Lucas 20

Central Tibetan Bible (BOD) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ དེ་ནས་ཉིན་གཅིག་ལ་ཡེ་ཤུས་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོར་མི་རྣམས་ལ་ཆོས་གསུངས་པ་དང༌། མི་རྣམས་ལ་འཕྲིན་བཟང་སྒྲོག་པའི་དུས་སུ། ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང༌། ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི། རྒན་པོ་རྣམས་དང་མཉམ་དུ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་སྟེ།

¹ Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele

² མི་དེ་ཚོས་“ཁྱེད་ཀྱིས་དབང་ཆ་གང་གི་སྒོ་ནས་དོན་འདི་ཚོ་མཛད། ཡང་ན་སུ་ཞིག་གིས་ཁྱེད་ལ་དོན་འདི་རྣམས་མཛད་པའི་དབང་ཆ་སྤྲད་པ་ཡིན་ནམ། ང་ཚོར་ལན་ཐོབ་ཅིག་”ཅེས་སྨྲས་པ་ལ།

² e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.

³ ཡེ་ཤུས་“ངས་ཀྱང་ཁྱེད་རྣམས་ལ་དྲི་བ་གཅིག་འདྲི་རྒྱུ་ཡིན། དེའི་ལན་ཐོབ་ཅིག

³ “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.

⁴ ཡོ་ཧ་ནན་གྱི་ཁྲུས་གསོལ་མཛད་པའི་དབང་དེ་དཀོན་མཆོག་ནས་བྱུང་ངམ། མི་ནས་བྱུང་”ཞེས་གསུངས།

⁴ “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”

⁵ ཁོ་ཚོས་ཕན་ཚུན་གཏམ་གླེང་བྱས་ཤིང་“གལ་ཏེ་དཀོན་མཆོག་ནས་བྱུང་ཞེས་བཤད་ན། ཁོང་གིས་འོ་ན་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་ཁོང་ལ་དད་པ་མ་བྱས་སམ་ཞེས་གསུང་ངེས་ལ།

⁵ Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.

⁶ ཡང་མི་ལས་བྱུང་ཞེས་བཤད་ན། མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོ་ཧ་ནན་ལུང་སྟོན་པར་བརྩིས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ང་ཚོ་རྡོ་རུབ་བཏང་སྟེ་གསད་རྒྱུ་རེད་”ཅེས་སྨྲས།

⁶ Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.

⁷ དེའི་ཕྱིར་ཁོ་ཚོས་“གང་ནས་བྱུང་ང་ཚོས་མི་ཤེས་”ཞེས་ལན་བཏབ།

⁷ Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.

⁸ ཡེ་ཤུས་“དེས་ན་ངས་ཀྱང་དབང་ཆ་གང་གིས་དོན་འདི་རྣམས་བྱེད་པ་མི་ཤོད་”ཅེས་གསུངས།

⁸ E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

⁹ དེ་ནས་དཔེའི་སྒོ་ནས་ཡེ་ཤུས་མི་རྣམས་ལ་“མི་ཞིག་གིས་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ལྡུམ་ར་ཞིག་བཟོས་ཤིང༌། ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་རྣམས་ལ་བོགས་མར་བཏང་ནས་ཡུལ་གཞན་དུ་སོང་སྟེ་ཡུན་རིང་པོར་བསྡད།

⁹ Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.

¹⁰ དེ་ནས་དུས་རན་པས་ཁོང་གིས་ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་རྣམས་ནས་ལྡུམ་རའི་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་འབྲས་བུའི་སྐལ་བ་ལེན་པའི་ཕྱིར་གཡོག་པོ་ཞིག་བཏང༌། འོན་ཀྱང་མི་དེ་ཚོས་གཡོག་པོ་དེ་བརྡུངས་རྗེས་ལག་ཟུང་སྟོང་པར་ཕྱིར་བཏང༌།

¹⁰ Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.

¹¹ ཡང་ཁོང་གིས་གཡོག་པོ་གཞན་ཞིག་བཏང་བས། ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་གཡོག་པོ་དེའང་བརྡུངས་ཤིང༌། ཁ་ངན་བཤད་ནས་ལག་ཟུང་སྟོང་པར་ཕྱིར་བཏང༌།

¹¹ Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.

¹² ཡང་ཁོང་གིས་གཡོག་པོ་གསུམ་པ་དེ་མངགས་པའང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྨས་སྐྱོན་བཏང་ནས་ཕྱིར་བཏོན།

¹² Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.

¹³ དེ་ནས་ལྡུམ་རའི་བདག་པོས་ངས་ཅི་བྱེད་པར་བྱ། ངའི་གཅེས་པའི་བུ་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན། ཁོ་ཚོས་ངའི་བུ་ལ་བརྩི་བཀུར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས།

¹³ “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’

¹⁴ འོན་ཀྱང་ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་བུ་མཐོང་ནས་ཕན་ཚུན་ལ། མི་འདི་ནི་ཕ་ཤུལ་འཛིན་མཁན་ཡིན་པས། ཤུལ་འཛིན་དེ་འཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ཁོ་རང་གསོད་པར་བྱ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ།

¹⁴ “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.

¹⁵ ཁོ་རང་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ལྡུམ་རའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བསྐྲད་ནས་བསད། དེས་ན་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ལྡུམ་རའི་བདག་པོས་ཁོ་ཚོར་གང་བྱེད་ཡོང༌།

¹⁵ Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.

¹⁶ ཁོང་ཕེབས་ནས་ལྡུམ་རའི་ལས་མཁན་རྣམས་མེད་པར་བཟོས་ཏེ་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ལྡུམ་ར་མི་གཞན་ལ་སྤྲོད་པར་བྱེད་དོ་”ཞེས་གསུངས། དེ་ཐོས་ནས་ཁོ་ཚོས་“དེ་ལྟར་མི་སྲིད་”ཅེས་བཤད།

¹⁶ “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.

¹⁷ འོན་ཀྱང་ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་ནན་གྱིས་བལྟས་ནས་“དཀོན་མཆོག་གི་གསུང་རབ་ལས།

¹⁷ Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?

¹⁸ སུ་ཞིག་རྡོ་དེའི་སྟེང་དུ་འགྱེལ་ན་དུམ་བུར་ཆག་པར་འགྱུར། རྡོ་དེ་མི་སུ་ཞིག་ལ་ལྷུངས་ན་དེས་ཁོ་མནན་པར་བྱ་”ཞེས་གསུངས།

¹⁸ Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.

¹⁹ ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་དང་བླ་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་དཔེ་དེ་ཁོ་རང་ཚོའི་སྐོར་ལ་གསུངས་པ་ཤེས་ཏེ་དུས་དེ་རང་ལ་ཡེ་ཤུ་འཛིན་པའི་ཐབས་བཙལ་ཡང༌། མི་ཚོགས་ལ་འཇིགས།

¹⁹ Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.

²⁰ དེར་བརྟེན་ཁོ་ཚོས་ཁོང་ལ་ལྐོག་ལྟ་བྱས་ཏེ། ཡེ་ཤུ་ལ་ཁྲིམས་དང་འགལ་བའི་གཏམ་བཤད་གནང་དུ་འཇུག་ཆེད་མི་དྲང་པོ་ཡིན་ཚུལ་སྟོན་པའི་ལྟ་མྱུལ་པ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་བཏང༌། དེ་ནི་ཁོང་སྤྱི་ཁྱབ་དབང་ཅན་གྱི་ལག་ཏུ་གཏོང་བའི་ཕྱིར་ཡིན།

²⁰ Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.

²¹ ཁོ་ཚོས་ཁོང་ལ་“སྟོན་པ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱིས་སྐྱོན་མེད་པར་ཆོས་བསྟན་གནང་བ་དང༌། ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་དཀོན་མཆོག་གི་ལམ་ཡང་དག་པར་བདེན་པར་སྟོན་པ་དེ་ང་ཚོས་ཤེས།

²¹ Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.

²² དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ཁྲིམས་ལྟར་ན་ང་ཚོས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་སེ་སར་ལ་ཁྲལ་འཇལ་རུང་ངམ་མི་རུང་”ཞེས་དྲིས།

²² Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.

²³ ཁོང་གིས་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཡོ་སྒྱུ་མཁྱེན་ཏེ་ཁོ་ཚོར་

²³ Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:

²⁴ “དེ་ཎ་རིའི་དངུལ་ཊམ་ཀ་གཅིག་ང་ལ་སྟོན་ཅིག རི་མོ་དང་ཡི་གེ་འདི་སུའི་རེད་དམ་”ཞེས་བཀའ་འདྲི་གནང་ནས་ཁོ་ཚོས་“སེ་སར་རྒྱལ་པོའི་རེད་”ཅེས་སྨྲས།

²⁴ “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.

²⁵ ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“དེས་ན་གང་ཞིག་སེ་སར་རྒྱལ་པོའི་ཡིན་པ་དེ་སེ་སར་ལ་ཕུལ་ཞིག གང་ཞིག་དཀོན་མཆོག་གི་ཡིན་པ་དེ་དཀོན་མཆོག་ལ་ཕུལ་ཞིག་”ཅེས་གསུངས།

²⁵ “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.

²⁶ ཁོ་ཚོས་མི་ཚོགས་ཀྱི་མདུན་དུ་ཡེ་ཤུ་ལ་ཁྲིམས་དང་འགལ་བའི་གཏམ་བཤད་གནང་དུ་མ་བཅུག་སྟེ། ཁོང་གི་ལན་ལ་ངོ་མཚར་བར་གྱུར་བས་ཁ་རོག་བསྡད།

²⁶ Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.

²⁷ དེ་ནས་ཡང་འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་པ་མེད་ཅེས་ཟེར་མཁན་སཱ་ཅུ་སེ་པ་རྣམས་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་སྟེ་

²⁷ Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,

²⁸ “སློབ་དཔོན་ལགས། ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེའི་མདོ་ལས། གལ་སྲིད་སྐྱེས་པ་ཞིག་གི་སྤུན་ཤི་ནས་བུ་ཕྲུག་མེད་པར་བཟའ་ཟླ་གཅིག་པུ་ལུས་ན། སྐྱེས་པ་དེས་ཁོའི་བཟའ་ཟླ་བླངས་ནས་སྤུན་གྱི་དོན་དུ་རིགས་རྒྱུད་སྤེལ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྲིས་སོ།

²⁸ e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.

²⁹ ད་སྤུན་བདུན་ཡོད་དེ། སྤུན་ཆེ་བས་བཟའ་ཟླ་ཞིག་བླངས་ནས་བུ་ཕྲུག་མེད་པར་ཤི་པ་རེད།

²⁹ Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.

³⁰ — ausente —

³⁰ O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.

³¹ — ausente —

³¹ Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.

³² — ausente —

³² Por fim, a mulher também morreu.

³³ འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་པོར་འགྱུར་བའི་དུས་སུ། སྤུན་བདུན་པོས་བུད་མེད་དེར་ཆང་ས་བརྒྱབ་མྱོང་བས་ཁོ་མོ་ནི་སྤུན་བདུན་ཡོད་པ་ལས་སུའི་བཟའ་ཟླ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་དྲིས་པ་ན།

³³ Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.

³⁴ ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“དུས་འདི་དང་གཏོགས་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་བག་མ་གཏོང་ལེན་བྱེད།

³⁴ Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.

³⁵ འོན་ཀྱང་མ་འོངས་པའི་དུས་ཀྱི་གཤིན་པོ་སླར་གསོན་པར་འོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚུར་མནའ་མ་མི་ལེན་ཞིང་ཕར་མག་པ་ཡང་མི་བསྐྱལ།

³⁵ Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,

³⁶ ཁོ་ཚོ་ནམ་ཡང་ཤི་མི་སྲིད། གང་ལགས་ཟེར་ན། ཁོ་ཚོ་འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་ཡིན་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་ཉ་རྣམས་དང་འདྲའོ།

³⁶ e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.

³⁷ ལུང་སྟོན་པ་མོ་ཤེའི་མདོ་ལས་ཚེར་མའི་སྒྲུང་ལྟར་དཀོན་མཆོག་གིས་མོ་ཤེ་ལ་འདི་ལྟར་གསུངས། ང་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་མེས་པོ་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་དཀོན་མཆོག་དང༌། ཨི་སཱག་གི་དཀོན་མཆོག ཡ་ཀོབ་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པའི་སྒོ་ནས་མོ་ཤེ་རང་གིས་འཆི་བ་རྣམས་གསོན་པོར་ལང་དུ་གྱུར་ངེས་པར་བསྟན་པ་ཡིན།

³⁷ “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.

³⁸ ཁོང་ནི་གཤིན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་མ་ཡིན་ཏེ། གསོན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན། གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཁོང་གི་སྤྱན་སྔར་ཁོ་ཚོ་ཐམས་ཅད་གསོན་ནོ་”ཞེས་གསུངས།

³⁸ Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.

³⁹ ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མིའི་ནང་ནས་ཁ་ཤས་ཀྱིས་“སློབ་དཔོན་ལགས། ཁྱེད་ཀྱིས་ལེགས་པོ་གསུངས་”ཞེས་ཟེར།

³⁹ “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.

⁴⁰ དེའི་རྗེས་སུ་ཁོ་ཚོས་ཁོང་ལ་བཀའ་དྲི་གང་ཡང་ཞུ་མ་ནུས།

⁴⁰ E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.

⁴¹ དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་ནི་ཇི་ལྟར་གནའ་རབས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དཱ་བིད་ཀྱི་སྲས་ཡིན་ཟེར་བ་དེ་ཅི་ཡིན།

⁴¹ Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?

⁴² — ausente —

⁴² Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita

⁴³ — ausente —

⁴³ até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.

⁴⁴ དཱ་བིད་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་གཙོ་བོ་ཞེས་ཞུས་པས་མཱ་ཤི་ཀ་ནི་དཱ་བིད་ཀྱི་སྲས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་གསུངས།

⁴⁴ Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.

⁴⁵ མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐོས་པའི་དུས་སུ་ཁོང་གིས་ཉེ་གནས་ཚོར་འདི་ལྟར་གསུངས་

⁴⁵ Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:

⁴⁶ “ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་རྣམས་ལ་དོགས་ཟོན་གྱིས་ཤིག ཁོ་རྣམས་ཀྱིས་གོས་རིང་པོ་གྱོན་ཏེ་ཕར་འགྲོ་ཚུར་འོང་བྱེད་པ་དང༌། ཁྲོམ་ལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་བྱེད་པར་མོས། ཁོ་ཚོས་འདུ་ཁང་ནང་ཁྲི་མཐོ་ས་དང་གསོལ་སྟོན་གྱི་གྲལ་མགོའི་གལ་ཆེ་སར་སྡོད་པར་དགའ།

⁴⁶ “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!

⁴⁷ མི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུགས་མོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ནོར་ཧམ་འཕྲོག་བྱེད་ཅིང༌། ཕྱི་ཚུལ་བཅོས་མའི་ཚུལ་གྱིས་སྨོན་ལམ་རྒྱུན་རིང་འདེབས་ཁུལ་བྱེད་པས། མི་དེ་ཚོར་ལྷག་པར་དུ་ཆད་པ་ལྗིད་པོ་ཕོག་པར་འགྱུར་རོ་”ཞེས་གསུངས་སོ། །

⁴⁷ No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →