Lucas 19

Central Tibetan Bible (BOD) vs NVT

Sair da comparação

BOD

NVT Nova Versão Transformadora

¹ དེ་ནས་ཁོང་ཡེ་རུ་ཀོ་གྲོང་ཁྱེར་བརྒྱུད་ནས་ཕེབས་སྐབས།

¹ Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.

² མི་ཕྱུག་པོ་སཱ་ཀཱ་ཟེར་བའི་ཁྲལ་སྡུད་མཁན་དཔོན་པོ་དེར་ཡོད།

² Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.

³ ཁོས་ཡེ་ཤུ་སུ་ཡིན་པ་མཐོང་བར་འདོད་ཀྱང་མ་ཐུབ། གང་ལགས་ཟེར་ན། མི་ཚོགས་མང་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་དང༌། ཁོ་གཟུགས་པོ་ཆུང་ངུ་ཡིན་པས་སོ།

³ Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.

⁴ དེའི་ཕྱིར་ཁོ་ཡེ་ཤུའི་ཕེབས་ལམ་གྱི་མདུན་དུ་བརྒྱུགས་ནས་ཁོང་ལ་ལྟ་བར་སུ་ཀོ་མོར་ཞེས་ཟེར་བའི་ཤིང་སྡོང་ཆེན་པོ་ཞིག་འཛེགས།

⁴ Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.

⁵ ཡེ་ཤུ་ས་ཆ་དེར་ཕེབས་ནས་ཡར་གཟིགས་ཏེ་ཁོ་ལ་“སཱ་ཀཱ མགྱོགས་པོར་མར་འབབ་ཅིག དེ་རིང་ཁྱེད་ཀྱི་ཁྱིམ་ཚང་ལ་སྡོད་དགོས་”ཞེས་གསུངས་པ་ན།

⁵ Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.

⁶ ཁོ་མྱུར་དུ་མར་བབས་ནས་དགའ་བའི་ངང་ནས་ཁོང་ལ་སྣེ་ལེན་ཞུས།

⁶ Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.

⁷ དེ་མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡིད་མ་རངས་པའི་གཏམ་བཤད་དེ་“མི་སྡིག་ཉེས་ཅན་གྱི་ཁྱིམ་ལ་མགྲོན་དུ་སོང་”ཞེས་སྨྲས།

⁷ Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.

⁸ སཱ་ཀཱ་དེར་བསྡད་དེ་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་ལ་“གཙོ་བོ། གཟིགས་དང༌། ང་ལ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་ནོར་ཕྱེད་ཀ་དབུལ་པོ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་དང༌། གལ་ཏེ་ངས་སུ་ཞིག་ལ་མགོ་སྐོར་བཏང་ནས་དངུལ་ཐོབ་ན་ངས་ཕྱིར་ལྡབ་བཞི་འཇལ་བར་བྱ་”ཞེས་སྨྲས།

⁸ Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.

⁹ ཡེ་ཤུས་ཁོ་ལ་“དེ་རིང་ཁྱིམ་ཚང་འདིར་ཐར་པ་བབས་ཡོད་དོ། གང་ཡིན་ཞེ་ན། མི་འདི་ཡང་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་བུ་ཞིག་ཡིན།

⁹ Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.

¹⁰ མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ནི་བརླག་པ་རྣམས་འཚོལ་བ་དང་སྐྱོབ་པའི་ཆེད་དུ་ཡོང་ངོ་”ཞེས་གསུངས།

¹⁰ Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.

¹¹ ཁོ་ཚོས་དོན་དེ་རྣམས་ཉན་པའི་རིང་ལ། ཡེ་ཤུ་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་དང་ཉེ་བར་ཡོད་པས། མི་དེ་ཚོ་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་འཕྲལ་དུ་མངོན་པར་འགྱུར་སྙམ་པས་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་དཔེའི་སྒོ་ནས་འདི་ལྟར་གསུངས་

¹¹ A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.

¹² “སྐུ་དྲག་གཅིག་རྒྱལ་བའི་དབང་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ཡུལ་ཐག་རིང་ལ་སོང་ནས་ཕྱིར་ལོག་པར་བསམས་ཏེ།

¹² Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.

¹³ རང་གི་གཡོག་པོ་བཅུ་བོས་ནས་ཁོ་ཚོར་མི་ནཱ་ཞེས་པའི་གསེར་ཊམ་ཀ་བཅུ་སྤྲད་ཅིང༌། ང་མ་སླེབས་པའི་བར་དུ་དངུལ་འདི་ཡིས་ཉོ་ཚོང་བྱོས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས།

¹³ Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.

¹⁴ འོན་ཀྱང་ཁོའི་འབངས་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོ་ལ་སྡང་བས། མི་འདི་ང་ཚོའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བར་མི་འདོད་ཅེས་ཟེར་བའི་ཕྱིར་ཕོ་ཉ་འགའ་ཁོའི་རྗེས་སུ་བཏང༌།

¹⁴ Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.

¹⁵ རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་ནས་ཕྱིར་ལོག་སྐབས་སུ་དངུལ་སྤྲོད་པའི་གཡོག་པོས་ཚོང་ལས་བྱས་ནས་དངུལ་ཅི་ཙམ་ཐོབ་པ་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་ཁོས་དེ་རྣམས་མདུན་དུ་བོས་དགོས་པའི་བཀའ་བཏང༌།

¹⁵ “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.

¹⁶ གཡོག་པོ་དང་པོ་དེ་ཁོའི་མདུན་དུ་ཡོང་ནས། མི་དབང་ཆེན་པོ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱི་མི་ནཱ་གཅིག་གིས་མི་ནཱ་བཅུའི་ཁེ་བཟང་ཐོབ་འབྱུང་ཞེས་བཤད།

¹⁶ O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.

¹⁷ རྒྱལ་པོས་ཁོ་ལ་ལེགས་སོ། གཡོག་པོ་བཟང་པོ་ཁྱོད་དོན་ཆུང་ངུ་ལ་བློ་གཏད་ཆོག་པ་ཡིན་པས་ངས་ཁྱོད་ལ་གྲོང་ཁྱེར་བཅུའི་དབང་སྟེར་བར་བྱ་ཞེས་སྨྲས།

¹⁷ “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’

¹⁸ གཉིས་པ་དེ་ཡོང་ནས་ཁོས། མི་དབང་ཆེན་པོ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱི་མི་ནཱ་གཅིག་གིས་མི་ནཱ་ལྔ་ཡི་ཁེ་བཟང་ཐོབ་འབྱུང་ཞེས་བཤད།

¹⁸ “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.

¹⁹ རྒྱལ་པོས་མི་དེ་ལ། ངས་ཁྱོད་ལའང་གྲོང་ཁྱེར་ལྔ་ཡི་དབང་སྟེར་བར་བྱ་ཞེས་སྨྲས།

¹⁹ “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’

²⁰ གཡོག་པོ་གཞན་ཞིག་ཡོང་ནས་ཁོས། མི་དབང་ཆེན་པོ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱི་མི་ནཱ་འདི་རུ་ཡོད། ངས་དེ་རས་ཀྱིས་བཏུམས་ཏེ་ཉར་ཚགས་བྱས།

²⁰ “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.

²¹ གང་ལགས་ཟེར་ན། ཁྱེད་ནི་དོ་ནན་པོ་ཞིག་ཡིན་པས་ང་ཁྱེད་ལ་འཇིགས། ཁྱེད་ཀྱིས་རྒྱུ་ནོར་མ་བསགས་པ་དེ་ལེན་པ་དང༌། ས་བོན་མ་བཏབ་པ་དེ་རྔ༌།

²¹ Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.

²² རྒྱལ་པོས་ཁོ་ལ། གཡོག་པོ་ངན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲས་པའི་ཚིག་གིས་ངས་ཁྱོད་ལ་ཁྲིམས་གཅོད་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན། ང་ནི་དོ་ནན་པོ་ཞིག་ཡིན་པས། ངས་རྒྱུ་ནོར་མ་བསགས་པ་དེ་ལེན་པ་དང༌། ས་བོན་མ་བཏབ་པ་དེ་རྔ་བ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་སམ།

²² “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,

²³ ངས་ཁྱོད་ལ་སྤྲད་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་དངུལ་བུན་གཏོང་མཁན་ལ་མ་བཅོལ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་ང་འདིར་སླེབས་ནས་སྐྱེད་ཁ་དང་བཅས་པའི་དངུལ་ལེན་རྒྱུ་ཡོད་ཅེས་ཟེར།

²³ por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’

²⁴ དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཉེ་འཁོར་དུ་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་ལ་ཁོ་ནས་མི་ནཱ་དེ་ལེན་ཞིང༌། མི་ནཱ་བཅུ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྟེར་ཞིག་ཅེས་བཤད་ནས།

²⁴ “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.

²⁵ ཁོ་ཚོས་མི་དབང་ཆེན་པོ་ལགས། ཁོ་ལ་མི་ནཱ་བཅུ་ཡོད་ཅེས་སྨྲས།

²⁵ “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’

²⁶ ངས་ཁྱོད་ཚོ་ལ་ཟེར་རྒྱུར། སུ་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྟེར་བར་འགྱུར། འོན་ཀྱང་སུ་ལ་མེད་པ་དེ་ལ་ཉུང་ངུ་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ལེན་པར་འགྱུར།

²⁶ “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.

²⁷ འོན་ཀྱང་ང་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བར་མི་འདོད་མཁན་དགྲ་བོ་རྣམས་ནི་འདིར་ཁྲིད་ནས་ངའི་མདུན་དུ་སོད་ཅིག་”ཅེས་གསུངས།

²⁷ E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.

²⁸ ཡེ་ཤུས་དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་སྔོན་དུ་ཕེབས།

²⁸ Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.

²⁹ ཁོང་སྐྱུར་རུ་ཤིང་གི་རི་དང་ཉེ་བའི་གྲོང་སྡེ་པེ་ཕ་གེ་དང་པེ་ཐན་ཡཱ་ལ་བྱོན་པའི་ཚེ་ཡེ་ཤུས་ཉེ་གནས་གཉིས་མངགས་ཏེ།

²⁹ Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.

³⁰ ཁོ་ཚོར་“ཁྱེད་ཚོ་མདུན་དུ་ཡོད་པའི་གྲོང་སྡེ་དེ་ལ་སོང་དང༌། དེར་སླེབས་མ་ཐག་ཏུ་མི་སུས་ཀྱང་བཞོན་མ་མྱོང་བའི་བོང་བུ་ཞིག་བཏགས་ཡོད་པ་མཐོང་བར་འགྱུར། དེ་བཀྲོལ་ནས་འདིར་ཁྲིད་ཤོག

³⁰ “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.

³¹ གལ་ཏེ་སུ་ཞིག་གིས་ཁྱེད་ཚོར་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བྱས་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་ན། ཁྱེད་གཉིས་ཀྱིས་འདི་གཙོ་བོ་ལ་མཁོ་བ་ཡིན་ཞེས་སྨྲོས་”ཞེས་གསུངས།

³¹ Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”

³² ཁོང་གིས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཕར་བཏང་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མཐོང༌།

³² Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.

³³ ཁོ་ཚོས་བོང་བུ་འགྲོལ་བཞིན་པའི་དུས་སུ་བོང་བུ་དེའི་བདག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་གཉིས་ལ་“ཅིའི་ཕྱིར་བོང་བུ་དེ་བཀྲོལ་བ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་དྲིས་པ་ན།

³³ E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.

³⁴ ཁོ་ཚོས་“འདི་གཙོ་བོ་ལ་མཁོ་བ་ཡིན་”ཞེས་སྨྲས།

³⁴ Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.

³⁵ བོང་བུ་དེ་ཡེ་ཤུའི་དྲུང་དུ་ཁྲིད་ནས་ཁོ་གཉིས་ཀྱིས་རང་གི་གྱོན་གོས་བོང་བུའི་རྒྱབ་ལ་བཏིང་བ་དང་ཁོང་དེ་ལ་བཅིབས།

³⁵ Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.

³⁶ ཁོང་ཕར་ཕེབས་སྐབས་མི་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་གྱོན་ཆས་ལམ་ལ་བཏིང༌།

³⁶ À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.

³⁷ ཁོང་སྐྱུར་རུ་ཤིང་གི་རི་ནས་ལམ་ལ་མར་བབས་པའི་གནས་དང་ཉེ་བར་ཕེབས་དུས་ཁོ་ཚོས་ངོ་མཚར་བའི་མཛད་པ་མང་པོ་མཐོང་མྱོང་བས། ཉེ་གནས་ཀྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དགའ་ཞིང་སྐད་ཆེན་པོས་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་བསྔགས་ཕུལ་ཏེ་

³⁷ Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.

³⁸ “གཙོ་བོའི་མཚན་གྱི་ཐོག་ནས་བྱོན་པའི་རྒྱལ་པོར་བྱིན་རླབས་ཡོང་བར་ཤོག དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་སུ་ཞི་བདེ་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། བླ་ན་མེད་པའི་གནས་སུ་བཞུགས་པའི་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་པར་བྱའོ་”ཞེས་བསྒྲགས།

³⁸ “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.

³⁹ མི་ཚོགས་ནང་ནས་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་ཁ་ཤས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་“རྒན་ལགས། ཁྱེད་ཀྱིས་ཉེ་གནས་རྣམས་ལ་བཀའ་བཀྱོན་མཛོད་ཅིག་”ཅེས་བཤད།

³⁹ Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.

⁴⁰ ལན་དུ་ཡེ་ཤུས་“ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཟེར་རྒྱུར། གལ་སྲིད་འདི་ཚོ་ཁ་རོག་བསྡད་ན། རྡོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྐད་སྒྲོག་པར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས།

⁴⁰ Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.

⁴¹ ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་དང་ཉེ་བར་བྱོན་སྐབས་ཁོང་གིས་གྲོང་ཁྱེར་གཟིགས་ནས་བཤུམས་ཏེ་

⁴¹ Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.

⁴² “གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ཉིན་མོ་འདིར་ཞི་བདེའི་ཐབས་རྟོགས་པ་ཡིན་ན༌༌༌༌། ད་དོན་དེ་རྣམས་སྦས་ཡོད་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་རྟོགས།

⁴² “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.

⁴³ ཁྱོད་ཀྱི་དགྲ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་མཐའ་སྐོར་ལ་ལྕགས་རི་རྒྱག་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཕྱོགས་བཞི་ནས་སྐོར་ཞིང་ཕྱོགས་ཚང་མ་ལ་དགག་པའི་དུས་ལ་འབབ་ངེས་ཡིན།

⁴³ Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.

⁴⁴ ཁྱོད་ལ་ཐུགས་རྗེས་གཟིགས་པའི་དུས་དེ་མ་ཤེས་པས། ཁྱོད་ཀྱི་དགྲ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་ར་བའི་ནང་གི་ཕྲུ་གུ་རྣམས་ས་ལ་བརྡབས་ནས། ཁྱོད་ཀྱི་ནང་ལ་རྡོ་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་རྡོ་གཅིག་ཀྱང་ལུས་མི་ཡོང་”ཞེས་གསུངས།

⁴⁴ Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”

⁴⁵ དེ་ནས་ཡེ་ཤུ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་ཁྱམས་རར་ཞུགས་ནས། དེར་ཡོད་པའི་ཉོ་ཚོང་མཁན་རྣམས་ཕྱི་ལ་བཏོན་པར་མཛད།

⁴⁵ Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,

⁴⁶ ཁོང་གིས་མི་དེ་ཚོར་“དཀོན་མཆོག་གི་གསུང་རབ་ལས། ངའི་ཁང་པ་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས་སའི་ཁང་པ་ཟེར་བར་འགྱུར་ཞེས་འཁོད། འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཚོས་ཇག་ཚང་ལྟ་བུ་ཞིག་ཏུ་བསྒྱུར་འདུག་”ཅེས་གསུངས།

⁴⁶ dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.

⁴⁷ ཡེ་ཤུས་ཉིན་ལྟར་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་ཁྱམས་རར་ཆོས་གསུངས། ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང༌། ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི། ཡུལ་མིའི་དཔོན་པོ་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་གསོད་པའི་གོ་སྐབས་བཙལ་ན་ཡང༌།

⁴⁷ Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.

⁴⁸ ཐབས་གང་ཡང་མ་རྙེད། གང་ཡིན་ཟེར་ན། མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁོང་གི་གསུང་ལ་ཞིབ་ཏུ་ཉན་པས་སོ། །

⁴⁸ Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 19 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →