Lucas 19

Central Tibetan Bible (BOD) vs VC

Sair da comparação

BOD

VC Versão Católica

¹ དེ་ནས་ཁོང་ཡེ་རུ་ཀོ་གྲོང་ཁྱེར་བརྒྱུད་ནས་ཕེབས་སྐབས།

¹ Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.

² མི་ཕྱུག་པོ་སཱ་ཀཱ་ཟེར་བའི་ཁྲལ་སྡུད་མཁན་དཔོན་པོ་དེར་ཡོད།

² Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.

³ ཁོས་ཡེ་ཤུ་སུ་ཡིན་པ་མཐོང་བར་འདོད་ཀྱང་མ་ཐུབ། གང་ལགས་ཟེར་ན། མི་ཚོགས་མང་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་དང༌། ཁོ་གཟུགས་པོ་ཆུང་ངུ་ཡིན་པས་སོ།

³ Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.

⁴ དེའི་ཕྱིར་ཁོ་ཡེ་ཤུའི་ཕེབས་ལམ་གྱི་མདུན་དུ་བརྒྱུགས་ནས་ཁོང་ལ་ལྟ་བར་སུ་ཀོ་མོར་ཞེས་ཟེར་བའི་ཤིང་སྡོང་ཆེན་པོ་ཞིག་འཛེགས།

⁴ Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.

⁵ ཡེ་ཤུ་ས་ཆ་དེར་ཕེབས་ནས་ཡར་གཟིགས་ཏེ་ཁོ་ལ་“སཱ་ཀཱ མགྱོགས་པོར་མར་འབབ་ཅིག དེ་རིང་ཁྱེད་ཀྱི་ཁྱིམ་ཚང་ལ་སྡོད་དགོས་”ཞེས་གསུངས་པ་ན།

⁵ Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.

⁶ ཁོ་མྱུར་དུ་མར་བབས་ནས་དགའ་བའི་ངང་ནས་ཁོང་ལ་སྣེ་ལེན་ཞུས།

⁶ Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.

⁷ དེ་མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡིད་མ་རངས་པའི་གཏམ་བཤད་དེ་“མི་སྡིག་ཉེས་ཅན་གྱི་ཁྱིམ་ལ་མགྲོན་དུ་སོང་”ཞེས་སྨྲས།

⁷ Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...

⁸ སཱ་ཀཱ་དེར་བསྡད་དེ་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་ལ་“གཙོ་བོ། གཟིགས་དང༌། ང་ལ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་ནོར་ཕྱེད་ཀ་དབུལ་པོ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་དང༌། གལ་ཏེ་ངས་སུ་ཞིག་ལ་མགོ་སྐོར་བཏང་ནས་དངུལ་ཐོབ་ན་ངས་ཕྱིར་ལྡབ་བཞི་འཇལ་བར་བྱ་”ཞེས་སྨྲས།

⁸ Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.

⁹ ཡེ་ཤུས་ཁོ་ལ་“དེ་རིང་ཁྱིམ་ཚང་འདིར་ཐར་པ་བབས་ཡོད་དོ། གང་ཡིན་ཞེ་ན། མི་འདི་ཡང་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་བུ་ཞིག་ཡིན།

⁹ Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.

¹⁰ མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ནི་བརླག་པ་རྣམས་འཚོལ་བ་དང་སྐྱོབ་པའི་ཆེད་དུ་ཡོང་ངོ་”ཞེས་གསུངས།

¹⁰ Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.

¹¹ ཁོ་ཚོས་དོན་དེ་རྣམས་ཉན་པའི་རིང་ལ། ཡེ་ཤུ་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་དང་ཉེ་བར་ཡོད་པས། མི་དེ་ཚོ་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་འཕྲལ་དུ་མངོན་པར་འགྱུར་སྙམ་པས་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་དཔེའི་སྒོ་ནས་འདི་ལྟར་གསུངས་

¹¹ Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:

¹² “སྐུ་དྲག་གཅིག་རྒྱལ་བའི་དབང་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ཡུལ་ཐག་རིང་ལ་སོང་ནས་ཕྱིར་ལོག་པར་བསམས་ཏེ།

¹² Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.

¹³ རང་གི་གཡོག་པོ་བཅུ་བོས་ནས་ཁོ་ཚོར་མི་ནཱ་ཞེས་པའི་གསེར་ཊམ་ཀ་བཅུ་སྤྲད་ཅིང༌། ང་མ་སླེབས་པའི་བར་དུ་དངུལ་འདི་ཡིས་ཉོ་ཚོང་བྱོས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས།

¹³ Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.

¹⁴ འོན་ཀྱང་ཁོའི་འབངས་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོ་ལ་སྡང་བས། མི་འདི་ང་ཚོའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བར་མི་འདོད་ཅེས་ཟེར་བའི་ཕྱིར་ཕོ་ཉ་འགའ་ཁོའི་རྗེས་སུ་བཏང༌།

¹⁴ Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.

¹⁵ རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་ནས་ཕྱིར་ལོག་སྐབས་སུ་དངུལ་སྤྲོད་པའི་གཡོག་པོས་ཚོང་ལས་བྱས་ནས་དངུལ་ཅི་ཙམ་ཐོབ་པ་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་ཁོས་དེ་རྣམས་མདུན་དུ་བོས་དགོས་པའི་བཀའ་བཏང༌།

¹⁵ Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.

¹⁶ གཡོག་པོ་དང་པོ་དེ་ཁོའི་མདུན་དུ་ཡོང་ནས། མི་དབང་ཆེན་པོ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱི་མི་ནཱ་གཅིག་གིས་མི་ནཱ་བཅུའི་ཁེ་བཟང་ཐོབ་འབྱུང་ཞེས་བཤད།

¹⁶ Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.

¹⁷ རྒྱལ་པོས་ཁོ་ལ་ལེགས་སོ། གཡོག་པོ་བཟང་པོ་ཁྱོད་དོན་ཆུང་ངུ་ལ་བློ་གཏད་ཆོག་པ་ཡིན་པས་ངས་ཁྱོད་ལ་གྲོང་ཁྱེར་བཅུའི་དབང་སྟེར་བར་བྱ་ཞེས་སྨྲས།

¹⁷ Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.

¹⁸ གཉིས་པ་དེ་ཡོང་ནས་ཁོས། མི་དབང་ཆེན་པོ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱི་མི་ནཱ་གཅིག་གིས་མི་ནཱ་ལྔ་ཡི་ཁེ་བཟང་ཐོབ་འབྱུང་ཞེས་བཤད།

¹⁸ Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.

¹⁹ རྒྱལ་པོས་མི་དེ་ལ། ངས་ཁྱོད་ལའང་གྲོང་ཁྱེར་ལྔ་ཡི་དབང་སྟེར་བར་བྱ་ཞེས་སྨྲས།

¹⁹ Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.

²⁰ གཡོག་པོ་གཞན་ཞིག་ཡོང་ནས་ཁོས། མི་དབང་ཆེན་པོ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱི་མི་ནཱ་འདི་རུ་ཡོད། ངས་དེ་རས་ཀྱིས་བཏུམས་ཏེ་ཉར་ཚགས་བྱས།

²⁰ Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;

²¹ གང་ལགས་ཟེར་ན། ཁྱེད་ནི་དོ་ནན་པོ་ཞིག་ཡིན་པས་ང་ཁྱེད་ལ་འཇིགས། ཁྱེད་ཀྱིས་རྒྱུ་ནོར་མ་བསགས་པ་དེ་ལེན་པ་དང༌། ས་བོན་མ་བཏབ་པ་དེ་རྔ༌།

²¹ pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.

²² རྒྱལ་པོས་ཁོ་ལ། གཡོག་པོ་ངན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲས་པའི་ཚིག་གིས་ངས་ཁྱོད་ལ་ཁྲིམས་གཅོད་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན། ང་ནི་དོ་ནན་པོ་ཞིག་ཡིན་པས། ངས་རྒྱུ་ནོར་མ་བསགས་པ་དེ་ལེན་པ་དང༌། ས་བོན་མ་བཏབ་པ་དེ་རྔ་བ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་སམ།

²² Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...

²³ ངས་ཁྱོད་ལ་སྤྲད་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་དངུལ་བུན་གཏོང་མཁན་ལ་མ་བཅོལ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་ང་འདིར་སླེབས་ནས་སྐྱེད་ཁ་དང་བཅས་པའི་དངུལ་ལེན་རྒྱུ་ཡོད་ཅེས་ཟེར།

²³ Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.

²⁴ དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཉེ་འཁོར་དུ་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་ལ་ཁོ་ནས་མི་ནཱ་དེ་ལེན་ཞིང༌། མི་ནཱ་བཅུ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྟེར་ཞིག་ཅེས་བཤད་ནས།

²⁴ E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.

²⁵ ཁོ་ཚོས་མི་དབང་ཆེན་པོ་ལགས། ཁོ་ལ་མི་ནཱ་བཅུ་ཡོད་ཅེས་སྨྲས།

²⁵ Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...

²⁶ ངས་ཁྱོད་ཚོ་ལ་ཟེར་རྒྱུར། སུ་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྟེར་བར་འགྱུར། འོན་ཀྱང་སུ་ལ་མེད་པ་དེ་ལ་ཉུང་ངུ་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ལེན་པར་འགྱུར།

²⁶ Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.

²⁷ འོན་ཀྱང་ང་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བར་མི་འདོད་མཁན་དགྲ་བོ་རྣམས་ནི་འདིར་ཁྲིད་ནས་ངའི་མདུན་དུ་སོད་ཅིག་”ཅེས་གསུངས།

²⁷ Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.

²⁸ ཡེ་ཤུས་དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་སྔོན་དུ་ཕེབས།

²⁸ Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.

²⁹ ཁོང་སྐྱུར་རུ་ཤིང་གི་རི་དང་ཉེ་བའི་གྲོང་སྡེ་པེ་ཕ་གེ་དང་པེ་ཐན་ཡཱ་ལ་བྱོན་པའི་ཚེ་ཡེ་ཤུས་ཉེ་གནས་གཉིས་མངགས་ཏེ།

²⁹ Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:

³⁰ ཁོ་ཚོར་“ཁྱེད་ཚོ་མདུན་དུ་ཡོད་པའི་གྲོང་སྡེ་དེ་ལ་སོང་དང༌། དེར་སླེབས་མ་ཐག་ཏུ་མི་སུས་ཀྱང་བཞོན་མ་མྱོང་བའི་བོང་བུ་ཞིག་བཏགས་ཡོད་པ་མཐོང་བར་འགྱུར། དེ་བཀྲོལ་ནས་འདིར་ཁྲིད་ཤོག

³⁰ Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.

³¹ གལ་ཏེ་སུ་ཞིག་གིས་ཁྱེད་ཚོར་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བྱས་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་ན། ཁྱེད་གཉིས་ཀྱིས་འདི་གཙོ་བོ་ལ་མཁོ་བ་ཡིན་ཞེས་སྨྲོས་”ཞེས་གསུངས།

³¹ Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.

³² ཁོང་གིས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཕར་བཏང་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མཐོང༌།

³² Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.

³³ ཁོ་ཚོས་བོང་བུ་འགྲོལ་བཞིན་པའི་དུས་སུ་བོང་བུ་དེའི་བདག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་གཉིས་ལ་“ཅིའི་ཕྱིར་བོང་བུ་དེ་བཀྲོལ་བ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་དྲིས་པ་ན།

³³ Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?

³⁴ ཁོ་ཚོས་“འདི་གཙོ་བོ་ལ་མཁོ་བ་ཡིན་”ཞེས་སྨྲས།

³⁴ Eles responderam: O Senhor precisa dele.

³⁵ བོང་བུ་དེ་ཡེ་ཤུའི་དྲུང་དུ་ཁྲིད་ནས་ཁོ་གཉིས་ཀྱིས་རང་གི་གྱོན་གོས་བོང་བུའི་རྒྱབ་ལ་བཏིང་བ་དང་ཁོང་དེ་ལ་བཅིབས།

³⁵ E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.

³⁶ ཁོང་ཕར་ཕེབས་སྐབས་མི་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་གྱོན་ཆས་ལམ་ལ་བཏིང༌།

³⁶ À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.

³⁷ ཁོང་སྐྱུར་རུ་ཤིང་གི་རི་ནས་ལམ་ལ་མར་བབས་པའི་གནས་དང་ཉེ་བར་ཕེབས་དུས་ཁོ་ཚོས་ངོ་མཚར་བའི་མཛད་པ་མང་པོ་མཐོང་མྱོང་བས། ཉེ་གནས་ཀྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དགའ་ཞིང་སྐད་ཆེན་པོས་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་བསྔགས་ཕུལ་ཏེ་

³⁷ Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.

³⁸ “གཙོ་བོའི་མཚན་གྱི་ཐོག་ནས་བྱོན་པའི་རྒྱལ་པོར་བྱིན་རླབས་ཡོང་བར་ཤོག དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་སུ་ཞི་བདེ་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། བླ་ན་མེད་པའི་གནས་སུ་བཞུགས་པའི་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་པར་བྱའོ་”ཞེས་བསྒྲགས།

³⁸ E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!

³⁹ མི་ཚོགས་ནང་ནས་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་ཁ་ཤས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་“རྒན་ལགས། ཁྱེད་ཀྱིས་ཉེ་གནས་རྣམས་ལ་བཀའ་བཀྱོན་མཛོད་ཅིག་”ཅེས་བཤད།

³⁹ Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.

⁴⁰ ལན་དུ་ཡེ་ཤུས་“ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཟེར་རྒྱུར། གལ་སྲིད་འདི་ཚོ་ཁ་རོག་བསྡད་ན། རྡོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྐད་སྒྲོག་པར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས།

⁴⁰ Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!

⁴¹ ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་དང་ཉེ་བར་བྱོན་སྐབས་ཁོང་གིས་གྲོང་ཁྱེར་གཟིགས་ནས་བཤུམས་ཏེ་

⁴¹ Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:

⁴² “གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ཉིན་མོ་འདིར་ཞི་བདེའི་ཐབས་རྟོགས་པ་ཡིན་ན༌༌༌༌། ད་དོན་དེ་རྣམས་སྦས་ཡོད་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་རྟོགས།

⁴² Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.

⁴³ ཁྱོད་ཀྱི་དགྲ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་མཐའ་སྐོར་ལ་ལྕགས་རི་རྒྱག་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཕྱོགས་བཞི་ནས་སྐོར་ཞིང་ཕྱོགས་ཚང་མ་ལ་དགག་པའི་དུས་ལ་འབབ་ངེས་ཡིན།

⁴³ Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;

⁴⁴ ཁྱོད་ལ་ཐུགས་རྗེས་གཟིགས་པའི་དུས་དེ་མ་ཤེས་པས། ཁྱོད་ཀྱི་དགྲ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་ར་བའི་ནང་གི་ཕྲུ་གུ་རྣམས་ས་ལ་བརྡབས་ནས། ཁྱོད་ཀྱི་ནང་ལ་རྡོ་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་རྡོ་གཅིག་ཀྱང་ལུས་མི་ཡོང་”ཞེས་གསུངས།

⁴⁴ destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.

⁴⁵ དེ་ནས་ཡེ་ཤུ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་ཁྱམས་རར་ཞུགས་ནས། དེར་ཡོད་པའི་ཉོ་ཚོང་མཁན་རྣམས་ཕྱི་ལ་བཏོན་པར་མཛད།

⁴⁵ Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.

⁴⁶ ཁོང་གིས་མི་དེ་ཚོར་“དཀོན་མཆོག་གི་གསུང་རབ་ལས། ངའི་ཁང་པ་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས་སའི་ཁང་པ་ཟེར་བར་འགྱུར་ཞེས་འཁོད། འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཚོས་ཇག་ཚང་ལྟ་བུ་ཞིག་ཏུ་བསྒྱུར་འདུག་”ཅེས་གསུངས།

⁴⁶ Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.

⁴⁷ ཡེ་ཤུས་ཉིན་ལྟར་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་ཁྱམས་རར་ཆོས་གསུངས། ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང༌། ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི། ཡུལ་མིའི་དཔོན་པོ་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་གསོད་པའི་གོ་སྐབས་བཙལ་ན་ཡང༌།

⁴⁷ Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.

⁴⁸ ཐབས་གང་ཡང་མ་རྙེད། གང་ཡིན་ཟེར་ན། མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁོང་གི་གསུང་ལ་ཞིབ་ཏུ་ཉན་པས་སོ། །

⁴⁸ Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 19 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →