Lucas 19

Central Tibetan Bible (BOD) vs ARIB

Sair da comparação

BOD

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ དེ་ནས་ཁོང་ཡེ་རུ་ཀོ་གྲོང་ཁྱེར་བརྒྱུད་ནས་ཕེབས་སྐབས།

¹ Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.

² མི་ཕྱུག་པོ་སཱ་ཀཱ་ཟེར་བའི་ཁྲལ་སྡུད་མཁན་དཔོན་པོ་དེར་ཡོད།

² Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.

³ ཁོས་ཡེ་ཤུ་སུ་ཡིན་པ་མཐོང་བར་འདོད་ཀྱང་མ་ཐུབ། གང་ལགས་ཟེར་ན། མི་ཚོགས་མང་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་དང༌། ཁོ་གཟུགས་པོ་ཆུང་ངུ་ཡིན་པས་སོ།

³ Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.

⁴ དེའི་ཕྱིར་ཁོ་ཡེ་ཤུའི་ཕེབས་ལམ་གྱི་མདུན་དུ་བརྒྱུགས་ནས་ཁོང་ལ་ལྟ་བར་སུ་ཀོ་མོར་ཞེས་ཟེར་བའི་ཤིང་སྡོང་ཆེན་པོ་ཞིག་འཛེགས།

⁴ E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.

⁵ ཡེ་ཤུ་ས་ཆ་དེར་ཕེབས་ནས་ཡར་གཟིགས་ཏེ་ཁོ་ལ་“སཱ་ཀཱ མགྱོགས་པོར་མར་འབབ་ཅིག དེ་རིང་ཁྱེད་ཀྱི་ཁྱིམ་ཚང་ལ་སྡོད་དགོས་”ཞེས་གསུངས་པ་ན།

⁵ Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.

⁶ ཁོ་མྱུར་དུ་མར་བབས་ནས་དགའ་བའི་ངང་ནས་ཁོང་ལ་སྣེ་ལེན་ཞུས།

⁶ Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.

⁷ དེ་མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡིད་མ་རངས་པའི་གཏམ་བཤད་དེ་“མི་སྡིག་ཉེས་ཅན་གྱི་ཁྱིམ་ལ་མགྲོན་དུ་སོང་”ཞེས་སྨྲས།

⁷ Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.

⁸ སཱ་ཀཱ་དེར་བསྡད་དེ་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་ལ་“གཙོ་བོ། གཟིགས་དང༌། ང་ལ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་ནོར་ཕྱེད་ཀ་དབུལ་པོ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་དང༌། གལ་ཏེ་ངས་སུ་ཞིག་ལ་མགོ་སྐོར་བཏང་ནས་དངུལ་ཐོབ་ན་ངས་ཕྱིར་ལྡབ་བཞི་འཇལ་བར་བྱ་”ཞེས་སྨྲས།

⁸ Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.

⁹ ཡེ་ཤུས་ཁོ་ལ་“དེ་རིང་ཁྱིམ་ཚང་འདིར་ཐར་པ་བབས་ཡོད་དོ། གང་ཡིན་ཞེ་ན། མི་འདི་ཡང་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་བུ་ཞིག་ཡིན།

⁹ Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.

¹⁰ མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ནི་བརླག་པ་རྣམས་འཚོལ་བ་དང་སྐྱོབ་པའི་ཆེད་དུ་ཡོང་ངོ་”ཞེས་གསུངས།

¹⁰ Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.

¹¹ ཁོ་ཚོས་དོན་དེ་རྣམས་ཉན་པའི་རིང་ལ། ཡེ་ཤུ་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་དང་ཉེ་བར་ཡོད་པས། མི་དེ་ཚོ་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་འཕྲལ་དུ་མངོན་པར་འགྱུར་སྙམ་པས་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་དཔེའི་སྒོ་ནས་འདི་ལྟར་གསུངས་

¹¹ Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.

¹² “སྐུ་དྲག་གཅིག་རྒྱལ་བའི་དབང་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ཡུལ་ཐག་རིང་ལ་སོང་ནས་ཕྱིར་ལོག་པར་བསམས་ཏེ།

¹² Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.

¹³ རང་གི་གཡོག་པོ་བཅུ་བོས་ནས་ཁོ་ཚོར་མི་ནཱ་ཞེས་པའི་གསེར་ཊམ་ཀ་བཅུ་སྤྲད་ཅིང༌། ང་མ་སླེབས་པའི་བར་དུ་དངུལ་འདི་ཡིས་ཉོ་ཚོང་བྱོས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས།

¹³ E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.

¹⁴ འོན་ཀྱང་ཁོའི་འབངས་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོ་ལ་སྡང་བས། མི་འདི་ང་ཚོའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བར་མི་འདོད་ཅེས་ཟེར་བའི་ཕྱིར་ཕོ་ཉ་འགའ་ཁོའི་རྗེས་སུ་བཏང༌།

¹⁴ Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.

¹⁵ རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་ནས་ཕྱིར་ལོག་སྐབས་སུ་དངུལ་སྤྲོད་པའི་གཡོག་པོས་ཚོང་ལས་བྱས་ནས་དངུལ་ཅི་ཙམ་ཐོབ་པ་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་ཁོས་དེ་རྣམས་མདུན་དུ་བོས་དགོས་པའི་བཀའ་བཏང༌།

¹⁵ E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.

¹⁶ གཡོག་པོ་དང་པོ་དེ་ཁོའི་མདུན་དུ་ཡོང་ནས། མི་དབང་ཆེན་པོ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱི་མི་ནཱ་གཅིག་གིས་མི་ནཱ་བཅུའི་ཁེ་བཟང་ཐོབ་འབྱུང་ཞེས་བཤད།

¹⁶ Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.

¹⁷ རྒྱལ་པོས་ཁོ་ལ་ལེགས་སོ། གཡོག་པོ་བཟང་པོ་ཁྱོད་དོན་ཆུང་ངུ་ལ་བློ་གཏད་ཆོག་པ་ཡིན་པས་ངས་ཁྱོད་ལ་གྲོང་ཁྱེར་བཅུའི་དབང་སྟེར་བར་བྱ་ཞེས་སྨྲས།

¹⁷ Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.

¹⁸ གཉིས་པ་དེ་ཡོང་ནས་ཁོས། མི་དབང་ཆེན་པོ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱི་མི་ནཱ་གཅིག་གིས་མི་ནཱ་ལྔ་ཡི་ཁེ་བཟང་ཐོབ་འབྱུང་ཞེས་བཤད།

¹⁸ Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.

¹⁹ རྒྱལ་པོས་མི་དེ་ལ། ངས་ཁྱོད་ལའང་གྲོང་ཁྱེར་ལྔ་ཡི་དབང་སྟེར་བར་བྱ་ཞེས་སྨྲས།

¹⁹ A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.

²⁰ གཡོག་པོ་གཞན་ཞིག་ཡོང་ནས་ཁོས། མི་དབང་ཆེན་པོ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱི་མི་ནཱ་འདི་རུ་ཡོད། ངས་དེ་རས་ཀྱིས་བཏུམས་ཏེ་ཉར་ཚགས་བྱས།

²⁰ E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;

²¹ གང་ལགས་ཟེར་ན། ཁྱེད་ནི་དོ་ནན་པོ་ཞིག་ཡིན་པས་ང་ཁྱེད་ལ་འཇིགས། ཁྱེད་ཀྱིས་རྒྱུ་ནོར་མ་བསགས་པ་དེ་ལེན་པ་དང༌། ས་བོན་མ་བཏབ་པ་དེ་རྔ༌།

²¹ pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.

²² རྒྱལ་པོས་ཁོ་ལ། གཡོག་པོ་ངན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲས་པའི་ཚིག་གིས་ངས་ཁྱོད་ལ་ཁྲིམས་གཅོད་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན། ང་ནི་དོ་ནན་པོ་ཞིག་ཡིན་པས། ངས་རྒྱུ་ནོར་མ་བསགས་པ་དེ་ལེན་པ་དང༌། ས་བོན་མ་བཏབ་པ་དེ་རྔ་བ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་སམ།

²² Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;

²³ ངས་ཁྱོད་ལ་སྤྲད་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་དངུལ་བུན་གཏོང་མཁན་ལ་མ་བཅོལ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་ང་འདིར་སླེབས་ནས་སྐྱེད་ཁ་དང་བཅས་པའི་དངུལ་ལེན་རྒྱུ་ཡོད་ཅེས་ཟེར།

²³ por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.

²⁴ དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཉེ་འཁོར་དུ་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་ལ་ཁོ་ནས་མི་ནཱ་དེ་ལེན་ཞིང༌། མི་ནཱ་བཅུ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྟེར་ཞིག་ཅེས་བཤད་ནས།

²⁴ E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.

²⁵ ཁོ་ཚོས་མི་དབང་ཆེན་པོ་ལགས། ཁོ་ལ་མི་ནཱ་བཅུ་ཡོད་ཅེས་སྨྲས།

²⁵ Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.

²⁶ ངས་ཁྱོད་ཚོ་ལ་ཟེར་རྒྱུར། སུ་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྟེར་བར་འགྱུར། འོན་ཀྱང་སུ་ལ་མེད་པ་དེ་ལ་ཉུང་ངུ་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ལེན་པར་འགྱུར།

²⁶ Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.

²⁷ འོན་ཀྱང་ང་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བར་མི་འདོད་མཁན་དགྲ་བོ་རྣམས་ནི་འདིར་ཁྲིད་ནས་ངའི་མདུན་དུ་སོད་ཅིག་”ཅེས་གསུངས།

²⁷ Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.

²⁸ ཡེ་ཤུས་དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་སྔོན་དུ་ཕེབས།

²⁸ Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.

²⁹ ཁོང་སྐྱུར་རུ་ཤིང་གི་རི་དང་ཉེ་བའི་གྲོང་སྡེ་པེ་ཕ་གེ་དང་པེ་ཐན་ཡཱ་ལ་བྱོན་པའི་ཚེ་ཡེ་ཤུས་ཉེ་གནས་གཉིས་མངགས་ཏེ།

²⁹ Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,

³⁰ ཁོ་ཚོར་“ཁྱེད་ཚོ་མདུན་དུ་ཡོད་པའི་གྲོང་སྡེ་དེ་ལ་སོང་དང༌། དེར་སླེབས་མ་ཐག་ཏུ་མི་སུས་ཀྱང་བཞོན་མ་མྱོང་བའི་བོང་བུ་ཞིག་བཏགས་ཡོད་པ་མཐོང་བར་འགྱུར། དེ་བཀྲོལ་ནས་འདིར་ཁྲིད་ཤོག

³⁰ dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.

³¹ གལ་ཏེ་སུ་ཞིག་གིས་ཁྱེད་ཚོར་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བྱས་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་ན། ཁྱེད་གཉིས་ཀྱིས་འདི་གཙོ་བོ་ལ་མཁོ་བ་ཡིན་ཞེས་སྨྲོས་”ཞེས་གསུངས།

³¹ Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.

³² ཁོང་གིས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཕར་བཏང་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མཐོང༌།

³² Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.

³³ ཁོ་ཚོས་བོང་བུ་འགྲོལ་བཞིན་པའི་དུས་སུ་བོང་བུ་དེའི་བདག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་གཉིས་ལ་“ཅིའི་ཕྱིར་བོང་བུ་དེ་བཀྲོལ་བ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་དྲིས་པ་ན།

³³ Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?

³⁴ ཁོ་ཚོས་“འདི་གཙོ་བོ་ལ་མཁོ་བ་ཡིན་”ཞེས་སྨྲས།

³⁴ Responderam eles: O Senhor precisa dele.

³⁵ བོང་བུ་དེ་ཡེ་ཤུའི་དྲུང་དུ་ཁྲིད་ནས་ཁོ་གཉིས་ཀྱིས་རང་གི་གྱོན་གོས་བོང་བུའི་རྒྱབ་ལ་བཏིང་བ་དང་ཁོང་དེ་ལ་བཅིབས།

³⁵ Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.

³⁶ ཁོང་ཕར་ཕེབས་སྐབས་མི་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་གྱོན་ཆས་ལམ་ལ་བཏིང༌།

³⁶ E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.

³⁷ ཁོང་སྐྱུར་རུ་ཤིང་གི་རི་ནས་ལམ་ལ་མར་བབས་པའི་གནས་དང་ཉེ་བར་ཕེབས་དུས་ཁོ་ཚོས་ངོ་མཚར་བའི་མཛད་པ་མང་པོ་མཐོང་མྱོང་བས། ཉེ་གནས་ཀྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དགའ་ཞིང་སྐད་ཆེན་པོས་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་བསྔགས་ཕུལ་ཏེ་

³⁷ Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,

³⁸ “གཙོ་བོའི་མཚན་གྱི་ཐོག་ནས་བྱོན་པའི་རྒྱལ་པོར་བྱིན་རླབས་ཡོང་བར་ཤོག དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་སུ་ཞི་བདེ་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། བླ་ན་མེད་པའི་གནས་སུ་བཞུགས་པའི་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་པར་བྱའོ་”ཞེས་བསྒྲགས།

³⁸ dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.

³⁹ མི་ཚོགས་ནང་ནས་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་ཁ་ཤས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་“རྒན་ལགས། ཁྱེད་ཀྱིས་ཉེ་གནས་རྣམས་ལ་བཀའ་བཀྱོན་མཛོད་ཅིག་”ཅེས་བཤད།

³⁹ Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.

⁴⁰ ལན་དུ་ཡེ་ཤུས་“ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཟེར་རྒྱུར། གལ་སྲིད་འདི་ཚོ་ཁ་རོག་བསྡད་ན། རྡོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྐད་སྒྲོག་པར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས།

⁴⁰ Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.

⁴¹ ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་དང་ཉེ་བར་བྱོན་སྐབས་ཁོང་གིས་གྲོང་ཁྱེར་གཟིགས་ནས་བཤུམས་ཏེ་

⁴¹ E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,

⁴² “གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ཉིན་མོ་འདིར་ཞི་བདེའི་ཐབས་རྟོགས་པ་ཡིན་ན༌༌༌༌། ད་དོན་དེ་རྣམས་སྦས་ཡོད་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་རྟོགས།

⁴² dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.

⁴³ ཁྱོད་ཀྱི་དགྲ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་མཐའ་སྐོར་ལ་ལྕགས་རི་རྒྱག་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཕྱོགས་བཞི་ནས་སྐོར་ཞིང་ཕྱོགས་ཚང་མ་ལ་དགག་པའི་དུས་ལ་འབབ་ངེས་ཡིན།

⁴³ Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,

⁴⁴ ཁྱོད་ལ་ཐུགས་རྗེས་གཟིགས་པའི་དུས་དེ་མ་ཤེས་པས། ཁྱོད་ཀྱི་དགྲ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་ར་བའི་ནང་གི་ཕྲུ་གུ་རྣམས་ས་ལ་བརྡབས་ནས། ཁྱོད་ཀྱི་ནང་ལ་རྡོ་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་རྡོ་གཅིག་ཀྱང་ལུས་མི་ཡོང་”ཞེས་གསུངས།

⁴⁴ e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.

⁴⁵ དེ་ནས་ཡེ་ཤུ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་ཁྱམས་རར་ཞུགས་ནས། དེར་ཡོད་པའི་ཉོ་ཚོང་མཁན་རྣམས་ཕྱི་ལ་བཏོན་པར་མཛད།

⁴⁵ Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,

⁴⁶ ཁོང་གིས་མི་དེ་ཚོར་“དཀོན་མཆོག་གི་གསུང་རབ་ལས། ངའི་ཁང་པ་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས་སའི་ཁང་པ་ཟེར་བར་འགྱུར་ཞེས་འཁོད། འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཚོས་ཇག་ཚང་ལྟ་བུ་ཞིག་ཏུ་བསྒྱུར་འདུག་”ཅེས་གསུངས།

⁴⁶ dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.

⁴⁷ ཡེ་ཤུས་ཉིན་ལྟར་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་ཁྱམས་རར་ཆོས་གསུངས། ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང༌། ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི། ཡུལ་མིའི་དཔོན་པོ་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་གསོད་པའི་གོ་སྐབས་བཙལ་ན་ཡང༌།

⁴⁷ E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;

⁴⁸ ཐབས་གང་ཡང་མ་རྙེད། གང་ཡིན་ཟེར་ན། མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁོང་གི་གསུང་ལ་ཞིབ་ཏུ་ཉན་པས་སོ། །

⁴⁸ mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 19 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →