi ye ɛnɛ ndɛ kawũ akũ ɔnyanɛ aye kĩ yanaanya akũ.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Ke liti a, Kavelibi a wai kɔma kɔyade a, ade nnu kĩ fɔtsa a kĩ fudzi nkpã a fɔyade a lɛ kĩ, “Ya!”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Ɔpɔnkɔ bɛbã kĩ ɛyɔɔlɛ nɛ́. Bɛkpa oti a kĩ edzi nɛ ye akũ a kɔbɛ̃ kĩ ɛnyɛ lukudɔ nɛ tite akũ, lɔkɔa bati bɛkɔ be akũ akũ. Bɛkpa ye kɔpã kpale kudi.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Kavelibi a wai kɔma kɔlalɛde a, ade nnu kĩ fɔtsa a kĩ fudzi nkpã a fɔlalɛde a lɛ kĩ, “Ya!” Kĩ ndã fɔkɔ a, mmɔ́ ɔpɔnkɔ tũũtũ odi. Oti a kĩ edzi nɛ ye akũ a nɛɛ sɔbɔtsaɛ a kĩ bakɔa kakali fɔtsa a nɛ awɛ.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Nnu odo odi kĩ ɛnɛ́ eto fɔtsa ɛna a kĩ fudzi nkpã a kayite ɛlɛ kĩ, “Kamɔnɛ lɔɔda mɔa lɛtɛ luwi mɔa kɔtɔkase, ade fugbanɔ tsensi futukũ ɛlalɛ fɔtɛ luwi mɔa kɔtɔkase, lɛmɛ mitabula kugua mɔ waĩ kade!”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Ke liti a, Kavelibi a wai kɔma fɔnade a, ade nnu kĩ fɔtsa a kĩ fudzi nkpã a fɔnade a lɛ kĩ, “Ya!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Kĩ ndã fɔkɔ a, mmɔ́ ɔpɔnkɔ odi kĩ ye akũ la ndɛ batɔ aye. Oti a kĩ edzi nɛ ye akũ a dĩ nyɛ Wuda ade Kanɔkpade tomɔ ye nɛ liti a. Bɛkpa be kɔbɛ̃ nɛ katinya kamɛ kasɛ̃ kanade a akũ, kĩ bɛkɔa kawũkanɔ, kɔlɛ, fɔsɔ kpa mɔ bayaɛ kpa bɛkɔ bati.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Kĩ Kavelibi a wai kɔma kulode a, mmɔ́ bati a kĩ bɛkɔ, nɛ ayekĩ bide lɛtsã nɛ Baguma kalɛ a akũ, mɔ ayekĩ bidi adansiɛ nɛ ke akũ sũ a tɛkla nɛ afɔlibɔ atɛnyɛ a kayɔ.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Bɛbɔa fɔwɔla kɔɔba kĩ, “Baguma Kpale, oti kpalɛwa mɔ ɔnɔkɔalini anɛ! Lɔkɔ lɔwɔdabe koũ aadzɛmɔ tite akũ bati, lɔkɔa ɔvɛlɛ bikĩ bɛkɔ boe a sɔtɔ?”
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Bɛkpa be kamɛ odi nyɛ odi atadiɛ ovoe wulaa ade bibi be kĩ bibuki bidzi bɛwɛya sukuloo kɛnaawo lɔkɔ a kĩ baakɔa be bakɔba basumunɛ mɔ be bawaɛ̃ a kĩ baakɔ ndɛ be aye a lidede bibumɔ be, ayekĩ kakã a onukpɛ̃ aakpɔla.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Mmɔ́ Kavelibi a kĩ ɛwai kɔma kuvũde a. Tite kuna mɔ ɔsĩ mɔ ɔsĩ, ade suwa dani ndɛ lima ɔɔwɔ tsutsulitsui, odetɔ lɛmɛ dani gbãã ndɛ babɔanɛ aye a.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Fusibii ka fɔtɔ nɛ tite ndɛ ayekĩ ɔwɛ mɔ ɔsĩ awili kutse babi bũũ kawula a.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Odetɔ́ kamɛ yɛla ndɛ ɔyaɛ ovoli kĩ bibuta aye, ade bɛbɔlɛ tɔtɔ mɔ tite kĩ mui sinya a tidi nyɛ tidi nɛ te kadzakɔ̃ a.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Tite akũ fɔgã, abãã banɔkɔɛ̃, sodzafɔ banɔkɔɛ̃, asikafɔ, otumifɔ, bati flee, basate mɔ bikĩ bidzi be akũ akũ a, bɛla nɛ tite tɛkɛ mɔ tɔtɔ akũ boe tɛkɛ kamɛ.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Ade bɛbɔa fɔwɔla bibi tɔtɔ a kĩ, “Midzuli miko nɛ boe akũ, lɔkɔa mikɔla boe nɛ oti a kĩ edzi nɛ lɛgãkpo akũ a anɛ, mɔ Kavelibi a kalɔkpa onukpɛ̃.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Kitonɛkĩ be kalɔkpa luwi mɔ libe a wo ɔtɔ. Owei aapuli ɛdza nɛ de onukpɛ̃?”
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.