Salmos 104

Yesus Aqa Anjam Bole 2014 (BOJ2014) vs BKJ

Sair da comparação
1 E ijo qunuŋ na Tamo Koba aqa ñam soqtqai. O ijo Tamo Koba Qotei, ni tulaŋ goge koba. Ni Mandor Koba unum. Ni ñam koba ti unum.
1 Bendize ao SENHOR, ó minha alma. Ó SENHOR meu Deus, tu és muitíssimo grandioso; tu estás vestido de honra e majestade.
2 Ni ambruq di sosai. Ni suwaŋ na kabuejunum. Tamo a gara na kabuesqas dego kere. Ni gogeq dia laŋ atem. Tamo a jagwa tal tigeltqas dego kere.
2 Tu que te cobres de luz como um vestido; quem estende os céus como uma cortina.
3 Ni ino segi tal ya baŋgaq di gereiyem. Ya baŋga di laŋ gogeq di unu. Laŋbi kalil naŋgi ino karis bul unub. Ni karis miligiq di awesonamqa jagwa na ni osi aiyeqnu.
3 Quem põe as vigas das suas câmaras nas águas; quem faz das nuvens a sua carruagem; quem anda sobre as asas do vento.
4 Ni na jagwa qariŋyeqnamqa a ino anjam osi gileqnu. Ni na minjal wau yeqnam a ino wau di ojeqnu.
4 Quem faz dos seus anjos espíritos, e dos seus ministros um fogo flamejante.
5 Ni na mandam torei siŋgilatem unu. Deqa mandam a loumqa keresai. Sai bole sai.
5 Quem lançou os fundamentos da terra; para que ela não fosse removida para sempre.
6 Ni marnamqa yuwal na mandam kabutej. Deqa mandam a yuwal gara bul jigsiq soqnej. Yuwal na mana kalil kabutnjresoqnej.
6 Tu a cobriste com o abismo, como com um vestido; as águas estavam sobre os montes.
7 — ausente —
7 À tua repreensão eles fugiram; à voz do teu trovão eles se apressaram em sair.
8 — ausente —
8 Eles sobem aos montes, descem aos vales, até ao lugar que fundaste para eles.
9 Ni na mandam beli atem deqa yuwal a beli di laqaiqa keresai. Yuwal a olo bunuqna mandam kabutqa keresai dego.
9 Puseste-lhes um termo que não poderão ultrapassar, para que não mais tornem a cobrir a terra.
10 Ni mareqnamqa ya jumbumq na ya polyoqnsiqa mana ambleq na ururoqnsiq aiyeqnu.
10 Ele envia as fontes para dentro dos vales, as quais correm entre as colinas.
11 Wagme juwaŋ naŋgi ti donki juwaŋ naŋgi ti yaq dena ya uyeqnub. Deqa naŋgi ya qarnjrosaieqnu.
11 Dão de beber a todo o animal do campo; os jumentos selvagens saciam a sua sede.
12 Ya qalaq di ŋam unu deqa qebari naŋgi na naŋgo tal ŋam gogeq di gereiyoqnsib ŋam daniq di awooqnsib anjameqnub.
12 Junto delas as aves do céu terão a sua habitação, cantando entre os galhos.
13 O Abu Qotei, ni laŋ goge dia ino segi talq di sosimqa awa qariŋyeqnamqa manaq aiyeqnu. Iŋgi iŋgi kalil ni gereinjrem qaji dena mandam a tulaŋ maqejunu.
13 Ele rega os montes a partir de suas câmaras; a terra sacia-se do fruto das tuas obras.
14 Ni mareqnamqa ñiŋ a oqeqnaqa makau naŋgi uyeqnub. Ino siŋgila na tamo naŋgi iŋgi yageqnab melieqnaqa naŋgi oqnsib uyeqnub.
14 Ele faz crescer a grama para o gado, e a erva para o serviço do homem, para fazer sair o alimento da terra,
15 Naŋgi wain sil dego yageleŋoqnsib wain gereiyoqnsib uyeqnab areboleboleinjreqnu. Naŋgi ŋam oliv aqa namur dego oqnsib dena naŋgo ulatamu yanseqnab ulatamu suwaŋeqnu. Naŋgi bem sum yageleŋoqnsib bem gereiyoqnsib uyoqnsib dena naŋgo are miligi siŋgilateqnub.
15 E o vinho que alegra o coração do homem, e o óleo que faz brilhar a sua face, e o pão que fortalece o coração do homem.
16 Awa aiyeqnaqa ŋam kalil Lebanon sawaq di unub qaji naŋgi ya koba eqnub. Ŋam di naŋgo ñam sida. Ŋam di Tamo Koba aqa segi ŋam. A segi na ŋam di yageleŋej.
16 As árvores do SENHOR estão cheias de seiva, os cedros do Líbano que ele plantou,
17 Ŋam sida dia qebari naŋgi na naŋgo tal gereiyeqnub. Qebari qudei naŋgo kakro olekokba. Naŋgi ŋam beiq di naŋgo tal gereiyeqnub. Ŋam di naŋgo ñam pain.
17 onde as aves fazem os seus ninhos; quanto à cegonha, os pinheiros são a sua casa.
18 Mana kokbaq dia kaja juwaŋ naŋgi walweleqnub. Mana goge dia ma gumaj naŋgi meniŋ miligiq di ulieqnub.
18 Os altos montes são um refúgio para as cabras selvagens, e os rochedos para os coelhos.
19 O Abu Qotei, ni laŋ goge dia bai gereiyem deqa wausau gaigai iga bai segi segi uneqnum. Seŋ a dego aqa bati dauryoqnsiqa gaigai aiyeqnu.
19 Ele designou a lua para as estações; o sol conhece o seu ocaso.
20 Ni mareqnamqa sawa ambruoqnsiq qoloeqnaqa wagme naŋgi walweleqnub.
20 Tu fazes a escuridão, e vem a noite, na qual rastejam todos os animais da floresta.
21 Laion naŋgi anjamoqnsib wagme qa ŋamooqnsib ñumoqnsib uyeqnub. Ni na iŋgi di laion naŋgi anainjreqnum.
21 Os leõezinhos bramam por sua presa, e de Deus buscam o seu alimento.
22 — ausente —
22 O sol nasce, e eles se reúnem, e se deitam nos seus covis.
23 — ausente —
23 O homem sai para sua obra, e ao seu trabalho, até a tarde.
24 O Tamo Koba Qotei, ni na iŋgi iŋgi gargekoba gereiyem deqa mandam a iŋgi iŋgi dena tulaŋ maqejunu. Ni ino segi powo na iŋgi iŋgi di gereiyem.
24 Ó SENHOR, quão variadas são as tuas obras! Em sabedoria tu fizestes todos; a terra está cheia das tuas riquezas.
25 Yuwal a tulaŋ kobaquja. Yuwal miligiq di qe gargekoba unub. Iga qe di sisiyqa keresai. Qe kokba ti qe kiñilala ti yuwal miligiq di unub.
25 Assim é este mar grande e amplo, onde há inúmeros seres rastejantes, animais pequenos e grandes.
26 Qobuŋ naŋgi yuwalq di gile beeqnub. Ni na qe tulaŋ kokba gereinjrem deqa naŋgi yuwal miligiq di alaŋeqnub.
26 Ali vão os navios; lá está aquele leviatã, a quem tu fizeste para brincar com ele.
27 Wagme ti tamo ti kalil naŋgi mamnjreqnaqa bati deqa naŋgi ni qa tariŋeqnub. Di kiyaqa? Ni na naŋgi iŋgi anainjrqajqa deqa.
27 Todos esperam em ti, que tu lhes dês o alimento no tempo devido.
28 Ni na naŋgi iŋgi anainjreqnam naŋgi uyeqnab menetnjreqnu. Ni na naŋgi ñoro bole bole enjreqnam naŋgi kere na unub.
28 O que tu lhes dás, eles ajuntam; abres a tua mão, e eles se enchem de bens.
29 — ausente —
29 Escondes a tua face, eles ficam perturbados; se lhes tiras o fôlego, eles morrem, e retornam ao seu pó.
30 — ausente —
30 Tu envias o teu Espírito, eles são criados, e assim renovas a face da terra.
31 Tamo Koba Qotei aqa ñam ti aqa riaŋ ti bati gaigai soqneme. A aqa wau kalil qa areboleboleiyeme.
31 A glória do SENHOR durará para sempre; o SENHOR se regozijará nas suas obras.
32 Qotei na mandam koqyeqnaqa mandam a reŋgiŋeqnu. A aqa baŋ manaq di ateqnaqa manaq dena ŋam qurem oqeqnu.
32 Ele olha para a terra, e ela treme; ele toca os montes, e eles fumegam.
33 E ŋambile sosiyqa bati deqa e Tamo Koba Qotei qa louoqnqai. E ijo Qotei qa louoqnsiy aqa ñam soqtoqnsiy dena gilsiy gilsiy e moiqai.
33 Cantarei ao SENHOR enquanto eu viver; cantarei louvores ao meu Deus enquanto eu tiver o meu ser.
34 E Tamo Koba Qotei qa tulaŋ areboleboleibeqnu deqa a ijo lou kalil qa areareteme.
34 A minha meditação sobre ele será doce; eu me alegrarei no SENHOR.
35 O Tamo Koba Qotei, ni na tamo kalil une yeqnub qaji naŋgi padaltnjre. Od, ni na tamo uge naŋgi kobotnjre.
35 Que os pecadores sejam consumidos e desapareçam da terra, e que os perversos não existam mais. Bendize ao SENHOR, ó minha alma. Louvai ao SENHOR.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 104, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.