Salmos 104
Yesus Aqa Anjam Bole 2014 (BOJ2014) vs VC
1 E ijo qunuŋ na Tamo Koba aqa ñam soqtqai. O ijo Tamo Koba Qotei, ni tulaŋ goge koba. Ni Mandor Koba unum. Ni ñam koba ti unum.
1 Bendize, ó minha alma, o Senhor! Senhor, meu Deus, vós sois imensamente grande! De majestade e esplendor vos revestis,
2 Ni ambruq di sosai. Ni suwaŋ na kabuejunum. Tamo a gara na kabuesqas dego kere. Ni gogeq dia laŋ atem. Tamo a jagwa tal tigeltqas dego kere.
2 envolvido de luz como de um manto. Vós estendestes o céu qual pavilhão,
3 Ni ino segi tal ya baŋgaq di gereiyem. Ya baŋga di laŋ gogeq di unu. Laŋbi kalil naŋgi ino karis bul unub. Ni karis miligiq di awesonamqa jagwa na ni osi aiyeqnu.
3 acima das águas fixastes vossa morada. De nuvens fazeis vosso carro, andais nas asas do vento;
4 Ni na jagwa qariŋyeqnamqa a ino anjam osi gileqnu. Ni na minjal wau yeqnam a ino wau di ojeqnu.
4 fazeis dos ventos os vossos mensageiros, e dos flamejantes relâmpagos vossos ministros.
5 Ni na mandam torei siŋgilatem unu. Deqa mandam a loumqa keresai. Sai bole sai.
5 Fundastes a terra em bases sólidas que são eternamente inabaláveis.
6 Ni marnamqa yuwal na mandam kabutej. Deqa mandam a yuwal gara bul jigsiq soqnej. Yuwal na mana kalil kabutnjresoqnej.
6 Vós a tínheis coberto com o manto do oceano, as águas ultrapassavam as montanhas.
7 — ausente —
7 Mas à vossa ameaça elas se afastaram, ao estrondo de vosso trovão estremeceram.
8 — ausente —
8 Elevaram-se as montanhas, sulcaram-se os vales nos lugares que vós lhes destinastes.
9 Ni na mandam beli atem deqa yuwal a beli di laqaiqa keresai. Yuwal a olo bunuqna mandam kabutqa keresai dego.
9 Estabelecestes os limites, que elas não hão de ultrapassar, para que não mais tornem a cobrir a terra.
10 Ni mareqnamqa ya jumbumq na ya polyoqnsiqa mana ambleq na ururoqnsiq aiyeqnu.
10 Mandastes as fontes correr em riachos, que serpeiam por entre os montes.
11 Wagme juwaŋ naŋgi ti donki juwaŋ naŋgi ti yaq dena ya uyeqnub. Deqa naŋgi ya qarnjrosaieqnu.
11 Ali vão beber os animais dos campos, neles matam a sede os asnos selvagens.
12 Ya qalaq di ŋam unu deqa qebari naŋgi na naŋgo tal ŋam gogeq di gereiyoqnsib ŋam daniq di awooqnsib anjameqnub.
12 Os pássaros do céu vêm aninhar em suas margens, e cantam entre as folhagens.
13 O Abu Qotei, ni laŋ goge dia ino segi talq di sosimqa awa qariŋyeqnamqa manaq aiyeqnu. Iŋgi iŋgi kalil ni gereinjrem qaji dena mandam a tulaŋ maqejunu.
13 Do alto de vossas moradas derramais a chuva nas montanhas, do fruto de vossas obras se farta a terra.
14 Ni mareqnamqa ñiŋ a oqeqnaqa makau naŋgi uyeqnub. Ino siŋgila na tamo naŋgi iŋgi yageqnab melieqnaqa naŋgi oqnsib uyeqnub.
14 Fazeis brotar a relva para o gado, e plantas úteis ao homem, para que da terra possa extrair o pão
15 Naŋgi wain sil dego yageleŋoqnsib wain gereiyoqnsib uyeqnab areboleboleinjreqnu. Naŋgi ŋam oliv aqa namur dego oqnsib dena naŋgo ulatamu yanseqnab ulatamu suwaŋeqnu. Naŋgi bem sum yageleŋoqnsib bem gereiyoqnsib uyoqnsib dena naŋgo are miligi siŋgilateqnub.
15 e o vinho que alegra o coração do homem, o óleo que lhe faz brilhar o rosto e o pão que lhe sustenta as forças.
16 Awa aiyeqnaqa ŋam kalil Lebanon sawaq di unub qaji naŋgi ya koba eqnub. Ŋam di naŋgo ñam sida. Ŋam di Tamo Koba aqa segi ŋam. A segi na ŋam di yageleŋej.
16 As árvores do Senhor são cheias de seiva, assim como os cedros do Líbano que ele plantou.
17 Ŋam sida dia qebari naŋgi na naŋgo tal gereiyeqnub. Qebari qudei naŋgo kakro olekokba. Naŋgi ŋam beiq di naŋgo tal gereiyeqnub. Ŋam di naŋgo ñam pain.
17 Lá constroem as aves os seus ninhos, nos ciprestes a cegonha tem sua casa.
18 Mana kokbaq dia kaja juwaŋ naŋgi walweleqnub. Mana goge dia ma gumaj naŋgi meniŋ miligiq di ulieqnub.
18 Os altos montes dão abrigo às cabras, e os rochedos aos arganazes.
19 O Abu Qotei, ni laŋ goge dia bai gereiyem deqa wausau gaigai iga bai segi segi uneqnum. Seŋ a dego aqa bati dauryoqnsiqa gaigai aiyeqnu.
19 Fizestes a lua para indicar os tempos; o sol conhece a hora de se pôr.
20 Ni mareqnamqa sawa ambruoqnsiq qoloeqnaqa wagme naŋgi walweleqnub.
20 Mal estendeis as trevas e já se faz noite, entram a rondar os animais das selvas.
21 Laion naŋgi anjamoqnsib wagme qa ŋamooqnsib ñumoqnsib uyeqnub. Ni na iŋgi di laion naŋgi anainjreqnum.
21 Rugem os leõezinhos por sua presa, e pedem a Deus o seu sustento.
22 — ausente —
22 Mas se retiram ao raiar do sol, e vão se deitar em seus covis.
23 — ausente —
23 É então que o homem sai para o trabalho, e moureja até o entardecer.
24 O Tamo Koba Qotei, ni na iŋgi iŋgi gargekoba gereiyem deqa mandam a iŋgi iŋgi dena tulaŋ maqejunu. Ni ino segi powo na iŋgi iŋgi di gereiyem.
24 Ó Senhor, quão variadas são as vossas obras! Feitas, todas, com sabedoria, a terra está cheia das coisas que criastes.
25 Yuwal a tulaŋ kobaquja. Yuwal miligiq di qe gargekoba unub. Iga qe di sisiyqa keresai. Qe kokba ti qe kiñilala ti yuwal miligiq di unub.
25 Eis o mar, imenso e vasto, onde, sem conta, se agitam animais grandes e pequenos.
26 Qobuŋ naŋgi yuwalq di gile beeqnub. Ni na qe tulaŋ kokba gereinjrem deqa naŋgi yuwal miligiq di alaŋeqnub.
26 Nele navegam as naus e o Leviatã que criastes para brincar nas ondas.
27 Wagme ti tamo ti kalil naŋgi mamnjreqnaqa bati deqa naŋgi ni qa tariŋeqnub. Di kiyaqa? Ni na naŋgi iŋgi anainjrqajqa deqa.
27 Todos esses seres esperam de vós que lhes deis de comer em seu tempo.
28 Ni na naŋgi iŋgi anainjreqnam naŋgi uyeqnab menetnjreqnu. Ni na naŋgi ñoro bole bole enjreqnam naŋgi kere na unub.
28 Vós lhes dais e eles o recolhem; abris a mão, e se fartam de bens.
29 — ausente —
29 Se desviais o rosto, eles se perturbam; se lhes retirais o sopro, expiram e voltam ao pó donde saíram.
30 — ausente —
30 Se enviais, porém, o vosso sopro, eles revivem e renovais a face da terra.
31 Tamo Koba Qotei aqa ñam ti aqa riaŋ ti bati gaigai soqneme. A aqa wau kalil qa areboleboleiyeme.
31 Ao Senhor, glória eterna; alegre-se o Senhor em suas obras!
32 Qotei na mandam koqyeqnaqa mandam a reŋgiŋeqnu. A aqa baŋ manaq di ateqnaqa manaq dena ŋam qurem oqeqnu.
32 Ele, cujo olhar basta para fazer tremer a terra, e cujo contato inflama as montanhas.
33 E ŋambile sosiyqa bati deqa e Tamo Koba Qotei qa louoqnqai. E ijo Qotei qa louoqnsiy aqa ñam soqtoqnsiy dena gilsiy gilsiy e moiqai.
33 Enquanto viver, cantarei à glória do Senhor, salmodiarei ao meu Deus enquanto existir.
34 E Tamo Koba Qotei qa tulaŋ areboleboleibeqnu deqa a ijo lou kalil qa areareteme.
34 Possam minhas palavras lhe ser agradáveis! Minha única alegria se encontra no Senhor.
35 O Tamo Koba Qotei, ni na tamo kalil une yeqnub qaji naŋgi padaltnjre. Od, ni na tamo uge naŋgi kobotnjre.
35 Sejam tirados da terra os pecadores e doravante desapareçam os ímpios. Bendize, ó minha alma, ao Senhor! Aleluia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 104, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.