João 11

Central Tibetan Bible (BOD) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ དེ་ཡང་མི་ལཱ་ཟར་ཟེར་མཁན་པེ་ཐན་ཡཱ་གྲོང་གསེབ་ལ་ན་ནས་བསྡད་ཡོད། པེ་ཐན་ཡཱ་ནི་མར་ཐཱ་དང་ཁོ་མོའི་ནུ་མོ་མིར་ཡམ་གྱི་གྲོང་ཚོ་ཡིན།

¹ Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.

² མིར་ཡམ་ནི་གཙོ་བོའི་སྐུ་གཟུགས་ལ་སྤོས་ཆུ་བླུགས་ནས་ཁོང་གི་ཞབས་རང་གི་སྐྲ་ཡིས་འཕྱིས་མཁན་དེ་ཡིན། དེའི་ནུ་བོ་ལཱ་ཟར་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པས།

² Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.

³ མར་ཐཱ་དང་མིར་ཡམ་གཉིས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུ་ལ་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱིས་བྱམས་པའི་གྲོགས་པོ་ནི་ནད་ཀྱིས་བཏབ་”ཅེས་ལན་ཅིག་བསྐུར།

³ Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".

⁴ ཡེ་ཤུས་དེ་གསན་ནས་ཁོང་གིས་“ནད་དེ་ནི་འཆི་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན། དཀོན་མཆོག་གི་གཟི་བརྗིད་མངོན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ཏེ། དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་ལ་མིས་བཀུར་སྟི་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་བྱུང་”ཞེས་གསུངས།

⁴ Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".

⁵ ཡེ་ཤུས་མར་ཐཱ་དང༌། དེའི་ནུ་མོ་དང༌། ལཱ་ཟར་སྤུན་གསུམ་ལ་བྱམས་པར་མཛད་ན་ཡང༌།

⁵ Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.

⁶ ཁོང་གིས་ལཱ་ཟར་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པའི་ལན་དེ་གསན་ནས་ཁོང་གང་དུ་བཞུགས་པའི་གནས་སུ་ད་དུང་ཉིན་གཉིས་བཞུགས།

⁶ No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.

⁷ དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཉེ་གནས་ཚོར་“ད་ང་ཚོ་སླར་ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་དུ་ཕྱིར་འགྲོ་”ཞེས་གསུངས་པ་དང༌།

⁷ Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".

⁸ ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་“རབ་བི། ཁ་སང་ཡ་ཧུ་དཱ་པས་ཁྱེད་ལ་རྡོ་རུབ་བཏང་སྟེ་གསོད་པར་འབད་ཀྱང༌། ད་ཡང་དེར་ཕེབས་རྒྱུ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་ཞུས་པ་དང༌།

⁸ Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "

⁹ ཡེ་ཤུས་“ཉིན་མོ་གཅིག་ལ་ཆུ་ཚོད་བཅུ་གཉིས་མེད་དམ། སུ་ཡང་ཉིན་མོར་ལམ་དུ་ཕྱིན་ན། འཇིག་རྟེན་འདིའི་འོད་མཐོང་བས་རྐང་པ་ཐོགས་ནས་སར་མི་འགྱེལ།

⁹ Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.

¹⁰ འོན་ཀྱང་སུ་ཡང་མཚན་མོ་ལམ་ལ་ཕྱིན་ན། དེ་ཚོར་འོད་མེད་པས་སར་འགྱེལ་བར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས་ནས།

¹⁰ Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".

¹¹ ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“ང་ཚོའི་གྲོགས་པོ་ལཱ་ཟར་གཉིད་ཁུག་སྟེ། ངས་ཁོང་གཉིད་གསོད་པར་ཆེད་དུ་འགྲོ་”ཞེས་གསུངས།

¹¹ Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".

¹² ཉེ་གནས་ཚོས་ཁོང་ལ་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁོང་གཉིད་ཁུག་ན་དྲག་ཡོང་”ཞེས་ཞུས་པ་དང༌།

¹² Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".

¹³ ཡེ་ཤུས་ལཱ་ཟར་ཤི་བའི་སྐོར་གསུངས་ཀྱང༌། ཁོ་ཚོས་ཁོང་གཉིད་ཁུག་པའི་སྐོར་གསུངས་པ་བསམས།

¹³ Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.

¹⁴ དེའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“ལཱ་ཟར་ཤི་ཚར་བ་ཡིན།

¹⁴ Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,

¹⁵ ཁྱེད་ཚོས་དད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ང་ཁོང་མཉམ་དུ་དེར་མེད་པ་ལ་དགའ། ད་ང་ཚོ་ཁོའི་རྩ་ལ་འགྲོ་”ཞེས་གསལ་པོར་གསུངས།

¹⁵ e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".

¹⁶ དེར་ཐོ་མཱ་མིང་གཞན་ལ་མཚེ་མར་ཡང་ཞེས་པ་དེས་ཉེ་གནས་གཞན་ཚོར་“ཁོང་དང་མཉམ་དུ་འཆི་བའི་ཕྱིར་ང་ཚོའང་འགྲོ་”ཞེས་བཤད།

¹⁶ Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".

¹⁷ དེ་ནས་ཡེ་ཤུ་དེར་བྱོན་ནས་ལཱ་ཟར་གྱི་ཕུང་པོ་དུར་ཁང་དུ་བཅུག་ནས་ཞག་བཞི་སོང་བ་གཟིགས།

¹⁷ Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.

¹⁸ པེ་ཐན་ཡཱ་དེ་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་དང་ཐག་ཉེ་ཞིང་སྤྱི་ལེ་གསུམ་ཙམ་ཡོད་པས།

¹⁸ Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,

¹⁹ ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མང་པོ་མར་ཐཱ་དང་མིར་ཡམ་གྱི་ནུ་བོ་ཤི་བར་སེམས་གསོ་བའི་ཕྱིར་ཡོང༌།

¹⁹ e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.

²⁰ མར་ཐཱ་ཡིས་ཡེ་ཤུ་ཕེབས་ཀྱི་ཡོད་པ་ཐོས་ནས་ཁོང་བསུ་བར་ཕྱིན། འོན་ཀྱང་མིར་ཡམ་ཁང་པར་བསྡད།

²⁰ Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.

²¹ དེ་ནས་མར་ཐཱ་ཡིས་ཡེ་ཤུ་ལ་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁྱེད་རང་འདིར་བཞུགས་པ་ཡིན་ན་ངའི་ནུ་བོ་ཤི་མི་སྲིད།

²¹ Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.

²² འོན་ཀྱང་ད་ལྟའང་ཁྱེད་རང་གིས་དཀོན་མཆོག་ལ་གང་ཞུ་བ་དེ་གནང་བར་འགྱུར་བར་ངས་ཤེས་”ཞེས་ཟེར།

²² Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".

²³ ཡེ་ཤུས་“ཁྱེད་ཀྱི་ནུ་བོ་གསོན་པོར་ལང་བར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས་པ་དང༌།

²³ Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".

²⁴ མར་ཐཱ་ཡིས་“དུས་ཀྱི་མཐའ་མའི་ཉིན་མོར་གཤིན་པོ་ཐམས་ཅད་གསོན་པོར་ལང་དུས་ཁོ་ཡང་སླར་གསོན་པར་འགྱུར་བ་ངས་ཤེས་”ཞེས་ཞུས།

²⁴ Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".

²⁵ ཡེ་ཤུས་“སླར་གསོན་པ་དང་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེ་ནི་ངའོ། སུ་ཡང་ང་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་དེ་ཤི་ཡང་གསོན་པར་འགྱུར་ལ།

²⁵ Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;

²⁶ སུ་ཡང་ང་ལ་བརྟེན་ནས་གསོན་ཞིང་ང་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་དེ་འཆི་མི་སྲིད། དོན་དེ་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་སམ་”ཞེས་གསུངས།

²⁶ e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "

²⁷ མར་ཐཱས་ཁོང་ལ་“ལགས་སོ། གཙོ་བོ་ལགས། ཁྱེད་ནི་སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱོན་པ་དེ་ཡིན་པར་ངས་དད་པ་བྱེད་”ཅེས་ཞུས།

²⁷ Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".

²⁸ མར་ཐཱ་སོང་ནས་མིར་ཡམ་ཟུར་དུ་བོས་ཏེ་“སྟོན་པ་འདིར་ཡོད་ཅིང་ཁྱོད་འབོད་ཀྱི་འདུག་”ཅེས་བཤད་པ་དང༌།

²⁸ E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".

²⁹ མིར་ཡམ་གྱིས་དེ་ཐོས་ནས་མགྱོགས་པོར་ལངས་ཏེ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་སོང༌།

²⁹ Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.

³⁰ ཡེ་ཤུ་ནི་ད་དུང་གྲོང་གསེབ་ལ་མ་ཕེབས་ཏེ་མར་ཐཱ་ཡིས་ཁོང་མཇལ་བའི་གནས་སུ་བཞུགས་ཡོད།

³⁰ Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.

³¹ མིར་ཡམ་དང་མཉམ་དུ་ཁང་པར་བསྡད་ཅིང་སྐྱོ་རོགས་བྱེད་པའི་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་དེ་ཚོས་ཁོ་མོ་མགྱོགས་པོར་ལངས་ནས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སོང་བར་མཐོང་ནས། དུར་ཁང་དུ་ངུ་བར་སོང་བསམས་ཏེ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས།

³¹ Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.

³² མིར་ཡམ་ཡེ་ཤུ་ཡོད་སར་སླེབས་པའི་ཚེ་ཁོང་མཇལ་ནས་པུས་མོ་སར་བཙུགས་ཏེ་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁྱེད་རང་འདིར་བཞུགས་པ་ཡིན་ན་ངའི་ནུ་བོ་ཤི་མི་སྲིད་”ཅེས་ཞུས།

³² Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".

³³ ཡེ་ཤུས་མིར་ཡམ་དང་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་གཞན་ཚོའང་ངུ་བར་གཟིགས་ཏེ། ཐུགས་ཤིན་ཏུ་འཁྲུགས་ནས།

³³ Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.

³⁴ ཁོང་གིས་“ཁོའི་ཕུང་པོ་གང་དུ་བཞག་ཡོད་”ཅེས་གསུངས་པས་ལན་དུ་ཁོ་ཚོས་“གཙོ་བོ་ལགས། འདིར་ཕེབས་ནས་གཟིགས་དང་”ཞེས་ཞུས་པ་དང༌།

³⁴ "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.

³⁵ དེར་ཡེ་ཤུ་བཤུམས།

³⁵ Jesus chorou.

³⁶ དེའི་ཕྱིར་ཡ་ཧུ་དཱ་པས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་“ལྟོས་དང༌། ཁོང་གིས་ཁོ་ལ་ཤིན་ཏུ་བྱམས་པ་ཡིན་”ཞེས་བཤད།

³⁶ Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "

³⁷ འོན་ཀྱང་ཁོ་ཚོ་ལས་ཁ་ཅིག་གིས་“མི་འདིས་ལོང་བའི་མིག་གསོས་ཐུབ་པ་ཡིན་ན། ལཱ་ཟར་ཡང་འཆི་བ་ལས་སྐྱོབ་པར་མཛད་མི་ཐུབ་བམ་”ཞེས་ཟེར།

³⁷ Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "

³⁸ དེར་ཡང་ཡེ་ཤུ་རང་གི་ཐུགས་འཁྲུགས་ཏེ་དུར་ཁང་གི་རྩར་ཕེབས། དུར་ཁང་དེ་བྲག་ཕུག་ཅིག་ཡིན་ཞིང་དེའི་ཁ་ལ་རྡོ་ཆེན་པོ་ཞིག་བཞག་ཡོད་པ་ཡིན།

³⁸ Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.

³⁹ ཡེ་ཤུས་“ད་རྡོ་ཕར་འཐེན་ཅིག་”ཅེས་གསུངས་ནས། གཤིན་པོའི་ཨ་ཅག་མར་ཐཱས་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁོ་ཤི་ནས་ཉིན་བཞི་སོང་བས་ད་དྲི་མ་ངན་པ་ཁ་ཡོང་”ཞེས་ཞུས།

³⁹ "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".

⁴⁰ ཡེ་ཤུས་“སྔར་ངས་ཁྱེད་ལ་གལ་ཏེ་དད་པ་བྱས་ན་དཀོན་མཆོག་གི་གཟི་བརྗིད་མཐོང་ངེས་ཡིན་ཞེས་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་གསུངས་པས།

⁴⁰ Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "

⁴¹ ཁོ་ཚོས་རྡོ་ཕར་འཐེན། དེར་ཡེ་ཤུས་ཡར་གཟིགས་ཏེ་“ངའི་ཡབ། ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་གསན་པས་ཐུགས་རྗེ་ཆེ།

⁴¹ Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.

⁴² ཁྱེད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་ངས་ཞུས་པ་ལ་གསན་པ་ཤེས་ཀྱང༌། འདིར་ཡོད་པའི་མི་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་མངགས་པ་ཡིན་པར་དད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ངས་དེ་ལྟར་ཞུས་”ཞེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ།

⁴² Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".

⁴³ ཁོང་གིས་གསུང་སྐད་ཆེན་པོས་“ལཱ་ཟར། ཕྱིར་ཐོན་ཤོག་”ཅེས་གསུངས་མ་ཐག

⁴³ Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "

⁴⁴ གཤིན་པོ་རྐང་ལག་རས་ཀྱིས་བསྡམས་པ་དང༌། གདོང་པ་ཡང་རས་ཀྱིས་བཏུམས་པ་དེ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཐོན། ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“རས་བཀྲོལ་ལ་ཁོང་འགྲོ་རུ་ཆུག་ཅིག་”ཅེས་གསུངས།

⁴⁴ O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".

⁴⁵ དེའི་ཕྱིར་མིར་ཡམ་དང་མཉམ་དུ་ཡོང་བའི་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མང་པོས་ཡེ་ཤུས་མཛད་པའི་དོན་དེ་མཐོང་ནས་ཁོང་ལ་དད་པ་སྐྱེས་སོ།

⁴⁵ Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.

⁴⁶ འོན་ཀྱང་ཁོ་ཚོ་ལས་འགའ་ཞིག་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་ཚོའི་རྩར་ཕྱིན་ནས་ཡེ་ཤུས་གང་མཛད་པའི་སྐོར་བཤད།

⁴⁶ Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.

⁴⁷ དེའི་ཕྱིར་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་ཚོས་གྲོས་ཚོགས་བསྐོངས་ནས་“མི་འདིས་རྟགས་མང་པོ་སྟོན་པས། ང་ཚོས་ཅི་ལྟར་བྱ།

⁴⁷ Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.

⁴⁸ གལ་སྲིད་ཁོ་ལ་དེ་ལྟར་བྱེད་བཅུག་ན་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁོ་ལ་དད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། རོ་མཱ་པ་ཚོ་ཡོང་ནས་ང་ཚོའི་གནས་མཆོག་དང་མི་རིགས་གཉིས་འཕྲོག་ཡོང་”ཞེས་ཟེར།

⁴⁸ Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".

⁴⁹ འོན་ཀྱང་ཁོ་ཚོའི་ནང་ནས་ཀ་ཡ་ཕཱ་ཞེས་པའི་མི་གཅིག་ལོ་དེར་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་དབུ་ཁྲིད་བླ་ཆེན་ཡིན་ཏེ། མི་དེ་ཚོར་“ཁྱོད་ཚོས་ཅིའང་མི་ཤེས།

⁴⁹ Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!

⁵⁰ མི་དམངས་ཧྲིལ་པོ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ལས། མི་གཅིག་མི་དམངས་ཀྱི་དོན་དུ་འཆི་བ་དེ་ཁྱོད་ཚོ་ལ་ལེགས་པ་ཡིན་པ་དེ་མི་རྟོགས་”ཅེས་བཤད།

⁵⁰ Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".

⁵¹ འོན་ཀྱང་ཁོང་གིས་གཏམ་དེ་རང་ཐོག་ནས་མ་བཤད་དེ། ལོ་དེར་དབུ་ཁྲིད་བླ་ཆེན་ཡིན་པས་ཡེ་ཤུ་ནི་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་མི་རིགས་ཀྱི་དོན་དུ་འགྲོངས་རྒྱུ་ཡིན་པ་མ་ཟད།

⁵¹ Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,

⁵² གང་སར་འཐོར་བའི་དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་དང་སྲས་མོ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་སྡུད་པའི་ཕྱིར་ཡང་འགྲོངས་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལུང་བསྟན།

⁵² e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.

⁵³ དེའི་ཕྱིར་ཉིན་དེ་ནས་བཟུང་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་དཔོན་རིགས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུ་དགྲོང་བའི་ཇུས་ངན་བཏིང༌།

⁵³ E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.

⁵⁴ དེར་བརྟེན་ཡེ་ཤུ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་ནང་མངོན་སུམ་དུ་མ་ཕེབས་པར། དབེན་གནས་ས་ཁུལ་དང་ཉེ་བའི་ཨེབ་ར་ཡིམ་ཟེར་བའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་ཉེ་གནས་དང་བཅས་ཕེབས་ནས་བཞུགས།

⁵⁴ Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.

⁵⁵ དེའི་ཚེ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་པེ་སག་གི་དུས་ཆེན་ཉེ་བར་སླེབས་པས། དུས་ཆེན་གྱི་སྔོན་ལ་མི་མང་པོ་གྲོང་གསེབ་ནས་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་དུ་གཙང་སྦྲའི་ཆོ་ག་བྱེད་དུ་ཕྱིན།

⁵⁵ Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.

⁵⁶ ཁོ་ཚོས་ཡེ་ཤུ་བཙལ་བ་དང༌། མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་ཁྱམས་རའི་ནང་ལངས་བསྡད་ཡོད་དུས་ཕན་ཚུན་དུ་“ཁྱེད་ཅི་ལྟར་སེམས། ཁོང་དུས་ཆེན་འདི་ལ་ཕེབས་ཡོང་ངམ་”ཞེས་དྲིས།

⁵⁶ Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "

⁵⁷ ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུ་འཛིན་བཟུང་བྱེད་པའི་ཆེད་དུ། སུས་ཡེ་ཤུ་གང་དུ་བཞུགས་པའི་རྒྱུས་ཡོད་ཀྱང་དེས་ཁོ་ཚོར་ཤོད་དགོས་པའི་བཀའ་བཏང་ངོ༌། །

⁵⁷ Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 11 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →