Lucas 6
Central Tibetan Bible (BOD) vs ACF
1 ངལ་གསོ་བའི་ཉིན་མོ་ཞིག་ལ་ཡེ་ཤུ་ཞིང་ཁ་ཞིག་བརྒྱུད་ནས་ཕེབས་སྐབས། ཁོང་གི་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་འབྲུ་ཡི་སྙེ་མ་བཏོགས་ཏེ་ལག་པར་འཕུར་འཕུར་བྱས་ནས་བཟས་པ་ལ།
1 E aconteceu que, no segundo sábado após o primeiro, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 ཕཱ་རུ་ཤི་པ་ཁ་ཤས་ཀྱིས་“ཁྱེད་ཚོས་ཅིའི་ཕྱིར་ངལ་གསོ་བའི་ཉིན་མོར་བྱེད་མི་ཆོག་པའི་ལས་བྱེད་བཞིན་ཡོད་དམ་”ཞེས་དྲིས།
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 ཡེ་ཤུས་“རྒྱལ་པོ་དཱ་བིད་དང་ཁོང་གི་འཁོར་གཡོག་རྣམས་ཀྱིས་ལྟོགས་པའི་ཚེ་ཅི་ཞིག་བྱས་པ་དེ་ཡང་ཁྱོད་ཚོས་བཀླགས་མ་མྱོང་ངམ།
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 ཁོང་ཚོ་དཀོན་མཆོག་གི་མཆོད་ཁང་ལ་ཕེབས་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གི་སྐུ་མདུན་གྱི་བག་ལེབ་བླངས་ནས་བཟས་ཤིང་འཁོར་གཡོག་རྣམས་ལའང་བྱིན་ནོ། བག་ལེབ་དེ་བཀའ་ཁྲིམས་ལྟར་ན་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་མ་རྣམས་ལས་གཞན་སུས་ཀྱང་ཟ་མི་ཆོག་”ཅེས་གསུངས།
4 Como entrou na casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não é lícito comer senão só aos sacerdotes?
5 དེ་ནས་ཁོང་གིས་“མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ནི་ངལ་གསོ་བའི་ཉིན་གྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ་”ཞེས་གསུངས།
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é Senhor até do sábado.
6 ངལ་གསོ་བའི་ཉིན་མོ་གཞན་ཞིག་ལ་ཁོང་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་འདུ་ཁང་ནང་དུ་ཕེབས་ནས་ཆོས་བསྟན་གནང་སྟེ། ལག་གཡས་པ་འཁུམས་པ་ཞིག་དེ་རུ་ཡོད།
6 E aconteceu também noutro sábado, que entrou na sinagoga, e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 ཡེ་ཤུ་ལ་ནག་ཉེས་བཙུགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་དང་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངལ་གསོ་བའི་ཉིན་མོར་ཁོང་གིས་ནད་བཅོས་མི་བཅོས་ལ་ནན་ཏན་གྱིས་བལྟས་ཏེ་བསྡད།
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 འོན་ཀྱང་མི་དེ་ཚོའི་བསམ་པ་མཁྱེན་ཏེ་ཁོང་གིས་ལག་པ་འཁུམས་པའི་མི་དེར་“ཡར་ལངས་ནས་ཚུར་ཤོག་ཅིག་”ཅེས་གསུངས་པས་ཁོས་དེ་ལྟར་བྱས།
8 Mas ele bem conhecia os seus pensamentos; e disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཁྲིམས་ལྟར་ན་མི་རྣམས་ལ་ངལ་གསོ་བའི་ཉིན་མོར་ལས་བཟང་པོ་བྱེད་ཆོག་གམ་ཡང་ན་ལས་ངན་པ་བྱེད་ཆོག སྲོག་སྐྱོབ་ཆོག་གམ་ཡང་ན་སྲོག་གཅོད་ཆོག་”ཅེས་དྲིས་ནས།
9 Então Jesus lhes disse: Uma coisa vos hei de perguntar: É lícito nos sábados fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar?
10 དེ་ཐམས་ཅད་ལ་རིམ་གྱིས་གཟིགས་ནས་ཁོང་གིས་མི་དེར་“ལག་པ་རྐྱོངས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས་པས་ཁོས་ལག་པ་བརྐྱངས་ཤིང་ནད་གསོས་པར་གྱུར།
10 E, olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 འོན་ཀྱང་ཁོ་ཚོ་ཁོང་ཁྲོ་འབར་ནས་ཡེ་ཤུ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱེད་པར་གྲོས་བསྡུར་བྱས་སོ། །
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 དེའི་དུས་སུ་སྨོན་ལམ་འདེབས་པའི་ཕྱིར་ཁོང་རི་ཞིག་ལ་ཕེབས་ནས་མཚན་གང་དཀོན་མཆོག་ལ་གསོལ་བ་བཏབ།
12 E aconteceu que naqueles dias subiu ao monte a orar, e passou a noite em oração a Deus.
13 ནམ་ལངས་པའི་ཚེ་ཁོང་གི་ཉེ་གནས་རྣམས་བོས་ནས་བཅུ་གཉིས་པོ་བདམས་ཏེ་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་སྐུ་ཚབ་ཅེས་བཏགས།
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 ཁོ་ཚོ་ནི་ཁོང་གིས་པེ་ཏྲོ་ཞེས་བཏགས་པའི་སི་མོན་དང༌། ཁོའི་གཅུང་པོ་ཨན་དྲི་ཡཱ། ཡ་ཀོབ། ཡོ་ཧ་ནན། ཕི་ལིབ། པར་ཐོ་ལོ་མཱ།
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 མད་ཐཱ། ཐོ་མཱ། ཨལ་ཕཱ་ཞེས་པ་དེའི་བུ་ཡ་ཀོབ། རྒྱལ་གཅེས་པའི་ཕྱོགས་ཁག་གི་ཁོངས་མི་སི་མོན།
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 ཡ་ཀོབ་ཀྱི་བུ་ཡུ་དཱ། ཁོང་ལ་རྒྱབ་གཏོད་བྱེད་མཁན་དུ་འགྱུར་བ་ཡུ་དཱ་དབྱི་སི་ཀར་རེ་བཅས་ཡིན་ནོ། །
16 E Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 ཡེ་ཤུ་ཁོ་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་རི་ནས་མར་ཕེབས་ནས་ཐང་ཞིག་ལ་བཞུགས། དེར་ཡ་ཧུ་དཱའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དང༌། ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ། ས་དབུས་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་ལ་ཆགས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ཐཱ་ཨེར་དང་ཚི་དོན་ནི།
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão de povo de toda a Judéia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom; os quais tinham vindo para o ouvir, e serem curados das suas enfermidades,
18 ཁོང་གི་གསུང་ལ་ཉན་པ་དང༌། ཁོ་ཚོ་ནད་ལས་ཐར་བའི་ཆེད་དུ་མི་ཚོགས་ཧ་ཅང་མང་པོ་འཛོམས་ཏེ། གདོན་འདྲེ་མི་གཙང་བས་བཟུང་བའི་མི་རྣམས་གསོས་པར་གྱུར།
18 Como também os atormentados dos espíritos imundos; e eram curados.
19 ནུས་མཐུ་ཞིག་ཁོང་ནས་ཕྱིར་ཐོན་ཏེ་ཁོ་ཚོའི་ནད་ཀུན་གསོས་པར་མཛད་པས་ཚང་མས་ཁོང་ལ་རེག་ཐབས་བཙལ།
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude, e curava a todos.
20 ཉེ་གནས་རྣམས་ལ་གཟིགས་ཏེ་ཁོང་གིས།
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 ཁྱེད་ཚོ་ཚིམ་པར་འགྱུར་ངེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 མི་ཡི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཡི་དོན་དུ་ནི། །
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 ལྟོས་དང༌། དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་སུ་ཁྱེད་ལ་བྱ་དགའ་ཆེན་པོ་ཡོད་པས་ཉིན་མོ་དེར་དགའ་བའི་ངང་ནས་མཆོངས་ཤིག གང་ལགས་ཟེར་ན། མི་དེ་ཚོའི་མེས་པོས་ཀྱང་ལུང་སྟོན་པ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་བྱས་སོ། །
23 Folgai nesse dia, exultai; porque eis que é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 འོན་ཀྱང༌།
24 Mas ai de vós, ricos! porque já tendes a vossa consolação.
25 ཁྱོད་རྣམས་བཟས་ནས་ཚིམ་པར་འགྱུར་བ་ལ། །
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides, porque vos lamentareis e chorareis.
26 ལུང་སྟོན་རྫུན་མར་མེས་པོས་བྱས་པ་ལྟར། །
26 Ai de vós quando todos os homens de vós disserem bem, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 ཡང་ཁོང་གིས་“ངས་ཁྱེད་ཉན་མཁན་རྣམས་ལ་ཟེར་རྒྱུར། དགྲ་བོ་རྣམས་ལ་བྱམས་པ་གྱིས་ཤིག ཁྱེད་ལ་སྡང་མཁན་རྣམས་ལ་ལས་བཟང་པོ་བྱོས།
27 Mas a vós, que isto ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 ཁྱེད་ཚོར་དམོད་མོ་འདེབས་མཁན་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབས་ཤིང༌། ཁྱེད་ཚོར་སྨད་ར་གཏོང་མཁན་གྱི་དོན་དུ་སྨོན་ལམ་འདེབས་ཤིག
28 Bendizei os que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 སུས་ཁྱེད་ལ་འགྲམ་པ་ཡ་གཅིག་ལ་འགྲམ་ལྕག་བཞུས་ན། དེ་ལ་འགྲམ་པ་གཞན་ཡང་སྟོན། སུས་ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱི་གོས་ཕྲོགས་ན། དེ་ལ་ནང་གོས་ཀྱང་འཁྱེར་དུ་ཆུག
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses;
30 སུས་ཁྱེད་ལ་གང་ཞིག་ཞུས་ན་དེ་ལ་སྦྱིན། སུས་ཁྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཕྲོགས་ན། དེ་ལ་ཚུར་ཁྱེར་ཤོག་ཅེས་མི་ཟེར།
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho tornes a pedir.
31 མི་གཞན་གྱིས་ཇི་ལྟར་ཁྱེད་ཚོར་བྱས་ན་དགའ་བ་བཞིན། དེ་ལྟར་གཞན་ལ་བྱོས་ཤིག
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira lhes fazei vós, também.
32 ཁྱེད་ལ་བྱམས་པ་བྱེད་མཁན་ལ་བྱམས་ན་ཅི་ཕན། སྡིག་ཉེས་ཅན་ཡང་སོ་སོར་བྱམས་པ་བྱེད་མཁན་ལ་བྱམས།
32 E se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 ཁྱེད་ལ་བཟང་པོ་བྱེད་མཁན་ལ་བཟང་པོ་བྱས་ན་ཅི་ཕན། སྡིག་ཉེས་ཅན་གྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱེད།
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 སྐྱིན་པ་ལེན་པའི་ཆེད་དུ་མི་གཞན་ལ་གཡར་ན་ཅི་ཕན། སྐྱིན་པ་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཐ་ན་སྡིག་ཅན་གྱིས་སྡིག་ཅན་ལ་གཡར།
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais tornar a receber, que recompensa tereis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para tornarem a receber outro tanto.
35 གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་དགྲ་བོ་རྣམས་ལ་བྱམས་ཤིང༌། བཟང་པོ་བྱེད། སྐྱིན་པ་ལེན་པའི་རེ་བ་མེད་པར་མི་གཞན་ལ་གཡར་ན། ཁྱེད་ཀྱི་བྱ་དགའ་ཆེན་པོ་ཡིན་པ་མ་ཟད། ཁྱེད་ཚོ་བླ་ན་མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་ཡིན་པར་འགྱུར། གང་ལགས་ཟེར་ན། ཁོང་གིས་དྲིན་ལན་ལོག་འཇལ་བ་དང་ངན་པ་རྣམས་ལ་དྲིན་སྐྱོང་མཛད།
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 ཁྱེད་ཀྱི་ཡབ་ཐུགས་རྗེ་ཅན་ཡིན་པ་ལྟར་ཁྱེད་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་ཅན་དུ་འགྱུར་དགོས་”ཞེས་གསུངས།
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 ཡང་ཁོང་གིས་“སྐྱོན་འདོགས་མ་བྱོས་དང་ཁྲིམས་གཅོད་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར། ཁ་རྡུང་མ་གཏོང་དང་ཆད་པ་ཕོག་པར་མི་འགྱུར། གཞན་ལ་གུ་ཡངས་གཏོང་དང་རང་གི་སྡིག་ཉེས་སེལ་བར་འགྱུར།
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 མི་གཞན་ལ་སྦྱིན་དང་ཁྱེད་ལ་གནང་བར་འགྱུར་ཏེ། བྲེ་གང་ལས་མང༌། མནན་ནས་སྤྲུགས་པར་ཁྱེད་ཀྱི་ཐུ་བ་ལ་གཏོང་ཕོད་ཀྱིས་བླུག་པར་འགྱུར། སྣོད་གང་གིས་འཇལ་བ་དེ་རང་གིས་ཁྱེད་ལ་ཡང་འཇལ་བར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས།
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando, vos deitarão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 དེ་ཡང་དཔེའི་སྒོ་ནས་ཁོང་གིས་ཁོ་རྣམས་ལ་“ལོང་བ་ཞིག་གིས་ལོང་བ་གཞན་ཞིག་ཁྲིད་ན་དེ་ཚོ་གཉིས་ས་སྡོང་ལ་འགྱེལ་བར་མི་འགྱུར་རམ།
39 E dizia-lhes uma parábola: Pode porventura o cego guiar o cego? Não cairão ambos na cova?
40 ཉེ་གནས་སློབ་དཔོན་ལས་ཆེ་བ་མ་ཡིན། འོན་ཀྱང་ཡོན་ཏན་མཐར་ཕྱིན་པ་རྣམས་སློབ་དཔོན་དང་འདྲ་བར་འགྱུར།
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 གཞན་གྱི་མིག་ལ་ཡོད་པའི་ཤིང་རྡུལ་མཐོང་ཡང༌། རང་གི་མིག་ལ་ཡོད་པའི་གདུང་མ་མི་མཐོང་བ་དེ་ཅི་ཡིན།
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 རང་གི་མིག་ལ་ཡོད་པའི་གདུང་མ་མི་མཐོང་བར་གཞན་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་མིག་ལ་ཡོད་པའི་ཤིང་རྡུལ་འདོན་པར་བྱ་ཞེས་ཅི་ལྟར་ཟེར། ཁ་བཤད་དོན་ལ་མི་གནས་པ་ཁྱོད། རང་གི་མིག་ལ་ཡོད་པའི་གདུང་མ་ཐོན་ཅིག དེ་ནས་གཞན་གྱི་མིག་ལ་ཤིང་རྡུལ་འདོན་པའི་ཆེད་དུ་གསལ་པོར་མཐོང་”ཞེས་གསུངས།
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho, e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 ཁོང་གིས་“ཤིང་སྡོང་བཟང་པོ་ལས་འབྲས་བུ་ངན་པ་མི་སྐྱེ་ལ། ཤིང་སྡོང་ངན་པ་ལས་འབྲས་བུ་ལེགས་པོ་མི་སྐྱེ།
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 དེའི་ཕྱིར་ཤིང་སྡོང་རེ་རེ་འབྲས་བུ་ནས་ངོ་ཤེས། སུས་ཀྱང་ཚེར་ཤིང་ནས་བསེ་ཡབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་མི་ལེན་ལ། ཡང་ན་སེ་བའི་མེ་ཏོག་ནས་རྒུན་འབྲུམ་འཐོག་མི་སྲིད།
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 མི་བཟང་པོ་ཞིག་གིས་སེམས་ཀྱི་མཛོད་བཟང་པོ་ནས་བཟང་པོ་འདོན་པ་དང༌། མི་ངན་པ་ཞིག་གིས་སེམས་ཀྱི་མཛོད་ངན་པ་ནས་ངན་པ་འདོན། གང་ལགས་ཟེར་ན། སེམས་ཀྱི་མཛོད་ནས་ཁ་ཡིས་བརྗོད།
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 ང་ལ་གཙོ་བོ་ལགས། གཙོ་བོ་ལགས་ཞེས་ཟེར་ནས་ངའི་ཁ་ལ་མི་ཉན་པ་དེ་ཅི་ཡིན།
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 ངའི་རྩར་ཡོང་ནས་ངས་སྨྲ་བའི་ཚིག་ཐོས་ཏེ་ཉམས་ལེན་བྱེད་མཁན་འདི་ལྟར་ཡིན།
47 Qualquer que vem a mim e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 ཁོ་ནི་གཏིང་རིང་པོ་བརྐོས་ནས་བྲག་ལ་རྨང་གཞི་བརྟན་པོ་བཟོས་པའི་ཁང་པ་བཟོ་མཁན་ལྟར་ཡིན། ཁང་པ་དེ་ལེགས་པོར་བརྩིགས་པས་ཆུ་ལོག་བྱུང་སྐབས་དྲག་ཏུ་རྒྱུག་པའི་ཆུ་ཡིས་ཁང་པ་དེར་ཕོག་ནས་གཡོས་མ་ཐུབ།
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre a rocha.
49 འོན་ཀྱང་ངས་སྨྲ་བའི་ཚིག་ཐོས་ནས་ཉམས་ལེན་མི་བྱེད་མཁན་ནི་རྨང་གཞི་མེད་པའི་ཁང་པ་བཟོ་མཁན་ལྟར་ཡིན། ཆུ་ལོག་བྱུང་སྐབས་དྲག་ཏུ་རྒྱུག་པའི་ཆུ་ཡིས་ཁང་པ་དེར་ཕོག་ནས་འཕྲལ་དུ་རྡིབ་སྟེ། ཁང་པ་དེ་ཡོངས་སུ་འཇིག་”ཅེས་གསུངས་སོ། །
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.