Lucas 19

Central Tibetan Bible (BOD) vs ACF

Sair da comparação

BOD

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ དེ་ནས་ཁོང་ཡེ་རུ་ཀོ་གྲོང་ཁྱེར་བརྒྱུད་ནས་ཕེབས་སྐབས།

¹ E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.

² མི་ཕྱུག་པོ་སཱ་ཀཱ་ཟེར་བའི་ཁྲལ་སྡུད་མཁན་དཔོན་པོ་དེར་ཡོད།

² E eis que havia ali um homem chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos, e era rico.

³ ཁོས་ཡེ་ཤུ་སུ་ཡིན་པ་མཐོང་བར་འདོད་ཀྱང་མ་ཐུབ། གང་ལགས་ཟེར་ན། མི་ཚོགས་མང་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་དང༌། ཁོ་གཟུགས་པོ་ཆུང་ངུ་ཡིན་པས་སོ།

³ E procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.

⁴ དེའི་ཕྱིར་ཁོ་ཡེ་ཤུའི་ཕེབས་ལམ་གྱི་མདུན་དུ་བརྒྱུགས་ནས་ཁོང་ལ་ལྟ་བར་སུ་ཀོ་མོར་ཞེས་ཟེར་བའི་ཤིང་སྡོང་ཆེན་པོ་ཞིག་འཛེགས།

⁴ E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver; porque havia de passar por ali.

⁵ ཡེ་ཤུ་ས་ཆ་དེར་ཕེབས་ནས་ཡར་གཟིགས་ཏེ་ཁོ་ལ་“སཱ་ཀཱ མགྱོགས་པོར་མར་འབབ་ཅིག དེ་རིང་ཁྱེད་ཀྱི་ཁྱིམ་ཚང་ལ་སྡོད་དགོས་”ཞེས་གསུངས་པ་ན།

⁵ E quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje me convém pousar em tua casa.

⁶ ཁོ་མྱུར་དུ་མར་བབས་ནས་དགའ་བའི་ངང་ནས་ཁོང་ལ་སྣེ་ལེན་ཞུས།

⁶ E, apressando-se, desceu, e recebeu-o alegremente.

⁷ དེ་མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡིད་མ་རངས་པའི་གཏམ་བཤད་དེ་“མི་སྡིག་ཉེས་ཅན་གྱི་ཁྱིམ་ལ་མགྲོན་དུ་སོང་”ཞེས་སྨྲས།

⁷ E, vendo todos isto, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.

⁸ སཱ་ཀཱ་དེར་བསྡད་དེ་གཙོ་བོ་ཡེ་ཤུ་ལ་“གཙོ་བོ། གཟིགས་དང༌། ང་ལ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་ནོར་ཕྱེད་ཀ་དབུལ་པོ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་དང༌། གལ་ཏེ་ངས་སུ་ཞིག་ལ་མགོ་སྐོར་བཏང་ནས་དངུལ་ཐོབ་ན་ངས་ཕྱིར་ལྡབ་བཞི་འཇལ་བར་བྱ་”ཞེས་སྨྲས།

⁸ E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.

⁹ ཡེ་ཤུས་ཁོ་ལ་“དེ་རིང་ཁྱིམ་ཚང་འདིར་ཐར་པ་བབས་ཡོད་དོ། གང་ཡིན་ཞེ་ན། མི་འདི་ཡང་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་བུ་ཞིག་ཡིན།

⁹ E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.

¹⁰ མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ནི་བརླག་པ་རྣམས་འཚོལ་བ་དང་སྐྱོབ་པའི་ཆེད་དུ་ཡོང་ངོ་”ཞེས་གསུངས།

¹⁰ Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.

¹¹ ཁོ་ཚོས་དོན་དེ་རྣམས་ཉན་པའི་རིང་ལ། ཡེ་ཤུ་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་དང་ཉེ་བར་ཡོད་པས། མི་དེ་ཚོ་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་འཕྲལ་དུ་མངོན་པར་འགྱུར་སྙམ་པས་ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་དཔེའི་སྒོ་ནས་འདི་ལྟར་གསུངས་

¹¹ E, ouvindo eles estas coisas, ele prosseguiu, e contou uma parábola; porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o reino de Deus.

¹² “སྐུ་དྲག་གཅིག་རྒྱལ་བའི་དབང་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ཡུལ་ཐག་རིང་ལ་སོང་ནས་ཕྱིར་ལོག་པར་བསམས་ཏེ།

¹² Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.

¹³ རང་གི་གཡོག་པོ་བཅུ་བོས་ནས་ཁོ་ཚོར་མི་ནཱ་ཞེས་པའི་གསེར་ཊམ་ཀ་བཅུ་སྤྲད་ཅིང༌། ང་མ་སླེབས་པའི་བར་དུ་དངུལ་འདི་ཡིས་ཉོ་ཚོང་བྱོས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས།

¹³ E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.

¹⁴ འོན་ཀྱང་ཁོའི་འབངས་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོ་ལ་སྡང་བས། མི་འདི་ང་ཚོའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བར་མི་འདོད་ཅེས་ཟེར་བའི་ཕྱིར་ཕོ་ཉ་འགའ་ཁོའི་རྗེས་སུ་བཏང༌།

¹⁴ Mas os seus concidadãos odiavam-no, e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.

¹⁵ རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་ནས་ཕྱིར་ལོག་སྐབས་སུ་དངུལ་སྤྲོད་པའི་གཡོག་པོས་ཚོང་ལས་བྱས་ནས་དངུལ་ཅི་ཙམ་ཐོབ་པ་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་ཁོས་དེ་རྣམས་མདུན་དུ་བོས་དགོས་པའི་བཀའ་བཏང༌།

¹⁵ E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos, a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.

¹⁶ གཡོག་པོ་དང་པོ་དེ་ཁོའི་མདུན་དུ་ཡོང་ནས། མི་དབང་ཆེན་པོ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱི་མི་ནཱ་གཅིག་གིས་མི་ནཱ་བཅུའི་ཁེ་བཟང་ཐོབ་འབྱུང་ཞེས་བཤད།

¹⁶ E veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.

¹⁷ རྒྱལ་པོས་ཁོ་ལ་ལེགས་སོ། གཡོག་པོ་བཟང་པོ་ཁྱོད་དོན་ཆུང་ངུ་ལ་བློ་གཏད་ཆོག་པ་ཡིན་པས་ངས་ཁྱོད་ལ་གྲོང་ཁྱེར་བཅུའི་དབང་སྟེར་བར་བྱ་ཞེས་སྨྲས།

¹⁷ E ele lhe disse: Bem está, servo bom, porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.

¹⁸ གཉིས་པ་དེ་ཡོང་ནས་ཁོས། མི་དབང་ཆེན་པོ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱི་མི་ནཱ་གཅིག་གིས་མི་ནཱ་ལྔ་ཡི་ཁེ་བཟང་ཐོབ་འབྱུང་ཞེས་བཤད།

¹⁸ E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.

¹⁹ རྒྱལ་པོས་མི་དེ་ལ། ངས་ཁྱོད་ལའང་གྲོང་ཁྱེར་ལྔ་ཡི་དབང་སྟེར་བར་བྱ་ཞེས་སྨྲས།

¹⁹ E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.

²⁰ གཡོག་པོ་གཞན་ཞིག་ཡོང་ནས་ཁོས། མི་དབང་ཆེན་པོ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱི་མི་ནཱ་འདི་རུ་ཡོད། ངས་དེ་རས་ཀྱིས་བཏུམས་ཏེ་ཉར་ཚགས་བྱས།

²⁰ E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei num lenço;

²¹ གང་ལགས་ཟེར་ན། ཁྱེད་ནི་དོ་ནན་པོ་ཞིག་ཡིན་པས་ང་ཁྱེད་ལ་འཇིགས། ཁྱེད་ཀྱིས་རྒྱུ་ནོར་མ་བསགས་པ་དེ་ལེན་པ་དང༌། ས་བོན་མ་བཏབ་པ་དེ་རྔ༌།

²¹ Porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste, e segas o que não semeaste.

²² རྒྱལ་པོས་ཁོ་ལ། གཡོག་པོ་ངན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲས་པའི་ཚིག་གིས་ངས་ཁྱོད་ལ་ཁྲིམས་གཅོད་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན། ང་ནི་དོ་ནན་པོ་ཞིག་ཡིན་པས། ངས་རྒྱུ་ནོར་མ་བསགས་པ་དེ་ལེན་པ་དང༌། ས་བོན་མ་བཏབ་པ་དེ་རྔ་བ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་སམ།

²² Porém, ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus, e sego o que não semeei;

²³ ངས་ཁྱོད་ལ་སྤྲད་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་དངུལ་བུན་གཏོང་མཁན་ལ་མ་བཅོལ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་ང་འདིར་སླེབས་ནས་སྐྱེད་ཁ་དང་བཅས་པའི་དངུལ་ལེན་རྒྱུ་ཡོད་ཅེས་ཟེར།

²³ Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?

²⁴ དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཉེ་འཁོར་དུ་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་ལ་ཁོ་ནས་མི་ནཱ་དེ་ལེན་ཞིང༌། མི་ནཱ་བཅུ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྟེར་ཞིག་ཅེས་བཤད་ནས།

²⁴ E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.

²⁵ ཁོ་ཚོས་མི་དབང་ཆེན་པོ་ལགས། ཁོ་ལ་མི་ནཱ་བཅུ་ཡོད་ཅེས་སྨྲས།

²⁵ (E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas. )

²⁶ ངས་ཁྱོད་ཚོ་ལ་ཟེར་རྒྱུར། སུ་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྟེར་བར་འགྱུར། འོན་ཀྱང་སུ་ལ་མེད་པ་དེ་ལ་ཉུང་ངུ་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ལེན་པར་འགྱུར།

²⁶ Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver, até o que tem lhe será tirado.

²⁷ འོན་ཀྱང་ང་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བར་མི་འདོད་མཁན་དགྲ་བོ་རྣམས་ནི་འདིར་ཁྲིད་ནས་ངའི་མདུན་དུ་སོད་ཅིག་”ཅེས་གསུངས།

²⁷ E quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.

²⁸ ཡེ་ཤུས་དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་ལ་སྔོན་དུ་ཕེབས།

²⁸ E, dito isto, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.

²⁹ ཁོང་སྐྱུར་རུ་ཤིང་གི་རི་དང་ཉེ་བའི་གྲོང་སྡེ་པེ་ཕ་གེ་དང་པེ་ཐན་ཡཱ་ལ་བྱོན་པའི་ཚེ་ཡེ་ཤུས་ཉེ་གནས་གཉིས་མངགས་ཏེ།

²⁹ E aconteceu que, chegando perto de Betfagé, e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,

³⁰ ཁོ་ཚོར་“ཁྱེད་ཚོ་མདུན་དུ་ཡོད་པའི་གྲོང་སྡེ་དེ་ལ་སོང་དང༌། དེར་སླེབས་མ་ཐག་ཏུ་མི་སུས་ཀྱང་བཞོན་མ་མྱོང་བའི་བོང་བུ་ཞིག་བཏགས་ཡོད་པ་མཐོང་བར་འགྱུར། དེ་བཀྲོལ་ནས་འདིར་ཁྲིད་ཤོག

³⁰ Dizendo: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-o.

³¹ གལ་ཏེ་སུ་ཞིག་གིས་ཁྱེད་ཚོར་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བྱས་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དྲིས་ན། ཁྱེད་གཉིས་ཀྱིས་འདི་གཙོ་བོ་ལ་མཁོ་བ་ཡིན་ཞེས་སྨྲོས་”ཞེས་གསུངས།

³¹ E, se alguém vos perguntar: Por que o soltais? assim lhe direis: Porque o Senhor o há de mister.

³² ཁོང་གིས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཕར་བཏང་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མཐོང༌།

³² E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.

³³ ཁོ་ཚོས་བོང་བུ་འགྲོལ་བཞིན་པའི་དུས་སུ་བོང་བུ་དེའི་བདག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་གཉིས་ལ་“ཅིའི་ཕྱིར་བོང་བུ་དེ་བཀྲོལ་བ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་དྲིས་པ་ན།

³³ E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?

³⁴ ཁོ་ཚོས་“འདི་གཙོ་བོ་ལ་མཁོ་བ་ཡིན་”ཞེས་སྨྲས།

³⁴ E eles responderam: O Senhor o há de mister.

³⁵ བོང་བུ་དེ་ཡེ་ཤུའི་དྲུང་དུ་ཁྲིད་ནས་ཁོ་གཉིས་ཀྱིས་རང་གི་གྱོན་གོས་བོང་བུའི་རྒྱབ་ལ་བཏིང་བ་དང་ཁོང་དེ་ལ་བཅིབས།

³⁵ E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.

³⁶ ཁོང་ཕར་ཕེབས་སྐབས་མི་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་གྱོན་ཆས་ལམ་ལ་བཏིང༌།

³⁶ E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.

³⁷ ཁོང་སྐྱུར་རུ་ཤིང་གི་རི་ནས་ལམ་ལ་མར་བབས་པའི་གནས་དང་ཉེ་བར་ཕེབས་དུས་ཁོ་ཚོས་ངོ་མཚར་བའི་མཛད་པ་མང་པོ་མཐོང་མྱོང་བས། ཉེ་གནས་ཀྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དགའ་ཞིང་སྐད་ཆེན་པོས་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་བསྔགས་ཕུལ་ཏེ་

³⁷ E, quando já chegava perto da descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,

³⁸ “གཙོ་བོའི་མཚན་གྱི་ཐོག་ནས་བྱོན་པའི་རྒྱལ་པོར་བྱིན་རླབས་ཡོང་བར་ཤོག དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ཁམས་སུ་ཞི་བདེ་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། བླ་ན་མེད་པའི་གནས་སུ་བཞུགས་པའི་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་པར་བྱའོ་”ཞེས་བསྒྲགས།

³⁸ Dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.

³⁹ མི་ཚོགས་ནང་ནས་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་ཁ་ཤས་ཀྱིས་ཁོང་ལ་“རྒན་ལགས། ཁྱེད་ཀྱིས་ཉེ་གནས་རྣམས་ལ་བཀའ་བཀྱོན་མཛོད་ཅིག་”ཅེས་བཤད།

³⁹ E disseram-lhe de entre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.

⁴⁰ ལན་དུ་ཡེ་ཤུས་“ངས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཟེར་རྒྱུར། གལ་སྲིད་འདི་ཚོ་ཁ་རོག་བསྡད་ན། རྡོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྐད་སྒྲོག་པར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས།

⁴⁰ E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.

⁴¹ ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་དང་ཉེ་བར་བྱོན་སྐབས་ཁོང་གིས་གྲོང་ཁྱེར་གཟིགས་ནས་བཤུམས་ཏེ་

⁴¹ E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,

⁴² “གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ཉིན་མོ་འདིར་ཞི་བདེའི་ཐབས་རྟོགས་པ་ཡིན་ན༌༌༌༌། ད་དོན་དེ་རྣམས་སྦས་ཡོད་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་རྟོགས།

⁴² Dizendo: Ah! se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia, o que à tua paz pertence! Mas agora isto está encoberto aos teus olhos.

⁴³ ཁྱོད་ཀྱི་དགྲ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་མཐའ་སྐོར་ལ་ལྕགས་རི་རྒྱག་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཕྱོགས་བཞི་ནས་སྐོར་ཞིང་ཕྱོགས་ཚང་མ་ལ་དགག་པའི་དུས་ལ་འབབ་ངེས་ཡིན།

⁴³ Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todos os lados;

⁴⁴ ཁྱོད་ལ་ཐུགས་རྗེས་གཟིགས་པའི་དུས་དེ་མ་ཤེས་པས། ཁྱོད་ཀྱི་དགྲ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་ར་བའི་ནང་གི་ཕྲུ་གུ་རྣམས་ས་ལ་བརྡབས་ནས། ཁྱོད་ཀྱི་ནང་ལ་རྡོ་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་རྡོ་གཅིག་ཀྱང་ལུས་མི་ཡོང་”ཞེས་གསུངས།

⁴⁴ E te derrubarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.

⁴⁵ དེ་ནས་ཡེ་ཤུ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་ཁྱམས་རར་ཞུགས་ནས། དེར་ཡོད་པའི་ཉོ་ཚོང་མཁན་རྣམས་ཕྱི་ལ་བཏོན་པར་མཛད།

⁴⁵ E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,

⁴⁶ ཁོང་གིས་མི་དེ་ཚོར་“དཀོན་མཆོག་གི་གསུང་རབ་ལས། ངའི་ཁང་པ་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས་སའི་ཁང་པ་ཟེར་བར་འགྱུར་ཞེས་འཁོད། འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཚོས་ཇག་ཚང་ལྟ་བུ་ཞིག་ཏུ་བསྒྱུར་འདུག་”ཅེས་གསུངས།

⁴⁶ Dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.

⁴⁷ ཡེ་ཤུས་ཉིན་ལྟར་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་ཁྱམས་རར་ཆོས་གསུངས། ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང༌། ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི། ཡུལ་མིའི་དཔོན་པོ་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་གསོད་པའི་གོ་སྐབས་བཙལ་ན་ཡང༌།

⁴⁷ E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo.

⁴⁸ ཐབས་གང་ཡང་མ་རྙེད། གང་ཡིན་ཟེར་ན། མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁོང་གི་གསུང་ལ་ཞིབ་ཏུ་ཉན་པས་སོ། །

⁴⁸ E não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 19 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →