João 11
Central Tibetan Bible (BOD) vs NAA
1 དེ་ཡང་མི་ལཱ་ཟར་ཟེར་མཁན་པེ་ཐན་ཡཱ་གྲོང་གསེབ་ལ་ན་ནས་བསྡད་ཡོད། པེ་ཐན་ཡཱ་ནི་མར་ཐཱ་དང་ཁོ་མོའི་ནུ་མོ་མིར་ཡམ་གྱི་གྲོང་ཚོ་ཡིན།
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 མིར་ཡམ་ནི་གཙོ་བོའི་སྐུ་གཟུགས་ལ་སྤོས་ཆུ་བླུགས་ནས་ཁོང་གི་ཞབས་རང་གི་སྐྲ་ཡིས་འཕྱིས་མཁན་དེ་ཡིན། དེའི་ནུ་བོ་ལཱ་ཟར་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པས།
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 མར་ཐཱ་དང་མིར་ཡམ་གཉིས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུ་ལ་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱིས་བྱམས་པའི་གྲོགས་པོ་ནི་ནད་ཀྱིས་བཏབ་”ཅེས་ལན་ཅིག་བསྐུར།
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 ཡེ་ཤུས་དེ་གསན་ནས་ཁོང་གིས་“ནད་དེ་ནི་འཆི་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན། དཀོན་མཆོག་གི་གཟི་བརྗིད་མངོན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ཏེ། དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་ལ་མིས་བཀུར་སྟི་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་བྱུང་”ཞེས་གསུངས།
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 ཡེ་ཤུས་མར་ཐཱ་དང༌། དེའི་ནུ་མོ་དང༌། ལཱ་ཟར་སྤུན་གསུམ་ལ་བྱམས་པར་མཛད་ན་ཡང༌།
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 ཁོང་གིས་ལཱ་ཟར་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པའི་ལན་དེ་གསན་ནས་ཁོང་གང་དུ་བཞུགས་པའི་གནས་སུ་ད་དུང་ཉིན་གཉིས་བཞུགས།
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཉེ་གནས་ཚོར་“ད་ང་ཚོ་སླར་ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་དུ་ཕྱིར་འགྲོ་”ཞེས་གསུངས་པ་དང༌།
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་“རབ་བི། ཁ་སང་ཡ་ཧུ་དཱ་པས་ཁྱེད་ལ་རྡོ་རུབ་བཏང་སྟེ་གསོད་པར་འབད་ཀྱང༌། ད་ཡང་དེར་ཕེབས་རྒྱུ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་ཞུས་པ་དང༌།
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 ཡེ་ཤུས་“ཉིན་མོ་གཅིག་ལ་ཆུ་ཚོད་བཅུ་གཉིས་མེད་དམ། སུ་ཡང་ཉིན་མོར་ལམ་དུ་ཕྱིན་ན། འཇིག་རྟེན་འདིའི་འོད་མཐོང་བས་རྐང་པ་ཐོགས་ནས་སར་མི་འགྱེལ།
9 Jesus respondeu:
10 འོན་ཀྱང་སུ་ཡང་མཚན་མོ་ལམ་ལ་ཕྱིན་ན། དེ་ཚོར་འོད་མེད་པས་སར་འགྱེལ་བར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས་ནས།
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“ང་ཚོའི་གྲོགས་པོ་ལཱ་ཟར་གཉིད་ཁུག་སྟེ། ངས་ཁོང་གཉིད་གསོད་པར་ཆེད་དུ་འགྲོ་”ཞེས་གསུངས།
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 ཉེ་གནས་ཚོས་ཁོང་ལ་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁོང་གཉིད་ཁུག་ན་དྲག་ཡོང་”ཞེས་ཞུས་པ་དང༌།
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 ཡེ་ཤུས་ལཱ་ཟར་ཤི་བའི་སྐོར་གསུངས་ཀྱང༌། ཁོ་ཚོས་ཁོང་གཉིད་ཁུག་པའི་སྐོར་གསུངས་པ་བསམས།
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 དེའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“ལཱ་ཟར་ཤི་ཚར་བ་ཡིན།
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 ཁྱེད་ཚོས་དད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ང་ཁོང་མཉམ་དུ་དེར་མེད་པ་ལ་དགའ། ད་ང་ཚོ་ཁོའི་རྩ་ལ་འགྲོ་”ཞེས་གསལ་པོར་གསུངས།
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 དེར་ཐོ་མཱ་མིང་གཞན་ལ་མཚེ་མར་ཡང་ཞེས་པ་དེས་ཉེ་གནས་གཞན་ཚོར་“ཁོང་དང་མཉམ་དུ་འཆི་བའི་ཕྱིར་ང་ཚོའང་འགྲོ་”ཞེས་བཤད།
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 དེ་ནས་ཡེ་ཤུ་དེར་བྱོན་ནས་ལཱ་ཟར་གྱི་ཕུང་པོ་དུར་ཁང་དུ་བཅུག་ནས་ཞག་བཞི་སོང་བ་གཟིགས།
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 པེ་ཐན་ཡཱ་དེ་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་དང་ཐག་ཉེ་ཞིང་སྤྱི་ལེ་གསུམ་ཙམ་ཡོད་པས།
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མང་པོ་མར་ཐཱ་དང་མིར་ཡམ་གྱི་ནུ་བོ་ཤི་བར་སེམས་གསོ་བའི་ཕྱིར་ཡོང༌།
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 མར་ཐཱ་ཡིས་ཡེ་ཤུ་ཕེབས་ཀྱི་ཡོད་པ་ཐོས་ནས་ཁོང་བསུ་བར་ཕྱིན། འོན་ཀྱང་མིར་ཡམ་ཁང་པར་བསྡད།
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 དེ་ནས་མར་ཐཱ་ཡིས་ཡེ་ཤུ་ལ་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁྱེད་རང་འདིར་བཞུགས་པ་ཡིན་ན་ངའི་ནུ་བོ་ཤི་མི་སྲིད།
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 འོན་ཀྱང་ད་ལྟའང་ཁྱེད་རང་གིས་དཀོན་མཆོག་ལ་གང་ཞུ་བ་དེ་གནང་བར་འགྱུར་བར་ངས་ཤེས་”ཞེས་ཟེར།
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 ཡེ་ཤུས་“ཁྱེད་ཀྱི་ནུ་བོ་གསོན་པོར་ལང་བར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས་པ་དང༌།
23 Jesus disse a ela:
24 མར་ཐཱ་ཡིས་“དུས་ཀྱི་མཐའ་མའི་ཉིན་མོར་གཤིན་པོ་ཐམས་ཅད་གསོན་པོར་ལང་དུས་ཁོ་ཡང་སླར་གསོན་པར་འགྱུར་བ་ངས་ཤེས་”ཞེས་ཞུས།
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 ཡེ་ཤུས་“སླར་གསོན་པ་དང་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེ་ནི་ངའོ། སུ་ཡང་ང་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་དེ་ཤི་ཡང་གསོན་པར་འགྱུར་ལ།
25 Então Jesus declarou:
26 སུ་ཡང་ང་ལ་བརྟེན་ནས་གསོན་ཞིང་ང་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་དེ་འཆི་མི་སྲིད། དོན་དེ་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་སམ་”ཞེས་གསུངས།
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 མར་ཐཱས་ཁོང་ལ་“ལགས་སོ། གཙོ་བོ་ལགས། ཁྱེད་ནི་སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱོན་པ་དེ་ཡིན་པར་ངས་དད་པ་བྱེད་”ཅེས་ཞུས།
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 མར་ཐཱ་སོང་ནས་མིར་ཡམ་ཟུར་དུ་བོས་ཏེ་“སྟོན་པ་འདིར་ཡོད་ཅིང་ཁྱོད་འབོད་ཀྱི་འདུག་”ཅེས་བཤད་པ་དང༌།
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 མིར་ཡམ་གྱིས་དེ་ཐོས་ནས་མགྱོགས་པོར་ལངས་ཏེ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་སོང༌།
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 ཡེ་ཤུ་ནི་ད་དུང་གྲོང་གསེབ་ལ་མ་ཕེབས་ཏེ་མར་ཐཱ་ཡིས་ཁོང་མཇལ་བའི་གནས་སུ་བཞུགས་ཡོད།
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 མིར་ཡམ་དང་མཉམ་དུ་ཁང་པར་བསྡད་ཅིང་སྐྱོ་རོགས་བྱེད་པའི་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་དེ་ཚོས་ཁོ་མོ་མགྱོགས་པོར་ལངས་ནས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སོང་བར་མཐོང་ནས། དུར་ཁང་དུ་ངུ་བར་སོང་བསམས་ཏེ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས།
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 མིར་ཡམ་ཡེ་ཤུ་ཡོད་སར་སླེབས་པའི་ཚེ་ཁོང་མཇལ་ནས་པུས་མོ་སར་བཙུགས་ཏེ་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁྱེད་རང་འདིར་བཞུགས་པ་ཡིན་ན་ངའི་ནུ་བོ་ཤི་མི་སྲིད་”ཅེས་ཞུས།
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 ཡེ་ཤུས་མིར་ཡམ་དང་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་གཞན་ཚོའང་ངུ་བར་གཟིགས་ཏེ། ཐུགས་ཤིན་ཏུ་འཁྲུགས་ནས།
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 ཁོང་གིས་“ཁོའི་ཕུང་པོ་གང་དུ་བཞག་ཡོད་”ཅེས་གསུངས་པས་ལན་དུ་ཁོ་ཚོས་“གཙོ་བོ་ལགས། འདིར་ཕེབས་ནས་གཟིགས་དང་”ཞེས་ཞུས་པ་དང༌།
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 དེར་ཡེ་ཤུ་བཤུམས།
35 Jesus chorou.
36 དེའི་ཕྱིར་ཡ་ཧུ་དཱ་པས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་“ལྟོས་དང༌། ཁོང་གིས་ཁོ་ལ་ཤིན་ཏུ་བྱམས་པ་ཡིན་”ཞེས་བཤད།
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 འོན་ཀྱང་ཁོ་ཚོ་ལས་ཁ་ཅིག་གིས་“མི་འདིས་ལོང་བའི་མིག་གསོས་ཐུབ་པ་ཡིན་ན། ལཱ་ཟར་ཡང་འཆི་བ་ལས་སྐྱོབ་པར་མཛད་མི་ཐུབ་བམ་”ཞེས་ཟེར།
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 དེར་ཡང་ཡེ་ཤུ་རང་གི་ཐུགས་འཁྲུགས་ཏེ་དུར་ཁང་གི་རྩར་ཕེབས། དུར་ཁང་དེ་བྲག་ཕུག་ཅིག་ཡིན་ཞིང་དེའི་ཁ་ལ་རྡོ་ཆེན་པོ་ཞིག་བཞག་ཡོད་པ་ཡིན།
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 ཡེ་ཤུས་“ད་རྡོ་ཕར་འཐེན་ཅིག་”ཅེས་གསུངས་ནས། གཤིན་པོའི་ཨ་ཅག་མར་ཐཱས་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁོ་ཤི་ནས་ཉིན་བཞི་སོང་བས་ད་དྲི་མ་ངན་པ་ཁ་ཡོང་”ཞེས་ཞུས།
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 ཡེ་ཤུས་“སྔར་ངས་ཁྱེད་ལ་གལ་ཏེ་དད་པ་བྱས་ན་དཀོན་མཆོག་གི་གཟི་བརྗིད་མཐོང་ངེས་ཡིན་ཞེས་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་གསུངས་པས།
40 Jesus respondeu:
41 ཁོ་ཚོས་རྡོ་ཕར་འཐེན། དེར་ཡེ་ཤུས་ཡར་གཟིགས་ཏེ་“ངའི་ཡབ། ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་གསན་པས་ཐུགས་རྗེ་ཆེ།
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 ཁྱེད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་ངས་ཞུས་པ་ལ་གསན་པ་ཤེས་ཀྱང༌། འདིར་ཡོད་པའི་མི་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་མངགས་པ་ཡིན་པར་དད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ངས་དེ་ལྟར་ཞུས་”ཞེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ།
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 ཁོང་གིས་གསུང་སྐད་ཆེན་པོས་“ལཱ་ཟར། ཕྱིར་ཐོན་ཤོག་”ཅེས་གསུངས་མ་ཐག
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 གཤིན་པོ་རྐང་ལག་རས་ཀྱིས་བསྡམས་པ་དང༌། གདོང་པ་ཡང་རས་ཀྱིས་བཏུམས་པ་དེ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཐོན། ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“རས་བཀྲོལ་ལ་ཁོང་འགྲོ་རུ་ཆུག་ཅིག་”ཅེས་གསུངས།
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 དེའི་ཕྱིར་མིར་ཡམ་དང་མཉམ་དུ་ཡོང་བའི་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མང་པོས་ཡེ་ཤུས་མཛད་པའི་དོན་དེ་མཐོང་ནས་ཁོང་ལ་དད་པ་སྐྱེས་སོ།
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 འོན་ཀྱང་ཁོ་ཚོ་ལས་འགའ་ཞིག་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་ཚོའི་རྩར་ཕྱིན་ནས་ཡེ་ཤུས་གང་མཛད་པའི་སྐོར་བཤད།
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 དེའི་ཕྱིར་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་ཚོས་གྲོས་ཚོགས་བསྐོངས་ནས་“མི་འདིས་རྟགས་མང་པོ་སྟོན་པས། ང་ཚོས་ཅི་ལྟར་བྱ།
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 གལ་སྲིད་ཁོ་ལ་དེ་ལྟར་བྱེད་བཅུག་ན་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁོ་ལ་དད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། རོ་མཱ་པ་ཚོ་ཡོང་ནས་ང་ཚོའི་གནས་མཆོག་དང་མི་རིགས་གཉིས་འཕྲོག་ཡོང་”ཞེས་ཟེར།
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 འོན་ཀྱང་ཁོ་ཚོའི་ནང་ནས་ཀ་ཡ་ཕཱ་ཞེས་པའི་མི་གཅིག་ལོ་དེར་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་དབུ་ཁྲིད་བླ་ཆེན་ཡིན་ཏེ། མི་དེ་ཚོར་“ཁྱོད་ཚོས་ཅིའང་མི་ཤེས།
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 མི་དམངས་ཧྲིལ་པོ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ལས། མི་གཅིག་མི་དམངས་ཀྱི་དོན་དུ་འཆི་བ་དེ་ཁྱོད་ཚོ་ལ་ལེགས་པ་ཡིན་པ་དེ་མི་རྟོགས་”ཅེས་བཤད།
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 འོན་ཀྱང་ཁོང་གིས་གཏམ་དེ་རང་ཐོག་ནས་མ་བཤད་དེ། ལོ་དེར་དབུ་ཁྲིད་བླ་ཆེན་ཡིན་པས་ཡེ་ཤུ་ནི་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་མི་རིགས་ཀྱི་དོན་དུ་འགྲོངས་རྒྱུ་ཡིན་པ་མ་ཟད།
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 གང་སར་འཐོར་བའི་དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་དང་སྲས་མོ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་སྡུད་པའི་ཕྱིར་ཡང་འགྲོངས་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལུང་བསྟན།
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 དེའི་ཕྱིར་ཉིན་དེ་ནས་བཟུང་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་དཔོན་རིགས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུ་དགྲོང་བའི་ཇུས་ངན་བཏིང༌།
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 དེར་བརྟེན་ཡེ་ཤུ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་ནང་མངོན་སུམ་དུ་མ་ཕེབས་པར། དབེན་གནས་ས་ཁུལ་དང་ཉེ་བའི་ཨེབ་ར་ཡིམ་ཟེར་བའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་ཉེ་གནས་དང་བཅས་ཕེབས་ནས་བཞུགས།
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 དེའི་ཚེ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་པེ་སག་གི་དུས་ཆེན་ཉེ་བར་སླེབས་པས། དུས་ཆེན་གྱི་སྔོན་ལ་མི་མང་པོ་གྲོང་གསེབ་ནས་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་དུ་གཙང་སྦྲའི་ཆོ་ག་བྱེད་དུ་ཕྱིན།
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 ཁོ་ཚོས་ཡེ་ཤུ་བཙལ་བ་དང༌། མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་ཁྱམས་རའི་ནང་ལངས་བསྡད་ཡོད་དུས་ཕན་ཚུན་དུ་“ཁྱེད་ཅི་ལྟར་སེམས། ཁོང་དུས་ཆེན་འདི་ལ་ཕེབས་ཡོང་ངམ་”ཞེས་དྲིས།
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུ་འཛིན་བཟུང་བྱེད་པའི་ཆེད་དུ། སུས་ཡེ་ཤུ་གང་དུ་བཞུགས་པའི་རྒྱུས་ཡོད་ཀྱང་དེས་ཁོ་ཚོར་ཤོད་དགོས་པའི་བཀའ་བཏང་ངོ༌། །
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.