Lucas 20

Central Tibetan Bible (BOD) vs VC

VC Versão Católica

¹ དེ་ནས་ཉིན་གཅིག་ལ་ཡེ་ཤུས་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོར་མི་རྣམས་ལ་ཆོས་གསུངས་པ་དང༌། མི་རྣམས་ལ་འཕྲིན་བཟང་སྒྲོག་པའི་དུས་སུ། ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང༌། ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི། རྒན་པོ་རྣམས་དང་མཉམ་དུ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་སྟེ།

¹ Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,

² མི་དེ་ཚོས་“ཁྱེད་ཀྱིས་དབང་ཆ་གང་གི་སྒོ་ནས་དོན་འདི་ཚོ་མཛད། ཡང་ན་སུ་ཞིག་གིས་ཁྱེད་ལ་དོན་འདི་རྣམས་མཛད་པའི་དབང་ཆ་སྤྲད་པ་ཡིན་ནམ། ང་ཚོར་ལན་ཐོབ་ཅིག་”ཅེས་སྨྲས་པ་ལ།

² e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?

³ ཡེ་ཤུས་“ངས་ཀྱང་ཁྱེད་རྣམས་ལ་དྲི་བ་གཅིག་འདྲི་རྒྱུ་ཡིན། དེའི་ལན་ཐོབ་ཅིག

³ Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.

⁴ ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་ཁྲུས་གསོལ་མཛད་པའི་དབང་དེ་དཀོན་མཆོག་ནས་བྱུང་ངམ། མི་ནས་བྱུང་”ཞེས་གསུངས།

⁴ Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?

⁵ ཁོ་ཚོས་ཕན་ཚུན་གཏམ་གླེང་བྱས་ཤིང་“གལ་ཏེ་དཀོན་མཆོག་ནས་བྱུང་ཞེས་བཤད་ན། ཁོང་གིས་འོ་ན་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་ཁོང་ལ་དད་པ་མ་བྱས་སམ་ཞེས་གསུང་ངེས་ལ།

⁵ Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?

⁶ ཡང་མི་ལས་བྱུང་ཞེས་བཤད་ན། མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོ་ཧ་ནན་ལུང་སྟོན་པར་བརྩིས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ང་ཚོ་རྡོ་རུབ་བཏང་སྟེ་གསད་རྒྱུ་རེད་”ཅེས་སྨྲས།

⁶ Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.

⁷ དེའི་ཕྱིར་ཁོ་ཚོས་“གང་ནས་བྱུང་ང་ཚོས་མི་ཤེས་”ཞེས་ལན་བཏབ།

⁷ Responderam por fim que não sabiam de onde era.

⁸ ཡེ་ཤུས་“དེས་ན་ངས་ཀྱང་དབང་ཆ་གང་གིས་དོན་འདི་རྣམས་བྱེད་པ་མི་ཤོད་”ཅེས་གསུངས།

⁸ Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.

⁹ དེ་ནས་དཔེའི་སྒོ་ནས་ཡེ་ཤུས་མི་རྣམས་ལ་“མི་ཞིག་གིས་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ལྡུམ་ར་ཞིག་བཟོས་ཤིང༌། ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་རྣམས་ལ་བོགས་མར་བཏང་ནས་ཡུལ་གཞན་དུ་སོང་སྟེ་ཡུན་རིང་པོར་བསྡད།

⁹ Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.

¹⁰ དེ་ནས་དུས་རན་པས་ཁོང་གིས་ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་རྣམས་ནས་ལྡུམ་རའི་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་འབྲས་བུའི་སྐལ་བ་ལེན་པའི་ཕྱིར་གཡོག་པོ་ཞིག་བཏང༌། འོན་ཀྱང་མི་དེ་ཚོས་གཡོག་པོ་དེ་བརྡུངས་རྗེས་ལག་ཟུང་སྟོང་པར་ཕྱིར་བཏང༌།

¹⁰ No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.

¹¹ ཡང་ཁོང་གིས་གཡོག་པོ་གཞན་ཞིག་བཏང་བས། ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་གཡོག་པོ་དེའང་བརྡུངས་ཤིང༌། ཁ་ངན་བཤད་ནས་ལག་ཟུང་སྟོང་པར་ཕྱིར་བཏང༌།

¹¹ Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.

¹² ཡང་ཁོང་གིས་གཡོག་པོ་གསུམ་པ་དེ་མངགས་པའང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྨས་སྐྱོན་བཏང་ནས་ཕྱིར་བཏོན།

¹² Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.

¹³ དེ་ནས་ལྡུམ་རའི་བདག་པོས་ངས་ཅི་བྱེད་པར་བྱ། ངའི་གཅེས་པའི་བུ་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན། ཁོ་ཚོས་ངའི་བུ་ལ་བརྩི་བཀུར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས།

¹³ Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.

¹⁴ འོན་ཀྱང་ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་བུ་མཐོང་ནས་ཕན་ཚུན་ལ། མི་འདི་ནི་ཕ་ཤུལ་འཛིན་མཁན་ཡིན་པས། ཤུལ་འཛིན་དེ་འཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ཁོ་རང་གསོད་པར་བྱ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ།

¹⁴ Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.

¹⁵ ཁོ་རང་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ལྡུམ་རའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བསྐྲད་ནས་བསད། དེས་ན་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ལྡུམ་རའི་བདག་པོས་ཁོ་ཚོར་གང་བྱེད་ཡོང༌།

¹⁵ E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?

¹⁶ ཁོང་ཕེབས་ནས་ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་རྣམས་མེད་པར་བཟོས་ཏེ་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ལྡུམ་ར་མི་གཞན་ལ་སྤྲོད་པར་བྱེད་དོ་”ཞེས་གསུངས། དེ་ཐོས་ནས་ཁོ་ཚོས་“དེ་ལྟར་མི་སྲིད་”ཅེས་བཤད།

¹⁶ Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!

¹⁷ འོན་ཀྱང་ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་ནན་གྱིས་བལྟས་ནས་“དཀོན་མཆོག་གི་གསུང་རབ་ལས།

¹⁷ Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?

¹⁸ སུ་ཞིག་རྡོ་དེའི་སྟེང་དུ་འགྱེལ་ན་དུམ་བུར་ཆག་པར་འགྱུར། རྡོ་དེ་མི་སུ་ཞིག་ལ་ལྷུངས་ན་དེས་ཁོ་མནན་པར་བྱ་”ཞེས་གསུངས།

¹⁸ Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!

¹⁹ ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་དང་བླ་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་དཔེ་དེ་ཁོ་རང་ཚོའི་སྐོར་ལ་གསུངས་པ་ཤེས་ཏེ་དུས་དེ་རང་ལ་ཡེ་ཤུ་འཛིན་པའི་ཐབས་བཙལ་ཡང༌། མི་ཚོགས་ལ་འཇིགས།

¹⁹ Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.

²⁰ དེར་བརྟེན་ཁོ་ཚོས་ཁོང་ལ་ལྐོག་ལྟ་བྱས་ཏེ། ཡེ་ཤུ་ལ་ཁྲིམས་དང་འགལ་བའི་གཏམ་བཤད་གནང་དུ་འཇུག་ཆེད་མི་དྲང་པོ་ཡིན་ཚུལ་སྟོན་པའི་ལྟ་མྱུལ་པ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་བཏང༌། དེ་ནི་ཁོང་སྤྱི་ཁྱབ་དབང་ཅན་གྱི་ལག་ཏུ་གཏོང་བའི་ཕྱིར་ཡིན།

²⁰ Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.

²¹ ཁོ་ཚོས་ཁོང་ལ་“སྟོན་པ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱིས་སྐྱོན་མེད་པར་ཆོས་བསྟན་གནང་བ་དང༌། ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་དཀོན་མཆོག་གི་ལམ་ཡང་དག་པར་བདེན་པར་སྟོན་པ་དེ་ང་ཚོས་ཤེས།

²¹ Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.

²² དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཁྲིམས་ལྟར་ན་ང་ཚོས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་སེ་སར་ལ་ཁྲལ་འཇལ་རུང་ངམ་མི་རུང་”ཞེས་དྲིས།

²² É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?

²³ ཁོང་གིས་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཡོ་སྒྱུ་མཁྱེན་ཏེ་ཁོ་ཚོར་

²³ Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:

²⁴ “དེ་ཎ་རིའི་དངུལ་ཊམ་ཀ་གཅིག་ང་ལ་སྟོན་ཅིག རི་མོ་དང་ཡི་གེ་འདི་སུའི་རེད་དམ་”ཞེས་བཀའ་འདྲི་གནང་ནས་ཁོ་ཚོས་“སེ་སར་རྒྱལ་པོའི་རེད་”ཅེས་སྨྲས།

²⁴ Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.

²⁵ ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“དེས་ན་གང་ཞིག་སེ་སར་རྒྱལ་པོའི་ཡིན་པ་དེ་སེ་སར་ལ་ཕུལ་ཞིག གང་ཞིག་དཀོན་མཆོག་གི་ཡིན་པ་དེ་དཀོན་མཆོག་ལ་ཕུལ་ཞིག་”ཅེས་གསུངས།

²⁵ Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.

²⁶ ཁོ་ཚོས་མི་ཚོགས་ཀྱི་མདུན་དུ་ཡེ་ཤུ་ལ་ཁྲིམས་དང་འགལ་བའི་གཏམ་བཤད་གནང་དུ་མ་བཅུག་སྟེ། ཁོང་གི་ལན་ལ་ངོ་མཚར་བར་གྱུར་བས་ཁ་རོག་བསྡད།

²⁶ Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.

²⁷ དེ་ནས་ཡང་འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་པ་མེད་ཅེས་ཟེར་མཁན་སཱ་ཅུ་སེ་པ་རྣམས་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་སྟེ་

²⁷ Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:

²⁸ “སློབ་དཔོན་ལགས། ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེའི་མདོ་ལས། གལ་སྲིད་སྐྱེས་པ་ཞིག་གི་སྤུན་ཤི་ནས་བུ་ཕྲུག་མེད་པར་བཟའ་ཟླ་གཅིག་པུ་ལུས་ན། སྐྱེས་པ་དེས་ཁོའི་བཟའ་ཟླ་བླངས་ནས་སྤུན་གྱི་དོན་དུ་རིགས་རྒྱུད་སྤེལ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྲིས་སོ།

²⁸ Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.

²⁹ ད་སྤུན་བདུན་ཡོད་དེ། སྤུན་ཆེ་བས་བཟའ་ཟླ་ཞིག་བླངས་ནས་བུ་ཕྲུག་མེད་པར་ཤི་པ་རེད།

²⁹ Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.

³⁰ — ausente —

³⁰ Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.

³¹ — ausente —

³¹ Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.

³² — ausente —

³² Por fim, morreu também a mulher.

³³ འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་པོར་འགྱུར་བའི་དུས་སུ། སྤུན་བདུན་པོས་བུད་མེད་དེར་ཆང་ས་བརྒྱབ་མྱོང་བས་ཁོ་མོ་ནི་སྤུན་བདུན་ཡོད་པ་ལས་སུའི་བཟའ་ཟླ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་དྲིས་པ་ན།

³³ Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.

³⁴ ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“དུས་འདི་དང་གཏོགས་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་བག་མ་གཏོང་ལེན་བྱེད།

³⁴ Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,

³⁵ འོན་ཀྱང་མ་འོངས་པའི་དུས་ཀྱི་གཤིན་པོ་སླར་གསོན་པར་འོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚུར་མནའ་མ་མི་ལེན་ཞིང་ཕར་མག་པ་ཡང་མི་བསྐྱལ།

³⁵ mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.

³⁶ ཁོ་ཚོ་ནམ་ཡང་ཤི་མི་སྲིད། གང་ལགས་ཟེར་ན། ཁོ་ཚོ་འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་ཡིན་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉ་རྣམས་དང་འདྲའོ།

³⁶ Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.

³⁷ ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེའི་མདོ་ལས་ཚེར་མའི་སྒྲུང་ལྟར་དཀོན་མཆོག་གིས་མོ་ཤེ་ལ་འདི་ལྟར་གསུངས། ང་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་མེས་པོ་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་དཀོན་མཆོག་དང༌། ཨི་སཱག་གི་དཀོན་མཆོག ཡ་ཀོབ་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པའི་སྒོ་ནས་མོ་ཤེ་རང་གིས་འཆི་བ་རྣམས་གསོན་པོར་ལང་དུ་གྱུར་ངེས་པར་བསྟན་པ་ཡིན།

³⁷ Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .

³⁸ ཁོང་ནི་གཤིན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་མ་ཡིན་ཏེ། གསོན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན། གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཁོང་གི་སྤྱན་སྔར་ཁོ་ཚོ་ཐམས་ཅད་གསོན་ནོ་”ཞེས་གསུངས།

³⁸ Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.

³⁹ ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མིའི་ནང་ནས་ཁ་ཤས་ཀྱིས་“སློབ་དཔོན་ལགས། ཁྱེད་ཀྱིས་ལེགས་པོ་གསུངས་”ཞེས་ཟེར།

³⁹ Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.

⁴⁰ དེའི་རྗེས་སུ་ཁོ་ཚོས་ཁོང་ལ་བཀའ་དྲི་གང་ཡང་ཞུ་མ་ནུས།

⁴⁰ E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.

⁴¹ དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་ནི་ཇི་ལྟར་གནའ་རབས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དཱ་བིད་ཀྱི་སྲས་ཡིན་ཟེར་བ་དེ་ཅི་ཡིན།

⁴¹ Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?

⁴² — ausente —

⁴² Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,

⁴³ — ausente —

⁴³ até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.

⁴⁴ དཱ་བིད་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་གཙོ་བོ་ཞེས་ཞུས་པས་མཱ་ཤི་ཀ་ནི་དཱ་བིད་ཀྱི་སྲས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་གསུངས།

⁴⁴ Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?

⁴⁵ མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐོས་པའི་དུས་སུ་ཁོང་གིས་ཉེ་གནས་ཚོར་འདི་ལྟར་གསུངས་

⁴⁵ Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:

⁴⁶ “ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་རྣམས་ལ་དོགས་ཟོན་གྱིས་ཤིག ཁོ་རྣམས་ཀྱིས་གོས་རིང་པོ་གྱོན་ཏེ་ཕར་འགྲོ་ཚུར་འོང་བྱེད་པ་དང༌། ཁྲོམ་ལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་བྱེད་པར་མོས། ཁོ་ཚོས་འདུ་ཁང་ནང་ཁྲི་མཐོ་ས་དང་གསོལ་སྟོན་གྱི་གྲལ་མགོའི་གལ་ཆེ་སར་སྡོད་པར་དགའ།

⁴⁶ Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;

⁴⁷ མི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུགས་མོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ནོར་ཧམ་འཕྲོག་བྱེད་ཅིང༌། ཕྱི་ཚུལ་བཅོས་མའི་ཚུལ་གྱིས་སྨོན་ལམ་རྒྱུན་རིང་འདེབས་ཁུལ་བྱེད་པས། མི་དེ་ཚོར་ལྷག་པར་དུ་ཆད་པ་ལྗིད་པོ་ཕོག་པར་འགྱུར་རོ་”ཞེས་གསུངས་སོ། །

⁴⁷ que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →