Salmos 104
Yesus Aqa Anjam Bole 2014 (BOJ2014) vs ARIB
1 E ijo qunuŋ na Tamo Koba aqa ñam soqtqai. O ijo Tamo Koba Qotei, ni tulaŋ goge koba. Ni Mandor Koba unum. Ni ñam koba ti unum.
1 Bendize, ó minha alma, ao Senhor! Senhor, Deus meu, tu és magnificentíssimo! Estás vestido de honra e de majestade,
2 Ni ambruq di sosai. Ni suwaŋ na kabuejunum. Tamo a gara na kabuesqas dego kere. Ni gogeq dia laŋ atem. Tamo a jagwa tal tigeltqas dego kere.
2 tu que te cobres de luz como de um manto, que estendes os céus como uma cortina.
3 Ni ino segi tal ya baŋgaq di gereiyem. Ya baŋga di laŋ gogeq di unu. Laŋbi kalil naŋgi ino karis bul unub. Ni karis miligiq di awesonamqa jagwa na ni osi aiyeqnu.
3 És tu que pões nas águas os vigamentos da tua morada, que fazes das nuvens o teu carro, que andas sobre as asas do vento;
4 Ni na jagwa qariŋyeqnamqa a ino anjam osi gileqnu. Ni na minjal wau yeqnam a ino wau di ojeqnu.
4 que fazes dos ventos teus mensageiros, dum fogo abrasador os teus ministros.
5 Ni na mandam torei siŋgilatem unu. Deqa mandam a loumqa keresai. Sai bole sai.
5 Lançaste os fundamentos da terra, para que ela não fosse abalada em tempo algum.
6 Ni marnamqa yuwal na mandam kabutej. Deqa mandam a yuwal gara bul jigsiq soqnej. Yuwal na mana kalil kabutnjresoqnej.
6 Tu a cobriste do abismo, como dum vestido; as águas estavam sobre as montanhas.
7 — ausente —
7 À tua repreensão fugiram; à voz do teu trovão puseram-se em fuga.
8 — ausente —
8 Elevaram-se as montanhas, desceram os vales, até o lugar que lhes determinaste.
9 Ni na mandam beli atem deqa yuwal a beli di laqaiqa keresai. Yuwal a olo bunuqna mandam kabutqa keresai dego.
9 Limite lhes traçaste, que não haviam de ultrapassar, para que não tornassem a cobrir a terra.
10 Ni mareqnamqa ya jumbumq na ya polyoqnsiqa mana ambleq na ururoqnsiq aiyeqnu.
10 És tu que nos vales fazes rebentar nascentes, que correm entre as colinas.
11 Wagme juwaŋ naŋgi ti donki juwaŋ naŋgi ti yaq dena ya uyeqnub. Deqa naŋgi ya qarnjrosaieqnu.
11 Dão de beber a todos os animais do campo; ali os asnos monteses matam a sua sede.
12 Ya qalaq di ŋam unu deqa qebari naŋgi na naŋgo tal ŋam gogeq di gereiyoqnsib ŋam daniq di awooqnsib anjameqnub.
12 Junto delas habitam as aves dos céus; dentre a ramagem fazem ouvir o seu canto.
13 O Abu Qotei, ni laŋ goge dia ino segi talq di sosimqa awa qariŋyeqnamqa manaq aiyeqnu. Iŋgi iŋgi kalil ni gereinjrem qaji dena mandam a tulaŋ maqejunu.
13 Da tua alta morada regas os montes; a terra se farta do fruto das tuas obras.
14 Ni mareqnamqa ñiŋ a oqeqnaqa makau naŋgi uyeqnub. Ino siŋgila na tamo naŋgi iŋgi yageqnab melieqnaqa naŋgi oqnsib uyeqnub.
14 Fazes crescer erva para os animais, e a verdura para uso do homem, de sorte que da terra tire o alimento,
15 Naŋgi wain sil dego yageleŋoqnsib wain gereiyoqnsib uyeqnab areboleboleinjreqnu. Naŋgi ŋam oliv aqa namur dego oqnsib dena naŋgo ulatamu yanseqnab ulatamu suwaŋeqnu. Naŋgi bem sum yageleŋoqnsib bem gereiyoqnsib uyoqnsib dena naŋgo are miligi siŋgilateqnub.
15 o vinho que alegra o seu coração, o azeite que faz reluzir o seu rosto, e o pão que lhe fortalece o coração.
16 Awa aiyeqnaqa ŋam kalil Lebanon sawaq di unub qaji naŋgi ya koba eqnub. Ŋam di naŋgo ñam sida. Ŋam di Tamo Koba aqa segi ŋam. A segi na ŋam di yageleŋej.
16 Saciam-se as árvores do Senhor, os cedros do Líbano que ele plantou,
17 Ŋam sida dia qebari naŋgi na naŋgo tal gereiyeqnub. Qebari qudei naŋgo kakro olekokba. Naŋgi ŋam beiq di naŋgo tal gereiyeqnub. Ŋam di naŋgo ñam pain.
17 nos quais as aves se aninham, e a cegonha, cuja casa está nos ciprestes.
18 Mana kokbaq dia kaja juwaŋ naŋgi walweleqnub. Mana goge dia ma gumaj naŋgi meniŋ miligiq di ulieqnub.
18 Os altos montes são um refúgio para as cabras montesas, e as rochas para os querogrilos.
19 O Abu Qotei, ni laŋ goge dia bai gereiyem deqa wausau gaigai iga bai segi segi uneqnum. Seŋ a dego aqa bati dauryoqnsiqa gaigai aiyeqnu.
19 Designou a lua para marcar as estações; o sol sabe a hora do seu ocaso.
20 Ni mareqnamqa sawa ambruoqnsiq qoloeqnaqa wagme naŋgi walweleqnub.
20 Fazes as trevas, e vem a noite, na qual saem todos os animais da selva.
21 Laion naŋgi anjamoqnsib wagme qa ŋamooqnsib ñumoqnsib uyeqnub. Ni na iŋgi di laion naŋgi anainjreqnum.
21 Os leões novos os animais bramam pela presa, e de Deus buscam o seu sustento.
22 — ausente —
22 Quando nasce o sol, logo se recolhem e se deitam nos seus covis.
23 — ausente —
23 Então sai o homem para a sua lida e para o seu trabalho, até a tarde.
24 O Tamo Koba Qotei, ni na iŋgi iŋgi gargekoba gereiyem deqa mandam a iŋgi iŋgi dena tulaŋ maqejunu. Ni ino segi powo na iŋgi iŋgi di gereiyem.
24 Ó Senhor, quão multiformes são as tuas obras! Todas elas as fizeste com sabedoria; a terra está cheia das tuas riquezas.
25 Yuwal a tulaŋ kobaquja. Yuwal miligiq di qe gargekoba unub. Iga qe di sisiyqa keresai. Qe kokba ti qe kiñilala ti yuwal miligiq di unub.
25 Eis também o vasto e espaçoso mar, no qual se movem seres inumeráveis, animais pequenos e grandes.
26 Qobuŋ naŋgi yuwalq di gile beeqnub. Ni na qe tulaŋ kokba gereinjrem deqa naŋgi yuwal miligiq di alaŋeqnub.
26 Ali andam os navios, e o leviatã que formaste para nele folgar.
27 Wagme ti tamo ti kalil naŋgi mamnjreqnaqa bati deqa naŋgi ni qa tariŋeqnub. Di kiyaqa? Ni na naŋgi iŋgi anainjrqajqa deqa.
27 Todos esperam de ti que lhes dês o sustento a seu tempo.
28 Ni na naŋgi iŋgi anainjreqnam naŋgi uyeqnab menetnjreqnu. Ni na naŋgi ñoro bole bole enjreqnam naŋgi kere na unub.
28 Tu lho dás, e eles o recolhem; abres a tua mão, e eles se fartam de bens.
29 — ausente —
29 Escondes o teu rosto, e ficam perturbados; se lhes tiras a respiração, morrem, e voltam para o seu pó.
30 — ausente —
30 Envias o teu fôlego, e são criados; e assim renovas a face da terra.
31 Tamo Koba Qotei aqa ñam ti aqa riaŋ ti bati gaigai soqneme. A aqa wau kalil qa areboleboleiyeme.
31 Permaneça para sempre a glória do Senhor; regozije-se o Senhor nas suas obras;
32 Qotei na mandam koqyeqnaqa mandam a reŋgiŋeqnu. A aqa baŋ manaq di ateqnaqa manaq dena ŋam qurem oqeqnu.
32 ele olha para a terra, e ela treme; ele toca nas montanhas, e elas fumegam.
33 E ŋambile sosiyqa bati deqa e Tamo Koba Qotei qa louoqnqai. E ijo Qotei qa louoqnsiy aqa ñam soqtoqnsiy dena gilsiy gilsiy e moiqai.
33 Cantarei ao Senhor enquanto eu viver; cantarei louvores ao meu Deus enquanto eu existir.
34 E Tamo Koba Qotei qa tulaŋ areboleboleibeqnu deqa a ijo lou kalil qa areareteme.
34 Seja-lhe agradável a minha meditação; eu me regozijarei no Senhor.
35 O Tamo Koba Qotei, ni na tamo kalil une yeqnub qaji naŋgi padaltnjre. Od, ni na tamo uge naŋgi kobotnjre.
35 Sejam extirpados da terra os pecadores, e não subsistam mais os ímpios. Bendize, ó minha alma, ao Senhor. Louvai ao Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 104, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.