Lucas 8

Central Tibetan Bible (BOD) vs BKJ

¹ རིང་པོར་མ་ལོན་པར་ཁོང་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་འཕྲིན་བཟང་སྒྲོག་སྟེ་གྲོང་ཁྱེར་དང༌། གྲོང་གསེབ་བརྒྱུད་ནས་ཕེབས། ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་པ་མ་ཟད།

¹ E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,

² ནད་དང་གདོན་འདྲེ་ལས་ཐར་བའི་བུད་མེད་ནི། གདོན་འདྲེ་བདུན་ཕྱིར་ཐོན་པའི་མག་རྡལ་ནས་ཡིན་པའི་མིར་ཡམ་དང༌།

² e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,

³ རྒྱལ་པོ་ཧེ་རོ་དཱེ་ཡི་ཁྱིམ་ཚང་གི་གཉེར་པ་ཀུ་སཱ་ཡི་བཟའ་ཟླ་ཡོ་ཨ་ནཱ། སུ་སན་ནཱ་སོགས་པའི་བུད་མེད་མང་པོ་ཡང་ཡོད། ཁོ་ཚོས་རང་གི་རྒྱུ་ནོར་གྱིས་ཁོང་ཚོར་རྒྱབ་སྐྱོར་བྱས།

³ e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.

⁴ གྲོང་ཁྱེར་སོ་སོ་ནས་ཡོང་བའི་མི་རྣམས་ཁོང་གི་མདུན་དུ་ཡོང་བ་དང་མི་ཚོགས་མང་པོ་ཞིག་འཛོམས་ཏེ་ཁོང་གིས་དཔེའི་སྒོ་ནས་དེ་རྣམས་ལ་

⁴ E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:

⁵ “ས་བོན་འདེབས་མཁན་ཞིག་ས་བོན་འདེབས་པར་ཕྱིན། ས་བོན་གཏོར་བའི་དུས་སུ། ས་བོན་ཁ་ཤས་ལམ་ཁར་འཐོར་ནས་རྐང་པས་བརྫིས་པ་དང་བྱ་རྣམས་ཡོང་ནས་བཟས།

⁵ Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.

⁶ ཁ་ཤས་ནི་ས་མང་པོ་མེད་པའི་བྲག་གི་སྟེང་ལ་འཐོར་བ་དང་ཡར་སྐྱེས་ནས་བཞའ་ཚན་མེད་པས་བསྐམས།

⁶ E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.

⁷ ས་བོན་ཁ་ཤས་ཚེར་མའི་ནང་དུ་འཐོར་ཞིང་ཚེར་མ་དང་མཉམ་དུ་ཡར་སྐྱེས་ཏེ་བསྒྲིབས་ནས་འབྲས་བུ་མ་སྨིན།

⁷ E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.

⁸ ཡང་ས་བོན་ཁ་ཤས་ས་རྒྱུ་བཟང་པོར་འཐོར་བས་ཡར་སྐྱེས་ཤིང་འབྲས་བུ་ལྡབ་བརྒྱ་སྨིན་”ཞེས་གསུངས་དུས་ཁོང་གིས་“རྣ་བ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་ཅིག་”ཅེས་གསུངས།

⁸ E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

⁹ ཁོང་གི་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་དཔེའི་ནང་དོན་ཅི་ཡིན་པ་དྲིས་པའི་སྐབས།

⁹ E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?

¹⁰ ཁོང་གིས་“དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་གསང་བའི་དོན་དེ་ཁྱེད་ཚོ་ལ་བསྟན་པ་ཡིན། འོན་ཀྱང་གཞན་དག་རྣམས་ལ་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྟན། དེ་ནི།

¹⁰ E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.

¹¹ དཔེ་དེ་འདི་ལྟར་ཡིན། ས་བོན་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ།

¹¹ Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.

¹² ལམ་ཁར་འཐོར་བ་ནི་བཀའ་ཐོས་པ་རྣམས་ཡིན། དད་པ་མི་སྐྱེ་པའི་ཆེད་དང༌། ཐར་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བདུད་སཱ་ཏན་ཡོང་ཞིང་དེ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ནང་གི་བཀའ་ཕྲོགས་ནས་ཕར་འཁྱེར།

¹² E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.

¹³ བྲག་ཡོད་པའི་ས་ལ་འཐོར་བ་ནི་ཡང་མི་ལ་ལས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དེ་ཐོས་ནས་སེམས་དགའ་བའི་ངང་ནས་བླངས་ཀྱང༌། རང་གི་སེམས་ནང་ལ་རྩ་བ་གཏིང་རིང་པོ་ཚུགས་མེད་པས་དུས་ཐུང་ངུ་ལ་གནས་ཀྱང༌། སླུ་བྲིད་འབྱུང་སྐབས་དད་ལོག་བྱེད་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན།

¹³ E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.

¹⁴ ཡང་ཚེར་མའི་ནང་དུ་འཐོར་བ་ནི་མི་ལ་ལས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དེ་ཐོས་ནས་རྗེས་མ་འཚོ་བའི་སྐོར་གྱི་སེམས་ཁྲལ་དང༌། རྒྱུ་ནོར། འདོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བཀའ་མནན་ནས་འབྲས་བུ་སྨིན་མ་ཐུབ་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན།

¹⁴ E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.

¹⁵ ས་རྒྱུ་བཟང་པོ་ལ་འཐོར་བ་ནི་ཡང་མི་ལ་ལས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དེ་ཐོས་ཏེ་སེམས་དྲང་ཞིང་བཟང་པོ་ཞིག་ལ་དམ་པོར་བཟུང་ནས་མཐར་སྐྱེལ་བཏང་བའི་ངང་ནས་འབྲས་བུ་སྨིན་ཐུབ་པ་རྣམས་དང་འདྲ་བ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།

¹⁵ Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.

¹⁶ ཡང་ཡེ་ཤུས་“མི་སུ་ཡིན་ཡང་མར་མེ་སྤར་ནས་བྲེ་ཡང་ན་ཉལ་ཁྲིའི་འོག་ཏུ་མི་འཇོག་སྟེ་ནང་ལ་ཡོང་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་འོད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་སྟེགས་བུའི་སྟེང་དུ་འཇོག

¹⁶ Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.

¹⁷ གང་ལགས་ཟེར་ན། སྦས་པའི་དོན་རྣམས་མི་མངོན་པ་ཅི་ཡང་མེད་ལ། གསང་བའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་མངོན་པའམ་མི་ཤེས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ།

¹⁷ Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.

¹⁸ ཁྱེད་ཚོས་གང་ཐོས་པ་དེ་ལ་གཟབ་ཉན་གྱིས་ཤིག གང་ལགས་ཟེར་ན། མི་སུ་ཞིག་ཐོས་པ་དང་རྟོགས་པ་འདོད་པ་དེ་ལ་སྟེར་བར་འགྱུར། རྟོགས་པ་མི་འདོད་པ་དེ་ལས་གང་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ལེན་པར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས།

¹⁸ Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.

¹⁹ དེ་ནས་ཡེ་ཤུའི་ཡུམ་དང་གཅུང་པོ་ཚོ་ཕེབས་ཏེ། མི་ཚོགས་མང་བས་ཁོང་ཚོ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་མ་ཐར་སྟབས།

¹⁹ Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.

²⁰ མི་ཞིག་གིས་ཁོང་ལ་“ཁྱེད་ཀྱི་ཡུམ་དང་སྐུ་མཆེད་ཚོས་ཕྱི་རོལ་ནས་ཁྱེད་རང་འཚོལ་བཞིན་འདུག་”ཅེས་སྨྲས་པ་དང༌།

²⁰ E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.

²¹ ལན་དུ་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཐོས་ནས་སྒྲུབ་མཁན་ནི་ངའི་མ་དང་ངའི་སྤུན་རྣམས་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།

²¹ E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.

²² ཉིན་ཞིག་ཡེ་ཤུ་དང་ཁོང་གི་ཉེ་གནས་རྣམས་གྲུའི་ནང་འཛུལ་ནས་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“ང་ཚོ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ལ་འགྲོ་”ཞེས་གསུངས་པས། ཁོང་ཚོ་མཉམ་དུ་ཕེབས་པ་རེད།

²² Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.

²³ དེའི་རྗེས་སུ་ཡེ་ཤུ་མནལ་ལ་གཟིམས་ནས་མཚོའི་སྟེང་དུ་རླུང་འཚུབ་ཆེན་པོ་ལངས་ཏེ་རྦ་རླབས་གྲུའི་ནང་ཡོང༌། གྲུ་ཆུས་ཁེངས་གྲབས་བྱས་ཏེ་ནུབ་ཉེན་ཆེན་པོ་ཡོད་པས།

²³ Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.

²⁴ ཁོ་ཚོ་ཁོང་གི་མདུན་དུ་ཡོང་ནས་མནལ་སད་པ་དང་“སློབ་དཔོན་ལགས། སློབ་དཔོན་ལགས། ང་ཚོ་ཤི་གྲབས་བྱེད་ཀྱི་འདུག་”ཅེས་ཟེར། ཁོང་ཡར་བཞེངས་ཏེ་རླུང་དང་རྦ་རླབས་དྲག་པོ་ལ་བཀའ་བཀྱོན་མཛད་པ་དང་རླུང་འཇགས་ནས་མཚོ་ཡོངས་སུ་ཞི་བར་གྱུར།

²⁴ E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.

²⁵ དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཉེ་གནས་ཚོར་“ཁྱོད་ཚོའི་དད་སེམས་གང་དུ་ཡོད་”ཅེས་གསུངས། ཡ་མཚན་སྐྱེས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་ནས་ཁོ་ཚོས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་“འདི་སུ་ཡིན་ནམ། རླུང་དང་རྦ་རླབས་ཀྱིས་ཀྱང་ཁོང་གི་བཀའ་ལ་ཉན་པར་བྱེད་”ཅེས་ཟེར།

²⁵ E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?

²⁶ དེ་ནས་ཁོང་རྣམས་ག་ལིལ་ཡུལ་ནས་མཚོའི་ཕ་རོལ་གྱི་གེ་ར་སཱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡུལ་དུ་ཕེབས་པ་དང༌།

²⁶ E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.

²⁷ ཡེ་ཤུ་གྲུ་ལས་བབས་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་ནས་གདོན་འདྲེ་རྣམས་ཀྱིས་བཟུང་བའི་མི་ཞིག་ཁོང་དང་མཇལ། ཁོ་ནི་ཡུན་རིང་པོར་གྱོན་ཆས་མ་གྱོན་ཞིང་ཁང་པར་མི་སྡོད་པར་དུར་ཁང་གི་ཁྲོད་དུ་གནས།

²⁷ E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.

²⁸ ཁོས་ཡེ་ཤུ་མཐོང་སྟེ་ཁོང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་སྐད་ཆེན་པོས་“བླ་ན་མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་ཡེ་ཤུ་ལགས། ང་ཁྱེད་དང་འབྲེལ་བ་ཅི་ཡོད། ང་ལ་མནར་གཅོད་གཏོང་བ་མ་གནང་”ཞེས་ཞུས།

²⁸ Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.

²⁹ གང་ལགས་ཤེ་ན། ཡེ་ཤུས་གདོན་འདྲེ་མི་གཙང་བ་མི་དེ་ནས་ཕྱིར་འཐོན་པའི་བཀའ་གནང༌། ཐེངས་མང་པོར་གདོན་འདྲེ་དེས་མི་དེ་བཟུང་སྐབས། མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོ་བསྲུངས་ཤིང་ལྕགས་ཐག་དང་རྐང་སྒྲོག་གིས་བཅིངས་ན་ཡང༌། ཁོས་དེ་ཚོ་བཅད་པ་དང་གདོན་འདྲེས་ཁོ་དབེན་སྟོང་ལ་བསྐྲད།

²⁹ (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).

³⁰ ཡང་ཡེ་ཤུས་ཁོ་ལ་“ཁྱོད་ཀྱི་མིང་ལ་ཅི་ཟེར་”ཞེས་དྲིས་ཤིང༌། མི་དེས་“དཔུང་ཚོགས་ཟེར་”ཞེས་སྨྲས། དེ་ནི་གདོན་འདྲེ་མང་པོ་ཁོའི་ནང་ལ་འཛུལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ།

³⁰ E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.

³¹ དེ་ཚོས་ཁོང་ལ་དམྱལ་བར་འགྲོ་དགོས་པའི་བཀའ་མ་གནང་བའི་ཞུ་བ་ནན་གྱིས་ཕུལ།

³¹ E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.

³² དེའི་ཚེ་རིའི་ལོགས་སུ་ཕག་ཁྱུ་ཆེན་པོ་ཞིག་འཚོ་བཞིན་ཡོད་པ་དང༌། གདོན་འདྲེ་དེ་ཚོས་ཡེ་ཤུ་ལ་ཕག་པ་ལ་འཛུལ་བའི་ཆོག་མཆན་ཞུས་ནས་ཁོང་གིས་དེ་ཚོ་ལ་དགོངས་པ་གནང༌།

³² E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.

³³ གདོན་འདྲེ་དེ་ཚོ་མི་དེ་ནས་ཕྱིར་ཐོན་ཏེ་ཕག་པའི་ནང་དུ་འཛུལ་ཤིང༌། ཕག་པ་གཡང་གཟར་དུ་མཆོངས་ཤིང་མཚོའི་ནང་དུ་ནུབ་ནས་ཤིའོ།

³³ Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.

³⁴ ཕག་རྫི་རྣམས་ཀྱིས་དེ་མཐོང་ནས་བྲོས་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་དང་སྡེ་པའི་མི་རྣམས་ལ་གནས་ཚུལ་དེ་བཤད།

³⁴ E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.

³⁵ མི་རྣམས་ཅི་བྱུང་བར་ལྟ་རུ་ཡོང༌། ཁོ་ཚོ་ཡེ་ཤུའི་དྲུང་དུ་སླེབས་དུས། དེ་སྔོན་གདོན་འདྲེས་བཟུང་བའི་མི་དེ་དྲན་པ་གསོས་ཤིང་གོས་གྱོན་ནས་ཡེ་ཤུའི་ཞབས་ཀྱི་མདུན་ལ་བསྡད་ཡོད་པ་མཐོང་སྟེ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེས།

³⁵ Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.

³⁶ ཡང་གནས་ཚུལ་འདི་མཐོང་བའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་གདོན་འདྲེས་བཟུང་བའི་མི་ཅི་ལྟར་གསོས་པའི་ལོ་རྒྱུས་དེ་དེར་ཡོང་མཁན་རྣམས་ལ་བཤད།

³⁶ E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.

³⁷ འཇིགས་སྐྲག་སྐྱེས་པས་གེ་ར་སཱ་དང་དེའི་མཐའ་འཁོར་ལ་ཡོད་པའི་ཡུལ་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡེ་ཤུར་ཕར་ཕེབས་པའི་ཞུ་བ་ཕུལ་བས། ཁོང་གྲུའི་ནང་དུ་བཞུགས་ནས་ཕྱིར་ལོག་ཕེབས།

³⁷ Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.

³⁸ དེ་སྔོན་གདོན་འདྲེས་བཟུང་བའི་མི་དེས་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་འགྲོ་བའི་ཞུ་བ་ཕུལ་ཡང༌། ཁོང་གིས་མི་དེ་ཕར་ལ་བཏང་སྟེ་ཁོ་ལ་

³⁸ E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:

³⁹ “ཁྱེད་རང་གི་ནང་ལ་སོང་དང༌། ཁྱེད་ཀྱི་དོན་དུ་དཀོན་མཆོག་གིས་གང་མཛད་པ་དེ་ཤོད་ཅིག་”ཅེས་བཀའ་གནང་ནས་ཁོ་ཕར་སོང་བ་དང༌། དོན་དེ་རྣམས་གྲོང་ཁྱེར་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་སོ། །

³⁹ Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.

⁴⁰ མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁོང་བསྒུགས་ཡོད་པས་ཡེ་ཤུ་ལོག་ཕེབས་སྐབས་ཁོང་ལ་དགའ་བསུ་ཞུས།

⁴⁰ E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.

⁴¹ སྐབས་དེར་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་འདུ་ཁང་གི་དཔོན་པོའི་མིང་ལ་ཡ་ཨིར་ཟེར་བ་ཞིག་ཡོང་ནས། ཡེ་ཤུའི་ཞབས་ལ་གཏུག་སྟེ་ཁོའི་ཁང་པར་ཕེབས་པའི་ཞུ་བ་ནན་གྱིས་ཕུལ།

⁴¹ E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;

⁴² གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཁོང་ལ་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཙམ་ལོན་པའི་བུ་མོ་གཅིག་པུ་དེ་ཤི་གྲབས་འདུག་པའི་ཕྱིར་ཡིན། ཁོང་ཕེབས་པའི་དུས་སུ་མི་ཚོགས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་འཚང་ཁ་བརྒྱབ།

⁴² porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.

⁴³ དེའི་ཚེ་བུད་མེད་གཅིག་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ལུས་ནས་ཁྲག་འཛིར་བའི་ནད་ཕོག་སྟེ། སུས་ཀྱང་ཁོ་མོ་ནད་ལས་ཐར་ཐུབ་མ་བྱས།

⁴³ E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,

⁴⁴ ཁོ་མོ་ཡེ་ཤུའི་རྒྱབ་ཏུ་ཡོང་ཞིང་ཁོང་གི་སྟོད་གོས་ཀྱི་མཐའ་འཛར་ལ་རེག་མ་ཐག་ཏུ་ཁྲག་འཛིར་བ་ཆད།

⁴⁴ chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.

⁴⁵ ཡེ་ཤུས་“སུས་ང་ལ་རེག་པ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་གསུངས་པས་ཁོ་ཚོ་ཚང་མས་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཚེ་པེ་ཏྲོས་ཁོང་ལ་“སློབ་དཔོན་ལགས། མི་ཚོགས་ཀྱིས་ཁྱེད་མཐའ་བསྐོར་ཞིང་འཚང་ཁ་རྒྱག་བཞིན་འདུག་”ཅེས་བཤད།

⁴⁵ E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?

⁴⁶ འོན་ཀྱང་ཡེ་ཤུས་“ང་ནས་ནུས་མཐུ་ཞིག་ཕྱིར་ཐོན་པས་མི་ཞིག་གིས་ང་ལ་རེག་པར་ཤེས་”ཞེས་གསུངས།

⁴⁶ E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.

⁴⁷ བུད་མེད་དེས་དོན་དེ་གསང་མི་ཐུབ་པ་ཤེས་པའི་ཚེ་འཇིགས་ནས་འདར་ཏེ་ཁོང་གི་སྐུ་དྲུང་དུ་པུས་མོ་སར་བཙུགས། ཁོ་མོས་ཁོང་གི་སྟོད་གོས་ལ་རེག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་འཕྲལ་དུ་དྲག་པའི་ལོ་རྒྱུས་ཁོང་ཚོ་ཚང་མར་བཤད།

⁴⁷ Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.

⁴⁸ ཁོང་གིས་ཁོ་མོར་“བུ་མོ། ཁྱོད་ཀྱི་དད་པས་ཁྱོད་རང་ནད་ལས་ཐར་བ་ཡིན་པས། བདེ་བའི་ངང་ནས་སོང་དང་”ཞེས་གསུངས།

⁴⁸ E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.

⁴⁹ ཁོང་གིས་དེ་ལྟར་གསུང་བཞིན་པའི་སྐབས་སུ། ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་འདུ་ཁང་གི་དཔོན་པོའི་ཁྱིམ་ནས་མི་འགའ་ཤས་ཡོང་སྟེ། ཁོ་ལ་“ཁྱེད་རང་གི་བུ་མོ་ཤི་ཚར་འདུག་པས་སྟོན་པ་ལ་འོ་བརྒྱལ་ཞུས་ནས་ག་རེ་བྱེད་”ཅེས་ཟེར།

⁴⁹ Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.

⁵⁰ ཁོ་ཚོའི་སྐད་ཆ་གསན་ནས་ཡེ་ཤུས་མི་དེར་“ཞེད་སྣང་མ་བྱེད། དད་པ་རང་གྱིས་ཤིག ཁོ་མོ་ཐར་བར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས།

⁵⁰ Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.

⁵¹ ཁྱིམ་དུ་སླེབས་ནས་ཁོང་གིས་པེ་ཏྲོ་དང༌། ཡ་ཀོབ། ཡོ་ཧ་ནན། བུ་མོའི་ཕ་མ་གཉིས་མ་གཏོགས་གཞན་སུ་ཡང་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་འཛུལ་མ་བཅུག

⁵¹ E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.

⁵² བུ་མོ་དེའི་དོན་ལ་མི་ཐམས་ཅད་ངུ་ཞིང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པས་ཁོང་གིས་“བུ་མོ་འདི་ཤི་མེད་པར་གཉིད་ཁུག་འདུག་པས་མ་ངུ་ཞིག་”ཅེས་གསུངས།

⁵² E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.

⁵³ བུ་མོ་ཤི་ཚར་བ་ཤེས་ཏེ་ཁོ་ཚོས་ཁོང་ལ་ཁྲེལ་དགོད་བྱས།

⁵³ E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.

⁵⁴ འོན་ཀྱང་ཁོང་གིས་བུ་མོའི་ལག་པ་ནས་འཇུས་ཏེ་“བུ་མོ་ལོངས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས་པས།

⁵⁴ E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.

⁵⁵ དབུགས་ཕྱིར་ལོག་ཅིང་བུ་མོ་དེ་ལམ་སེང་ཡར་ལངས། དེ་ནས་ཁོང་གིས་བུ་མོ་ལ་ཟས་སྟེར་དགོས་ཞེས་བཀའ་གནང༌།

⁵⁵ E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.

⁵⁶ བུ་མོའི་ཕ་མ་གཉིས་ཡ་མཚན་སྐྱེས། ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་གང་བྱུང་བ་དེ་མི་གཞན་སུ་ལ་ཡང་མི་ཤོད་པའི་བཀའ་གནང་ངོ༌། །

⁵⁶ E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 8 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →