Lucas 20

Central Tibetan Bible (BOD) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ དེ་ནས་ཉིན་གཅིག་ལ་ཡེ་ཤུས་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོར་མི་རྣམས་ལ་ཆོས་གསུངས་པ་དང༌། མི་རྣམས་ལ་འཕྲིན་བཟང་སྒྲོག་པའི་དུས་སུ། ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང༌། ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི། རྒན་པོ་རྣམས་དང་མཉམ་དུ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་སྟེ།

¹ E aconteceu num daqueles dias que, estando ele ensinando o povo no templo, e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,

² མི་དེ་ཚོས་“ཁྱེད་ཀྱིས་དབང་ཆ་གང་གི་སྒོ་ནས་དོན་འདི་ཚོ་མཛད། ཡང་ན་སུ་ཞིག་གིས་ཁྱེད་ལ་དོན་འདི་རྣམས་མཛད་པའི་དབང་ཆ་སྤྲད་པ་ཡིན་ནམ། ང་ཚོར་ལན་ཐོབ་ཅིག་”ཅེས་སྨྲས་པ་ལ།

² E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou, quem é que te deu esta autoridade?

³ ཡེ་ཤུས་“ངས་ཀྱང་ཁྱེད་རྣམས་ལ་དྲི་བ་གཅིག་འདྲི་རྒྱུ་ཡིན། དེའི་ལན་ཐོབ་ཅིག

³ E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: Dizei-me pois:

⁴ ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་ཁྲུས་གསོལ་མཛད་པའི་དབང་དེ་དཀོན་མཆོག་ནས་བྱུང་ངམ། མི་ནས་བྱུང་”ཞེས་གསུངས།

⁴ O batismo de João era do céu ou dos homens?

⁵ ཁོ་ཚོས་ཕན་ཚུན་གཏམ་གླེང་བྱས་ཤིང་“གལ་ཏེ་དཀོན་མཆོག་ནས་བྱུང་ཞེས་བཤད་ན། ཁོང་གིས་འོ་ན་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་ཁོང་ལ་དད་པ་མ་བྱས་སམ་ཞེས་གསུང་ངེས་ལ།

⁵ E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?

⁶ ཡང་མི་ལས་བྱུང་ཞེས་བཤད་ན། མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོ་ཧ་ནན་ལུང་སྟོན་པར་བརྩིས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ང་ཚོ་རྡོ་རུབ་བཏང་སྟེ་གསད་རྒྱུ་རེད་”ཅེས་སྨྲས།

⁶ E se dissermos: Dos homens; todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.

⁷ དེའི་ཕྱིར་ཁོ་ཚོས་“གང་ནས་བྱུང་ང་ཚོས་མི་ཤེས་”ཞེས་ལན་བཏབ།

⁷ E responderam que não sabiam de onde era.

⁸ ཡེ་ཤུས་“དེས་ན་ངས་ཀྱང་དབང་ཆ་གང་གིས་དོན་འདི་རྣམས་བྱེད་པ་མི་ཤོད་”ཅེས་གསུངས།

⁸ E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.

⁹ དེ་ནས་དཔེའི་སྒོ་ནས་ཡེ་ཤུས་མི་རྣམས་ལ་“མི་ཞིག་གིས་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ལྡུམ་ར་ཞིག་བཟོས་ཤིང༌། ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་རྣམས་ལ་བོགས་མར་བཏང་ནས་ཡུལ་གཞན་དུ་སོང་སྟེ་ཡུན་རིང་པོར་བསྡད།

⁹ E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra por muito tempo;

¹⁰ དེ་ནས་དུས་རན་པས་ཁོང་གིས་ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་རྣམས་ནས་ལྡུམ་རའི་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་འབྲས་བུའི་སྐལ་བ་ལེན་པའི་ཕྱིར་གཡོག་པོ་ཞིག་བཏང༌། འོན་ཀྱང་མི་དེ་ཚོས་གཡོག་པོ་དེ་བརྡུངས་རྗེས་ལག་ཟུང་སྟོང་པར་ཕྱིར་བཏང༌།

¹⁰ E no tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.

¹¹ ཡང་ཁོང་གིས་གཡོག་པོ་གཞན་ཞིག་བཏང་བས། ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་གཡོག་པོ་དེའང་བརྡུངས་ཤིང༌། ཁ་ངན་བཤད་ནས་ལག་ཟུང་སྟོང་པར་ཕྱིར་བཏང༌།

¹¹ E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este, e afrontando-o, mandaram-no vazio.

¹² ཡང་ཁོང་གིས་གཡོག་པོ་གསུམ་པ་དེ་མངགས་པའང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྨས་སྐྱོན་བཏང་ནས་ཕྱིར་བཏོན།

¹² E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este, o expulsaram.

¹³ དེ་ནས་ལྡུམ་རའི་བདག་པོས་ངས་ཅི་བྱེད་པར་བྱ། ངའི་གཅེས་པའི་བུ་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན། ཁོ་ཚོས་ངའི་བུ་ལ་བརྩི་བཀུར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས།

¹³ E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez que, vendo, o respeitem.

¹⁴ འོན་ཀྱང་ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་བུ་མཐོང་ནས་ཕན་ཚུན་ལ། མི་འདི་ནི་ཕ་ཤུལ་འཛིན་མཁན་ཡིན་པས། ཤུལ་འཛིན་དེ་འཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ཁོ་རང་གསོད་པར་བྱ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ།

¹⁴ Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.

¹⁵ ཁོ་རང་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ལྡུམ་རའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བསྐྲད་ནས་བསད། དེས་ན་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ལྡུམ་རའི་བདག་པོས་ཁོ་ཚོར་གང་བྱེད་ཡོང༌།

¹⁵ E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?

¹⁶ ཁོང་ཕེབས་ནས་ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་རྣམས་མེད་པར་བཟོས་ཏེ་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ལྡུམ་ར་མི་གཞན་ལ་སྤྲོད་པར་བྱེད་དོ་”ཞེས་གསུངས། དེ་ཐོས་ནས་ཁོ་ཚོས་“དེ་ལྟར་མི་སྲིད་”ཅེས་བཤད།

¹⁶ Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isto, disseram: Não seja assim!

¹⁷ འོན་ཀྱང་ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་ནན་གྱིས་བལྟས་ནས་“དཀོན་མཆོག་གི་གསུང་རབ་ལས།

¹⁷ Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra, que os edificadores reprovaram, Essa foi feita cabeça da esquina.

¹⁸ སུ་ཞིག་རྡོ་དེའི་སྟེང་དུ་འགྱེལ་ན་དུམ་བུར་ཆག་པར་འགྱུར། རྡོ་དེ་མི་སུ་ཞིག་ལ་ལྷུངས་ན་དེས་ཁོ་མནན་པར་བྱ་”ཞེས་གསུངས།

¹⁸ Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.

¹⁹ ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་དང་བླ་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་དཔེ་དེ་ཁོ་རང་ཚོའི་སྐོར་ལ་གསུངས་པ་ཤེས་ཏེ་དུས་དེ་རང་ལ་ཡེ་ཤུ་འཛིན་པའི་ཐབས་བཙལ་ཡང༌། མི་ཚོགས་ལ་འཇིགས།

¹⁹ E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo; porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.

²⁰ དེར་བརྟེན་ཁོ་ཚོས་ཁོང་ལ་ལྐོག་ལྟ་བྱས་ཏེ། ཡེ་ཤུ་ལ་ཁྲིམས་དང་འགལ་བའི་གཏམ་བཤད་གནང་དུ་འཇུག་ཆེད་མི་དྲང་པོ་ཡིན་ཚུལ་སྟོན་པའི་ལྟ་མྱུལ་པ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་བཏང༌། དེ་ནི་ཁོང་སྤྱི་ཁྱབ་དབང་ཅན་གྱི་ལག་ཏུ་གཏོང་བའི་ཕྱིར་ཡིན།

²⁰ E, observando-o, mandaram espias, que se fingissem justos, para o apanharem nalguma palavra, e o entregarem à jurisdição e poder do presidente.

²¹ ཁོ་ཚོས་ཁོང་ལ་“སྟོན་པ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱིས་སྐྱོན་མེད་པར་ཆོས་བསྟན་གནང་བ་དང༌། ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་དཀོན་མཆོག་གི་ལམ་ཡང་དག་པར་བདེན་པར་སྟོན་པ་དེ་ང་ཚོས་ཤེས།

²¹ E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.

²² དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཁྲིམས་ལྟར་ན་ང་ཚོས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་སེ་སར་ལ་ཁྲལ་འཇལ་རུང་ངམ་མི་རུང་”ཞེས་དྲིས།

²² É-nos lícito dar tributo a César ou não?

²³ ཁོང་གིས་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཡོ་སྒྱུ་མཁྱེན་ཏེ་ཁོ་ཚོར་

²³ E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?

²⁴ “དེ་ཎ་རིའི་དངུལ་ཊམ་ཀ་གཅིག་ང་ལ་སྟོན་ཅིག རི་མོ་དང་ཡི་གེ་འདི་སུའི་རེད་དམ་”ཞེས་བཀའ་འདྲི་གནང་ནས་ཁོ་ཚོས་“སེ་སར་རྒྱལ་པོའི་རེད་”ཅེས་སྨྲས།

²⁴ Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.

²⁵ ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“དེས་ན་གང་ཞིག་སེ་སར་རྒྱལ་པོའི་ཡིན་པ་དེ་སེ་སར་ལ་ཕུལ་ཞིག གང་ཞིག་དཀོན་མཆོག་གི་ཡིན་པ་དེ་དཀོན་མཆོག་ལ་ཕུལ་ཞིག་”ཅེས་གསུངས།

²⁵ Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.

²⁶ ཁོ་ཚོས་མི་ཚོགས་ཀྱི་མདུན་དུ་ཡེ་ཤུ་ལ་ཁྲིམས་དང་འགལ་བའི་གཏམ་བཤད་གནང་དུ་མ་བཅུག་སྟེ། ཁོང་གི་ལན་ལ་ངོ་མཚར་བར་གྱུར་བས་ཁ་རོག་བསྡད།

²⁶ E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.

²⁷ དེ་ནས་ཡང་འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་པ་མེད་ཅེས་ཟེར་མཁན་སཱ་ཅུ་སེ་པ་རྣམས་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་སྟེ་

²⁷ E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,

²⁸ “སློབ་དཔོན་ལགས། ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེའི་མདོ་ལས། གལ་སྲིད་སྐྱེས་པ་ཞིག་གི་སྤུན་ཤི་ནས་བུ་ཕྲུག་མེད་པར་བཟའ་ཟླ་གཅིག་པུ་ལུས་ན། སྐྱེས་པ་དེས་ཁོའི་བཟའ་ཟླ་བླངས་ནས་སྤུན་གྱི་དོན་དུ་རིགས་རྒྱུད་སྤེལ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྲིས་སོ།

²⁸ Dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de algum falecer, tendo mulher, e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher, e suscite posteridade a seu irmão.

²⁹ ད་སྤུན་བདུན་ཡོད་དེ། སྤུན་ཆེ་བས་བཟའ་ཟླ་ཞིག་བླངས་ནས་བུ་ཕྲུག་མེད་པར་ཤི་པ་རེད།

²⁹ Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos;

³⁰ — ausente —

³⁰ E tomou-a o segundo por mulher, e ele morreu sem filhos.

³¹ — ausente —

³¹ E tomou-a o terceiro, e igualmente também os sete; e morreram, e nào deixaram filhos.

³² — ausente —

³² E por último, depois de todos, morreu também a mulher.

³³ འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་པོར་འགྱུར་བའི་དུས་སུ། སྤུན་བདུན་པོས་བུད་མེད་དེར་ཆང་ས་བརྒྱབ་མྱོང་བས་ཁོ་མོ་ནི་སྤུན་བདུན་ཡོད་པ་ལས་སུའི་བཟའ་ཟླ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་དྲིས་པ་ན།

³³ Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?

³⁴ ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“དུས་འདི་དང་གཏོགས་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་བག་མ་གཏོང་ལེན་བྱེད།

³⁴ E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;

³⁵ འོན་ཀྱང་མ་འོངས་པའི་དུས་ཀྱི་གཤིན་པོ་སླར་གསོན་པར་འོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚུར་མནའ་མ་མི་ལེན་ཞིང་ཕར་མག་པ་ཡང་མི་བསྐྱལ།

³⁵ Mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem hão de casar, nem ser dados em casamento;

³⁶ ཁོ་ཚོ་ནམ་ཡང་ཤི་མི་སྲིད། གང་ལགས་ཟེར་ན། ཁོ་ཚོ་འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་ཡིན་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉ་རྣམས་དང་འདྲའོ།

³⁶ Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.

³⁷ ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེའི་མདོ་ལས་ཚེར་མའི་སྒྲུང་ལྟར་དཀོན་མཆོག་གིས་མོ་ཤེ་ལ་འདི་ལྟར་གསུངས། ང་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་མེས་པོ་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་དཀོན་མཆོག་དང༌། ཨི་སཱག་གི་དཀོན་མཆོག ཡ་ཀོབ་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པའི་སྒོ་ནས་མོ་ཤེ་རང་གིས་འཆི་བ་རྣམས་གསོན་པོར་ལང་དུ་གྱུར་ངེས་པར་བསྟན་པ་ཡིན།

³⁷ E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.

³⁸ ཁོང་ནི་གཤིན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་མ་ཡིན་ཏེ། གསོན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན། གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཁོང་གི་སྤྱན་སྔར་ཁོ་ཚོ་ཐམས་ཅད་གསོན་ནོ་”ཞེས་གསུངས།

³⁸ Ora, Deus não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele vivem todos.

³⁹ ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མིའི་ནང་ནས་ཁ་ཤས་ཀྱིས་“སློབ་དཔོན་ལགས། ཁྱེད་ཀྱིས་ལེགས་པོ་གསུངས་”ཞེས་ཟེར།

³⁹ E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.

⁴⁰ དེའི་རྗེས་སུ་ཁོ་ཚོས་ཁོང་ལ་བཀའ་དྲི་གང་ཡང་ཞུ་མ་ནུས།

⁴⁰ E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.

⁴¹ དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་ནི་ཇི་ལྟར་གནའ་རབས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དཱ་བིད་ཀྱི་སྲས་ཡིན་ཟེར་བ་དེ་ཅི་ཡིན།

⁴¹ E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?

⁴² — ausente —

⁴² Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,

⁴³ — ausente —

⁴³ Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.

⁴⁴ དཱ་བིད་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་གཙོ་བོ་ཞེས་ཞུས་པས་མཱ་ཤི་ཀ་ནི་དཱ་བིད་ཀྱི་སྲས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་གསུངས།

⁴⁴ Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?

⁴⁵ མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐོས་པའི་དུས་སུ་ཁོང་གིས་ཉེ་གནས་ཚོར་འདི་ལྟར་གསུངས་

⁴⁵ E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:

⁴⁶ “ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་རྣམས་ལ་དོགས་ཟོན་གྱིས་ཤིག ཁོ་རྣམས་ཀྱིས་གོས་རིང་པོ་གྱོན་ཏེ་ཕར་འགྲོ་ཚུར་འོང་བྱེད་པ་དང༌། ཁྲོམ་ལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་བྱེད་པར་མོས། ཁོ་ཚོས་འདུ་ཁང་ནང་ཁྲི་མཐོ་ས་དང་གསོལ་སྟོན་གྱི་གྲལ་མགོའི་གལ་ཆེ་སར་སྡོད་པར་དགའ།

⁴⁶ Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas; e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;

⁴⁷ མི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུགས་མོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ནོར་ཧམ་འཕྲོག་བྱེད་ཅིང༌། ཕྱི་ཚུལ་བཅོས་མའི་ཚུལ་གྱིས་སྨོན་ལམ་རྒྱུན་རིང་འདེབས་ཁུལ་བྱེད་པས། མི་དེ་ཚོར་ལྷག་པར་དུ་ཆད་པ་ལྗིད་པོ་ཕོག་པར་འགྱུར་རོ་”ཞེས་གསུངས་སོ། །

⁴⁷ Que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →