Lucas 8

Central Tibetan Bible (BOD) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ རིང་པོར་མ་ལོན་པར་ཁོང་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་འཕྲིན་བཟང་སྒྲོག་སྟེ་གྲོང་ཁྱེར་དང༌། གྲོང་གསེབ་བརྒྱུད་ནས་ཕེབས། ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་པ་མ་ཟད།

¹ Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze

² ནད་དང་གདོན་འདྲེ་ལས་ཐར་བའི་བུད་མེད་ནི། གདོན་འདྲེ་བདུན་ཕྱིར་ཐོན་པའི་མག་རྡལ་ནས་ཡིན་པའི་མིར་ཡམ་དང༌།

² e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;

³ རྒྱལ་པོ་ཧེ་རོ་དཱེ་ཡི་ཁྱིམ་ཚང་གི་གཉེར་པ་ཀུ་སཱ་ཡི་བཟའ་ཟླ་ཡོ་ཨ་ནཱ། སུ་སན་ནཱ་སོགས་པའི་བུད་མེད་མང་པོ་ཡང་ཡོད། ཁོ་ཚོས་རང་གི་རྒྱུ་ནོར་གྱིས་ཁོང་ཚོར་རྒྱབ་སྐྱོར་བྱས།

³ Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.

⁴ གྲོང་ཁྱེར་སོ་སོ་ནས་ཡོང་བའི་མི་རྣམས་ཁོང་གི་མདུན་དུ་ཡོང་བ་དང་མི་ཚོགས་མང་པོ་ཞིག་འཛོམས་ཏེ་ཁོང་གིས་དཔེའི་སྒོ་ནས་དེ་རྣམས་ལ་

⁴ Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:

⁵ “ས་བོན་འདེབས་མཁན་ཞིག་ས་བོན་འདེབས་པར་ཕྱིན། ས་བོན་གཏོར་བའི་དུས་སུ། ས་བོན་ཁ་ཤས་ལམ་ཁར་འཐོར་ནས་རྐང་པས་བརྫིས་པ་དང་བྱ་རྣམས་ཡོང་ནས་བཟས།

⁵ “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.

⁶ ཁ་ཤས་ནི་ས་མང་པོ་མེད་པའི་བྲག་གི་སྟེང་ལ་འཐོར་བ་དང་ཡར་སྐྱེས་ནས་བཞའ་ཚན་མེད་པས་བསྐམས།

⁶ Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.

⁷ ས་བོན་ཁ་ཤས་ཚེར་མའི་ནང་དུ་འཐོར་ཞིང་ཚེར་མ་དང་མཉམ་དུ་ཡར་སྐྱེས་ཏེ་བསྒྲིབས་ནས་འབྲས་བུ་མ་སྨིན།

⁷ Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.

⁸ ཡང་ས་བོན་ཁ་ཤས་ས་རྒྱུ་བཟང་པོར་འཐོར་བས་ཡར་སྐྱེས་ཤིང་འབྲས་བུ་ལྡབ་བརྒྱ་སྨིན་”ཞེས་གསུངས་དུས་ཁོང་གིས་“རྣ་བ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་ཅིག་”ཅེས་གསུངས།

⁸ Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.

⁹ ཁོང་གི་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་དཔེའི་ནང་དོན་ཅི་ཡིན་པ་དྲིས་པའི་སྐབས།

⁹ Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.

¹⁰ ཁོང་གིས་“དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་གསང་བའི་དོན་དེ་ཁྱེད་ཚོ་ལ་བསྟན་པ་ཡིན། འོན་ཀྱང་གཞན་དག་རྣམས་ལ་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྟན། དེ་ནི།

¹⁰ Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.

¹¹ དཔེ་དེ་འདི་ལྟར་ཡིན། ས་བོན་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ།

¹¹ “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.

¹² ལམ་ཁར་འཐོར་བ་ནི་བཀའ་ཐོས་པ་རྣམས་ཡིན། དད་པ་མི་སྐྱེ་པའི་ཆེད་དང༌། ཐར་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བདུད་སཱ་ཏན་ཡོང་ཞིང་དེ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ནང་གི་བཀའ་ཕྲོགས་ནས་ཕར་འཁྱེར།

¹² As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.

¹³ བྲག་ཡོད་པའི་ས་ལ་འཐོར་བ་ནི་ཡང་མི་ལ་ལས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དེ་ཐོས་ནས་སེམས་དགའ་བའི་ངང་ནས་བླངས་ཀྱང༌། རང་གི་སེམས་ནང་ལ་རྩ་བ་གཏིང་རིང་པོ་ཚུགས་མེད་པས་དུས་ཐུང་ངུ་ལ་གནས་ཀྱང༌། སླུ་བྲིད་འབྱུང་སྐབས་དད་ལོག་བྱེད་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན།

¹³ As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.

¹⁴ ཡང་ཚེར་མའི་ནང་དུ་འཐོར་བ་ནི་མི་ལ་ལས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དེ་ཐོས་ནས་རྗེས་མ་འཚོ་བའི་སྐོར་གྱི་སེམས་ཁྲལ་དང༌། རྒྱུ་ནོར། འདོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བཀའ་མནན་ནས་འབྲས་བུ་སྨིན་མ་ཐུབ་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན།

¹⁴ As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.

¹⁵ ས་རྒྱུ་བཟང་པོ་ལ་འཐོར་བ་ནི་ཡང་མི་ལ་ལས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དེ་ཐོས་ཏེ་སེམས་དྲང་ཞིང་བཟང་པོ་ཞིག་ལ་དམ་པོར་བཟུང་ནས་མཐར་སྐྱེལ་བཏང་བའི་ངང་ནས་འབྲས་བུ་སྨིན་ཐུབ་པ་རྣམས་དང་འདྲ་བ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།

¹⁵ E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”

¹⁶ ཡང་ཡེ་ཤུས་“མི་སུ་ཡིན་ཡང་མར་མེ་སྤར་ནས་བྲེ་ཡང་ན་ཉལ་ཁྲིའི་འོག་ཏུ་མི་འཇོག་སྟེ་ནང་ལ་ཡོང་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་འོད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་སྟེགས་བུའི་སྟེང་དུ་འཇོག

¹⁶ “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.

¹⁷ གང་ལགས་ཟེར་ན། སྦས་པའི་དོན་རྣམས་མི་མངོན་པ་ཅི་ཡང་མེད་ལ། གསང་བའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་མངོན་པའམ་མི་ཤེས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ།

¹⁷ Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.

¹⁸ ཁྱེད་ཚོས་གང་ཐོས་པ་དེ་ལ་གཟབ་ཉན་གྱིས་ཤིག གང་ལགས་ཟེར་ན། མི་སུ་ཞིག་ཐོས་པ་དང་རྟོགས་པ་འདོད་པ་དེ་ལ་སྟེར་བར་འགྱུར། རྟོགས་པ་མི་འདོད་པ་དེ་ལས་གང་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ལེན་པར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས།

¹⁸ “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.

¹⁹ དེ་ནས་ཡེ་ཤུའི་ཡུམ་དང་གཅུང་པོ་ཚོ་ཕེབས་ཏེ། མི་ཚོགས་མང་བས་ཁོང་ཚོ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་མ་ཐར་སྟབས།

¹⁹ Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.

²⁰ མི་ཞིག་གིས་ཁོང་ལ་“ཁྱེད་ཀྱི་ཡུམ་དང་སྐུ་མཆེད་ཚོས་ཕྱི་རོལ་ནས་ཁྱེད་རང་འཚོལ་བཞིན་འདུག་”ཅེས་སྨྲས་པ་དང༌།

²⁰ Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.

²¹ ལན་དུ་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཐོས་ནས་སྒྲུབ་མཁན་ནི་ངའི་མ་དང་ངའི་སྤུན་རྣམས་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།

²¹ Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.

²² ཉིན་ཞིག་ཡེ་ཤུ་དང་ཁོང་གི་ཉེ་གནས་རྣམས་གྲུའི་ནང་འཛུལ་ནས་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“ང་ཚོ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ལ་འགྲོ་”ཞེས་གསུངས་པས། ཁོང་ཚོ་མཉམ་དུ་ཕེབས་པ་རེད།

²² Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.

²³ དེའི་རྗེས་སུ་ཡེ་ཤུ་མནལ་ལ་གཟིམས་ནས་མཚོའི་སྟེང་དུ་རླུང་འཚུབ་ཆེན་པོ་ལངས་ཏེ་རྦ་རླབས་གྲུའི་ནང་ཡོང༌། གྲུ་ཆུས་ཁེངས་གྲབས་བྱས་ཏེ་ནུབ་ཉེན་ཆེན་པོ་ཡོད་པས།

²³ Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.

²⁴ ཁོ་ཚོ་ཁོང་གི་མདུན་དུ་ཡོང་ནས་མནལ་སད་པ་དང་“སློབ་དཔོན་ལགས། སློབ་དཔོན་ལགས། ང་ཚོ་ཤི་གྲབས་བྱེད་ཀྱི་འདུག་”ཅེས་ཟེར། ཁོང་ཡར་བཞེངས་ཏེ་རླུང་དང་རྦ་རླབས་དྲག་པོ་ལ་བཀའ་བཀྱོན་མཛད་པ་དང་རླུང་འཇགས་ནས་མཚོ་ཡོངས་སུ་ཞི་བར་གྱུར།

²⁴ Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.

²⁵ དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཉེ་གནས་ཚོར་“ཁྱོད་ཚོའི་དད་སེམས་གང་དུ་ཡོད་”ཅེས་གསུངས། ཡ་མཚན་སྐྱེས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་ནས་ཁོ་ཚོས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་“འདི་སུ་ཡིན་ནམ། རླུང་དང་རྦ་རླབས་ཀྱིས་ཀྱང་ཁོང་གི་བཀའ་ལ་ཉན་པར་བྱེད་”ཅེས་ཟེར།

²⁵ Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.

²⁶ དེ་ནས་ཁོང་རྣམས་ག་ལིལ་ཡུལ་ནས་མཚོའི་ཕ་རོལ་གྱི་གེ་ར་སཱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡུལ་དུ་ཕེབས་པ་དང༌།

²⁶ Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.

²⁷ ཡེ་ཤུ་གྲུ་ལས་བབས་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་ནས་གདོན་འདྲེ་རྣམས་ཀྱིས་བཟུང་བའི་མི་ཞིག་ཁོང་དང་མཇལ། ཁོ་ནི་ཡུན་རིང་པོར་གྱོན་ཆས་མ་གྱོན་ཞིང་ཁང་པར་མི་སྡོད་པར་དུར་ཁང་གི་ཁྲོད་དུ་གནས།

²⁷ Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.

²⁸ ཁོས་ཡེ་ཤུ་མཐོང་སྟེ་ཁོང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་སྐད་ཆེན་པོས་“བླ་ན་མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་ཡེ་ཤུ་ལགས། ང་ཁྱེད་དང་འབྲེལ་བ་ཅི་ཡོད། ང་ལ་མནར་གཅོད་གཏོང་བ་མ་གནང་”ཞེས་ཞུས།

²⁸ Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.

²⁹ གང་ལགས་ཤེ་ན། ཡེ་ཤུས་གདོན་འདྲེ་མི་གཙང་བ་མི་དེ་ནས་ཕྱིར་འཐོན་པའི་བཀའ་གནང༌། ཐེངས་མང་པོར་གདོན་འདྲེ་དེས་མི་དེ་བཟུང་སྐབས། མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོ་བསྲུངས་ཤིང་ལྕགས་ཐག་དང་རྐང་སྒྲོག་གིས་བཅིངས་ན་ཡང༌། ཁོས་དེ་ཚོ་བཅད་པ་དང་གདོན་འདྲེས་ཁོ་དབེན་སྟོང་ལ་བསྐྲད།

²⁹ Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.

³⁰ ཡང་ཡེ་ཤུས་ཁོ་ལ་“ཁྱོད་ཀྱི་མིང་ལ་ཅི་ཟེར་”ཞེས་དྲིས་ཤིང༌། མི་དེས་“དཔུང་ཚོགས་ཟེར་”ཞེས་སྨྲས། དེ་ནི་གདོན་འདྲེ་མང་པོ་ཁོའི་ནང་ལ་འཛུལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ།

³⁰ Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.

³¹ དེ་ཚོས་ཁོང་ལ་དམྱལ་བར་འགྲོ་དགོས་པའི་བཀའ་མ་གནང་བའི་ཞུ་བ་ནན་གྱིས་ཕུལ།

³¹ E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.

³² དེའི་ཚེ་རིའི་ལོགས་སུ་ཕག་ཁྱུ་ཆེན་པོ་ཞིག་འཚོ་བཞིན་ཡོད་པ་དང༌། གདོན་འདྲེ་དེ་ཚོས་ཡེ་ཤུ་ལ་ཕག་པ་ལ་འཛུལ་བའི་ཆོག་མཆན་ཞུས་ནས་ཁོང་གིས་དེ་ཚོ་ལ་དགོངས་པ་གནང༌།

³² Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.

³³ གདོན་འདྲེ་དེ་ཚོ་མི་དེ་ནས་ཕྱིར་ཐོན་ཏེ་ཕག་པའི་ནང་དུ་འཛུལ་ཤིང༌། ཕག་པ་གཡང་གཟར་དུ་མཆོངས་ཤིང་མཚོའི་ནང་དུ་ནུབ་ནས་ཤིའོ།

³³ Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.

³⁴ ཕག་རྫི་རྣམས་ཀྱིས་དེ་མཐོང་ནས་བྲོས་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་དང་སྡེ་པའི་མི་རྣམས་ལ་གནས་ཚུལ་དེ་བཤད།

³⁴ Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.

³⁵ མི་རྣམས་ཅི་བྱུང་བར་ལྟ་རུ་ཡོང༌། ཁོ་ཚོ་ཡེ་ཤུའི་དྲུང་དུ་སླེབས་དུས། དེ་སྔོན་གདོན་འདྲེས་བཟུང་བའི་མི་དེ་དྲན་པ་གསོས་ཤིང་གོས་གྱོན་ནས་ཡེ་ཤུའི་ཞབས་ཀྱི་མདུན་ལ་བསྡད་ཡོད་པ་མཐོང་སྟེ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེས།

³⁵ O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.

³⁶ ཡང་གནས་ཚུལ་འདི་མཐོང་བའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་གདོན་འདྲེས་བཟུང་བའི་མི་ཅི་ལྟར་གསོས་པའི་ལོ་རྒྱུས་དེ་དེར་ཡོང་མཁན་རྣམས་ལ་བཤད།

³⁶ Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.

³⁷ འཇིགས་སྐྲག་སྐྱེས་པས་གེ་ར་སཱ་དང་དེའི་མཐའ་འཁོར་ལ་ཡོད་པའི་ཡུལ་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡེ་ཤུར་ཕར་ཕེབས་པའི་ཞུ་བ་ཕུལ་བས། ཁོང་གྲུའི་ནང་དུ་བཞུགས་ནས་ཕྱིར་ལོག་ཕེབས།

³⁷ Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.

³⁸ དེ་སྔོན་གདོན་འདྲེས་བཟུང་བའི་མི་དེས་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་འགྲོ་བའི་ཞུ་བ་ཕུལ་ཡང༌། ཁོང་གིས་མི་དེ་ཕར་ལ་བཏང་སྟེ་ཁོ་ལ་

³⁸ O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:

³⁹ “ཁྱེད་རང་གི་ནང་ལ་སོང་དང༌། ཁྱེད་ཀྱི་དོན་དུ་དཀོན་མཆོག་གིས་གང་མཛད་པ་དེ་ཤོད་ཅིག་”ཅེས་བཀའ་གནང་ནས་ཁོ་ཕར་སོང་བ་དང༌། དོན་དེ་རྣམས་གྲོང་ཁྱེར་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་སོ། །

³⁹ “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.

⁴⁰ མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁོང་བསྒུགས་ཡོད་པས་ཡེ་ཤུ་ལོག་ཕེབས་སྐབས་ཁོང་ལ་དགའ་བསུ་ཞུས།

⁴⁰ Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.

⁴¹ སྐབས་དེར་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་འདུ་ཁང་གི་དཔོན་པོའི་མིང་ལ་ཡ་ཨིར་ཟེར་བ་ཞིག་ཡོང་ནས། ཡེ་ཤུའི་ཞབས་ལ་གཏུག་སྟེ་ཁོའི་ཁང་པར་ཕེབས་པའི་ཞུ་བ་ནན་གྱིས་ཕུལ།

⁴¹ Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.

⁴² གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཁོང་ལ་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཙམ་ལོན་པའི་བུ་མོ་གཅིག་པུ་དེ་ཤི་གྲབས་འདུག་པའི་ཕྱིར་ཡིན། ཁོང་ཕེབས་པའི་དུས་སུ་མི་ཚོགས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་འཚང་ཁ་བརྒྱབ།

⁴² Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.

⁴³ དེའི་ཚེ་བུད་མེད་གཅིག་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ལུས་ནས་ཁྲག་འཛིར་བའི་ནད་ཕོག་སྟེ། སུས་ཀྱང་ཁོ་མོ་ནད་ལས་ཐར་ཐུབ་མ་བྱས།

⁴³ Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.

⁴⁴ ཁོ་མོ་ཡེ་ཤུའི་རྒྱབ་ཏུ་ཡོང་ཞིང་ཁོང་གི་སྟོད་གོས་ཀྱི་མཐའ་འཛར་ལ་རེག་མ་ཐག་ཏུ་ཁྲག་འཛིར་བ་ཆད།

⁴⁴ Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.

⁴⁵ ཡེ་ཤུས་“སུས་ང་ལ་རེག་པ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་གསུངས་པས་ཁོ་ཚོ་ཚང་མས་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཚེ་པེ་ཏྲོས་ཁོང་ལ་“སློབ་དཔོན་ལགས། མི་ཚོགས་ཀྱིས་ཁྱེད་མཐའ་བསྐོར་ཞིང་འཚང་ཁ་རྒྱག་བཞིན་འདུག་”ཅེས་བཤད།

⁴⁵ “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.

⁴⁶ འོན་ཀྱང་ཡེ་ཤུས་“ང་ནས་ནུས་མཐུ་ཞིག་ཕྱིར་ཐོན་པས་མི་ཞིག་གིས་ང་ལ་རེག་པར་ཤེས་”ཞེས་གསུངས།

⁴⁶ Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.

⁴⁷ བུད་མེད་དེས་དོན་དེ་གསང་མི་ཐུབ་པ་ཤེས་པའི་ཚེ་འཇིགས་ནས་འདར་ཏེ་ཁོང་གི་སྐུ་དྲུང་དུ་པུས་མོ་སར་བཙུགས། ཁོ་མོས་ཁོང་གི་སྟོད་གོས་ལ་རེག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་འཕྲལ་དུ་དྲག་པའི་ལོ་རྒྱུས་ཁོང་ཚོ་ཚང་མར་བཤད།

⁴⁷ Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.

⁴⁸ ཁོང་གིས་ཁོ་མོར་“བུ་མོ། ཁྱོད་ཀྱི་དད་པས་ཁྱོད་རང་ནད་ལས་ཐར་བ་ཡིན་པས། བདེ་བའི་ངང་ནས་སོང་དང་”ཞེས་གསུངས།

⁴⁸ Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.

⁴⁹ ཁོང་གིས་དེ་ལྟར་གསུང་བཞིན་པའི་སྐབས་སུ། ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་འདུ་ཁང་གི་དཔོན་པོའི་ཁྱིམ་ནས་མི་འགའ་ཤས་ཡོང་སྟེ། ཁོ་ལ་“ཁྱེད་རང་གི་བུ་མོ་ཤི་ཚར་འདུག་པས་སྟོན་པ་ལ་འོ་བརྒྱལ་ཞུས་ནས་ག་རེ་བྱེད་”ཅེས་ཟེར།

⁴⁹ Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.

⁵⁰ ཁོ་ཚོའི་སྐད་ཆ་གསན་ནས་ཡེ་ཤུས་མི་དེར་“ཞེད་སྣང་མ་བྱེད། དད་པ་རང་གྱིས་ཤིག ཁོ་མོ་ཐར་བར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས།

⁵⁰ Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.

⁵¹ ཁྱིམ་དུ་སླེབས་ནས་ཁོང་གིས་པེ་ཏྲོ་དང༌། ཡ་ཀོབ། ཡོ་ཧ་ནན། བུ་མོའི་ཕ་མ་གཉིས་མ་གཏོགས་གཞན་སུ་ཡང་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་འཛུལ་མ་བཅུག

⁵¹ Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.

⁵² བུ་མོ་དེའི་དོན་ལ་མི་ཐམས་ཅད་ངུ་ཞིང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པས་ཁོང་གིས་“བུ་མོ་འདི་ཤི་མེད་པར་གཉིད་ཁུག་འདུག་པས་མ་ངུ་ཞིག་”ཅེས་གསུངས།

⁵² A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.

⁵³ བུ་མོ་ཤི་ཚར་བ་ཤེས་ཏེ་ཁོ་ཚོས་ཁོང་ལ་ཁྲེལ་དགོད་བྱས།

⁵³ A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.

⁵⁴ འོན་ཀྱང་ཁོང་གིས་བུ་མོའི་ལག་པ་ནས་འཇུས་ཏེ་“བུ་མོ་ལོངས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས་པས།

⁵⁴ Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.

⁵⁵ དབུགས་ཕྱིར་ལོག་ཅིང་བུ་མོ་དེ་ལམ་སེང་ཡར་ལངས། དེ་ནས་ཁོང་གིས་བུ་མོ་ལ་ཟས་སྟེར་དགོས་ཞེས་བཀའ་གནང༌།

⁵⁵ Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.

⁵⁶ བུ་མོའི་ཕ་མ་གཉིས་ཡ་མཚན་སྐྱེས། ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་གང་བྱུང་བ་དེ་མི་གཞན་སུ་ལ་ཡང་མི་ཤོད་པའི་བཀའ་གནང་ངོ༌། །

⁵⁶ Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 8 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →